Mateus 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Bvunfon bvu fowe nu diɛwɛ cee la mvu wvù to buyɛɛ ja fontaŋɛntaŋ gɛn keejo bonyii bo lemme le elese ɛ̂ wvú wɛne.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 No wvú to gɛnɛɛ yɛn bó le, ɛ bô bó mum kamɛn lɛ wvú nu ke elaw bó danali danali yî diuu le. Ɛ wvú mum ciinse bó ɛ bó gɛn no lemte ɛ̂ wvú wɛne.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Ɛ ɛ̀ ke no nu diɛwɛ didiuu bvuukɛ le, ɛ wvú buy gɛn yɛn bomew bonyii le ɛ bó leeme fô way laame.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, ‘Ben egɛn tɛn elemtè ɛ̂ me wɛne, ɛ́ me ŋke enlaw ben no bó ké no laake.’ Ɛ bó mum gɛn.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Ɛ wvú ke bvuu buy kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, bvuu kase buy kɛ diɛwɛ didiuu ditɛte le, joo kɛ bonyii bo lemme le.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Ɛ ɛ̀ ke no nu diɛwɛ didiuu ditin e ɛkiɛguu, ɛ wvú bvuu buy gɛn yɛn bonyii bomew e ɛ bó leemene. Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, ‘Ɛ̀ nu nje la wvù ben to ɛ she leemene fɛn diuu dicile ɛcici?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ɛ bó tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu njefo wee baa jo bese lemme le kɛ.’ Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bó lɛ, ‘Ben egɛn lɛ tɛn elemtè ɛ̂ me wɛne.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛkiɛguu, ɛ cee wɛɛ mum to gay ɛ̂ cee ɛkolɛ bonyii bew bo lemme le lɛ wvú etee bonyii bo lemme le, enya nlawma wvubo, kɛɛke yî bonyii bò be to ɛjim e, egɛn emɛse yî bò be to fwe le.
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ɛ wvú mum kɛw no laake. Ɛ bonyii bò bó to joɛ bó yî lemme le didiuu ditin to ɛ wvú law bó danali danali.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Ɛ bonyii bò bó to yawɛɛ ejo ke dioo to mum no kpwaake lɛ bó nu elaw bó efey bomew ba. Geenɛn, ɛ bó law kɛ tɛn bó danali danali.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Ɛ bó fi nlawma wvubo mum kɛw no wvukene cee la wɛ,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 gayte lɛ, ‘Bonyii ban bò wo be jo ɛjim lem kɛ ntam kefew mwaaŋ maaŋ, geenɛn wo ɛ law bee bó lɛŋlɛŋ, ɛ bese nu bò be she ɛ ŋgvuse yî lemme le diuu dicile ɛ mvum sheyte yî yese le.’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Geenɛn ɛ cee wɛɛ wvudvu tfuse ɛ̂ wee mvu bó le lɛ, ‘Nsaa yɛm, kɛ me mbaa njay fiɛɛ bee wo kɛ. Bee wo be kamene kɛ lemme din yî danali le?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 Joo nlawma wo egɛnè. Ɛ̀ koŋ me lɛ me enlaw wee wvu ɛjim lɛŋlɛŋ diɛwɛ no me nlaw wo.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Kɛ me ŋkɛŋke mvuŋgay keeŋge fiɛɛ fì me ŋkooŋke bô fiɛɛ fì ɛ̀ nu fiem e? Nuu lɛ wo bene kendoŋ njefo me nu ɛ n'yene can yɛm fô bonyii le lɛ?’”
