2 Coríntios 12
Itájto̱l toTe̱ko ipan melaꞌtájto̱l (NHX) vs ARIB
1 Até̱ mota̱niliá yej igá̱najsan ye̱ꞌtajtowa iga yéj, eꞌ nej ijkó̱n nia nikchi̱wati. Iná̱n nia nimitzpowili̱tij visio̱mej yej nikitaꞌ, iwá̱n yej toTe̱ko Jesucristo ne̱mati̱ltij.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Niki̱xmati se̱ ta̱gaꞌ yej kitoka Cristo, yej kiwí̱gaya catorce años iga kiwi̱gakej ipan tercer cielo ka̱n pox ajko. Anikmati siga yajki wa̱n icue̱rpoj o ipansan iyespí̱ritoj; Dios kimati.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Eꞌ nikmati iga inó̱n ta̱gaꞌ yajki (anikmati siga wa̱n icue̱rpoj o ipansan iyespí̱ritoj, Dios kimati),
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 iwá̱n kiwi̱gakej ka̱n pox taye̱ka̱n, iwá̱n ompa kikáꞌ tajto̱lmej yej i̱ya̱ntoꞌ, ino̱mej tajto̱lmej nisé̱ ta̱gaꞌ amo makijto.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nej wel katka nimokichmatis iga nejwaꞌ in inó̱n ta̱gaꞌ, eꞌ awel noga̱naj nimokichmati, san nikijtowa iga nej ken se̱ ná̱mo̱l ta̱gaꞌ yej ayá̱ꞌ wel nochi kichi̱wa.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Malej siga niknekiá manimokichmati, inó̱n ayéj xe̱toꞌnemilis iga nemi nikijtowa yej cierto. Eꞌ ayꞌya má̱j niye̱ꞌtajto̱j de nej, iga amo agaj makijto má̱j de lo que kitaj iga nikchi̱wa wa̱n kikakij iga nikijtowa.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Ino̱mej visio̱mej yej Dios ne̱ne̱xtilij este poxsay sej iga nimadmira̱doj. Iwá̱n iga amo manimoweyimati, iná̱n nikualo, ken tikita itati̱tan Tzitzimiꞌ ne̱solowa iga witzti iga ne‑ikno̱chi̱wa.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 E̱yi ve̱j niktajtanilij Dios iga makichi̱wa iga mapachiwi ka̱n nikualo̱toꞌ,
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 eꞌ ne‑ijlij: “Iga nimitzikne̱liá, ayá̱ꞌ mitzpolowa nité̱; kua̱ꞌ ayꞌya titajpalej, nopode̱r mone̱xtiá ipan tej.” Inó̱n iga nimokichmati kua̱ꞌ ayá̱ꞌ nitajpalej, ijkó̱n ipode̱r Cristo mone̱xtiá ipan nej.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Niyo̱lpa̱ki kua̱ꞌ nikue̱kueta̱ntoꞌ, kua̱ꞌ kuajkuantas ne‑ijliáj yej ajaye̱kti, kua̱ꞌ kuajkuantas ne̱polowa, kua̱ꞌ ne̱mikti̱jnekij, kua̱ꞌ onoꞌ yej ne̱yo̱lmiktiá; nochi iní̱n niksufri̱rowa iga niktoka Cristo. Niyo̱lpa̱ki kua̱ꞌ nikue̱kueta̱ntoꞌ iga nikmachi̱liá iga má̱j nitajpalej.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Nimochij ken yej xe̱toktiꞌ iga nimokichmati, eꞌ amejeme̱n ken kua̱ꞌ anne̱tekimakakej iga ijkó̱n manikchi̱wa. Amejéme̱nwaꞌ katka in xiye̱ꞌtajto̱ka̱n iga nej, iga nej acho̱nsan nivale̱rowa ken ino̱mej apo̱stolejmej yej moweyimatij; malej nejkiꞌ ayéj te̱ noteki.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Kua̱ꞌ nonoya amowa̱n, nimitzne̱xtilijkej iga nej nimelaꞌapó̱stol iga ankitakej yej nikchij, mila̱grojmej wa̱n nochi yej mochij iga ipode̱r Dios wa̱n ayí̱ꞌ nimosemáꞌ niga nikuesiwiꞌ.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Yej nikchij iga sekin iglesias, no̱ nikchij iga amejeme̱n. Poliwiasan iga manimitztajtanili̱ka̱n iga achi xine̱pale̱wi̱ka̱n iga tomi̱n. ¡Siga inó̱n iga nimitzyo̱lmiktijkej, achi xine̱perdona̱ro̱ka̱n!
