Mateus 20
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Bvunfon bvu fowe nu diɛwɛ cee la mvu wvù to buyɛɛ ja fontaŋɛntaŋ gɛn keejo bonyii bo lemme le elese ɛ̂ wvú wɛne.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 No wvú to gɛnɛɛ yɛn bó le, ɛ bô bó mum kamɛn lɛ wvú nu ke elaw bó danali danali yî diuu le. Ɛ wvú mum ciinse bó ɛ bó gɛn no lemte ɛ̂ wvú wɛne.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Ɛ ɛ̀ ke no nu diɛwɛ didiuu bvuukɛ le, ɛ wvú buy gɛn yɛn bomew bonyii le ɛ bó leeme fô way laame.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, ‘Ben egɛn tɛn elemtè ɛ̂ me wɛne, ɛ́ me ŋke enlaw ben no bó ké no laake.’ Ɛ bó mum gɛn.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Ɛ wvú ke bvuu buy kɛ diɛwɛ ɛmvunsheeŋ ɛntelɛŋ e, bvuu kase buy kɛ diɛwɛ didiuu ditɛte le, joo kɛ bonyii bo lemme le.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Ɛ ɛ̀ ke no nu diɛwɛ didiuu ditin e ɛkiɛguu, ɛ wvú bvuu buy gɛn yɛn bonyii bomew e ɛ bó leemene. Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, ‘Ɛ̀ nu nje la wvù ben to ɛ she leemene fɛn diuu dicile ɛcici?’
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Ɛ bó tfuse lɛ, ‘Ɛ̀ nu njefo wee baa jo bese lemme le kɛ.’ Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bó lɛ, ‘Ben egɛn lɛ tɛn elemtè ɛ̂ me wɛne.’
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛkiɛguu, ɛ cee wɛɛ mum to gay ɛ̂ cee ɛkolɛ bonyii bew bo lemme le lɛ wvú etee bonyii bo lemme le, enya nlawma wvubo, kɛɛke yî bonyii bò be to ɛjim e, egɛn emɛse yî bò be to fwe le.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ɛ wvú mum kɛw no laake. Ɛ bonyii bò bó to joɛ bó yî lemme le didiuu ditin to ɛ wvú law bó danali danali.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Ɛ bonyii bò bó to yawɛɛ ejo ke dioo to mum no kpwaake lɛ bó nu elaw bó efey bomew ba. Geenɛn, ɛ bó law kɛ tɛn bó danali danali.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Ɛ bó fi nlawma wvubo mum kɛw no wvukene cee la wɛ,
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 gayte lɛ, ‘Bonyii ban bò wo be jo ɛjim lem kɛ ntam kefew mwaaŋ maaŋ, geenɛn wo ɛ law bee bó lɛŋlɛŋ, ɛ bese nu bò be she ɛ ŋgvuse yî lemme le diuu dicile ɛ mvum sheyte yî yese le.’
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 Geenɛn ɛ cee wɛɛ wvudvu tfuse ɛ̂ wee mvu bó le lɛ, ‘Nsaa yɛm, kɛ me mbaa njay fiɛɛ bee wo kɛ. Bee wo be kamene kɛ lemme din yî danali le?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Joo nlawma wo egɛnè. Ɛ̀ koŋ me lɛ me enlaw wee wvu ɛjim lɛŋlɛŋ diɛwɛ no me nlaw wo.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Kɛ me ŋkɛŋke mvuŋgay keeŋge fiɛɛ fì me ŋkooŋke bô fiɛɛ fì ɛ̀ nu fiem e? Nuu lɛ wo bene kendoŋ njefo me nu ɛ n'yene can yɛm fô bonyii le lɛ?’”
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 No Jisos jeme nɛn, mum mɛse lɛ, “Ɛ̀ nu kɛ no bonyii bò nu ɛjim keseen nu ke enu bo fwe, ɛ bo fwe nu bo ɛjim.”
