Romanos 9

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Fiɛɛ fì me njemyi fin nu kecɛɛy diɛwɛ wee Klistu le. Kɛ me mbiayte lo kɛ. Keyoy ke Yuule kè nu yî yɛm e tomte lɛ kɛ me mbiayte lo kɛ.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Me ŋkɛŋke yii baay bô nsase wvù yaa kaa kɛ fô fitele fiem e,
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 nje boom bo bwɛɛm e bo woŋ e bò bee bó nu ɛlɛmɛ kemwaaŋ. Me nɛlo enshieele naa baay lɛ lon eto fô me le ɛ́ me eŋgawsɛn lo bee Klistu kɛ nje bó.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Bonyii ban nu bonyii bo Islael, ɛ Nyo' to jo bó ge lɛ bó enu boom bew, duŋcɛ n'yuu we ɛ̂ bó, gbwo moŋkan bô bó, nya bonci bew can yibole, duŋcɛ bó no bó ebunleè Nyo', ge boŋkawma bô bó.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Ɛ̀ nu bonyii ɛ bo'icee bobole bò to sanɛɛ kfuu dibole to nu bonyii bo Nyo' le bò bó kee bó, ɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ to dioo to diɛwɛ wee wvu wum e ɛ bó boo wvú ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ kfuu di bonyii ban e. Beene enyaà mbense sekecii sɛ ŋka ɛ̂ Mboyse wvun wvù nu Nyo' wvù kɛŋkɛ mvuŋgay ɛ̂ we jo mwɛɛm mvunciim. Fí enù nonɛn.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Kɛ fí nu lɛ fiɛɛ fì Nyo' to kawɛɛ nu ɛ la ɛcici kɛ, njefo kɛ bonyii bocii bo Islael mum nu kecɛɛy boom bò ɛ̀ nu bo Islael e kɛ.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Ɛ kɛ ɛ̀ nu tɛn boom bò buy yî Abla'am e bocii bò ɛ̀ nu boom bew kɛ. Geenɛn fí nu no Nyo' to jemyɛɛ ɛ̂ Abla'am lɛ,
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Fifin duŋci lɛ kɛ ɛ̀ nu boom bò buy yî Abla'am e bocii bò ɛ̀ nu boom bo Nyo' le kɛ. Ɛ̀ nu boom bò Nyo' to kawɛɛ Abla'am dvú bò bó joo lɛ ɛ̀ nu boom bo Abla'am e.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Nyo' to dioo ge ŋkawma wvun gay lɛ,
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Kɛ ɛ̀ mɛy kɛ fifin kɛ. Fiɛɛ diɛwɛ fin e to nu ɛ kooy tɛn bô Lɛbɛka wvù icee boom bew to mɛy kɛ Aysik wvù icee bo'icee bosɛɛbeene.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 — ausente —
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Ɛ ɛ̀ nu kɛ no bó saŋ lɛ,
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 No fí nu nonɛn, ɛ̀ nulo ɛ́ beene ebvuu ejeme lɛ la? Fí fɛn nu lɛ kɛ Nyo' yaa gee gee di lɛŋ e? Kɛ ɛ̀ nu nonɛn kɛ!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Nyo' to nu ɛ jeme ɛ̂ Muses lɛ,
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Nonɛn kɛ Nyo' cawte wee bii no wee wvu wum kooŋke, kɛnɛɛ yî lemme dì wee lem e kɛ. Wvú cawte ɛ ɛ̀ nu nje wvú kɛŋke shen fô bonyii le.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Fifin nu kɛ no bó nu ɛ saŋ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le no Nyo' jemyɛɛ ɛ̂ Fɛlo Nfon wvu Ijiw lɛ,
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Fifin ɛ mum ɛ no duŋci lɛ Nyo' camte shen fô wee wvù wvú kooŋke le, nyaa ɛkolɛ kè tɛmyɛɛn ɛ̂ wee wvù wvú kooŋke lɛ wvú etɛmyì ɛkolɛ le.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Wee nɛlo emum ebife ɛ̂ me lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu no fí nu, Nyo' ɛ bvuu ɛ no baci bonyii nje la lɛ? Wee wvù nulo etun fiɛɛ fì Nyo' kooŋke lɛ fí enù, nu yɛɛ lɛ?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Fo wee ebiite nonɛn kɛ. Ɛ̀ nu naa wee wvu wum wvù la wvù nulo ebeeke mbew bô Nyo'? Ɛ̀ nulo ɛ́ wee ebom fiɛɛ bô mbom ɛ́ fí ekase ebife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo bom me nɛn nje la lɛ?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Wee wvù bomte nsháan kɛŋke mvuŋgay ɛ̂ we jo mbom keejo ntuw mbom mwaaŋ ebom mwɛɛm dvú jɛɛy jɛɛy, ɛ́ fimew enu fì kɛŋke lemme dì kuuke, ɛ fimew kɛŋke lemme di ncɛw.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no Nyo' gee. Wvú to gomte keeduŋcɛ shém ye yì ffuuke bô bonyii, ebvuu ege ɛ́ bonyii ekiɛɛ mvuŋgay mwew. Geenɛn ɛ wvú loocɛ kuu shém bô bonyii boba bò to gee ɛ shém ffuuke wvú bò bó to nu keeke efiwsɛ lo bó.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Ɛ wvú to ge nonɛn keeduŋcɛ bvukukɛ bwew bvu baay bvù nu fô bonyii bò wvú camte shen fô bó le. Ɛ bonyii ban nu bò wvú to seysɛɛ wase ɛ ɛ̀ bɛɛ lo lɛ bó nu ke ekɛŋkɛ bvukukɛ bvudvu.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Ɛ̀ nu naa beene bonyii bodvu bò wvú nu ɛ tee. Ɛ ɛ̀ yaa mɛy kɛ bò nu Bojuu maaŋ kɛ. Bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu nu tɛn fó.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Ɛ ɛ̀ nu kɛ naa fí fì Nyo' jemyi ɛ̂ Ŋwa' wee ntum we wvù Osia le lɛ,
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 “Ɛ fô bvudvuu bwɛ bvù Nyo' se ké no gayte ɛ̂ bonyii bodvu lɛ,
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Yɛsaya wvù wee ntum Nyo' to nu ɛ no beele tɛn ɛkumɛ bonyii bo Islael gayte lɛ,
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Fì nu lɛ Nyo' nu ke enɛ esɛsɛ elaŋ ŋgɛw
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Ɛ wvú wvù Yɛsaya to yuu wase jeme lɛ,
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 No fí nu nonɛn, ɛ̀ nulo ɛ́ beene emum egay lɛ la? Ɛ̀ nulo ɛ́ beene egay lɛ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bò to baa momte keenu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nu wase keseen teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nje fitele fì bó lese yî ye le.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Geenɛn, ɛ bonyii bo Islael bò to momte keenu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise bii ɛ̂ je yì bonci gomte le to baa eghan enu teytey ɛ̂ wvú ɛjise kɛ.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Ɛ ɛ̀ to nu nje la? Ɛ̀ to nu njefo kɛ bó yaa to momte bii ɛ̂ je yì lɛ bó elese ɛ ɛ̀ nu fitele yî Nyo' le kɛ. Bó to kpwaake lɛ fiɛɛ fì gee ɛ wee nu teytey ɛ̂ Nyo' ɛjise nu lemme dimew dì mwɛtɛn gee. Ɛ bó ge nonɛn mum baytɛn yî tɛ le.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Tɛ din nu dì bó saŋ ɛkumɛ dí lɛ,
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.