Lucas 2
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Ɛ̀ to nu kefew kekiɛ le, ɛ sa' buy lɛ bó etaŋ bonyii bocii bò nu yî bitum bi woŋ wvù Lum e. Yí to buy ɛ̂ Kaysa Augustus wvù to nu Nfon wvu baay wvu jó.
1 Naqueles dias saiu um decreto da parte de César Augusto, para que todo o mundo fosse recenseado.
2 Kentaŋ kin to nu ke fwe seke Kpwilinus to nu wee sa' wvu Lum saake keba ke woŋ e kè Silia.
2 Este primeiro recenseamento foi feito quando Quirínio era governador da Síria.
3 Nonɛn, ɛ bonyii bocii mum no tuu jim bontɛw bobole, lɛ bó esaŋ ɛdiee ɛbo ebvuu etaŋ bó.
3 E todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 Ɛ Yosɛw tɛn nɛ Nasalɛt ntɛw mvu wvu Galilee le, ben gɛn Bɛtelɛ'ɛm ɛ̂ keba ke woŋ wvù Judea le jò bó to bokɛɛ Nfon Dawe. Wvú to gɛn jó njefo wvú to nu wee kfuu di Nfon Dawe le.
4 Subiu também José, da Galiléia, da cidade de Nazaré, à cidade de Davi, chamada Belém, porque era da casa e família de Davi,
5 Yosɛw to gɛne bô Maalia wvù wvú to leyte lɛ ɛ̀ nu ke enu kpwɛse, ɛ wvú nu bô fue.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 No bó to gɛnɛɛ buy jó, ɛ kefew kè wvú eboo ke to kocɛn.
6 Enquanto estavam ali, chegou o tempo em que ela havia de dar à luz,
7 Ɛ wvú boo waa we bvucile ɛ ɛ̀ nu wan diemsɛn, kule ɛ̂ ndvu le, jike ɛ̂ kekoŋ ke nyám e, njefo bó to nu ɛ tan fô nce yew bonyii bo ghane le.
7 e teve a seu filho primogênito; envolveu-o em faixas e o deitou em uma manjedoura, porque não havia lugar para eles na estalagem.
8 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le, ɛ boncɛy njée bomew nu mbew ntɛw wvudvu le, cɛyte njée yibo ɛntaŋ.
8 Ora, havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, e guardavam durante as vigílias da noite o seu rebanho.
9 Ɛ nceendaa Tata nɛ sɛsɛ buynɛn ɛ̂ bó ɛjise, ɛ n'yuu Nyo' ba fô bó to nu, ɛ bó kɛŋkɛ nfan baay.
9 E um anjo do Senhor apareceu-lhes, e a glória do Senhor os cercou de resplendor; pelo que se encheram de grande temor.
10 Geenɛn, ɛ nceendaa Tata wvudvu gay ɛ̂ bó lɛ, “Fo ben efanè kɛ. Ben eyuw, me ntoo ɛ ɛ̀ nu bô saaka wvù jee fô ben e, ɛ wvú nu ke enya njoŋ wvu baay ɛ̂ bonyii bocii.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais, porquanto vos trago novas de grande alegria que o será para todo o povo:
11 Yî diuu di ɛbɛn e nu ɛ bó ɛ boo Mboyse ɛ̂ ntɛw Nfon Dawe le wvù ɛ̀ nu Klistu wvù Tata.
11 É que vos nasceu hoje, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 Fin nu ke enu nciise keeduŋcɛ wan wvudvu ɛ̂ ben. Ben nu ke egɛn eyɛn wvú le ɛ bó ɛ kule ɛ̂ ndvu le ɛ jike ɛ̂ kekoŋ ke nyám e.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis um menino envolto em faixas, e deitado em uma manjedoura.
13 Kɛ nonɛn, ɛ bó nɛ sɛsɛ yɛn nceendaa Nyo' wɛ le bô ŋgoo bomew e nteen ɛ bó tumte moŋkum mo Nyo' le gayte lɛ,
13 Então, de repente, apareceu junto ao anjo grande multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 “Mbense enù fô Nyo' wvù nu fowe le
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens de boa vontade.
