Marcos 9

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ɛ Jisos bvuu gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, bonyii bomew leeme fɛn ɛ bó yaa nu ke eyuw wvuŋ kpwe sɛ bó ɛ yɛn ɛ bvunfon bvu Nyo' le ɛ to bô mvuŋgay mvumwew kɛ.”
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Ɛ ɛdiuw ke fey ɛsoocaan, ɛ Jisos jo Bita bô Jɛm noo Jon ɛ bô bó ben yî kum wvumew e ɛ wvú defe ɛwe, no nu fó ɛbonɛbon. Ɛ bó ke nɛ yɛn ɛ nfieesɛn ye ɛ kumɛn ɛ̂ bó ɛjise,
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 ɛ ndvú ye baa lawkene naa fele lo no ɛ̀ nulo ɛ́ wee ecukɛ fokuse fɛn ɛ́ yí ebaa.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ɛ bó ke nɛ yɛn ɛ Ɛlayja bô Muses ɛ buynɛn fô bó le, ɛ no jemyi bô bo Jisos.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Ɛ Bita nɛ bvumtɛn gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Cee Ɛkolɛ, fí jee no beene nu fɛn. Cinɛ ɛ́ bese eyoo cún shɛ, ɛ́ yimi enu yo, yimi yi Muses, ɛ yimi nu yi Ɛlayja.”
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Wvú to jeme nonɛn njefo kedvum to nu ɛ gbwo bó baay ɛ wvú faŋɛ yaa bvuu kiɛɛ fiɛɛ fì wvú ejeme kɛ.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Kɛ no wvú jeme nonɛn, ɛ kembɛw nɛ to baŋ bó, ɛ diɛw jeme ɛ̂ kembɛw kedvu le lɛ, “Wvun nu Waa wɛm, ɛ wvú nu fitele fiem. Ben eyuukè ɛ ɛ̀ nu wvú le.”
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Ɛ bó nɛ sɛsɛ dioo taa faŋɛ yaa bvuu yɛn bonyii ba le kɛ, yɛn kɛ wase ɛ ɛ̀ nu Jisos e maaŋ.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Ɛ bó ke nɛ yî kum wvudvu le dioo booke, ɛ Jisos ciise ɛ̂ bó lɛ fo bó ke esee fiɛɛ fì bó be yɛn e ɛ̂ wee sɛ wee wvù diee nu Waawee ɛ buy wase yî kpwe le kɛ.
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 Ɛ bó yuw kɛ nonɛn gɛɛ ɛ̂ bó ɛshem, geenɛn no ghayte kɛ ɛbonɛbon lɛ laa mbuy wvu yî kpwe le wvun sɛ nu la lɛ.
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ɛ bó nɛ bife ɛ̂ Jisos lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù bonyii bò duŋci bonci duu lɛ Ɛlayja kɛŋke keeke eyaw eto ɛ́ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ sɛ to?”
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu kecɛɛy lɛ Ɛlayja nu ke eyaw eto ekene mwɛɛm mvunciim ɛ́ mvú etu no mvú to nu. Geenɛn, ɛ̀ no nu nje la wvù bó nu ɛ saŋ lɛ wee wvù diee nu Waawee kɛŋke keeke eyɛn boŋgɛw nteen, ɛ́ bonyii ema wvú?
12 Ele respondeu:
13 Geenɛn ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ Ɛlayja nu ɛ to wase, bonyii ɛ ge fiɛɛ fì bó kooŋke bô wvú. Ɛ ɛ̀ nu kɛ no bó to saŋɛɛ ɛkumɛ wvú.”
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke bow to buy fô boom bew bo ŋgoo le bomew to nu, yɛn ɛ kebombom ke bonyii le ke baay ɛ gem bó, ɛ bonyii bomew bò to duŋci bonci bo Nyo' le beeke mbew bô bó.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Kaŋ mwaaŋ no kebombom kecii yɛnɛɛ Jisos e, mum sɛsɛ wvú baay, lewtɛ gɛn gay wvú le.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben beeke mbew ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ la?”
