Lucas 14

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos gɛn keediekɛn yew dvu wee wvu baay mvu. Ɛ wee wvudvu to nu wee Falasii. Ɛ bonyii bò to nu fó no gbwetene Jisos keeyɛn fiɛɛ fì wvú nu ege.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ɛ̀ to nu ɛ wee mvu leeme fó ɛ Jisos ɛjise cɛmte bô ntun ɛ wvú ɛ ge wase can bô bikaa ɛ mvuwkɛn.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ɛ Jisos bife ɛ̂ Bofalasii noo bonyii bò to looci kee bonci bo Nyo' le, bò to nu fó lɛ, “Nci wesebeene nu ɛ bee lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó efɛ wee diuu di mbam e?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ɛ bó faŋɛ yaa tfuse fiɛɛ kɛ. Ɛ Jisos jicɛ wee wvudvu le, fɛ wvú, mum gay lɛ wvú egɛne.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ɛ Jisos mum kase bife ɛ̂ bonyii ba lɛ, “Ɛ́ wee mvu ben e kɛŋke wan kɛnɛɛ na', wvú ɛ gbwe ɛ̂ fwɛŋ diuu di mbam e, mwɛtɛn saa ebvuse lo kaŋ mwaaŋ e?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ɛ bó ma fiɛɛ fì bó etfuse.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ɛ Jisos ke taa yɛn no bonyii too cawci ɛ ɛ̀ nu mondvuum mo fwe sɛ shiiyine fó, ɛ wvú maw díɛw ɛ̂ bó lɛ,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, fo wvú eshii ɛ ɛ̀ nu fô bvudvuu bvu fwe le kɛ, njefo ɛ̀ nɛlo enu ɛ bó ɛ see tɛn wee mvu wvu baay wvù fele wvú dvú.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Ɛ́ cee bvujen wvù se seŋɛɛ bó dvú bocii ke enɛ eto emum egay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nɛnɛ we enya bvudvuu bvun ɛ̂ wee wvu baay wvun.’ Ɛ́ wvú emum enɛ bô keŋ'wuumɛn egɛn shii wase ɛ ɛ̀ nu ɛjim.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, shii ɛ ɛ̀ nu ɛjim, wvu lɛ cee bvujen ke enɛ eto egay lo ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nsaa yɛm, nɛnɛ we fɛn egɛn shii ɛ ɛ̀ nu fwe.’ Nonɛn, ɛ́ wvú emum ekɛŋke n'wvum fwe dvu bonyii bocii fó.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee tfuu wvù bensee ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke eshike lo wvú. Ɛ wee wvù shiwse ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke ebense lo wvú.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ɛ Jisos mum nɛ kase gay ɛ̂ cee yew wvù to teŋɛɛ wvú yew dvu wvú lɛ, “Seke wo gomte keetee bonyii lɛ bó eto ediekɛn, fo wo etee ɛ ɛ̀ nu nsáa yo bô boom bo bwoo le noo kfuu diuw kɛnɛɛ bonyii bo kpwaw e bo ntɛw wo le kɛ. Ɛ́ wo teŋe boba bonyii, ɛ́ bó ke ekase tɛn etee wo yéw yibole, ɛ́ fí emum enu lɛ bó nu ɛ tfuse wase kebo kuw.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Seke wo gee ŋkaw, tee ɛ ɛ̀ nu bonyii bo kefufe le, boŋkɛwlɛ bô bontɛŋɛ noo binfefe.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Ɛ́ wo ge nonɛn, ɛ́ wo emum ekɛŋke kembonɛn, njefo kɛ boba bonyii kɛŋke fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekase etfuse ɛ̂ wo kɛ. Ɛ́ ke enu Nyo' wvù nu ke elaw wo diuu dì bonyii bew nu ke ebuyte yî kpwe le.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 No Jisos jeme nonɛn, ɛ wee mvu wvù bô bó to diekene mum gay ɛ̂ wvú lɛ, “Njoŋ wvu baay nu wvù wee wvù nu ke ediekɛn ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Ɛ Jisos mum fɛ ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ wee mvu seyse ŋkaw wvu baay, be bonyii nteen.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ɛ diuu ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú eghan esee ɛ̂ bonyii bocii bò wvú to beɛ lɛ bó etoò, lɛ mwɛɛm mvunciim nu ɛ bó ɛ seyse wase.