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Iná̱n nóchiya nikpiá iga nia̱j nimitzpaxa̱lowili̱tij, iga iní̱n másisya e̱yi ve̱j iga nia, iwá̱n iná̱n ayá̱ꞌ no̱ nimitztajtanili̱skej iga xine̱pale̱wi̱ka̱n iga tomi̱n. Nej ayá̱ꞌ nikte̱mowa yej amejeme̱n ankipiáj, sino que amejeme̱n nokta, iga té̱tajwaꞌ in kinechkowa tomi̱n iga ipilowa̱n, ayéj te̱pilowa̱n iga te̱taj.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Iwá̱n nipa̱ki iga manigasta̱ro yej nikpiá, iwá̱n este nej nemi nitami iga amejeme̱n xiye̱ꞌonoka̱n. ¿Ix iga má̱j nimitzcho̱kiliáj, amejeme̱n má̱j alí̱n anne̱cho̱kiliáj?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Amejeme̱n ankimatij iga ayá̱ꞌ nikneki ximoyo̱lmikti̱ka̱n iga xine̱makaka̱n tomi̱n. Malej onoꞌ sekin yej kijtowaj iga nikyokachij iga nimitzma̱wetzi̱ltijkej ipan trampa.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Eꞌ nej ayá̱ꞌ nimitzkajkayajkej kua̱ꞌ nimitzti̱tanilijkej tokni̱mej.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Tito niktajtanilij iga mamitzpaxa̱lowili̱tij wa̱n seꞌ tokni̱n. ¿Ix mitzkajkayajkej Tito iga mamitzki̱xtili̱ka̱n tomi̱n? Amejeme̱n ankimatij iga Tito wa̱n nej sansé̱ iga ninejnemij iwá̱n iga nitajla̱mikij.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Anka amejeme̱n ankijtowaj iga nejemej nemi nimotajtowiliáj anmo‑i̱xtaj, ayéj ijkó̱n, ma̱jwaꞌ nemi nitajtowaj iyi̱xtaj Dios ken yej itátkipa Cristo. Nokni̱mej, nochi yej nikchijkej, nikchijkej iga manimitzpale̱wi̱ka̱n iga má̱j ximoconfia̱ro̱ka̱n ipan Cristo.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Nimoyo̱lmiktiá iga kua̱ꞌ nia̱j nimitzitatij, anka ayá̱ꞌ nimitzasitij ken nej niknekiá, anka amejeme̱n ayá̱ꞌ no̱ anne‑itaskej ken amejeme̱n ankinekij. Nimajmawi iga nimitzasitij anka anmokuejkuesojtoskej, o anka anmo‑i̱xitztoskej, ankuejkuesitoskej, anmoyojyokatijtoskej, anmo‑ijistakawijtoskej, anmopo̱pojtoskej, anmoweyimatitoskej wa̱n ayá̱ꞌ tamelá̱ amonoskej.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 No̱ nimoyo̱lmiktiá iga kua̱ꞌ sej nimitzpaxa̱lowili̱tij, anka noDio̱s kichi̱was iga manipi̱na̱wa iwá̱n nicho̱kas iga miaꞌ de amejemej aya̱ꞌsan ankikajte̱waj yej ikyay ankichijtiwa̱lkej yej aye̱kti, ma̱jsan anmote̱kaj wa̱n yej ayá̱ꞌ íwa̱n anna̱miktitokej. Ankichi̱waj iyi̱xtaj tokni̱wa̱n yej aye̱kti este ayꞌ ampi̱na̱waj.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.