Lucas 14

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu di mbam e dimew, ɛ Jisos gɛn keediekɛn yew dvu wee wvu baay mvu. Ɛ wee wvudvu to nu wee Falasii. Ɛ bonyii bò to nu fó no gbwetene Jisos keeyɛn fiɛɛ fì wvú nu ege.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Ɛ̀ to nu ɛ wee mvu leeme fó ɛ Jisos ɛjise cɛmte bô ntun ɛ wvú ɛ ge wase can bô bikaa ɛ mvuwkɛn.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ɛ Jisos bife ɛ̂ Bofalasii noo bonyii bò to looci kee bonci bo Nyo' le, bò to nu fó lɛ, “Nci wesebeene nu ɛ bee lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó efɛ wee diuu di mbam e?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Ɛ bó faŋɛ yaa tfuse fiɛɛ kɛ. Ɛ Jisos jicɛ wee wvudvu le, fɛ wvú, mum gay lɛ wvú egɛne.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ɛ Jisos mum kase bife ɛ̂ bonyii ba lɛ, “Ɛ́ wee mvu ben e kɛŋke wan kɛnɛɛ na', wvú ɛ gbwe ɛ̂ fwɛŋ diuu di mbam e, mwɛtɛn saa ebvuse lo kaŋ mwaaŋ e?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ɛ bó ma fiɛɛ fì bó etfuse.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ɛ Jisos ke taa yɛn no bonyii too cawci ɛ ɛ̀ nu mondvuum mo fwe sɛ shiiyine fó, ɛ wvú maw díɛw ɛ̂ bó lɛ,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, fo wvú eshii ɛ ɛ̀ nu fô bvudvuu bvu fwe le kɛ, njefo ɛ̀ nɛlo enu ɛ bó ɛ see tɛn wee mvu wvu baay wvù fele wvú dvú.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Ɛ́ cee bvujen wvù se seŋɛɛ bó dvú bocii ke enɛ eto emum egay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nɛnɛ we enya bvudvuu bvun ɛ̂ wee wvu baay wvun.’ Ɛ́ wvú emum enɛ bô keŋ'wuumɛn egɛn shii wase ɛ ɛ̀ nu ɛjim.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Seke bó ɛ see wee bô ŋkaw bvujen, wvú ɛ gɛn, shii ɛ ɛ̀ nu ɛjim, wvu lɛ cee bvujen ke enɛ eto egay lo ɛ̂ wvú lɛ, ‘Nsaa yɛm, nɛnɛ we fɛn egɛn shii ɛ ɛ̀ nu fwe.’ Nonɛn, ɛ́ wvú emum ekɛŋke n'wvum fwe dvu bonyii bocii fó.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee tfuu wvù bensee ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke eshike lo wvú. Ɛ wee wvù shiwse ɛkolɛ kew nu ɛ bó nu ke ebense lo wvú.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ɛ Jisos mum nɛ kase gay ɛ̂ cee yew wvù to teŋɛɛ wvú yew dvu wvú lɛ, “Seke wo gomte keetee bonyii lɛ bó eto ediekɛn, fo wo etee ɛ ɛ̀ nu nsáa yo bô boom bo bwoo le noo kfuu diuw kɛnɛɛ bonyii bo kpwaw e bo ntɛw wo le kɛ. Ɛ́ wo teŋe boba bonyii, ɛ́ bó ke ekase tɛn etee wo yéw yibole, ɛ́ fí emum enu lɛ bó nu ɛ tfuse wase kebo kuw.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Seke wo gee ŋkaw, tee ɛ ɛ̀ nu bonyii bo kefufe le, boŋkɛwlɛ bô bontɛŋɛ noo binfefe.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ɛ́ wo ge nonɛn, ɛ́ wo emum ekɛŋke kembonɛn, njefo kɛ boba bonyii kɛŋke fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekase etfuse ɛ̂ wo kɛ. Ɛ́ ke enu Nyo' wvù nu ke elaw wo diuu dì bonyii bew nu ke ebuyte yî kpwe le.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 No Jisos jeme nonɛn, ɛ wee mvu wvù bô bó to diekene mum gay ɛ̂ wvú lɛ, “Njoŋ wvu baay nu wvù wee wvù nu ke ediekɛn ɛnte jo bvunfon bvu Nyo' le.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Ɛ Jisos mum fɛ ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ to nu kefew kemew e, ɛ wee mvu seyse ŋkaw wvu baay, be bonyii nteen.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ɛ diuu ke to kocɛn, ɛ wvú tum waa we lemme lɛ wvú eghan esee ɛ̂ bonyii bocii bò wvú to beɛ lɛ bó etoò, lɛ mwɛɛm mvunciim nu ɛ bó ɛ seyse wase.