Marcos 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le lɛn ke dioo feŋene Jɛlusalɛm, nu wase mbew ntɛw wvù Bɛtfaj bô wvù Bɛtani le bò nu mbew Kum Bite bi Olif e, ɛ wvú baa boom bew bo ŋgoo le bofɛɛ tum,
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben egɛn ntɛw wvu fwe we le. Ben nu ke eleyte jó nɛn kaŋ mwaaŋ, eyɛn waa kembɛɛbey e ɛ bó ɛ suu, ɛ wee ke baa ben wase yî dvú le kɛ, ɛ́ ben efay eto dvú.
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Ɛ́ wee bife ɛ̂ ben laa ben fayte nje la lɛ, ɛ́ ben tfuse lɛ Cee Ɛkolɛ kɛŋke shiee wvudvu, ɛ wvú nu ekase etfuse jim kɛ keseen keseen.”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Ɛ bó mum nɛ gɛn yɛn waa kembɛɛbey wvudvu le ɛ bó ɛ suu diuw fwese yew mi le diuw je le. Ɛ bó mum fay.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Ɛ bó dioo fayte ɛ bonyii bomew bò to leeme fó bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben gee ɛ ɛ̀ nu la? Ben fayte waa kembɛɛbey wɛ nje la?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Ɛ bó mum see ɛ̂ bó fiɛɛ fì Jisos be gay. Ɛ bó mum cinɛ ɛ bó no gɛne dvú.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Ɛ bó to dvú fô Jisos e, yɛy ndvú yibo yî nyam yidvu le, ɛ Jisos mum ben.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Ɛ bonyii nteen no yɛyte ndvú ɛ̂ je, ɛ bomew faasshi tíɛw bite ŋkpwaante, yɛyte tɛn ɛ̂ je.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Ɛ bonyii bò to gɛne fwe dvu Jisos noo bò to bii ɛjim no wvuuyi lɛ, “Eeeee, mbense enù fô Nyo' le lɛɛɛ! Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî wee wvù too ɛ̂ diee di Tata le lɛɛɛ!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Nyo' nu ɛ laŋ kembonɛn yî bvunfon bvu icee wesebeene wvù Dawe le bvù too le! Eeeee, mbense enù fô Nyo' wvu fowe le lɛɛɛ!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Ɛ Jisos gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ley fô yew ncese le, taa no mwɛɛm mvunciim nu. Ɛ wvú dioo mɛse ɛ kefew ɛ gɛn wase ɛ bô boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow bofɛɛ nɛ gɛn Bɛtani.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le nɛ Bɛtani bvuu no gɛne Jɛlusalɛm, ɛ jeŋ no yuu wvú.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ɛ wvú laŋ jise yɛn kete kemew e ncejole ɛ kí tɛɛke ɛ bó ké no diee. Ɛ wvú mum no gɛne fó keeyɛn laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen ekoy fiɛɛ yî dvú le edie lɛ. Ɛ wvú dioo gɛn buy fó faŋɛ yaa yɛn fiɛɛ le yî dvú le kɛ, yɛn kɛ ɛ ɛ̀ nu bibɛ le maaŋ, njefo ɛ̀ to baa nu kefew kè kí ké no yumte kɛ.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Ɛ wvú mum gay ɛ̂ kete kedvu lɛ, “Fo wee bɛɛ ke ebvuu eyuu edie fiɛɛ yî yo le kɛ.” No wvú gay nonɛn ɛ boom bew bo ŋgoo le yuw.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Ɛ bó ke gɛn fɛse Jɛlusalɛm, ɛ Jisos gɛn fô yew ncese le kɛw no kuuŋke bonyii bò to kamene way fó. Ɛ wvú no kuuŋke nonɛn baashi bidaŋ bi bonyii bò to kumene bigew e, noo bintaw bi bonyii bò to geese bibembɛ le.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Ɛ wvú faŋɛ yaa bvuu bee tɛn lɛ wee etuu fiɛɛ elɛn edaŋsɛn dvú fô yew ncese le kɛ.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Ɛ wvú no yɛɛyi bó gayte lɛ, “Kɛ bó nu ɛ saŋ lɛ Nyo' gayte lɛ,