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Ɛ wee tfuse ɛ̂ wvú ɛ̂ kebombom ɛnte lɛ, “Wee n'yɛɛyi, me mbe ntoo bô waa wɛm fô wo le njefo keyoy kemew nu yî ye le, ɛ ɛ̀ nu kè ké ge ɛ wee tu kencife.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Keyoy kedvu ké cuute wvú tufe fokuse, ɛ diffuw no buyte ɛ̂ wvú ɛmvu ɛ wvú ŋgeci bigew, nɛn'yi taame. Me ɛ ŋgay lɛ boom buw bo ŋgoo le ebvuse keyoy kedvu, bó ɛ mom ŋkuuŋ.”
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Ɛ Jisos yuw nonɛn, gay ɛ̂ bó lɛ, “O oo! Ɛŋgokɛ kè baa lese fitele yî Nyo' le kin. Me nu ŋke enu beene eŋgɛn embuy nɛɛ? Me nu ŋke eŋkuu shém bô ben eŋgɛn embuy nɛɛ? Ben eto bô wan wvudvu fɛn enya ɛ̂ me.”
19 Jesus disse:
20 Ɛ bó mum jo wan wvudvu no too bô wvú fô Jisos e. No keyoy kedvu yɛnɛɛ Jisos e, mum cufe wan wvudvu kaŋ mwaaŋ ɛ wvú gbwe fokuse no biŋlene fó, ɛ diffuw buyte ɛmvu.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Ɛ Jisos bife ɛ̂ cee wan wvudvu lɛ, “Fiɛɛ fin to kɛw seke la?” Ɛ wvú tfuse lɛ, “Fí to kɛw ɛ wvú bɛɛ caan.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Keyoy kedvu nu ɛ tufe wase wvú bokaŋ e bokaŋ e ŋguy e noo ɛ̂ joo le gomte keeyu wvú. Ɛ́ wo nulo ege fiɛɛ, kee wo, ɛ́ wo cam kɛ shen fô bese le, fi bese.”
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Lɛ laa ɛ̀ nulo ɛ́ me ege fiɛɛ lɛ le? Nyo' nulo ege fiɛɛ ficii fô wee wvù nu ɛ lese fitele yî ye le.”
23 Jesus respondeu:
24 Kaŋ mwaaŋ ɛ cee wan wvudvu mum fuŋ foweɛwe lɛ, “Me nu ɛ nlese fitele yî Nyo' le. Geɛ ɛ́ me embvuu enlese enfey lo nonɛn.”
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Ɛ Jisos dioo yɛn ɛ kebombom ke bonyii le lewte too taashi fô wvú to nu, ɛ wvú wam keyoy kè yiile kedvu gay lɛ, “Wo, keyoy kè yiile kin kè gee ɛ wan wvun yaa jemyi kɛ yaa yuuke tɛn mwɛɛm kɛ, me ŋgayte ɛ̂ wo, buyɛ yî wan wvun e, egɛn lo. Fo wo ke ebvuu eley yî ye le kɛ.”
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Ɛ keyoy kedvu fuŋ foweɛwe, bvuu cufe wan wvudvu, tufe ɛ̂ je yì befe le, mum buy yî ye le. Ɛ wvú no jiime fokuse kɛ diɛwɛ keŋkpwe ke wee le. Ɛ wee nteen yɛn nonɛn, mum no duu lɛ, “Wvú nu ɛ kpwe wase.”
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Ɛ Jisos jicɛ wvú le yî kebo le cake ɛ wvú leem we.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke dioo gɛn ley yew, ɛ bó bife ɛ̂ wvú ɛjim ɛjim lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù bese be mom ŋkuuŋ keebvuse nceendaa dɛwle wvudvu?”
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Ɛ wvú tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Fiɛɛ fì nulo ebvuse kfuu wvun nceendaa nu kɛ bunle yì tɛmyi maaŋ. Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ fiɛɛ fimew jɛɛy ebvuse kɛ.”
29 Jesus respondeu:
30 Ɛ bó ke nɛ fó fey je yì Galilee le, ɛ Jisos yaa gomte lɛ wee ekiɛɛ kɛ,
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 njefo wvú to lɛne yɛɛyi boom bew bo ŋgoo le. Wvú to yɛɛyi bó lɛ bonyii nu ke enya wee wvù diee nu Waawee can bonyii le ɛ́ bó eyu wvú. Ɛ́ bó dioo ɛ yu wvú nonɛn, ɛ́ ke edioo enu ɛdiuw ɛta, ɛ́ wvú ebuy yî kpwe le.