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Ɛ Jisos ke no bene Jɛlusalɛm, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ buy ɛ̂ je, ɛ wvú tee bó ɛ bô bó lɛwse ye, ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ,
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Ben eyekɛ eyuw, beene bene wase gɛne Jɛlusalɛm, ɛ bó nu egɛn enya wee wvù diee nu Waawee can bocee ncese bo baay baay noo bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le, ɛ́ bó esaw wvú esumtɛn lɛ bó eyu wvú,
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 emum enya wvú can bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ́ bó esɛwse wvú, tamte wvú bô boŋgbwan, emum eta wvú yî kentam e, ɛ́ ke edioo enu ɛdiuw ɛta ɛ́ Nyo' ekase ebvuse wvú yî kpwe le.”
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Ɛ bwee boom bo Sɛbɛdee le ke nɛ to fô Jisos e bô boom bew, tum ɛnvuw ɛ̂ wvú ɛjise keelɛkɛ fiɛɛ.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ “Wo be gomte lɛ la?” Ɛ wvú gay ɛ̂ wvú lɛ, “Kawɛ lɛ ɛ̀ nu ke edioo enu seke wo saake wase bvunfon bwuw, ɛ́ boom bem bo bofɛɛ ban eshii mbew yo le, wvumvu ɛ̂ ɛbo kuw ke ɛlemsɛ le, wvumvu ɛ̂ ke ɛkɛnɛ le.”
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ boom bodvu lɛ, “Kɛ ben kee fiɛɛ fì ben biite kɛ. Ɛ̀ nulo ɛ́ ben ke ewu fiko fi ŋgɛw e fì me nu ŋke eŋ'wu?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Bese nulo ke ewu.”
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ ben ke ewu fiko fiem kecɛɛy. Geenɛn keeshii ɛ̂ ɛbo kem ke ɛlemsɛ bô ke ɛkɛnɛ le yaa nu bvudvuu bwem keenya ɛ̂ ben kɛ. Mondvuum modvu nu ɛ ɛ̀ nu fô bonyii bò Icɛm nu ɛ seyse wase ɛ gɛɛ fô bó le.”
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Ɛ kebɛse ke boom bo ŋgoo le bo Jisos e bo yuufe dioo yuw ɛkumɛ fiɛɛ fidvu, ɛ shém ton'yɛ bó bô boom bo bofɛɛ bodvu.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Geenɛn ɛ Jisos tee bó bocii, ɛ bó to ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ben kee lɛ bonyii bò saake bitum ké no shiile lo yî bonyii bobole, ɛ bonyii bo baay baay bobole duŋci mvuŋgay mvubole ɛ̂ we jo bó?
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Kɛ fifiɛ kɛŋke keenu ɛ̂ ben ɛntelɛŋ kɛ. Wee wvù gomte keenu wee wvu baay ɛ̂ ben ɛntelɛŋ kɛŋke keenu wvù lemte lo ben e.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Wee ɛ́ no gomte keenu wee wvu fwe ɛ̂ ben ɛntelɛŋ, tu wvú kɛŋke keenu nfwa wene.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no kɛ wee wvù diee nu Waawee to to lɛ bonyii elemte lo wvú le kɛ. Wvú to to keelem lo fô bonyii le, enya nshii we keesum wee nteen yî kpwe le.”
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke gɛn dioo fele Jɛliku, ɛ kebombom ke bonyii le no shfumte ɛ̂ wvú ɛjim.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Ɛ fí kooy lɛ binfefe bimew bifɛɛ, ɛ ɛ̀ nu bolemsɛ bì to ké no shiile diuw je le, to nu ɛ dioo yuw lɛ Jisos fele lo, ɛ bí mum no wamte gayte lɛ, “Tata, Waa Nfon Dawe, camɛ shen fô bese le.”
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Ɛ kebombom ke bonyii le no wamene bó gayte lɛ bó ebaŋ lo. Geenɛn ɛ bó bvuu wam gɛn lo fwe fwe lɛ, “Tata, Waa Nfon Dawe camɛ shen fô bese le.”
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Ɛ Jisos mum leem, tee bó, ɛ bó to, ɛ wvú bife lɛ, “Ben gomte lɛ me eŋge la fô ben e?”
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Ɛ bó tfuse lɛ, “Tata, geɛ ɛ́ ɛjisɛ ɛyese eyene ye.”
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Ɛ shen koo Jisos, ɛ wvú kum ɛjisɛ ɛbole. Kaŋ mwaaŋ ɛ bó mum no yɛne mwɛɛm e, mum nɛ no bii Jisos e.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.