15 Seke bonceendaa bo Nyo' le ba to cin'yɛɛ bó le kase ben we, ɛ boncɛy njée bodvu jeme ɛ̂ bikuu bibole lɛ, “Beene egɛn keseen wvun Bɛtelɛ'ɛm, egɛn eyɛn fiɛɛ fin fì kooy le fì Nyo' nu ɛ ge beene ɛ kiɛɛ.”
15 E logo que os anjos se retiraram deles para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos já até Belém, e vejamos isso que aconteceu e que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Kaŋ mwaaŋ, ɛ bó mum nɛ yaŋsɛn gɛn, gɛn yɛn Yosɛw bô Maalia le noo wan e, ɛ wvú jiime ɛ̂ kekoŋ ke nyám e.
16 Foram, pois, a toda a pressa, e acharam Maria e José, e o menino deitado na manjedoura;
17 No bó yɛn nonɛn, mum kɛw no fɛle mwɛɛm mvunciim mvù nceendaa Nyo' be seŋe ɛ̂ bó ɛkumɛ wan wvudvu.
17 e, vendo-o, divulgaram a palavra que acerca do menino lhes fora dita;
18 Ɛ dew yum bonyii bocii bò yuwɛɛ mwɛɛm mvù boncɛy njée ba jemyɛɛ ɛ̂ bó.
18 e todos os que a ouviram se admiravam do que os pastores lhes diziam.
19 Geenɛn, ɛ Maalia yuw fiew gɛɛ fô fitele le no kpwawci sekecii.
19 Maria, porém, guardava todas estas coisas, meditando-as em seu coração.
20 Ɛ boncɛy njée ba kase no tuu jim bensee Nyo' tumte moŋkum mew njefo bó to nu ɛ gɛn yɛn mwɛɛm mvunciim e kɛ lɛŋlɛŋ no nceendaa Nyo' to seŋɛɛ.
20 E voltaram os pastores, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora dito.
21 Ɛ wan wvudvu ke buy ɛdiuw nyaŋ, ɛ bó tfuse wvú yew, mum cu diee lɛ Jisos, ɛ diee din nu kɛ dí dì nceendaa Nyo' to seŋɛɛ ɛ̂ bwee ɛ wvú sɛ ke leem bô fue.
21 Quando se completaram os oito dias para ser circuncidado o menino, foi-lhe dado o nome de Jesus, que pelo anjo lhe fora posto antes de ser concebido.
22 Ɛ kefew ke to kocɛn kè bó ege ncese keekfum bikuu bibole no nci Muses to gomte. Ɛ bó mum jo wan ben dvú Jɛlusalɛm keenya ɛ̂ Nyo'.
22 Terminados os dias da purificação, segundo a lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor
23 Fifin nu no bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Nyo' le lɛ,
23 {conforme está escrito na lei do Senhor: Todo primogênito será consagrado ao Senhor},
24 Bó to gɛn tɛn keege ncese wvun bô bibembɛ bifɛɛ, kɛnɛɛ bô boom bo nyiŋ e bofɛɛ bii no fí to nu ɛ̂ Ŋwa' bonci bo Nyo' le.
24 e para oferecerem um sacrifício segundo o disposto na lei do Senhor: um par de rolas, ou dois pombinhos.
