Mateus 21

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke dioo feŋene Jɛlusalɛm, ɛ bó nu wase ntɛw wvù Bɛtfaj e yî Kum Bite bi Olif e, ɛ wvú mum tum boom bew bo ŋgoo le bomew bofɛɛ,
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben egɛn ntɛw wvu fwe we le. Ben nu dioo ɛ gɛn, emum eyɛn lo bwee kembɛɛbey e ɛ bó ɛ suu ɛ waa we nu mbew ye le, ɛ́ ben efay, eto dvú ɛ̂ me.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Ɛ́ wee bife lo fiɛɛ ɛ̂ ben, ɛ́ ben tfuse lɛ Cee Ɛkolɛ kɛŋke shiee wvudvu, ɛ́ wvú emum ecinɛ lo kaŋ mwaaŋ ɛ́ ben eto dvú.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Fifin to kooy nonɛn keege ɛ́ fí eto ekocɛn no wee ntum Nyo' mvu to jemyɛɛ, gayte lɛ,
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 “Wee egay ɛ̂ kelaante kè Sayon lɛ,
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le ba gɛn, ge kɛ no wvú to jemyɛɛ.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Ɛ bó to bô kembɛɛbey kedvu noo wan, yɛy bikum bibole yî dvú le, ɛ Jisos ben shii yî kemew e, no gɛne.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Ɛ kebombom ke bonyii le nteen no yɛyte tɛn bikum bibole ɛ̂ je, ɛ bomew faasshi tíɛw bite yɛyte.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Ɛ kebombom kè to gɛne fwe dvu Jisos bô kè to bii ɛjim no wvuuyi lɛ, “Eeeee, mbense enù fô waa Nfon Dawe le lɛɛɛ! Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî wee wvù too ɛ̂ diee di Tata le lɛɛɛ! Eeeee, mbense enù fô Nyo' wvu fowe le lɛɛɛ!”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Ɛ Jisos ke gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ kelaante kedvu kecii shiw. Ɛ bonyii no ghayte, biite lɛ, “Wvun sɛ nu yɛɛ le?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Ɛ kebombom tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu wee ntum Nyo' wvù Jisos wvù nɛ ntɛw wvù Nasalɛt e, Galilee.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Ɛ Jisos ke gɛn fô yew ncese Nyo' le, kuŋ bonyii bocii bò to geese bô bò to guyte mwɛɛm fó, baashɛ bidaŋ bi bonyii bò to kumene bigew e, bô bintaw bi bonyii bò to geese bibembɛ le.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Wvú to kuuŋke gayte lɛ, “Fí nu ɛ bo ɛ saŋ ɛ Nyo' gayte lɛ, ‘Bó nu ke eteŋe yew yɛm lɛ yew bunle.’ Ben ɛ baŋke ɛ tu tfum bocooŋ.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Ɛ Jisos no nu fô yew ncese le, ɛ binfefe bô bontɛŋɛ too ɛ wvú fɛle bó.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Geenɛn, ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò to duŋci bonci bo Nyo' le ke dioo yɛn biŋghaw bi mwɛɛm e bì wvú to gee, bô no boom bo caan caan wvuuyi fô yew ncese le, gayte lɛ, “Eeeee, mbense enù fô waa Nfon Dawe le lɛɛɛ,” ɛ fí no ton'yi lo bó.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Ɛ bó mum waa lo Jisos lɛ, “Kɛ wo yuuke fiɛɛ fì boom ban gayte le?” Ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “'Ɛɛ, me n'yuuke lo. Fí nu lɛ ben ke baa taŋ wase fiɛɛ fì bó saŋ lɛ, ‘Nyo' nu ɛ ge mbense wvù jee gɛne mɛɛse ɛ no buyte dew boom bo caan caan e, noo dew boom bò bɛɛ yamte ɛmben e?’”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Ɛ Jisos ke nɛ cinɛ bó le, buy ɛ̂ kelaante kedvu le, gɛn ntɛw wvù Bɛtani le, ce jó.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛntaŋɛntaŋ, no Jisos to kaase tuu jim ɛlaante, ɛ jeŋ no yuu wvú.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Ɛ wvú yɛn kete kemew e mbew je le ɛ bó ké no diee, mum gɛn fó, geenɛn faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ le yî dvú le kɛ, yɛn kɛ ɛ ɛ̀ nu bibɛ yî dvú le maaŋ. Ɛ wvú mum low kete kedvu gay lɛ, “Fo fintam bɛɛ ke ebvuu eyuu eyum lo yî yo le kɛ!” Kaŋ mwaaŋ, ɛ kete kedvu mum yowlɛn lo.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Ɛ boom bo ŋgoo le bo Jisos e dioo yɛn nonɛn, ɛ diuw yum bó. Ɛ bó no ghayte lɛ, “Kete kedvu ghan nɛɛ ɛ sɛ yowlɛn lo kaŋ mwaaŋ nɛn?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ ben lese fitele yî Nyo' le, yaa kɛŋke naa lo kemaŋɛn kɛ, ben saa ge kɛ ɛ ɛ̀ nu fiɛɛ fì me ŋge bô kete kin maaŋ kɛ. Ben ɛ́ cim ɛ gay ɛ̂ kum wvun lɛ, ‘Mvuwɛ ye fɛn egɛn egbwe ɛ̂ joo yi baay e,’ ɛ́ fí ekooy nonɛn.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ɛ naa la fì ben bunlee lɛke, nu ɛ ben nu ke ekɛŋkɛ fɛn ɛ́ ben nu ɛ lese fitele yî Nyo' le.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Ɛ Jisos ke bvuu kase ley fô yew ncese le, ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ Bojuu ke to yɛn no wvú yɛɛyi bonyii, mum bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo jo fɛɛ mvuŋgay ɛ sɛ no gee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Me tɛn nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben. Ɛ́ ben tfuse lo, ɛ́ me emum ensee ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay lɛ me eŋgeè mwɛɛm mvun.