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Ɛ waa lemme wvudvu mum gɛn yɛn bó le, ɛ bó kɛw no camte ye mwaaŋ mwaaŋ. Ɛ wee wvu fwe wvù wvú to yɛnɛɛ gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy wɛɛ wɛm wvu fwɛ, ɛ me ŋkɛŋke keeŋgɛn etaa. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Ɛ wvú bvuu yɛn wvumvu le, ɛ mwɛtɛn gay lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋguy bona' bem bo lemme le yuufe, ɛ me ŋgɛne keseen keemom bó. Kee wo, fo ben ecɛytè me kɛ.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Ɛ wvú yɛn wee mvu le, ɛ wvú gay fiew lɛ, ‘Me nse nu ɛ ŋkooy bwee yew, ɛ kɛ kefew yaa nu dvú kè ɛ̀ nulo ɛ́ me ento kɛ.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 No bó tfuse nonɛn, ɛ waa lemme wɛ mum tu jim gɛn see fiɛɛ ficii ɛ̂ cee ɛkolɛ we. Ɛ cee ŋkaw wvudvu yuw, ɛ fitele bɛnte lo wvú. Ɛ wvú mum kase tum waa we lemme wɛ gay lɛ, ‘Buy cekey, egɛn ɛlaante eghan ntasɛn jé bô mvujetɛlɛ mvunciim e, ekum bonyii bo kefufe le, bontɛŋɛ, bô binfefe noo boŋkɛwlɛ eto dvú.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ɛ wvú gɛn kase to gay lɛ, ‘Cee ɛkolɛ, me nu ɛ ŋge wase no wo be gay, geenɛn, yew baa yiŋsɛn kɛ.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ɛ cee ɛkolɛ we gay ɛ̂ wvú lɛ, ‘Buyɛ keseen egɛn ghan jé le bô mvujetɛlɛ le mvunciim, ekan wa lo bonyii ɛ́ bó eto, ɛ́ yew yɛm eyiŋsɛn.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ɛ̀ keè lɛ kɛ wee mwaaŋ ɛnte jo bonyii ba bò me nse n'yawɛɛ mbe nu ke emom lo fiɛɛ fiem fidien ɛ̂ wvú ɛmvu kɛ.’”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ɛ Jisos bvuu nɛ no gɛne, ɛ bibombom bi bonyii le shfumte bii wvú le. Ɛ wvú ke nɛ baŋke ye gay ɛ̂ bó lɛ,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú kooŋke me fele bwee bô ice, bvuu kooŋke me fele kpwɛse bô boom noo boom bo bwee le bô jɛ́me ye kɛ. Ɛ wvú kɛŋke naa tɛn keekooŋke me fele no wvú kooŋke ɛkolɛ kew.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kɛ ɛ̀ nulo tɛn ɛ́ wee enu wee wɛm ŋgoo sɛ wvú nu ɛ tuu kew kentam ɛ no bii me le kɛ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Ɛ̀ nu yɛɛ ɛ̂ ben ɛntelɛŋ wvù gomte keebom yew yì defe ɛ̂ we, wvú saa eyaw eshii ekpwawcɛ lɛ laa wen kɛŋke bigew ɛ bí ɛ kocɛn bì wen nu ke ebom dvú emɛse lɛ?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Ɛ́ wvú baa eyaw ege nonɛn ŋkuuŋ ɛ́ wvù ke enɛ elese kenffuy ɛ́ yew eghaw wvú keebom. Ɛ́ bonyii edioo efele emum ebuu wvú gayte lɛ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Kenɛnɛ kin se nu ɛ kɛw yew yí ɛ ghaw wvú keemɛse.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Kɛ lɛŋlɛŋ tɛn, ɛ̀ nu nfon wvù la wvù gomte keetum jem bô nfon mvu, wvú saa eyaw eshii fokuse ekpwawcɛ lɛ laa ɛ̀ nulo ɛ́ wen bô bonyii bowene bo jem e bo bontfuke yuufe etum jem bô nfon wvumvu wɛ bô bew bonyii bo jem e bò nu bontfuke mbaanfiɛɛ lɛ?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Wvú ɛ kpwawcɛ ɛ yɛn lɛ fí nu ke eghaw, ɛ́ wvú emum etum bonyii bew bomew ɛ́ bó egɛn eyɛn nfon wvumvu wɛ le ɛ wvú bɛɛ ncejole, elɛkɛ wvú lɛ nyɛkeey enù ɛ̂ bô wen ɛntelɛŋ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Fí mum ɛ̀ no nu lɛ, ɛ́ wee baa ecinɛ mwɛɛm mwew e mvunciim, wvú saa enu wee wɛm ŋgoo kɛ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Ŋkauw nu fiɛɛ fì jee. Geenɛn, ɛ́ yí nɛlo ɛ cife, ɛ́ bó ebvuu ege nɛɛ dvú ɛ́ yí sɛ ebvuu ekase eyeke?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Kɛ tu yí ɛ la wase ɛcici. Ɛ kɛ shiee yaa bvuu nu dvú wvù bó elese wɛne, kɛnɛɛ yî binfo le kɛ. Yí nu kɛ wase lɛ bó elaŋ lo. Wee wvù kɛŋke bitem keeyuw ɛ wvú yuw.”
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.