Lucas 24

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛ diuu di mbam e ke buy fey, ɛ bvú yuu diuu di fwe yî kemaa le. Ɛ bokɛnɛ bodvu buy saa lo bvutfuu, jo bonfiey bò bó to seysɛɛ mum no gɛne dvú fô jem.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Ɛ bó dioo gɛn buy fó, yɛn ɛ bó ɛ biŋse wase tɛ dì bó to baŋɛɛ diuw jem dvú.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Ɛ bó ley gɛn ɛ̂ jem faŋɛ yaa yɛn gvune di Tata Jisos e kɛ.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ɛ bó mum leem fó ŋgɛmtɛn lo. Ɛ fí kooy lɛ bolemsɛ bofɛɛ to nu ɛ nɛ to leem mbew bó le, ɛ bó ɛ tfume ndvú ɛ yí baa lawkene.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Ɛ bokɛnɛ bodvu fan baay, mum tum bikuu fokuse. Ɛ bolemsɛ ba bife ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu nje la wvù ben gomte wee wvù bɛɛ dvú ɛnte jo boŋkfu?
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Kɛ wvú yaa nu fɛn kɛ, wvú nu ɛ buy wase yî kpwe le. Ben ekume fiɛɛ fì wvú to gayɛɛ ɛ̂ ben seke ben ɛ bó to nu Galilee.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Wvú to nu ɛ gay lɛ, ‘Wee wvù diee nu Waawee nu ɛ bó nu ke enya wvú can bonyii bò befe le, ɛ́ bó ke eta wvú yî kentam e, ɛ́ ke dioo nu ɛdiuw ɛta, ɛ́ wvú ebuy yî kpwe le.’”
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ɛ bó mum kume fiɛɛ fì Jisos to jemyɛɛ ɛ̂ bó.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ɛ bó ke nɛ fô jem, kase tu jim gɛn see mwɛɛm mvun mvunciim ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le bo yuufe ncow mwaaŋ noo bonyii bocii bò to bii wvú le.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Bokɛnɛ bò to seŋɛɛ fiɛɛ fì to kooyɛɛ fidvu ɛ̂ boom bo ntum e bo Jisos e to nu Maalia Magdalen, Joana noo Maalia wvù bwee Jɛm bô bokɛnɛ bomew.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ɛ bó yuw njeme wvudvu kɛ diɛwɛ ɛ̀ nu kenlamse, faŋɛ yaa bee naa lo kɛ.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Geenɛn, ɛ Bita nɛ kɛ we, lewtɛ gɛn buy fô jem, ŋgvuwcɛ taa ɛ̂ jem yɛn kɛ ɛ ɛ̀ nu ndvú yì bó to njimɛɛ Jisos dvú. Ɛ wvú mum nɛ no tuu jim fô yew e kɛŋke ŋghaw yî fiɛɛ fì kooyɛɛ le.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Ɛ fí ke nɛ kooy kɛ ɛbvubwɛ lɛ, bonyii bomew bofɛɛ bò to ké no bii Jisos e to nu ɛ nɛ Jɛlusalɛm no gɛne ntɛw wvù Ɛmayus e, wvù to nu diɛwɛ bomay bosooshwiy keegɛn buy jó le.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Ɛ bó no gɛne jemyi ɛbonɛbon ɛkumɛ mwɛɛm mvù to kooyi mvun mvunciim.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 No bó to lɛne jemyi ghayte nonɛn, ɛ Jisos kebɛɛ bencɛ to mbew bó le no lɛne bô bó.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ɛ fiɛɛ fimew ge lɛ fo bó ekiɛɛ wee wvudvu kɛ.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Ɛ Jisos mum ja bife ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ sɛ nu la fì ben lɛne jemyi ɛkumɛ fí nɛn?” No wvú bife nonɛn, ɛ bó leemɛn bô yii yî monshim mobole.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 Ɛ wee mvu bó le wvù diee to nu Kleofas bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ mɛy kɛ wo tolo Jɛlusalɛm wvù yaa kee kɛ mwɛɛm mvù se kooyi jó ɛdiuw ɛyan e?”