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò to duŋci bonci ke yuw mum no gomte je yì bó eyu wvú jó. Bó to kɛŋke nfan ɛkumɛ wvú njefo kebombom ke bonyii le to yuuke wase n'yɛɛyi we ɛ diuw yumte lo bó.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Ɛ ɛ̀ ke dioo nu fokiɛguu, ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le buy ɛ̂ kelaante kedvu le.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le ke buy no fele fontaŋɛntaŋ, yɛn kete kiɛ le ɛ kí ɛ yowlɛn wase kecii ɛ shii ɛ buy yî gɛŋ e.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Ɛ Bita kume fiɛɛ fì se kooyɛɛ, jeme ɛ̂ Jisos lɛ, “Wee N'yɛɛyi, yɛn no kete kiɛ kè wo se jiŋɛɛ ɛ yowlɛn wase.”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Ɛ Jisos jeme ɛ̂ bó bocii lɛ, “Ben elese fitele yî Nyo' le.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Ɛ́ me ensee ɛ̂ ben kecɛɛy lɛ, ɛ́ wee gay ɛ̂ kum wvun lɛ, ‘Mvuwɛ ye fɛn egɛn egbwe ɛ̂ joo yi baay e’, ɛ wvú gayte nonɛn yaa maŋene kɛ ɛ̂ fitele le, ɛ wvú ɛ bee lɛ fiɛɛ fì wvú gay nu ekooy, ɛ́ wvú emvuwɛ.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Nonɛn ɛ́ me ensee ɛ̂ ben lɛ, fiɛɛ ficii fì ben lɛke ɛ̂ bunle le, ɛ ben ɛ bee lɛ ben nu ɛ kɛŋkɛ wase, nu ɛ ben nu ekɛŋkɛ.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Ben dioo leem tɛn keebunle, ɛ́ ɛ̀ nu lɛ wee kɛŋke wee mvu fô fitele le, ɛ́ wvú lɛɛshɛ nya ɛ̂ wvú. Ben egeè nonɛn wvu lɛ Icee wene wvù nu fowe elɛɛshi tɛn binɛn bibefɛ. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Ɛ́ ben baa elɛɛshi bibefɛ bi bonyii bomew e, Icee wene wvù nu fowe saa elɛɛshi tɛn binɛn kɛ.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Ɛ Jisos bô boom bew bo ŋgoo le bvuu gɛn ley Jɛlusalɛm. Ɛ wvú ke dioo ghanci fô yew ncese le, ɛ bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò duŋci bonci bo Nyo' le noo bonyii bò saake woŋ nɛ to yɛn wvú le,
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo jo fɛɛ mvuŋgay ɛ sɛ no gee mwɛɛm mvun? Ɛ̀ nya yɛɛ mvuŋgay mvudvu ɛ̂ wo lɛ wo egeè mwɛɛm mvun?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Me nu embife fiɛɛ ɛ̂ ben fimwaaŋ, ɛ́ ben dioo ɛ tfuse, ɛ́ me emum ensee ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay lɛ me eŋgeè mwɛɛm mvun.
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Ɛ̀ to nya yɛɛ mvuŋgay ɛ Jon sɛ no leese bonyii ɛ̂ joo? Ɛ̀ to nya Nyo' nuu wee wvu wum ɛ? Ben kɛ tfuse ɛ́ me en'yuw!”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Ɛ bó nɛ no keŋene ɛbonɛbon lɛ, “Ɛ́ beene tfuse lɛ ɛ̀ to nya Nyo', ɛ́ wvú ebife ɛ̂ beene lɛ laa ɛ ɛ̀ ge la fo beene ebee Jon e lɛ?
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Beene ɛ tfuse lɛ ɛ̀ to nya wee wvu wum, ɛ́ fí ecem jó?” Bó to fane bonyii njefo bonyii bocii to nu ɛ bee lɛ Jon to nu naa wee ntum Nyo'.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Nonɛn, ɛ bó mum tfuse ɛ̂ Jisos lɛ, “Kɛ bese kee kɛ.” Ɛ Jisos mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Tu kɛ me nu ensee tɛn ɛ̂ ben wee wvù nya mvuŋgay ɛ̂ me lɛ me eŋgee mwɛɛm mvun kɛ.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.