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 No wvú gay nonɛn, ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ fiɛɛ fì wvú jemyi kɛ, geenɛn, no fane keebife.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 Ɛ bó ke gɛn buy Kafana'um, ke dioo ley nu yew ɛ Jisos bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben be beeke mbew ɛ̂ je ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ la?”
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ɛ bó mɛy diuw tfu, njefo bó to lɛne ɛ̂ je beeke mbew ɛbonɛbon lɛ laa wee wvu baay sɛ nu yɛɛ lɛ.
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Ɛ Jisos shii fokuse, tee bó bo yuufe ncow bofɛɛ gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ́ wee gomte keenu wee wvu fwe, tu wvú kɛŋke keejo ɛkolɛ kew lɛ wen nu kencilɛjimɛ noo wee wvù lemte fô bonyii bocii le.”
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 No wvú gay nonɛn, mum jo wan caan leke ɛ̂ bó ɛntelɛŋ, mum kase jo koycɛ gay ɛ̂ bó lɛ,
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 “Ɛ́ wee fiisene wan diɛwɛ wvun e ɛ̂ diee diem e, tu wvú fiisene ɛ ɛ̀ nu me. Wee ɛ́ fiisɛn me, tu kɛ wvú fiisene ɛ ɛ̀ nu kɛ me kɛ, tu wvú fiisene tɛn ɛ ɛ̀ nu wee wvù tum me.”
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Ɛ Jon gay ɛ̂ wvú lɛ, “Wee n'yɛɛyi, bese se nu ɛ yɛn wee mvu le ɛ wvú teŋe diee diuw sɛ bvuuse bonceendaa bo dɛwle le yî bonyii le, bese ɛ kan, njefo wvú baa nu wee wesebeene ŋgoo kɛ.”
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Geenɛn ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben ecilè kfuu wvuwɛ wee kɛ. Ben ekeè lɛ ɛ́ wee gee keŋghaw ke fiɛɛ le teŋe diee diem, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ebvuu ejeme fiɛɛ fì befe ɛkumɛ me kɛ.
39 Jesus respondeu:
40 Ɛ́ wee baa kicine beene, tu wvú tomte beene.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ wee nya kɛ naa fiko fi joo le ɛ̂ ben njefo bó teŋe ben lɛ bonyii bo Klistu le, tu kɛ ɛ̀ nu naa lo ɛ́ wvú ke efufe mmawcɛ we kɛ.”
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ɛ Jisos bvuu gay lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ nu lɛ wee ege ɛ́ wan mwaaŋ ŋgoo boom bo caan ban bò nu ɛ lese fitele yî yɛm e ege kebefɛ, ɛ́ fí ejee fô wvuwɛ wee le lɛ bó eshɛŋke kebwee ke diene le ke baay ɛ̂ kendoŋ kew e, edomse wvú ɛ̂ joo yi baay e.
42 Jesus continuou:
43 — ausente —
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 — ausente —
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 — ausente —
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 — ausente —
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Ɛ́ jise diuw gee ɛ wo gee kebefɛ, ɛ́ wo min jise didvu. Fí jee lɛ wo eley bvunfon bvu Nyo' le bô jise dimwaaŋ, ɛfey keekɛŋke ɛjisɛ ɛcii, ɛ́ bó elaŋ wo ŋguy wvu baay e.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Bvudvuu bvun nu bvù yín yì diee bonyii fó yaa ké kpwekɛn kɛ, ɛ ŋguy yaa ké jimɛ fó kɛ.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Ben ekeè lɛ bó nu ke eseyse wee tfuu bô ŋguy lɛŋlɛŋ no bó ké seyse fiɛɛ bô ŋkauw.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Ŋkauw nu fiɛɛ fì jee, geenɛn ɛ́ yí nɛlo ɛ cife, ɛ́ wo ebvuu ege nɛɛ dvú ɛ́ yí sɛ ebvuu ekase eyeke? Ben enù diɛwɛ ŋkauw yì yeke le, ɛ́ wee noo wee enù yî nyɛkeey e.”
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.