Lucas 2

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ̀ to nu kefew kekiɛ le, ɛ sa' buy lɛ bó etaŋ bonyii bocii bò nu yî bitum bi woŋ wvù Lum e. Yí to buy ɛ̂ Kaysa Augustus wvù to nu Nfon wvu baay wvu jó.
1 Naqueles tempos apareceu um decreto de César Augusto, ordenando o recenseamento de toda a terra.
2 Kentaŋ kin to nu ke fwe seke Kpwilinus to nu wee sa' wvu Lum saake keba ke woŋ e kè Silia.
2 Este recenseamento foi feito antes do governo de Quirino, na Síria.
3 Nonɛn, ɛ bonyii bocii mum no tuu jim bontɛw bobole, lɛ bó esaŋ ɛdiee ɛbo ebvuu etaŋ bó.
3 Todos iam alistar-se, cada um na sua cidade.
4 Ɛ Yosɛw tɛn nɛ Nasalɛt ntɛw mvu wvu Galilee le, ben gɛn Bɛtelɛ'ɛm ɛ̂ keba ke woŋ wvù Judea le jò bó to bokɛɛ Nfon Dawe. Wvú to gɛn jó njefo wvú to nu wee kfuu di Nfon Dawe le.
4 Também José subiu da Galiléia, da cidade de Nazaré, à Judéia, à Cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Yosɛw to gɛne bô Maalia wvù wvú to leyte lɛ ɛ̀ nu ke enu kpwɛse, ɛ wvú nu bô fue.
5 para se alistar com a sua esposa Maria, que estava grávida.
6 No bó to gɛnɛɛ buy jó, ɛ kefew kè wvú eboo ke to kocɛn.
6 Estando eles ali, completaram-se os dias dela.
7 Ɛ wvú boo waa we bvucile ɛ ɛ̀ nu wan diemsɛn, kule ɛ̂ ndvu le, jike ɛ̂ kekoŋ ke nyám e, njefo bó to nu ɛ tan fô nce yew bonyii bo ghane le.
7 E deu à luz seu filho primogênito, e, envolvendo-o em faixas, reclinou-o num presépio; porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le, ɛ boncɛy njée bomew nu mbew ntɛw wvudvu le, cɛyte njée yibo ɛntaŋ.
8 Havia nos arredores uns pastores, que vigiavam e guardavam seu rebanho nos campos durante as vigílias da noite.
9 Ɛ nceendaa Tata nɛ sɛsɛ buynɛn ɛ̂ bó ɛjise, ɛ n'yuu Nyo' ba fô bó to nu, ɛ bó kɛŋkɛ nfan baay.
9 Um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor refulgiu ao redor deles, e tiveram grande temor.
10 Geenɛn, ɛ nceendaa Tata wvudvu gay ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben efanè kɛ. Ben eyuw, me ntoo ɛ ɛ̀ nu bô saaka wvù jee fô ben e, ɛ wvú nu ke enya njoŋ wvu baay ɛ̂ bonyii bocii.
10 O anjo disse-lhes: Não temais, eis que vos anuncio uma boa nova que será alegria para todo o povo:
11 Yî diuu di ɛbɛn e nu ɛ bó ɛ boo Mboyse ɛ̂ ntɛw Nfon Dawe le wvù ɛ̀ nu Klistu wvù Tata.
11 hoje vos nasceu na Cidade de Davi um Salvador, que é o Cristo Senhor.
12 Fin nu ke enu nciise keeduŋcɛ wan wvudvu ɛ̂ ben. Ben nu ke egɛn eyɛn wvú le ɛ bó ɛ kule ɛ̂ ndvu le ɛ jike ɛ̂ kekoŋ ke nyám e.”