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Jon to leese bonyii ɛ̂ joo ɛ mvuŋgay mvudvu nɛ fɛɛ? Ɛ̀ to nya Nyo', nuu wee wvu wum ɛ?” No wvú bife nonɛn, ɛ bó no keŋene ɛbonɛbon gayte lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Geenɛn, ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ beene etfuse lɛ, ‘Ɛ̀ to nya wee wvu wum,’ kɛ, njefo beene fane kebombom ke bonyii le, no bó bocii nu ɛ bee lɛ Jon to nu wee ntum Nyo'.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse ɛ̂ Jisos lɛ, “Kɛ bese kee kɛ.” Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgeè mwɛɛm mvun kɛ.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Ɛ Jisos gɛn fwe bife lɛ, “Ben kpwaake lɛ la ɛkumɛ fin? Wee mvu to kɛŋke boom bolemsɛ bofɛɛ. Ɛ wvú ke nɛ gɛn fô wan wvu fwe le, gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Waa wɛm, gɛnɛ eshe elemtè wɛne ɛbɛn.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Ɛ wvú tfuse lɛ, ‘Kɛ me nu eŋgɛn kɛ.’ Geenɛn ke nɛ kase kumɛn fitele fiew mum gɛn wɛne dvudvu.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Ɛ wee wvudvu gɛn fô wvu ɛjim e gay kɛ fiɛɛ fì wvú be gay wase ɛ̂ wvu fwe. Ɛ wvú tfuse ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nu eŋgɛn icɛm.’ Geenɛn, faŋɛ yaa gɛn kɛ.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Tu ɛntelɛŋ jo boom bo bofɛɛ ban, nu ɛ wvù to geɛ fiɛɛ fì ice shieele nu wvù la?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu wvu fwe.” Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, bonyii bò fii shile noo bokɛnɛ bo nsake le nu ɛ bó leyte wase bvunfon bvu Nyo' le fwe ɛ̂ ben e.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Me njemyi nɛn njefo Jon Nleseɛjoo to nu ɛ to keeduŋcɛ je yi teytey ɛ̂ ben, ɛ ben faŋɛ yaa bee wvú le kɛ, geenɛn ɛ bonyii bò fii shile bô bokɛnɛ bo nsake le bee wvú le. Ɛ ben ke dioo cim yɛn no bó beŋe nonɛn, faŋɛ yaa ekumɛn mvuntelem mvunɛn ebee tɛn wvú le kɛ.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Ɛ Jisos bvuu jeme lɛ, “Ben ebvuu eyuw ŋgan mvu. Wee mvu to nu ɛ lem wɛɛ mvuntam mvù bó keenci mbvuum dvú, gem bô ketaaŋ kɛɛkɛɛ, cim fò bó nu ke ekoyte mvuntam mvudvu somte ɛ mbvuum buyte, tum ketaale ke wee ncɛy e wɛne dvudvu, mum tɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii, mum nɛ gɛn ketum kemew e.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Ɛ kefew kè bó ké no koyte mvuntam mvudvu ke to kocɛn, ɛ wvú tum bonyii bew bo lemme le fô bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ ɛ̂ bó le, lɛ bó egɛn efi mwuwene mvuntam.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Ɛ bó gɛn, ɛ bonyii bò wvú to tɛsɛɛ wɛɛ wvudvu ɛ̂ bó koo bó, suŋ mvu, yu mvu, tumyɛ mvu bô ɛta.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Ɛ wvú bvuu tum bomew bonyii bo lemme le ɛ bó duule fele bo fwe ba, ɛ bonyii ba bvuu ge kɛ lɛŋlɛŋ no bó geɛ bô bo fwe ba.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Ɛjim jodvu ɛ wvú tum wase ɛ ɛ̀ nu waa we, kpwaake lɛ bó nu egɛn ewvum waa wen wvun.
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Geenɛn, ɛ wvú gɛn, ɛ bonyii bodvu dioo yɛn wvú le, jeme ɛbonɛbon lɛ, ‘Wvun nu ndiela wee wɛɛ wvun. Ben eto ɛ́ beene eyu wvú emum eyow bvushɛw bvudvu.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Ɛ bó mum koo wvú bvuse wɛne, mum yu.”
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 No Jisos fɛ nɛn, mum bife lɛ, “Wee wɛɛ wvudvu nu ke edioo ɛ to ege nɛɛ bô bonyii bodvu?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ɛ bó tfuse lɛ, “Wvú nu ke eto elɛse lo mvunyaame mvudvu, etɛse wɛɛ wvudvu ɛ̂ bonyii bomew bò nu ke enyaa mwew mvuntam seke ŋkoy e.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben ke baa taŋ wase ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le lɛ,
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 Me ɛ mum ɛ no nseŋe ɛ̂ ben lɛ, Nyo' nu ke efi bvunfon bwew can yene le, enya ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ ketum kè nu ke egee no wvú gomte le.”
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 [“Tɛ didvu din nu ɛ́ wee gbwe yî dvú le, ecaafiɛ lo, ɛ́ dí gbwe yî wee le, efooncɛ lo mwɛtɛn.”]
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 No Jisos ma ŋgan wvun nɛn, ɛ bocee ncese bo baay baay noo Bofalasii dioo yuw, mum kiɛɛ lɛ wvú ma ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ bowen.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Ɛ bó mum no gomte keekoo wvú, geenɛn, kase fan kebombom ke bonyii le, njefo kebombom kedvu to kɛŋke Jisos lɛ ɛ̀ nu naa wee ntum Nyo'.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.