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 No Jisos jeme nɛn, mum mɛse lɛ, “Ɛ̀ nu kɛ no bonyii bò nu ɛjim keseen nu ke enu bo fwe, ɛ bo fwe nu bo ɛjim.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Ɛ Jisos ke no bene Jɛlusalɛm, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ buy ɛ̂ je, ɛ wvú tee bó ɛ bô bó lɛwse ye, ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Ben eyekɛ eyuw, beene bene wase gɛne Jɛlusalɛm, ɛ bó nu egɛn enya wee wvù diee nu Waawee can bocee ncese bo baay baay noo bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le, ɛ́ bó esaw wvú esumtɛn lɛ bó eyu wvú,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 emum enya wvú can bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ́ bó esɛwse wvú, tamte wvú bô boŋgbwan, emum eta wvú yî kentam e, ɛ́ ke edioo enu ɛdiuw ɛta ɛ́ Nyo' ekase ebvuse wvú yî kpwe le.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ɛ bwee boom bo Sɛbɛdee le ke nɛ to fô Jisos e bô boom bew, tum ɛnvuw ɛ̂ wvú ɛjise keelɛkɛ fiɛɛ.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ “Wo be gomte lɛ la?” Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Kawɛ lɛ ɛ̀ nu ke edioo enu seke wo saake wase bvunfon bwuw, ɛ́ boom bem bo bofɛɛ ban eshii mbew yo le, wvumvu ɛ̂ ɛbo kuw ke ɛlemsɛ le, wvumvu ɛ̂ ke ɛkɛnɛ le.”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ boom bodvu lɛ, “Kɛ ben kee fiɛɛ fì ben biite kɛ. Ɛ̀ nulo ɛ́ ben ke ewu fiko fi ŋgɛw e fì me nu ŋke eŋ'wu?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Bese nulo ke ewu.”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ ben ke ewu fiko fiem kecɛɛy. Geenɛn keeshii ɛ̂ ɛbo kem ke ɛlemsɛ bô ke ɛkɛnɛ le yaa nu bvudvuu bwem keenya ɛ̂ ben kɛ. Mondvuum modvu nu ɛ ɛ̀ nu fô bonyii bò Icɛm nu ɛ seyse wase ɛ gɛɛ fô bó le.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Ɛ kebɛse ke boom bo ŋgoo le bo Jisos e bo yuufe dioo yuw ɛkumɛ fiɛɛ fidvu, ɛ shém ton'yɛ bó bô boom bo bofɛɛ bodvu.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Geenɛn ɛ Jisos tee bó bocii, ɛ bó to ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ben kee lɛ bonyii bò saake bitum ké no shiile lo yî bonyii bobole, ɛ bonyii bo baay baay bobole duŋci mvuŋgay mvubole ɛ̂ we jo bó?
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Kɛ fifiɛ kɛŋke keenu ɛ̂ ben ɛntelɛŋ kɛ. Wee wvù gomte keenu wee wvu baay ɛ̂ ben ɛntelɛŋ kɛŋke keenu wvù lemte lo ben e.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Wee ɛ́ no gomte keenu wee wvu fwe ɛ̂ ben ɛntelɛŋ, tu wvú kɛŋke keenu nfwa wene.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no kɛ wee wvù diee nu Waawee to to lɛ bonyii elemte lo wvú le kɛ. Wvú to to keelem lo fô bonyii le, enya nshii we keesum wee nteen yî kpwe le.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke gɛn dioo fele Jɛliku, ɛ kebombom ke bonyii le no shfumte ɛ̂ wvú ɛjim.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Ɛ fí kooy lɛ binfefe bimew bifɛɛ, ɛ ɛ̀ nu bolemsɛ bì to ké no shiile diuw je le, to nu ɛ dioo yuw lɛ Jisos fele lo, ɛ bí mum no wamte gayte lɛ, “Tata, Waa Nfon Dawe, camɛ shen fô bese le.”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Ɛ kebombom ke bonyii le no wamene bó gayte lɛ bó ebaŋ lo. Geenɛn ɛ bó bvuu wam gɛn lo fwe fwe lɛ, “Tata, Waa Nfon Dawe camɛ shen fô bese le.”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Ɛ Jisos mum leem, tee bó, ɛ bó to, ɛ wvú bife lɛ, “Ben gomte lɛ me eŋge la fô ben e?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ɛ bó tfuse lɛ, “Tata, geɛ ɛ́ ɛjisɛ ɛyese eyene ye.”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Ɛ shen koo Jisos, ɛ wvú kum ɛjisɛ ɛbole. Kaŋ mwaaŋ ɛ bó mum no yɛne mwɛɛm e, mum nɛ no bii Jisos e.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.