12 Isto vos servirá de sinal: achareis um recém-nascido envolto em faixas e posto numa manjedoura.
13 Kɛ nonɛn, ɛ bó nɛ sɛsɛ yɛn nceendaa Nyo' wɛ le bô ŋgoo bomew e nteen ɛ bó tumte moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ,
13 E subitamente ao anjo se juntou uma multidão do exército celeste, que louvava a Deus e dizia:
14 “Mbense enù fô Nyo' wvù nu fowe le
14 Glória a Deus no mais alto dos céus e na terra paz aos homens, objetos da benevolência {divina}.
15 Seke bonceendaa bo Nyo' le ba to cin'yɛɛ bó le kase ben we, ɛ boncɛy njée bodvu jeme ɛ̂ bikuu bibole lɛ, “Beene egɛn keseen wvun Bɛtelɛ'ɛm, egɛn eyɛn fiɛɛ fin fì kooy le fì Nyo' nu ɛ ge beene ɛ kiɛɛ.”
15 Depois que os anjos os deixaram e voltaram para o céu, falaram os pastores uns com os outros: Vamos até Belém e vejamos o que se realizou e o que o Senhor nos manifestou.
16 Kaŋ mwaaŋ, ɛ bó mum nɛ yaŋsɛn gɛn, gɛn yɛn Yosɛw bô Maalia le noo wan e, ɛ wvú jiime ɛ̂ kekoŋ ke nyám e.
16 Foram com grande pressa e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura.
17 No bó yɛn nonɛn, mum kɛw no fɛle mwɛɛm mvunciim mvù nceendaa Nyo' be seŋe ɛ̂ bó ɛkumɛ wan wvudvu.
17 Vendo-o, contaram o que se lhes havia dito a respeito deste menino.
18 Ɛ dew yum bonyii bocii bò yuwɛɛ mwɛɛm mvù boncɛy njée ba jemyɛɛ ɛ̂ bó.
18 Todos os que os ouviam admiravam-se das coisas que lhes contavam os pastores.
19 Geenɛn, ɛ Maalia yuw fiew gɛɛ fô fitele le no kpwawci sekecii.
19 Maria conservava todas estas palavras, meditando-as no seu coração.
20 Ɛ boncɛy njée ba kase no tuu jim bensee Nyo' tumte moŋkum mew njefo bó to nu ɛ gɛn yɛn mwɛɛm mvunciim e kɛ lɛŋlɛŋ no nceendaa Nyo' to seŋɛɛ.
20 Voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, e que estava de acordo com o que lhes fora dito.
21 Ɛ wan wvudvu ke buy ɛdiuw nyaŋ, ɛ bó tfuse wvú yew, mum cu diee lɛ Jisos, ɛ diee din nu kɛ dí dì nceendaa Nyo' to seŋɛɛ ɛ̂ bwee ɛ wvú sɛ ke leem bô fue.
21 Completados que foram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, como lhe tinha chamado o anjo, antes de ser concebido no seio materno.
22 Ɛ kefew ke to kocɛn kè bó ege ncese keekfum bikuu bibole no nci Muses to gomte. Ɛ bó mum jo wan ben dvú Jɛlusalɛm keenya ɛ̂ Nyo'.
22 Concluídos os dias da sua purificação segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 Fifin nu no bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Nyo' le lɛ,
23 conforme o que está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor {Ex 13,2};
24 Bó to gɛn tɛn keege ncese wvun bô bibembɛ bifɛɛ, kɛnɛɛ bô boom bo nyiŋ e bofɛɛ bii no fí to nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Nyo' le.
24 e para oferecerem o sacrifício prescrito pela lei do Senhor, um par de rolas ou dois pombinhos.
25 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le, ɛ cee la mvu nu Jɛlusalɛm ɛ bó teŋe lɛ Semeon. Wvú to nu wee wvu teytey gee no Nyo' gomte, ɛ wvú to cɛyte wee wvù ke eto elɛɛse mvuntelem mvu bonyii bo Islael e. Keyoy ke Yuule to nu yî ye le,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Este homem, justo e piedoso, esperava a consolação de Israel, e o Espírito Santo estava nele.
26 ɛ kí to ge wase ɛ wvú kiɛɛ lɛ kɛ kpwe nu ke ejo wvú sɛ wvú ɛ yɛn Mboyse wvù wvu Tata wvù wvú to kawɛɛ le kɛ.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que não morreria sem primeiro ver o Cristo do Senhor.
