Romanos 9

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Fiɛɛ fì me njemyi fin nu kecɛɛy diɛwɛ wee Klistu le. Kɛ me mbiayte lo kɛ. Keyoy ke Yuule kè nu yî yɛm e tomte lɛ kɛ me mbiayte lo kɛ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto; minha consciência o confirma no Espírito Santo:
2 Me ŋkɛŋke yii baay bô nsase wvù yaa kaa kɛ fô fitele fiem e,
2 tenho grande tristeza e constante angústia em meu coração.
3 nje boom bo bwɛɛm e bo woŋ e bò bee bó nu ɛlɛmɛ kemwaaŋ. Me nɛlo enshieele naa baay lɛ lon eto fô me le ɛ́ me eŋgawsɛn lo bee Klistu kɛ nje bó.
3 Pois eu até desejaria ser amaldiçoado e separado de Cristo por amor de meus irmãos, os de minha raça,
4 Bonyii ban nu bonyii bo Islael, ɛ Nyo' to jo bó ge lɛ bó enu boom bew, duŋcɛ n'yuu we ɛ̂ bó, gbwo moŋkan bô bó, nya bonci bew can yibole, duŋcɛ bó no bó ebunleè Nyo', ge boŋkawma bô bó.
4 o povo de Israel. Deles é a adoção de filhos; deles é a glória divina, as alianças, a concessão da lei, a adoração no templo e as promessas.
5 Ɛ̀ nu bonyii ɛ bo'icee bobole bò to sanɛɛ kfuu dibole to nu bonyii bo Nyo' le bò bó kee bó, ɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ to dioo to diɛwɛ wee wvu wum e ɛ bó boo wvú ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kfuu di bonyii ban e. Beene enyaà mbense sekecii sɛ ŋka ɛ̂ Mboyse wvun wvù nu Nyo' wvù kɛŋkɛ mvuŋgay ɛ̂ we jo mwɛɛm mvunciim. Fí enù nonɛn.
5 Deles são os patriarcas, e a partir deles se traça a linhagem humana de Cristo, que é Deus acima de tudo, bendito para sempre! Amém.
6 Kɛ fí nu lɛ fiɛɛ fì Nyo' to kawɛɛ nu ɛ la ɛcici kɛ, njefo kɛ bonyii bocii bo Islael mum nu kecɛɛy boom bò ɛ̀ nu bo Islael e kɛ.
6 Não pensemos que a palavra de Deus falhou. Pois nem todos os descendentes de Israel são Israel.
7 Ɛ kɛ ɛ̀ nu tɛn boom bò buy yî Abla'am e bocii bò ɛ̀ nu boom bew kɛ. Geenɛn fí nu no Nyo' to jemyɛɛ ɛ̂ Abla'am lɛ,
7 Nem por serem descendentes de Abraão passaram todos a ser filhos de Abraão. Pelo contrário: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
8 Fifin duŋci lɛ kɛ ɛ̀ nu boom bò buy yî Abla'am e bocii bò ɛ̀ nu boom bo Nyo' le kɛ. Ɛ̀ nu boom bò Nyo' to kawɛɛ Abla'am dvú bò bó joo lɛ ɛ̀ nu boom bo Abla'am e.
8 Noutras palavras, não são os filhos naturais que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são considerados descendência de Abraão.
9 Nyo' to dioo ge ŋkawma wvun gay lɛ,
9 Pois foi assim que a promessa foi feita: "no tempo devido virei novamente, e Sara terá um filho".
10 Kɛ ɛ̀ mɛy kɛ fifin kɛ. Fiɛɛ diɛwɛ fin e to nu ɛ kooy tɛn bô Lɛbɛka wvù icee boom bew to mɛy kɛ Aysik wvù icee bo'icee bosɛɛbeene.
10 E esse não foi o único caso; também os filhos de Rebeca tiveram um mesmo pai, nosso pai Isaque.
11 — ausente —
11 Todavia, antes que os gêmeos nascessem ou fizessem qualquer coisa boa ou má — a fim de que o propósito de Deus conforme a eleição permanecesse,
12 — ausente —
12 não por obras, mas por aquele que chama — foi dito a ela: "O mais velho servirá ao mais novo".
13 Ɛ ɛ̀ nu kɛ no bó saŋ lɛ,
13 Como está escrito: "Amei Jacó, mas rejeitei Esaú".
14 No fí nu nonɛn, ɛ̀ nulo ɛ́ beene ebvuu ejeme lɛ la? Fí fɛn nu lɛ kɛ Nyo' yaa gee gee di lɛŋ e? Kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ!
14 E então, que diremos? Acaso Deus é injusto? De maneira nenhuma!
15 Nyo' to nu ɛ jeme ɛ̂ Muses lɛ,
15 Pois ele diz a Moisés: "Terei misericórdia de quem eu quiser ter misericórdia e terei compaixão de quem eu quiser ter compaixão".
16 Nonɛn kɛ Nyo' cawte wee bii no wee wvu wum kooŋke, kɛnɛɛ yî lemme dì wee lem e kɛ. Wvú cawte ɛ ɛ̀ nu nje wvú kɛŋke shen fô bonyii le.
16 Portanto, isso não depende do desejo ou do esforço humano, mas da misericórdia de Deus.
17 Fifin nu kɛ no bó nu ɛ saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le no Nyo' jemyɛɛ ɛ̂ Fɛlo Nfon wvu Ijiw lɛ,
17 Pois a Escritura diz ao faraó: "Eu o levantei exatamente com este propósito: mostrar em você o meu poder, e para que o meu nome seja proclamado em toda a terra".