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Ɛ waa lemme wvudvu mum gɛn yɛn bó le, ɛ bó kɛw no camte ye mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wee wvu fwe wvù wvú to yɛnɛɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy wɛɛ wɛm wvu fwɛ, ɛ me ŋkɛŋke keeŋgɛn etaa. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Ɛ wvú bvuu yɛn wvumvu le, ɛ mwɛtɛn gay lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy bona' bem bo lemme le yuufe, ɛ me ŋgɛne keseen keemom bó. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Ɛ wvú yɛn wee mvu le, ɛ wvú gay fiew lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋkooy bwee yew, ɛ kɛ kefew yaa nu dvú kè ɛ̀ nulo ɛ́ me ento kɛ.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 No bó tfuse nonɛn, ɛ waa lemme wɛ mum tu jim gɛn see fiɛɛ ficii ɛ̂ cee ɛkolɛ we. Ɛ cee ŋkaw wvudvu yuw, ɛ fitele bɛnte lo wvú. Ɛ wvú mum kase tum waa we lemme wɛ gay lɛ, ‘Buy cekey, egɛn ɛlaante eghan ntasɛn jé bô mvujetɛlɛ mvunciim e, ekum bonyii bo kefufe le, bontɛŋɛ, bô binfefe noo boŋkɛwlɛ eto dvú.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Ɛ wvú gɛn kase to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, me nu ɛ ŋge wase no wo be gay, geenɛn, yew baa yiŋsɛn kɛ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Buyɛ keseen egɛn ghan jé le bô mvujetɛlɛ le mvunciim, ekan wa lo bonyii ɛ́ bó eto, ɛ́ yew yɛm eyiŋsɛn.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Ɛ̀ keè lɛ kɛ wee mwaaŋ ɛnte jo bonyii ba bò me nse n'yawɛɛ mbe nu ke emom lo fiɛɛ fiem fidien ɛ̂ wvú ɛmvu kɛ.’”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Ɛ Jisos bvuu nɛ no gɛne, ɛ bibombom bi bonyii le shfumte bii wvú le. Ɛ wvú ke nɛ baŋke ye gay ɛ̂ bó lɛ,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú kooŋke me fele bwee bô ice, bvuu kooŋke me fele kpwɛse bô boom noo boom bo bwee le bô jɛ́me ye kɛ. Ɛ wvú kɛŋke naa tɛn keekooŋke me fele no wvú kooŋke ɛkolɛ kew.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú nu ɛ tuu kew kentam ɛ no bii me le kɛ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ɛ̀ nu yɛɛ ɛ̂ ben ɛntelɛŋ wvù gomte keebom yew yì defe ɛ̂ we, wvú saa eyaw eshii ekpwawcɛ lɛ laa wen kɛŋke bigew ɛ bí ɛ kocɛn bì wen nu ke ebom dvú emɛse lɛ?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ɛ́ wvú baa eyaw ege nonɛn ŋkuuŋ ɛ́ wvù ke enɛ elese kenffuy ɛ́ yew eghaw wvú keebom. Ɛ́ bonyii edioo efele emum ebuu wvú gayte lɛ,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Kenɛnɛ kin se nu ɛ kɛw yew yí ɛ ghaw wvú keemɛse.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Kɛ lɛŋlɛŋ tɛn, ɛ̀ nu nfon wvù la wvù gomte keetum jem bô nfon mvu, wvú saa eyaw eshii fokuse ekpwawcɛ lɛ laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen bô bonyii bowene bo jem e bo bontfuke yuufe etum jem bô nfon wvumvu wɛ bô bew bonyii bo jem e bò nu bontfuke mbaanfiɛɛ lɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Wvú ɛ kpwawcɛ ɛ yɛn lɛ fí nu ke eghaw, ɛ́ wvú emum etum bonyii bew bomew ɛ́ bó egɛn eyɛn nfon wvumvu wɛ le ɛ wvú bɛɛ ncejole, elɛkɛ wvú lɛ nyɛkeey enù ɛ̂ bô wen ɛntelɛŋ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Fí mum ɛ̀ no nu lɛ, ɛ́ wee baa ecinɛ mwɛɛm mwew e mvunciim, wvú saa enu wee wɛm ŋgoo kɛ.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Ŋkauw nu fiɛɛ fì jee. Geenɛn, ɛ́ yí nɛlo ɛ cife, ɛ́ bó ebvuu ege nɛɛ dvú ɛ́ yí sɛ ebvuu ekase eyeke?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Kɛ tu yí ɛ la wase ɛcici. Ɛ kɛ shiee yaa bvuu nu dvú wvù bó elese wɛne, kɛnɛɛ yî binfo le kɛ. Yí nu kɛ wase lɛ bó elaŋ lo. Wee wvù kɛŋke bitem keeyuw ɛ wvú yuw.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.