27 Ɛ Keyoy ke Yuule ke nɛ ge ɛ Semeon gɛn yew ncese le. Ɛ Yosɛw bô Maalia ke dioo to bô wan yew ncese le keege no nci gomte,
27 Impelido pelo Espírito Santo, foi ao templo. E tendo os pais apresentado o menino Jesus, para cumprirem a respeito dele os preceitos da lei,
28 ɛ Semeon fi wan koycɛ mum kɛw no tumte moŋkum mo Nyo' le, gayte lɛ,
28 tomou-o em seus braços e louvou a Deus nestes termos:
29 “Tata, no wo nu ɛ ge wase ŋkawma wo ɛ to ɛ kocɛn,
29 Agora, Senhor, deixai o vosso servo ir em paz, segundo a vossa palavra.
30 Ɛjisɛ ɛyɛm nu ɛ yɛn wase Mboyse
30 Porque os meus olhos viram a vossa salvação
31 wvù wo ciinse le, ɛ bonyii bocii nu ke eyɛn wvú le.
31 que preparastes diante de todos os povos,
32 Wvú nu ke enu ken'yeese fô bonyii bò yaa nu kɛ bo Islael e,
32 como luz para iluminar as nações, e para a glória de vosso povo de Israel.
33 Ɛ cee wan bô bwee wan yuw mwɛɛm mvù Semeon jemyi ɛ̂ wan wvun we, ɛ dew yum bó.
33 Seu pai e sua mãe estavam admirados das coisas que dele se diziam.
34 Ɛ wvú mum laŋ kembonɛn yî bó le, gay ɛ̂ Maalia wvù bwee lɛ, “Nyo' nu ɛ caw wase waa wo wvun, ɛ nto we nu ke ege ɛ́ bonyii bo Islael nteen egbwekɛn, ɛ́ bomew enɛŋkɛn lo we. Wvú nu nciise fiɛɛ ɛ bonyii nu ke ejemyi mwɛɛm yî ye le.
34 Simeão abençoou-os e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino está destinado a ser uma causa de queda e de soerguimento para muitos homens em Israel, e a ser um sinal que provocará contradições,
35 Nonɛn, ɛ́ fifin emum eduŋci mwɛɛm mvù bonyii nyile ɛ̂ mvuntelem mvubole. Mwɛɛm mvun mvunciim nu ke ege ɛ́ fitele fiuw enu kɛ diɛwɛ bó bon bô finyo.”
35 a fim de serem revelados os pensamentos de muitos corações. E uma espada transpassará a tua alma.
36 Ɛ̀ to nu kɛ kefew kedvu le, ɛ kpwoon mvu nu ɛ bó teŋe lɛ Anna, ɛ ɛ̀ nu wee ntum Nyo'. Wvú to nu waa Fanuwɛl wvù wee kfuu di Ashɛl e. Kpwoon wvudvu to nu ɛ lun wase baay. Wvú to nu bô dweese kɛ bilum bisooshwiy mɛy, ɛ dweese mum kpwe.
36 Havia também uma profetisa chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser; era de idade avançada.
37 Ɛ wvú mum no nu kɛ wase fiew kpwɛɛ ŋkfu, shee yew ncese le bensee Nyo' ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ, bamte mwɛɛm mvudien, bunlee. Bilum biew to nu wase mbaŋ nyaŋ ncow binɛw (84).
37 Depois de ter vivido sete anos com seu marido desde a sua virgindade, ficara viúva, e agora com oitenta e quatro anos não se apartava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Kɛ kefew kedvu kè bó to toɛ bô wan yew ncese le, ɛ kpwoon wvudvu to yɛn bó le, mum nya keyoone ɛ̂ Nyo', jeme ɛkumɛ wan wvun ɛ̂ bonyii bocii bò to cɛyte kefew kè Nyo' ke esum bonyii bo Jɛlusalɛm can ŋgɛw e.
38 Chegando ela à mesma hora, louvava a Deus e falava de Jesus a todos aqueles que em Jerusalém esperavam a libertação.
39 Seke Yosɛw bô Maalia to mɛsɛɛ mwɛɛm mvunciim no nci Nyo' to gomte, mum kase tu jim ntɛw wvubo wvù Nasalɛt e ɛ̂ keba ke woŋ e kè Galilee le.