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Ɛ wvú bife lɛ, “Mvù la?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Mwɛɛm mvù se kooyi bô Jisos wvu Nasalɛt. Wee wvun se nu wee ntum Nyo', ɛ mwɛɛm mvù wvú se gee noo mvù wvú se jemyi se nu biŋghaw. Ɛ̀ se nu wee wvù kuuke baay fwe dvu Nyo' bô bonyii bocii.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Bocee ncese bo baay baay bô bonyii bò saake woŋ wese ɛ se ɛ nya wvú lɛ bó eyu. Bó se ɛ mum ɛ ta wvú yî kentam e.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 Bese se leese fisɛse bvufee yî ye le lɛ ɛ̀ nu wvú wvù nu ke esum bonyii bo Islael can ŋgɛw e. Geenɛn, ɛ̀ nu wase ɛdiuw ɛta no mwɛɛm mvudvu se kooyɛɛ.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Fimew nu ɛ bokɛnɛ bomew ŋgoo yese le ɛ be ɛ jeme fí ɛ nya lo bese ŋghaw, lɛ bó buy ɛ gɛn fô jem ɛntaŋɛntaŋ,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ɛ faŋɛ yaa yɛn gvune diew e kɛ. Bó ɛ dioo kase tu jim, ɛ see lɛ bó be ɛ yɛn bonceendaa bo Nyo' le kɛ diɛwɛ bó yɛn ɛ̂ ɛfilɛ le, bó gay ɛ̂ bó lɛ Jisos nu dvú.
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Bonyii bomew ŋgoo yese le ɛ gɛn fô jem fodvu ɛ yɛn yí le kɛ lɛŋlɛŋ no bokɛnɛ bodvu be jemyi, geenɛn, ɛ faŋɛ yaa yɛn Jisos e kɛ.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ɛ Jisos jeme ɛ̂ bó lɛ, “O oo, biyuŋ bin, mvuntelem mvunɛn lɛɛ baay keebee mwɛɛm mvù bonyii bo ntum Nyo' le to saŋɛɛ.
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Kɛ ben kee lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ to kɛŋke keeyɛn ŋgɛw sɛ ley yî bvukukɛ bwew e le?”
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Ɛ Jisos mum kɛw nɛle ɛ̂ bó mwɛɛm mvunciim mvù bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le ɛkumɛ wvú ɛ kɛw yî mvù Muses to saŋɛɛ le, ɛ gɛn ɛ buy tɛn yî mvu bonyii bo ntum Nyo' le.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 No bó toɛ wase buy mbew ntɛw wvù bó to gɛne jó le, ɛ Jisos nɛ no gee kɛ diɛwɛ wvú fele lo.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ɛ bó lɛkɛ wvú shiee le gay lɛ, “Beene egɛn ece. Kefew nu ɛ kí ɛ gɛn wase baay, ɛ ɛkfuŋ ɛ kɛw wase ɛ no jiime.” Ɛ wvú bee keegɛn ce bô bó.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Ɛ bó gɛn, ke dioo diekene, ɛ wvú jo ntuw blɛɛd, nya keyoone ɛ̂ Nyo', guushɛ nya ɛ̂ bó.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 Kaŋ mwaaŋ nonɛn, ɛ ɛjisɛ ɛbo yuu, ɛ bó mum kiɛɛ wvú. Ɛ wvú sɛsɛ la ɛ̂ bó ɛjise.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Ɛ bó shɛɛ no ghayte ɛbonɛbon lɛ, “Kɛ mvuntelem mvusɛɛbeewo be yvuwse seke wvú be nɛci mwɛɛm mvu ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le ɛ̂ bee wo ɛ̂ je le?”
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Ɛ bó mum nɛnɛ kaŋ mwaaŋ ɛkiɛguu jodvu no tuu jim Jɛlusalɛm. Ɛ bó dioo gɛn, yɛn ɛ boom bo Jisos e bo ŋgoo le bo yuufe ncow mwaaŋ ɛ baancɛ ye bvudvuu bvumwaaŋ bô bonyii bomew bò to ké no bii wvú le.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Ɛ bó jemyi lɛ, “Kecɛɛy, Tata wesebeene nu ɛ buy yî kpwe le. Wvú be ɛ sɛsɛ ɛ buynɛn ɛ̂ Semon ɛjise.”
