2 Coríntios 12

Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Até̱ mota̱niliá yej igá̱najsan ye̱ꞌtajtowa iga yéj, eꞌ nej ijkó̱n nia nikchi̱wati. Iná̱n nia nimitzpowili̱tij visio̱mej yej nikitaꞌ, iwá̱n yej toTe̱ko Jesucristo ne̱mati̱ltij.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Niki̱xmati se̱ ta̱gaꞌ yej kitoka Cristo, yej kiwí̱gaya catorce años iga kiwi̱gakej ipan tercer cielo ka̱n pox ajko. Anikmati siga yajki wa̱n icue̱rpoj o ipansan iyespí̱ritoj; Dios kimati.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Eꞌ nikmati iga inó̱n ta̱gaꞌ yajki (anikmati siga wa̱n icue̱rpoj o ipansan iyespí̱ritoj, Dios kimati),
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 iwá̱n kiwi̱gakej ka̱n pox taye̱ka̱n, iwá̱n ompa kikáꞌ tajto̱lmej yej i̱ya̱ntoꞌ, ino̱mej tajto̱lmej nisé̱ ta̱gaꞌ amo makijto.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Nej wel katka nimokichmatis iga nejwaꞌ in inó̱n ta̱gaꞌ, eꞌ awel noga̱naj nimokichmati, san nikijtowa iga nej ken se̱ ná̱mo̱l ta̱gaꞌ yej ayá̱ꞌ wel nochi kichi̱wa.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Malej siga niknekiá manimokichmati, inó̱n ayéj xe̱toꞌnemilis iga nemi nikijtowa yej cierto. Eꞌ ayꞌya má̱j niye̱ꞌtajto̱j de nej, iga amo agaj makijto má̱j de lo que kitaj iga nikchi̱wa wa̱n kikakij iga nikijtowa.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ino̱mej visio̱mej yej Dios ne̱ne̱xtilij este poxsay sej iga nimadmira̱doj. Iwá̱n iga amo manimoweyimati, iná̱n nikualo, ken tikita itati̱tan Tzitzimiꞌ ne̱solowa iga witzti iga ne‑ikno̱chi̱wa.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 E̱yi ve̱j niktajtanilij Dios iga makichi̱wa iga mapachiwi ka̱n nikualo̱toꞌ,
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 eꞌ ne‑ijlij: “Iga nimitzikne̱liá, ayá̱ꞌ mitzpolowa nité̱; kua̱ꞌ ayꞌya titajpalej, nopode̱r mone̱xtiá ipan tej.” Inó̱n iga nimokichmati kua̱ꞌ ayá̱ꞌ nitajpalej, ijkó̱n ipode̱r Cristo mone̱xtiá ipan nej.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Niyo̱lpa̱ki kua̱ꞌ nikue̱kueta̱ntoꞌ, kua̱ꞌ kuajkuantas ne‑ijliáj yej ajaye̱kti, kua̱ꞌ kuajkuantas ne̱polowa, kua̱ꞌ ne̱mikti̱jnekij, kua̱ꞌ onoꞌ yej ne̱yo̱lmiktiá; nochi iní̱n niksufri̱rowa iga niktoka Cristo. Niyo̱lpa̱ki kua̱ꞌ nikue̱kueta̱ntoꞌ iga nikmachi̱liá iga má̱j nitajpalej.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nimochij ken yej xe̱toktiꞌ iga nimokichmati, eꞌ amejeme̱n ken kua̱ꞌ anne̱tekimakakej iga ijkó̱n manikchi̱wa. Amejéme̱nwaꞌ katka in xiye̱ꞌtajto̱ka̱n iga nej, iga nej acho̱nsan nivale̱rowa ken ino̱mej apo̱stolejmej yej moweyimatij; malej nejkiꞌ ayéj te̱ noteki.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Kua̱ꞌ nonoya amowa̱n, nimitzne̱xtilijkej iga nej nimelaꞌapó̱stol iga ankitakej yej nikchij, mila̱grojmej wa̱n nochi yej mochij iga ipode̱r Dios wa̱n ayí̱ꞌ nimosemáꞌ niga nikuesiwiꞌ.