39 Após terem observado tudo segundo a lei do Senhor, voltaram para a Galiléia, à sua cidade de Nazaré.
40 Ɛ wan mum no nu kuu kɛŋke mvuŋgay, ɛ wvú ɛ yiŋsɛn bô bvufee bvu baay, ɛ bonyii yɛne kembonɛn ke Nyo' le yî ye le.
40 O menino ia crescendo e se fortificava: estava cheio de sabedoria, e a graça de Deus repousava nele.
41 Icee Jisos bô bwee to ké no bene Jɛlusalɛm bilum bicii fô Ŋkaw Daŋɛfey e.
41 Seus pais iam todos os anos a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Ɛ Jisos ke buy bilum yuufe ncow bifɛɛ, ɛ bó bvuu ben fô Ŋkaw wvudvu le kɛ no bó to ké no bene.
42 Tendo ele atingido doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 No bó to dieɛ wase Ŋkaw mɛse, dioo tuu jim, ɛ wan wvù Jisos shɛɛ ɛjim Jɛlusalɛm, geenɛn ɛ ice bô bwee faŋɛ yaa kiɛɛ kɛ.
43 Acabados os dias da festa, quando voltavam, ficou o menino Jesus em Jerusalém, sem que os seus pais o percebessem.
44 Ɛ bó ke lɛn diuu dicile, kpwaake kɛ lɛ wvú nu ɛnte jo ŋgoo bonyii bò bô bó to lɛne le. Ɛ bó ke mum kɛw no gomte wvú ɛnte jo kfuu dibole bô nsán,
44 Pensando que ele estivesse com os seus companheiros de comitiva, andaram caminho de um dia e o buscaram entre os parentes e conhecidos.
45 ke gom ŋkuuŋ, mum kase tu jim Jɛlusalɛm keegom wvú jó.
45 Mas não o encontrando, voltaram a Jerusalém, à procura dele.
46 Ɛ ɛ̀ dioo nu ɛjim jo ɛdiuw ɛta no bó to kɛwɛɛ keegomte, ɛ bó yɛn wvú le ɛ ɛ̀ nu fô yew ncese le, ɛ wvú ɛ shii fó bô bonyii bo n'yɛɛyi le, yeke bon'yɛɛyi, biwci bombife.
46 Três dias depois o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 Ɛ bonyii bocii bò to yeke no kɛŋke ŋghaw baay njefo wvú to kee mwɛɛm baay bvuu tfuuse bombife lɛŋ.
47 Todos os que o ouviam estavam maravilhados da sabedoria de suas respostas.
48 No bwee bô ice yɛnɛɛ wvú le, ɛ dew loocɛ yum bó. Ɛ bwee bɛn wvú gay lɛ, “Wan wo njiŋsene la bô bese nɛn? Taa eyɛn, bee ico nu ɛ gom wase wo ɛ no wɛwte lo.”
48 Quando eles o viram, ficaram admirados. E sua mãe disse-lhe: Meu filho, que nos fizeste?! Eis que teu pai e eu andávamos à tua procura, cheios de aflição.
49 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ben be gomte me nje la? Kɛ ben be kee lɛ me ŋkɛŋke keenu yew dvu Icɛm fɛn e?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que devo ocupar-me das coisas de meu Pai?
50 Geenɛn, ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ fiɛɛ fì wvú jeme kɛ.
50 Eles, porém, não compreenderam o que ele lhes dissera.
51 Ɛ wvú mum nɛ ɛ bô bó no booke Nasalɛt. Ɛ wvú gɛn no yuuke bó le ntay. No mwɛɛm mvun to kooyi nɛn, ɛ bwee gɛɛ fô fitele fiew e no kpwawci sekecii.
51 Em seguida, desceu com eles a Nazaré e lhes era submisso. Sua mãe guardava todas estas coisas no seu coração.
52 Ɛ Jisos mum no kuu, kɛŋke bvufee bvu baay, ɛ Nyo' kooŋke wvú, ɛ bonyii tɛn kooŋke wvú.
52 E Jesus crescia em estatura, em sabedoria e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.