Apocalipse 10
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARIB
1 Iwá̱n nikitaꞌ seꞌ ángel yej poxsan tajpalej, temo̱tiwi̱tziá ipan cielo eꞌ wi̱tziaya ipan mixti, iwá̱n pan itzontekon onoya a̱kosama̱lo̱ꞌ. Ixa̱yaꞌ ken to̱nati̱ꞌ iwá̱n iyikxi ken o̱me takétzal yej we̱welo̱ntoꞌ.
1 E vi outro anjo forte que descia do céu, vestido de uma nuvem; por cima da sua cabeça estava o arco-íris; o seu rosto era como o sol, e os seus pés como colunas de fogo,
2 Se̱ kimilo̱la̱matzi̱n kipatajtoya ipan ima̱ꞌ, iwá̱n iga iye̱ꞌikxi taksaꞌ ipan láma̱r, iwá̱n iga iyo̱poch‑ikxi taksaꞌ ipan ta̱jli.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o seu pé direito sobre o mar, e o esquerdo sobre a terra,
3 Iwá̱n kua̱ꞌ tajtoj, mokaguiꞌ ken kua̱ꞌ tzajtzi te̱kua̱ni, iwá̱n kua̱ꞌ tzajtziꞌ, mokaguiꞌ siete teyo̱ꞌ itajto̱lmej.
3 e clamou com grande voz, assim como ruge o leão; e quando clamou, os sete trovões fizeram soar as suas vozes.
4 Kua̱ꞌ támiꞌya tajtojkej ino̱mej siete teyo̱ꞌ, nikijkuilowa̱yay yej kijtojkej, eꞌ nikaguiꞌ se̱ tájto̱l yej wa̱laj ipan cielo, iwá̱n ne‑ijlij:
4 Quando os sete trovões acabaram de soar eu já ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, que dizia: Sela o que os sete trovões falaram, e não o escrevas.
5 Iwá̱n inó̱n ángel yej nikitaꞌ taksatoꞌ ipan láma̱r iwá̱n ipan ta̱jli, kajkoꞌ iye̱ꞌma̱ꞌ cie̱lojkóbapa,
5 O anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita ao céu,
6 iwá̱n kijtoj:
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o qual criou o céu e o que nele há, e a terra e o que nela há, e o mar e o que nele há, que não haveria mais demora,
7 Kua̱ꞌ asis iga sié̱teja ángel kipi̱tzas itrompe̱taj, inó̱n ve̱j mochí̱wasya yej Dios kejla̱ntoꞌ, san ken kijtojkej profe̱tajmej, yej itekipanowa̱nímejpa Dios.
7 mas que nos dias da voz do sétimo anjo, quando este estivesse para tocar a trombeta, se cumpriria o mistério de Deus, como anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Inó̱n tájto̱l yej nikaguiꞌ ipan cielo, sej ne̱no̱tzaꞌ iwá̱n ne‑ijlij:
8 A voz que eu do céu tinha ouvido tornou a falar comigo, e disse: Vai, e toma o livro que está aberto na mão do anjo que se acha em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Iwá̱n niajki ka̱n onoꞌ inó̱n ángel iwá̱n niktajtanilij iga mane̱maka inó̱n kimilo̱la̱matzi̱n, iwá̱n yéj ne‑ijlij:
9 E fui ter com o anjo e lhe pedi que me desse o livrinho. Disse-me ele: Toma-o, e come-o; ele fará amargo o teu ventre, mas na tua boca será doce como mel.
10 Iwá̱n nikui̱lij inó̱n kimilo̱la̱matzi̱n ka̱n kiki̱tzkijtoya iwá̱n nikuaj; iwá̱n kua̱ꞌ nemi nikua, nikmachi̱lij jake tzope̱liꞌ ken tikita nekti, eꞌ kua̱ꞌ támiꞌya nikuaj, nojtiko chichi̱yaꞌ.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo, e o comi; e na minha boca era doce como mel; mas depois que o comi, o meu ventre ficou amargo.
11 Iwá̱n yéj ne‑ijlij:
11 Então me disseram: Importa que profetizes outra vez a muitos povos, e nações, e línguas, e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.