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ɛ bó mum see tɛn ɛ̂ bó fiɛɛ fì be kooy bô bó ɛ̂ je, bvuu nɛle no bó be kiɛnte wvú seke wvú be guushi blɛɛd.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Kɛ no bó to bɛɛ jemyi nonɛn, ɛ Jisos kebɛɛ mum ja nɛ sɛsɛ buynɛn ɛ̂ bó ɛntelɛŋ mum gay bó le lɛ, “Kembonɛn enù fô ben e.”
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 Ɛ kedvum gbwo bó, ɛ bó no fane, kpwaake lɛ bó yɛne ɛ ɛ̀ nu ŋkfusay e.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben fane la? Ɛ̀ ge la wvù ben maŋene me?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Ben etaa eyɛn can yɛm bô bikaa biem ɛ́ ben emum ekiɛɛ lɛ ɛ̀ nu naa me. Ben emomcɛ ye yɛm emum ekiɛɛ, njefo kɛ ŋkfusay ké no kɛŋke nyam ye bô bikufɛ no ben yɛne ɛ me ŋkɛŋke kɛ.”
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 No wvú gay nonɛn, mum duŋcɛ can ye bô bikaa biew ɛ̂ bó.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɛ bó taa Jisos, ɛ njoŋ yuwyɛ lo bó, ɛ bó mum ŋgɛmtɛn lo. Ɛ fí ghaw bó keebee lɛ ɛ̀ nu wvú. Ɛ wvú nɛ bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben kɛŋke fiɛɛ fidien fɛn e?”
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Ɛ bó jo kencim ke bye le ɛ bó ɛ dɛɛ, nya ɛ̂ wvú.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Ɛ wvú fi die ɛ̂ bó ɛjise.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Ɛ wvú mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Mwɛɛm mvun mvù ben yɛn ɛbɛn nu mvù me nto njemyi ɛ̂ ben ɛkumɛ mvú ɛ me mbɛɛ beene. Me nto nduu lɛ mwɛɛm mvunciim mvù bó to saŋɛɛ ɛkumɛ me ɛ̂ Ŋwa' Muses e, bô ɛ̂ Boŋwa' bo bonyii bo ntum Nyo' le noo ɛ̂ Ŋwa' Mbense le, kɛŋke keeto ekocɛn.”
44 E disse-lhes:
45 Ɛ wvú mum yene bvufee bvubole, ɛ bó kiɛɛ mwɛɛm mvù nu ɛ̂ Ŋwa' Nyo' le.
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Ɛ wvú jeme lɛ, “Bó nu ɛ saŋ lɛ Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ kɛŋke keeyɛn ŋgɛw ekpwe, ɛ́ ke edioo enu ɛdiuw ɛta, ɛ́ wvú ebuy yî kpwe le.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 Ɛ fí bvuu nu lɛ bó nu ke ekɛw Jɛlusalɛm, efewci ɛ̂ bitum bicii ɛ̂ diee diew e lɛ bonyii bocii ekumɛn mvuntelem mvubole, ɛ́ Nyo' emum elɛɛshɛ bibefɛ bibole.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ɛ̀ nu ke efewci ben ban bò nu ɛ yɛn mwɛɛm mvun e.
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Ben eyekɛ eyuw, me nu ŋke enciinse nya yì Icɛm to kawɛɛ ben dvú. Nonɛn, ben emɛy ɛlaante jan ecɛyte mvuŋgay mvù nu ke eshii fowe eto fô ben e.”
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ɛ wvú jo bó buy bô bó ɛlaante jodvu, ɛ bô bó gɛn buy mbew ntɛw wvù Bɛtani le, ɛ wvú cake can ye we, laŋ kembonɛn yî bó le.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Kɛ no wvú to bɛɛ laaŋke kembonɛn yî bó le nonɛn, mum ja no bene we, mum ben la.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ɛ bó nya mbense wvu baay ɛ̂ wvú, mum ja fó tu jim Jɛlusalɛm bô nlaŋlaŋ fô mvuntelem mvubole.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Ɛ bó gɛn no shee yew ncese le, bensee Nyo' sekecii.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.