2 Coríntios 8
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC
1 Iná̱n nokni̱wa̱n, niknekij manimitzpowili̱ka̱n ken iga tokni̱mej yej kicre̱dowaj Dios, yej onokej estado de Macedonia kine̱xtilijkej sekin kén iga Dios te‑ikne̱liá.
1 Desejamos dar-vos a conhecer, irmãos, a graça que Deus concedeu às igrejas da Macedônia.
2 Malej iga yejeme̱n pox onoya yej kiyo̱lmiktijkej, eꞌ yejeme̱n poxsan pa̱ktokej; iwá̱n malej iga amotapialiáj, eꞌ kimakaj komati tomi̱n iga iyofre̱ndajmej, ken tikita yej motapialiáj.
2 Em meio a tantas tribulações com que foram provadas, espalharam generosamente e com transbordante alegria, apesar de sua extrema pobreza, os tesouros de sua liberalidade.
3 Iwá̱n nej ompa nonoya iwá̱n nikitaꞌ iga kimakakej iyofre̱ndajmej iga inochi iya̱lmajmej este ka̱n má̱j welitij kimakakej, este inejnewiyoy.
3 Sou testemunha de que, segundo as suas forças, e até além dessas forças, contribuíram espontaneamente
4 Ne̱tejtekiꞌijlijkej igakiꞌ achi manikui̱gaka̱n tomi̱n yej monechkoj iga kinekij no̱ makipale̱wi̱ka̱n tokni̱wa̱n yej onokej Jerusalén.
4 e nos pediam com muita insistência o favor de poderem se associar neste socorro destinado aos irmãos.
5 Iwá̱n kichijkej este póxsanya de lo que nejeme̱n ayá̱ꞌ nikmatitoyaj. Achto kijtojkej iga kichi̱waskej ken kineki toTe̱ko iwá̱n no̱ kijtojkej iga kichi̱waskej ken nejemej niknekij. Ijkó̱n kichijkej ken iga Dios kiye̱ꞌita.
5 E ultrapassaram nossas expectativas. Primeiro deram-se a si mesmos ao Senhor e, depois, a nós, pela vontade de Deus.
6 Kua̱ꞌ nikitakej iní̱n yej kichijkej tokni̱mej de Macedonia, nikijlijkej Tito iga manimitztajtanili̱ka̱n sej iga xiktami̱ka̱n iga ankinechkowaj ofrenda yej yéj pe̱ꞌ kinechkoj wa̱n amejeme̱n.
6 De maneira que recomendamos a Tito que leve a termo entre vós esta obra de caridade, como havia começado.
7 Amejeme̱n nochi wel ankichi̱waj: poxsan anmoconfia̱rowaj ipan Dios, anye̱ꞌtajtowaj, anmachtitokej, iwá̱n ankiyo̱lmakaj iga ankipale̱wiáj tokni̱mej wa̱n anne̱cho̱kiliáj nejemej; ijko̱nsan no̱ xikyo̱lmakaka̱n iga xikmakaka̱n ofrenda.
7 Vós vos distinguis em tudo: na fé, na eloqüência, no conhecimento, no zelo de todo o gênero e no afeto para conosco. Cuidai de ser notáveis também nesta obra de caridade.
8 Iní̱n nimitzijliáj ayéj iga nimitztekimakaj; sino que iga xikitaka̱n ken iga sekin tokni̱mej ofrenda̱rowaj iwá̱n iga mane̱si iga amejeme̱n melá̱ꞌ iga ante‑ijikni̱mej.
8 Não o digo como quem manda, mas, para exemplo do zelo dos outros, quisera pôr em prova a sinceridade de vossa caridade.
9 Porque amejeme̱n ankimátija iga toTe̱ko Jesucristo ye̱ꞌonoya ipan cielo iwá̱n kua̱ꞌ wa̱laj pan ta̱jli, mochij ken yej amotapialiá iga mitzcho̱kiliáj, iwá̱n iga yéj amotapialij, mochij iga amejeme̱n xiye̱ꞌonoka̱n ipan cielo.
9 Vós conheceis a bondade de nosso Senhor Jesus Cristo. Sendo rico, se fez pobre por vós, a fim de vos enriquecer por sua pobreza.
10 Iní̱n nimitzijliáj iga amejeme̱n ximoye̱ꞌchi̱waka̱n. Yase̱xiwiꞌ amejeme̱n achto yej an‑ofrenda̱rojkej, iwá̱n ankichijkej iga inochi amoa̱lmaj.
10 Aqui vos dou apenas um conselho. Isso vos convém. Há um ano fostes os primeiros, não só a iniciar esta obra, mas mesmo os primeiros a sugeri-la.
11 Ijkó̱n ken ankiyo̱lmakakej kua̱ꞌ ampejkej iga ankinechkowaj tomi̱n, ijkó̱n xiktami̱ka̱n iná̱n. Xikmakaka̱n ke̱ꞌsan iga anwelitij.
11 Agora, pois, levai a termo a obra, para que, como houve prontidão em querer, assim também haja para a concluir, segundo as vossas posses.
12 Porque siga agaj kiyo̱lmakatoꞌ iga ofrenda̱ro̱jneki, Dios kikui inó̱n ofrenda yej kimaka ke̱ꞌ iga se̱ kipiá. Dios ayá̱ꞌ kitajtaniliá se̱ yej ayá̱ꞌ kipiá.