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Yej nikchij iga sekin iglesias, no̱ nikchij iga amejeme̱n. Poliwiasan iga manimitztajtanili̱ka̱n iga achi xine̱pale̱wi̱ka̱n iga tomi̱n. ¡Siga inó̱n iga nimitzyo̱lmiktijkej, achi xine̱perdona̱ro̱ka̱n!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Iná̱n nóchiya nikpiá iga nia̱j nimitzpaxa̱lowili̱tij, iga iní̱n másisya e̱yi ve̱j iga nia, iwá̱n iná̱n ayá̱ꞌ no̱ nimitztajtanili̱skej iga xine̱pale̱wi̱ka̱n iga tomi̱n. Nej ayá̱ꞌ nikte̱mowa yej amejeme̱n ankipiáj, sino que amejeme̱n nokta, iga té̱tajwaꞌ in kinechkowa tomi̱n iga ipilowa̱n, ayéj te̱pilowa̱n iga te̱taj.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Iwá̱n nipa̱ki iga manigasta̱ro yej nikpiá, iwá̱n este nej nemi nitami iga amejeme̱n xiye̱ꞌonoka̱n. ¿Ix iga má̱j nimitzcho̱kiliáj, amejeme̱n má̱j alí̱n anne̱cho̱kiliáj?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Amejeme̱n ankimatij iga ayá̱ꞌ nikneki ximoyo̱lmikti̱ka̱n iga xine̱makaka̱n tomi̱n. Malej onoꞌ sekin yej kijtowaj iga nikyokachij iga nimitzma̱wetzi̱ltijkej ipan trampa.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Eꞌ nej ayá̱ꞌ nimitzkajkayajkej kua̱ꞌ nimitzti̱tanilijkej tokni̱mej.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tito niktajtanilij iga mamitzpaxa̱lowili̱tij wa̱n seꞌ tokni̱n. ¿Ix mitzkajkayajkej Tito iga mamitzki̱xtili̱ka̱n tomi̱n? Amejeme̱n ankimatij iga Tito wa̱n nej sansé̱ iga ninejnemij iwá̱n iga nitajla̱mikij.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Anka amejeme̱n ankijtowaj iga nejemej nemi nimotajtowiliáj anmo‑i̱xtaj, ayéj ijkó̱n, ma̱jwaꞌ nemi nitajtowaj iyi̱xtaj Dios ken yej itátkipa Cristo. Nokni̱mej, nochi yej nikchijkej, nikchijkej iga manimitzpale̱wi̱ka̱n iga má̱j ximoconfia̱ro̱ka̱n ipan Cristo.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Nimoyo̱lmiktiá iga kua̱ꞌ nia̱j nimitzitatij, anka ayá̱ꞌ nimitzasitij ken nej niknekiá, anka amejeme̱n ayá̱ꞌ no̱ anne‑itaskej ken amejeme̱n ankinekij. Nimajmawi iga nimitzasitij anka anmokuejkuesojtoskej, o anka anmo‑i̱xitztoskej, ankuejkuesitoskej, anmoyojyokatijtoskej, anmo‑ijistakawijtoskej, anmopo̱pojtoskej, anmoweyimatitoskej wa̱n ayá̱ꞌ tamelá̱ amonoskej.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 No̱ nimoyo̱lmiktiá iga kua̱ꞌ sej nimitzpaxa̱lowili̱tij, anka noDio̱s kichi̱was iga manipi̱na̱wa iwá̱n nicho̱kas iga miaꞌ de amejemej aya̱ꞌsan ankikajte̱waj yej ikyay ankichijtiwa̱lkej yej aye̱kti, ma̱jsan anmote̱kaj wa̱n yej ayá̱ꞌ íwa̱n anna̱miktitokej. Ankichi̱waj iyi̱xtaj tokni̱wa̱n yej aye̱kti este ayꞌ ampi̱na̱waj.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.