18 Fifin ɛ mum ɛ no duŋci lɛ Nyo' camte shen fô wee wvù wvú kooŋke le, nyaa ɛkolɛ kè tɛmyɛɛn ɛ̂ wee wvù wvú kooŋke lɛ wvú etɛmyì ɛkolɛ le.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer, e endurece a quem ele quer.
19 Wee nɛlo emum ebife ɛ̂ me lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu no fí nu, Nyo' ɛ bvuu ɛ no baci bonyii nje la lɛ? Wee wvù nulo etun fiɛɛ fì Nyo' kooŋke lɛ fí enù, nu yɛɛ lɛ?”
19 Mas algum de vocês me dirá: "Então, por que Deus ainda nos culpa? Pois, quem resiste à sua vontade? "
20 Fo wee ebiite nonɛn kɛ. Ɛ̀ nu naa wee wvu wum wvù la wvù nulo ebeeke mbew bô Nyo'? Ɛ̀ nulo ɛ́ wee ebom fiɛɛ bô mbom ɛ́ fí ekase ebife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo bom me nɛn nje la lɛ?”
20 Mas quem é você, ó homem, para questionar a Deus? "Acaso aquilo que é formado pode dizer ao que o formou: ‘Por que me fizeste assim? ’ "
21 Wee wvù bomte nsháan kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ we jo mbom keejo ntuw mbom mwaaŋ ebom mwɛɛm dvú jɛɛy jɛɛy, ɛ́ fimew enu fì kɛŋke lemme dì kuuke, ɛ fimew kɛŋke lemme di ncɛw.
21 O oleiro não tem direito de fazer do mesmo barro um vaso para fins nobres e outro para uso desonroso?
22 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no Nyo' gee. Wvú to gomte keeduŋcɛ shém ye yì ffuuke bô bonyii, ebvuu ege ɛ́ bonyii ekiɛɛ mvuŋgay mwew. Geenɛn ɛ wvú loocɛ kuu shém bô bonyii boba bò to gee ɛ shém ffuuke wvú bò bó to nu keeke efiwsɛ lo bó.
22 E se Deus, querendo mostrar a sua ira e tornar conhecido o seu poder, suportou com grande paciência os vasos de sua ira, preparados para destruição?
23 Ɛ wvú to ge nonɛn keeduŋcɛ bvukukɛ bwew bvu baay bvù nu fô bonyii bò wvú camte shen fô bó le. Ɛ bonyii ban nu bò wvú to seysɛɛ wase ɛ ɛ̀ bɛɛ lo lɛ bó nu ke ekɛŋkɛ bvukukɛ bvudvu.
23 Que dizer, se ele fez isto para tornar conhecidas as riquezas de sua glória aos vasos de sua misericórdia, que preparou de antemão para glória,
24 Ɛ̀ nu naa beene bonyii bodvu bò wvú nu ɛ tee. Ɛ ɛ̀ yaa mɛy kɛ bò nu Bojuu maaŋ kɛ. Bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu tɛn fó.
24 ou seja, a nós, a quem também chamou, não apenas dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ɛ ɛ̀ nu kɛ naa fí fì Nyo' jemyi ɛ̂ Ŋwa' wee ntum we wvù Osia le lɛ,
25 Como ele diz em Oséias: "Chamarei ‘meu povo’ a quem não é meu povo; e chamarei ‘minha amada’ a quem não é minha amada",
26 “Ɛ fô bvudvuu bwɛ bvù Nyo' se ké no gayte ɛ̂ bonyii bodvu lɛ,
26 e: "Acontecerá que, no mesmo lugar em que se lhes declarou: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’. "
27 Yɛsaya wvù wee ntum Nyo' to nu ɛ no beele tɛn ɛkumɛ bonyii bo Islael gayte lɛ,
27 Isaías exclama com relação a Israel: "Embora o número dos israelitas seja como a areia do mar, apenas o remanescente será salvo.
28 Fì nu lɛ Nyo' nu ke enɛ esɛsɛ elaŋ ŋgɛw
28 Pois o Senhor executará na terra a sua sentença, rápida e definitivamente".
29 Ɛ wvú wvù Yɛsaya to yuu wase jeme lɛ,
29 Como anteriormente disse Isaías: "Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendentes, já estaríamos como Sodoma, e semelhantes a Gomorra".
30 No fí nu nonɛn, ɛ̀ nulo ɛ́ beene emum egay lɛ la? Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò to baa momte keenu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nu wase keseen teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nje fitele fì bó lese yî ye le.
30 Que diremos, então? Os gentios, que não buscavam justiça, a obtiveram, uma justiça que vem da fé;
31 Geenɛn, ɛ bonyii bo Islael bò to momte keenu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise bii ɛ̂ je yì bonci gomte le to baa eghan enu teytey ɛ̂ wvú ɛjise kɛ.
31 mas Israel, que buscava uma lei que trouxesse justiça, não a alcançou.
32 Ɛ ɛ̀ to nu nje la? Ɛ̀ to nu njefo kɛ bó yaa to momte bii ɛ̂ je yì lɛ bó elese ɛ ɛ̀ nu fitele yî Nyo' le kɛ. Bó to kpwaake lɛ fiɛɛ fì gee ɛ wee nu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nu lemme dimew dì mwɛtɛn gee. Ɛ bó ge nonɛn mum baytɛn yî tɛ le.
32 Por que não? Porque não a buscava pela fé, mas como se fosse por obras. Eles tropeçaram na "pedra de tropeço".
33 Tɛ din nu dì bó saŋ ɛkumɛ dí lɛ,
33 Como está escrito: "Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e uma rocha que faz cair; e aquele que nela confia jamais será envergonhado".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.