25 Ɛ̀ to nu kefew kedvu le, ɛ cee la mvu nu Jɛlusalɛm ɛ bó teŋe lɛ Semeon. Wvú to nu wee wvu teytey gee no Nyo' gomte, ɛ wvú to cɛyte wee wvù ke eto elɛɛse mvuntelem mvu bonyii bo Islael e. Keyoy ke Yuule to nu yî ye le,
25 Ora, havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem, justo e temente a Deus, esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 ɛ kí to ge wase ɛ wvú kiɛɛ lɛ kɛ kpwe nu ke ejo wvú sɛ wvú ɛ yɛn Mboyse wvù wvu Tata wvù wvú to kawɛɛ le kɛ.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 Ɛ Keyoy ke Yuule ke nɛ ge ɛ Semeon gɛn yew ncese le. Ɛ Yosɛw bô Maalia ke dioo to bô wan yew ncese le keege no nci gomte,
27 Assim pelo Espírito foi ao templo; e quando os pais trouxeram o menino Jesus, para fazerem por ele segundo o costume da lei,
28 ɛ Semeon fi wan koycɛ mum kɛw no tumte moŋkum mo Nyo' le, gayte lɛ,
28 Simeão o tomou em seus braços, e louvou a Deus, e disse:
29 “Tata, no wo nu ɛ ge wase ŋkawma wo ɛ to ɛ kocɛn,
29 Agora, Senhor, despedes em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 Ɛjisɛ ɛyɛm nu ɛ yɛn wase Mboyse
30 pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 wvù wo ciinse le, ɛ bonyii bocii nu ke eyɛn wvú le.
31 a qual tu preparaste ante a face de todos os povos;
32 Wvú nu ke enu ken'yeese fô bonyii bò yaa nu kɛ bo Islael e,
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo Israel.
33 Ɛ cee wan bô bwee wan yuw mwɛɛm mvù Semeon jemyi ɛ̂ wan wvun we, ɛ dew yum bó.
33 Enquanto isso, seu pai e sua mãe se admiravam das coisas que deles se diziam.
34 Ɛ wvú mum laŋ kembonɛn yî bó le, gay ɛ̂ Maalia wvù bwee lɛ, “Nyo' nu ɛ caw wase waa wo wvun, ɛ nto we nu ke ege ɛ́ bonyii bo Islael nteen egbwekɛn, ɛ́ bomew enɛŋkɛn lo we. Wvú nu nciise fiɛɛ ɛ bonyii nu ke ejemyi mwɛɛm yî ye le.
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este é posto para queda e para levantamento de muitos em Israel, e para ser alvo de contradição,
35 Nonɛn, ɛ́ fifin emum eduŋci mwɛɛm mvù bonyii nyile ɛ̂ mvuntelem mvubole. Mwɛɛm mvun mvunciim nu ke ege ɛ́ fitele fiuw enu kɛ diɛwɛ bó bon bô finyo.”
35 sim, e uma espada traspassará a tua própria alma, para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 Ɛ̀ to nu kɛ kefew kedvu le, ɛ kpwoon mvu nu ɛ bó teŋe lɛ Anna, ɛ ɛ̀ nu wee ntum Nyo'. Wvú to nu waa Fanuwɛl wvù wee kfuu di Ashɛl e. Kpwoon wvudvu to nu ɛ lun wase baay. Wvú to nu bô dweese kɛ bilum bisooshwiy mɛy, ɛ dweese mum kpwe.
36 Havia também uma profetisa, Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era já avançada em idade, tendo vivido com o marido sete anos desde a sua virgindade;
37 Ɛ wvú mum no nu kɛ wase fiew kpwɛɛ ŋkfu, shee yew ncese le bensee Nyo' ɛntaŋ bô ɛmvunsheeŋ, bamte mwɛɛm mvudien, bunlee. Bilum biew to nu wase mbaŋ nyaŋ ncow binɛw (84).
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos. Não se afastava do templo, servindo a Deus noite e dia em jejuns e orações.
38 Kɛ kefew kedvu kè bó to toɛ bô wan yew ncese le, ɛ kpwoon wvudvu to yɛn bó le, mum nya keyoone ɛ̂ Nyo', jeme ɛkumɛ wan wvun ɛ̂ bonyii bocii bò to cɛyte kefew kè Nyo' ke esum bonyii bo Jɛlusalɛm can ŋgɛw e.
38 Chegando ela na mesma hora, deu graças a Deus, e falou a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 Seke Yosɛw bô Maalia to mɛsɛɛ mwɛɛm mvunciim no nci Nyo' to gomte, mum kase tu jim ntɛw wvubo wvù Nasalɛt e ɛ̂ keba ke woŋ e kè Galilee le.
