Mateus 17
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛsoocaan, ɛ Jisos jo Bita bô Jɛm noo Jon wvù waa bwee Jɛm, ɛ bô bó ben yî kum wvumew e ɛ wvú defe ɛwe, no nu fó ɛbonɛbon.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Ɛ bó ke nɛ yɛn ɛ nfieesɛn ye ɛ kumɛn ɛ̂ bó ɛjise, bvushiw bwew ɛ no baa lawkene diɛwɛ diuu le, ɛ ndvú ye baa tɛn lawkene nɛn mwawmwawmwaw.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ɛ fí kooy lɛ Muses bô Ɛlayja to nu ɛ nɛ buynɛn fô bó le, no jemyi bô bo Jisos.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Ɛ Bita mum nɛ bvumtɛn gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, fí jee no beene nu fɛn. Ɛ́ wo fɛn kooŋke lo ɛ́ me en'yoo cún fɛn shɛ, ɛ́ yimi enu yo, yimi yi Muses, yimi yi Ɛlayja.”
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Kɛ no wvú to bɛɛ jemyi, ɛ fí kooy lɛ kembɛw kè baa nɛn bvuuu to nu ɛ nɛ to baŋ bó, ɛ diɛw jeme ɛ̂ kembɛw kedvu le lɛ, “Wvun nu Waa wɛm, wvú nu fitele fiem. Me n'yuuke njoŋ bô wvú baay. Ben eyuukè ɛ ɛ̀ nu wvú le.”
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Ɛ boom bew bo ŋgoo le dioo yuw diɛw yidvu ɛ kedvum gbwo bó, ɛ bó gbwekɛn tum monshim fokuse.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Geenɛn ɛ Jisos gɛn kum bó le gay lɛ, “Ben eja we. Fo ben efanè kɛ.”
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Ɛ bó dioo cake ɛjisɛ we faŋɛ yaa bvuu yɛn wee mvu le ɛfey Jisos kɛ.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Ɛ bó ke nɛ yî kum wvudvu le dioo booke, ɛ Jisos lew ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben ke esee fiɛɛ fì ɛjisɛ ɛyene be yɛn ɛ̂ wee sɛ wee wvù diee nu Waawee ɛ buy wase yî kpwe le kɛ.”
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Ɛ boom bew bo ŋgoo le bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù bonyii bò duŋci bonci duu lɛ Ɛlayja kɛŋke keeke eyaw eto ɛ́ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ sɛ to?”
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Ɛ Jisos tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ Ɛlayja kɛŋke keeyaw eto ekene mwɛɛm mvunciim.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 Geenɛn ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ Ɛlayja nu ɛ to wase bó faŋɛ yaa kiɛɛ wvú kɛ, ɛ mum ɛ ge fiɛɛ fì bó kooŋke bô wvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee wvù diee nu Waawee nu ke eyɛn ŋgɛw can yibole.”
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 No wvú gay nonɛn, ɛ boom bew bo ŋgoo le mum kiɛɛ lɛ wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ Jon Nleseɛjoo.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke bow fɛse fô kebombom ke bonyii le to nu. Ɛ wee mvu nɛ to tum ɛnvuw ɛ̂ Jisos fwe, gay ɛ̂ wvú lɛ,
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 “Tata, camɛ kɛ shen fô waa wɛm e. Wvú gbwee keŋgbwe, yɛne ŋgɛw baay. Wvú nɛn'yi gbwe fotaŋ, ké nɛ gbwe ɛ̂ joo le.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Me mbe ɛ nto bô wvú fô boom buw bo ŋgoo le bó ɛ mom ŋkuuŋ keefɛ wvú.”
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Ɛ Jisos gay lɛ, “O oo! Ɛŋgokɛ ke ɛcici kè baa lese fitele yî Nyo' le kin. Me nu ŋke enu beene eŋgɛn embuy nɛɛ? Me nu ŋke eŋkuu shém bô ben eŋgɛn embuy nɛɛ? Ben eto bô wan wvudvu fɛn enya ɛ̂ me.”
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Ɛ bó to dvú, ɛ Jisos wam nceendaa dɛwle wvù to nu yî wan wvudvu le ɛ wvú buy, ɛ wvú mum bonɛn lo kaŋ mwaaŋ.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le ke nɛ gɛn fô wvú le ɛjim ɛjim, bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù bese be mom ŋkuuŋ keebvuse nceendaa dɛwle wvudvu?”
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu njefo mbee wene doose lo. Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ ben be kɛŋke mbee ɛ wvú nu kɛ naa diɛwɛ shem nsusu le, tu ben nulo egay ɛ̂ kum wvun lɛ wvú emvuw ye fɛn egɛn eleem fofe, ɛ́ wvú mvuwɛ, fiɛɛ saa nu dvú fì nulo eghaw ben kɛ.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Geenɛn, kɛ kfuu wvuwvun nceendaa dɛwle nulo ebuy sɛ wee ɛ bunle ɛ she mbam mwɛɛm mvudien kɛ.]”
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 No Jisos bô boom bew bo ŋgoo le to taashɛɛ Galilee, ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Wee wvù diee nu Waawee nu ɛ bó nu ke enya wvú can bonyii le,
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 ɛ́ bó eyu wvú, ɛ́ ke edioo enu ɛdiuw ɛta, ɛ́ wvú ebuy yî kpwe le.” Ɛ bó yuw nonɛn, ɛ ye keeshɛ bó baay.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke gɛn buy Kafana'um, ɛ bonyii bò to fii shile wvu yew ncese ke to yɛn Bita le sow ɛ̂ wvú lɛ, “Wee wene n'yɛɛyi ké no laaŋke kɛ shile wvu yew ncese?”
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Ɛ wvú bee lɛ, “'Ɛɛ.” Ɛ Bita ke dioo tu fô yew e, ɛ ɛ̀ yaw Jisos jike fiɛɛ fidvu fokuse, bife ɛ̂ wvú lɛ, “Semon, wo yɛne fiuw lɛ la? Bonfon bo fokuse fɛn ké no fii shile bô kensuw ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ baa? Bó ké no fii ɛ̂ boom bo woŋ e, nuu ɛ̂ botolo lɛ?”
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Ɛ Bita tfuse lɛ, “Bó ké no fii ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ botolo.” Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tu kɛ boom bo woŋ e yaa kɛŋke keelaaŋke kɛ.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Geenɛn, wvu lɛ fo bee wo eteensɛn mvuntelem mvu bonyii bodvu le, gɛnɛ elaŋ fincaw ɛ̂ mamase le, bye yì wo ɛ yaw ɛ koo, ɛ wo yene diuw wvudvu, ɛ́ wo eyɛn jise di bigew e jó, emum ebvuse egɛn enya ɛ̂ bó keelaŋ shile wesebeewo dvú.”
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.