Lucas 14

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos gɛn keediekɛn yew dvu wee wvu baay mvu. Ɛ wee wvudvu to nu wee Falasii. Ɛ bonyii bò to nu fó no gbwetene Jisos keeyɛn fiɛɛ fì wvú nu ege.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ɛ̀ to nu ɛ wee mvu leeme fó ɛ Jisos ɛjise cɛmte bô ntun ɛ wvú ɛ ge wase can bô bikaa ɛ mvuwkɛn.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Ɛ Jisos bife ɛ̂ Bofalasii noo bonyii bò to looci kee bonci bo Nyo' le, bò to nu fó lɛ, “Nci wesebeene nu ɛ bee lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó efɛ wee diuu di mbam e?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Ɛ bó faŋɛ yaa tfuse fiɛɛ kɛ. Ɛ Jisos jicɛ wee wvudvu le, fɛ wvú, mum gay lɛ wvú egɛne.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ɛ Jisos mum kase bife ɛ̂ bonyii ba lɛ, “Ɛ́ wee mvu ben e kɛŋke wan kɛnɛɛ na', wvú ɛ gbwe ɛ̂ fwɛŋ diuu di mbam e, mwɛtɛn saa ebvuse lo kaŋ mwaaŋ e?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Ɛ bó ma fiɛɛ fì bó etfuse.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ɛ Jisos ke taa yɛn no bonyii too cawci ɛ ɛ̀ nu mondvuum mo fwe sɛ shiiyine fó, ɛ wvú maw díɛw ɛ̂ bó lɛ,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, fo wvú eshii ɛ ɛ̀ nu fô bvudvuu bvu fwe le kɛ, njefo ɛ̀ nɛlo enu ɛ bó ɛ see tɛn wee mvu wvu baay wvù fele wvú dvú.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ɛ́ cee bvujen wvù se seŋɛɛ bó dvú bocii ke enɛ eto emum egay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nɛnɛ we enya bvudvuu bvun ɛ̂ wee wvu baay wvun.’ Ɛ́ wvú emum enɛ bô keŋ'wuumɛn egɛn shii wase ɛ ɛ̀ nu ɛjim.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, shii ɛ ɛ̀ nu ɛjim, wvu lɛ cee bvujen ke enɛ eto egay lo ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nsaa yɛm, nɛnɛ we fɛn egɛn shii ɛ ɛ̀ nu fwe.’ Nonɛn, ɛ́ wvú emum ekɛŋke n'wvum fwe dvu bonyii bocii fó.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee tfuu wvù bensee ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke eshike lo wvú. Ɛ wee wvù shiwse ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke ebense lo wvú.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Ɛ Jisos mum nɛ kase gay ɛ̂ cee yew wvù to teŋɛɛ wvú yew dvu wvú lɛ, “Seke wo gomte keetee bonyii lɛ bó eto ediekɛn, fo wo etee ɛ ɛ̀ nu nsáa yo bô boom bo bwoo le noo kfuu diuw kɛnɛɛ bonyii bo kpwaw e bo ntɛw wo le kɛ. Ɛ́ wo teŋe boba bonyii, ɛ́ bó ke ekase tɛn etee wo yéw yibole, ɛ́ fí emum enu lɛ bó nu ɛ tfuse wase kebo kuw.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Seke wo gee ŋkaw, tee ɛ ɛ̀ nu bonyii bo kefufe le, boŋkɛwlɛ bô bontɛŋɛ noo binfefe.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Ɛ́ wo ge nonɛn, ɛ́ wo emum ekɛŋke kembonɛn, njefo kɛ boba bonyii kɛŋke fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekase etfuse ɛ̂ wo kɛ. Ɛ́ ke enu Nyo' wvù nu ke elaw wo diuu dì bonyii bew nu ke ebuyte yî kpwe le.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 No Jisos jeme nonɛn, ɛ wee mvu wvù bô bó to diekene mum gay ɛ̂ wvú lɛ, “Njoŋ wvu baay nu wvù wee wvù nu ke ediekɛn ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le.”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Ɛ Jisos mum fɛ ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ wee mvu seyse ŋkaw wvu baay, be bonyii nteen.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ɛ diuu ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú eghan esee ɛ̂ bonyii bocii bò wvú to beɛ lɛ bó etoò, lɛ mwɛɛm mvunciim nu ɛ bó ɛ seyse wase.