39 Assim que cumpriram tudo segundo a lei do Senhor, voltaram à Galiléia, para sua cidade de Nazaré.
40 Ɛ wan mum no nu kuu kɛŋke mvuŋgay, ɛ wvú ɛ yiŋsɛn bô bvufee bvu baay, ɛ bonyii yɛne kembonɛn ke Nyo' le yî ye le.
40 E o menino ia crescendo e fortalecendo-se, ficando cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 Icee Jisos bô bwee to ké no bene Jɛlusalɛm bilum bicii fô Ŋkaw Daŋɛfey e.
41 Ora, seus pais iam todos os anos a Jerusalém, à festa da páscoa.
42 Ɛ Jisos ke buy bilum yuufe ncow bifɛɛ, ɛ bó bvuu ben fô Ŋkaw wvudvu le kɛ no bó to ké no bene.
42 Quando Jesus completou doze anos, subiram eles segundo o costume da festa;
43 No bó to dieɛ wase Ŋkaw mɛse, dioo tuu jim, ɛ wan wvù Jisos shɛɛ ɛjim Jɛlusalɛm, geenɛn ɛ ice bô bwee faŋɛ yaa kiɛɛ kɛ.
43 e, terminados aqueles dias, ao regressarem, ficou o menino Jesus em Jerusalém sem o saberem seus pais;
44 Ɛ bó ke lɛn diuu dicile, kpwaake kɛ lɛ wvú nu ɛnte jo ŋgoo bonyii bò bô bó to lɛne le. Ɛ bó ke mum kɛw no gomte wvú ɛnte jo kfuu dibole bô nsán,
44 julgando, porém, que estivesse entre os companheiros de viagem, andaram caminho de um dia, e o procuravam entre os parentes e conhecidos;
45 ke gom ŋkuuŋ, mum kase tu jim Jɛlusalɛm keegom wvú jó.
45 e não o achando, voltaram a Jerusalém em busca dele.
46 Ɛ ɛ̀ dioo nu ɛjim jo ɛdiuw ɛta no bó to kɛwɛɛ keegomte, ɛ bó yɛn wvú le ɛ ɛ̀ nu fô yew ncese le, ɛ wvú ɛ shii fó bô bonyii bo n'yɛɛyi le, yeke bon'yɛɛyi, biwci bombife.
46 E aconteceu que, passados três dias, o acharam no templo, sentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e interrogando-os.
47 Ɛ bonyii bocii bò to yeke no kɛŋke ŋghaw baay njefo wvú to kee mwɛɛm baay bvuu tfuuse bombife lɛŋ.
47 E todos os que o ouviam se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 No bwee bô ice yɛnɛɛ wvú le, ɛ dew loocɛ yum bó. Ɛ bwee bɛn wvú gay lɛ, “Wan wo njiŋsene la bô bese nɛn? Taa eyɛn, bee ico nu ɛ gom wase wo ɛ no wɛwte lo.”
48 Quando o viram, ficaram maravilhados, e disse-lhe sua mãe: Filho, por que procedeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu ansiosos te procurávamos.
49 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ben be gomte me nje la? Kɛ ben be kee lɛ me ŋkɛŋke keenu yew dvu Icɛm fɛn e?”
49 Respondeu-lhes ele: Por que me procuráveis? Não sabíeis que eu devia estar na casa de meu Pai?
50 Geenɛn, ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ fiɛɛ fì wvú jeme kɛ.
50 Eles, porém, não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Ɛ wvú mum nɛ ɛ bô bó no booke Nasalɛt. Ɛ wvú gɛn no yuuke bó le ntay. No mwɛɛm mvun to kooyi nɛn, ɛ bwee gɛɛ fô fitele fiew e no kpwawci sekecii.
51 Então, descendo com eles, foi para Nazaré, e era-lhes sujeito. E sua mãe guardava todas estas coisas em seu coração.
52 Ɛ Jisos mum no kuu, kɛŋke bvufee bvu baay, ɛ Nyo' kooŋke wvú, ɛ bonyii tɛn kooŋke wvú.
52 E crescia Jesus em sabedoria, em estatura e em graça diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.