12 Quando se dá de bom coração segundo as posses {evidentemente não do que não se tem}, sempre se é bem recebido.
13 Ayéj a̱n iga agaj ankipale̱wi̱skej iga tomi̱n, amejeme̱n ayꞌya anyawij ankipiatij nité̱.
13 Não se trata de aliviar os outros fazendo-vos sofrer penúria, mas sim que haja igualdade entre vós.
14 Nikijtowa iná̱n amejeme̱n ankipiáj iwá̱n wel ankimakaj achi yejeme̱n; anka ke̱man seꞌ ve̱j wel amejeme̱n sej ayá̱ꞌ ankipiaskej iwá̱n yejeme̱n sej wel mitzpale̱wiáj, iwá̱n siga katka ijkó̱n ankichi̱waskej, ajacho̱nsan ankipiaskej.
14 Nas atuais circunstâncias, vossa abundância supra a indigência daqueles, para que, por seu turno, a abundância deles venha a suprir a vossa indigência. Assim reinará a igualdade,
15 Iga ijkí̱n kijtowa ka̱n ijkuilijtoꞌ itájto̱l Dios: “Yej kipejpen má̱j komati, nochi kitamij; yej ali̱ntzi̱n kipejpen, kimáꞌ iga kikuajkej.”
15 como está escrito: O que colheu muito, não teve sobra; e o que pouco colheu, não teve falta {Ex 16,18}.
16 Nikmaka gracias Dios iga Tito no̱ mitzyo̱koyayaj kensan no̱ nej nimitzyo̱koyaj.
16 Bendito seja Deus, por ter posto no coração de Tito a mesma solicitude por vós.
17 Tito kiyo̱lmakatoya iga mamitzpaxa̱lowili̱ka̱n, inó̱n iga mote̱máꞌ kua̱ꞌ niktajtanilij iga mayawi, wa̱n iná̱n yawi mitzpaxa̱lowili̱tij.
17 Não só recebeu bem o meu pedido, mas, no ardor do seu zelo, espontaneamente partiu para vos visitar.
18 Nimitzti̱taniliáj se̱ tokni̱n wa̱n Tito. Iní̱n tokni̱n kiye̱ꞌitaj inochi yej kicre̱dowaj Cristo iga yéj tekipanowa iga kipowa itájto̱l Dios yej tasalva̱rowa.
18 Juntamente com ele enviamos o irmão, cujo renome na pregação do Evangelho se espalha em todas as igrejas.
19 Iwá̱n tokni̱wa̱n yej kicre̱dowaj Cristo kitapejpenkej iní̱n tokni̱n iga íwa̱n manisenya̱ka̱n Jerusalén iga manikui̱gaka̱n tomi̱n yej kimakakej tokni̱wa̱n. Inó̱n tomi̱n niawij nika̱wili̱tij tokni̱wa̱n yej onokej Jerusalén. Iga ijkó̱n nikchi̱waskej moweyimati̱ltiá toTe̱ko iwá̱n yawi ne̱siti iga tejemej tikyo̱lmakaj iga titapale̱wiáj iga tomi̱n.
19 Não só isto, mas foi destinado também pelos sufrágios das igrejas para nosso companheiro de viagem, nesta obra de caridade, que por nós é administrada para a glória do Senhor, em testemunho da nossa boa vontade.
20 Iga ayá̱ꞌ niknekij agaj mane̱po̱powaka̱n iga kén nemi nikchi̱waj wa̱n iní̱n komati tomi̱n yej ankinechkojkej.
20 Queremos evitar assim que alguém nos censure por motivo desta importante coleta que empreendemos,
21 Niknekij manikchi̱waka̱n yej ye̱kti, ayejsan iyi̱xtaj Dios, sino que no̱ iyi̱xtaj nochi.
21 porque procuramos fazer o bem, não só diante do Senhor, senão também diante dos homens.
22 No̱ iwá̱n yejemej nimitzti̱taniliáj seꞌ tokni̱n yej niki̱xmatij iga ye̱ꞌnemi iyi̱xtaj Dios iwá̱n poxsan kiyo̱lmaka iga tapale̱wiá. Iná̱n má̱j kineki mamitzpale̱wi̱ka̱n iga poxsan moconfia̱rowa ipan amejeme̱n.
22 Com eles enviamos ainda outro nosso irmão, cujo zelo pudemos comprovar várias vezes e em diversas ocasiões. Desta vez se mostrará ainda mais zeloso, em razão da grande confiança que tem em vós.
23 Siga agaj tatajtani iga Tito, xikijli̱ka̱n iga íwa̱n nisenemi iwá̱n nisentekipanowaj iga manimitzpale̱wi̱ka̱n amejeme̱n. Siga tatajtanij iga ino̱mej o̱me̱n tokni̱wa̱n, xikijli̱ka̱n iga kiti̱tankej tokni̱wa̱n yej kicre̱dowaj Cristo iwá̱n ino̱mej no̱ kiweyimati̱ltiáj Cristo.
23 Quanto a Tito, é o meu companheiro e o meu colaborador junto de vós; quanto aos nossos irmãos, são legados das igrejas, que são a glória de Cristo.
24 Inó̱n iga xikne̱xtili̱ka̱n iga ankicho̱kiliáj tokni̱wa̱n yej yawij asitij, iga mane̱si te iga nipa̱kij iga amejeme̱n iwá̱n te iga nikijtowaj iga poxsan ante‑ijikni̱mej.
24 Portanto, em presença das igrejas, demonstrai-lhes vossa caridade e o verdadeiro motivo da ufania que sentimos por vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.