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Ɛ waa lemme wvudvu mum gɛn yɛn bó le, ɛ bó kɛw no camte ye mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wee wvu fwe wvù wvú to yɛnɛɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy wɛɛ wɛm wvu fwɛ, ɛ me ŋkɛŋke keeŋgɛn etaa. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Ɛ wvú bvuu yɛn wvumvu le, ɛ mwɛtɛn gay lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy bona' bem bo lemme le yuufe, ɛ me ŋgɛne keseen keemom bó. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Ɛ wvú yɛn wee mvu le, ɛ wvú gay fiew lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋkooy bwee yew, ɛ kɛ kefew yaa nu dvú kè ɛ̀ nulo ɛ́ me ento kɛ.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 No bó tfuse nonɛn, ɛ waa lemme wɛ mum tu jim gɛn see fiɛɛ ficii ɛ̂ cee ɛkolɛ we. Ɛ cee ŋkaw wvudvu yuw, ɛ fitele bɛnte lo wvú. Ɛ wvú mum kase tum waa we lemme wɛ gay lɛ, ‘Buy cekey, egɛn ɛlaante eghan ntasɛn jé bô mvujetɛlɛ mvunciim e, ekum bonyii bo kefufe le, bontɛŋɛ, bô binfefe noo boŋkɛwlɛ eto dvú.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ɛ wvú gɛn kase to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, me nu ɛ ŋge wase no wo be gay, geenɛn, yew baa yiŋsɛn kɛ.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Buyɛ keseen egɛn ghan jé le bô mvujetɛlɛ le mvunciim, ekan wa lo bonyii ɛ́ bó eto, ɛ́ yew yɛm eyiŋsɛn.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Ɛ̀ keè lɛ kɛ wee mwaaŋ ɛnte jo bonyii ba bò me nse n'yawɛɛ mbe nu ke emom lo fiɛɛ fiem fidien ɛ̂ wvú ɛmvu kɛ.’”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Ɛ Jisos bvuu nɛ no gɛne, ɛ bibombom bi bonyii le shfumte bii wvú le. Ɛ wvú ke nɛ baŋke ye gay ɛ̂ bó lɛ,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú kooŋke me fele bwee bô ice, bvuu kooŋke me fele kpwɛse bô boom noo boom bo bwee le bô jɛ́me ye kɛ. Ɛ wvú kɛŋke naa tɛn keekooŋke me fele no wvú kooŋke ɛkolɛ kew.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú nu ɛ tuu kew kentam ɛ no bii me le kɛ.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ɛ̀ nu yɛɛ ɛ̂ ben ɛntelɛŋ wvù gomte keebom yew yì defe ɛ̂ we, wvú saa eyaw eshii ekpwawcɛ lɛ laa wen kɛŋke bigew ɛ bí ɛ kocɛn bì wen nu ke ebom dvú emɛse lɛ?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Ɛ́ wvú baa eyaw ege nonɛn ŋkuuŋ ɛ́ wvù ke enɛ elese kenffuy ɛ́ yew eghaw wvú keebom. Ɛ́ bonyii edioo efele emum ebuu wvú gayte lɛ,
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 ‘Kenɛnɛ kin se nu ɛ kɛw yew yí ɛ ghaw wvú keemɛse.’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Kɛ lɛŋlɛŋ tɛn, ɛ̀ nu nfon wvù la wvù gomte keetum jem bô nfon mvu, wvú saa eyaw eshii fokuse ekpwawcɛ lɛ laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen bô bonyii bowene bo jem e bo bontfuke yuufe etum jem bô nfon wvumvu wɛ bô bew bonyii bo jem e bò nu bontfuke mbaanfiɛɛ lɛ?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Wvú ɛ kpwawcɛ ɛ yɛn lɛ fí nu ke eghaw, ɛ́ wvú emum etum bonyii bew bomew ɛ́ bó egɛn eyɛn nfon wvumvu wɛ le ɛ wvú bɛɛ ncejole, elɛkɛ wvú lɛ nyɛkeey enù ɛ̂ bô wen ɛntelɛŋ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Fí mum ɛ̀ no nu lɛ, ɛ́ wee baa ecinɛ mwɛɛm mwew e mvunciim, wvú saa enu wee wɛm ŋgoo kɛ.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Ŋkauw nu fiɛɛ fì jee. Geenɛn, ɛ́ yí nɛlo ɛ cife, ɛ́ bó ebvuu ege nɛɛ dvú ɛ́ yí sɛ ebvuu ekase eyeke?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Kɛ tu yí ɛ la wase ɛcici. Ɛ kɛ shiee yaa bvuu nu dvú wvù bó elese wɛne, kɛnɛɛ yî binfo le kɛ. Yí nu kɛ wase lɛ bó elaŋ lo. Wee wvù kɛŋke bitem keeyuw ɛ wvú yuw.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.