João 18
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 Ɛ Jisos ke bunle mɛse, ɛ bô boom bew bo ŋgoo le nɛ fó, gɛn lente keloŋɛ kè bó teŋe lɛ Kidlon, buy kewvu keki fô wɛɛ ketaaŋ wvumew e, mum ley jó.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Ɛ̀ to nu ɛ Judas wvù to gesɛɛ Jisos kee tɛn bvudvuu bvudvu, njefo Jisos bô boom bew bo ŋgoo le to ké no gɛne taashi fó ɛfonɛfon.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Nonɛn, ɛ Judas mum gɛn fó bô ŋgoo bonyii bo nci le noo bonyii bomew bò to cɛyte yew ncese. Bonyii ban nu ɛ ɛ̀ to tum bocee ncese bo baay baay noo Bofalasii bó. Bó to gɛne kɛŋke bin'yeese bô diŋguci ɛ bó ɛ tfuw noo mwɛɛm mvu jem e.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 No Jisos to kee wase fiɛɛ fì to nu keeke ekooy bô wvú, ɛ wvú mum bencɛ to fwe, bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben gomte ɛ ɛ̀ nu yɛɛ?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ɛ bó tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Jisos wvu Nasalɛt.” Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Ɛ̀ nu me wvudvu.” Ɛ̀ to nu ɛ Judas wvù to gesɛɛ wvú leeme bô bonyii bodvu.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 No Jisos gay ɛ̂ bó lɛ ɛ̀ nu wen wvudvu, ɛ bó kaa tu lo jim jim, gbwekɛn fokuse.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Ɛ wvú bvuu bife ɛ̂ bó lɛ, “Ben gomte ɛ ɛ̀ nu yɛɛ?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Jisos wvu Nasalɛt.”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Me nu ɛ nsee wase ɛ̂ ben lɛ ɛ̀ nu me wvudvu. Ɛ́ ben fɛn gomte ɛ ɛ̀ nu me, ɛ́ ben cinɛ ɛ bonyii ban no gɛne.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Wvú to gay nonɛn keege ɛ́ fí eto ekocɛn ɛ̂ diɛw yì wvú to jemyɛɛ wase ɛ̂ Nyo' lɛ wen to baa lase wee mwaaŋ fô bò wvú to nyaɛ ɛ̂ wen e kɛ.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Semon Bita to kɛŋke nyo jem. Ɛ wvú mum dvun ɛ̂ ŋku le, cun kentuŋtuŋ ke nfwa ɛkolɛ ke bocee ncese le ke ɛcɛɛy dvú, sum. Diee di nfwa wvudvu le to nu Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Ɛ Jisos gay ɛ̂ Bita lɛ, “Kase etfuse nyo yo ɛ̂ ŋku le. Kɛ me nu eŋ'wu fiko fi ŋgɛw e fì Icɛm nu ɛ nya ɛ̂ me le?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ɛ ɛkolɛ ke bonyii bo nci le bô ŋgoo bonyii bo nci le noo bonyii bò to cɛyte yew ncese Bojuu mum gheŋ Jisos kay wvú bô bokfuu.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ɛ bó yaw jo wvú gɛn dvú fô Annas e, njefo Annas to nu icee kpwɛɛ Kayfas wvù to nu ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Kayfas wvun nu wvù to nyaɛ wase ntefe ɛ̂ Bojuu lɛ fí jee lɛ wee mwaaŋ ekpwe fô bonyii le bocii.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 No bó to gɛne bô Jisos nonɛn, Semon Bita bô waa ŋgoo Jisos mvu to bii wvú le. No waa ŋgoo Jisos wvun to nu ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le kee wvú, ɛ wvú mum bi Jisos e gɛn ley fô lakfulɛɛŋ ɛkolɛ ke bocee ncese le.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Ɛ Bita shɛɛ no leeme ɛkfuŋ mbew diuw ketaaŋ e. Ɛ waa ŋgoo Jisos wvudvu wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le to kee, kase buy to jeme bô wan kpwoon wvù to cɛyte diuw ketaaŋ, jo Bita ley bô wvú.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Ɛ wan kpwoon wvudvu bife ɛ̂ Bita lɛ, “Kɛ wo nu tɛn wee ŋgoo wee wvun?” Ɛ Bita tfuse lɛ, “Kɛ me nu kɛ.”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ɛ̀ to nu ɛ ɛkfuŋ lɛɛ, ɛ boom bo lemme le bô bonyii bò to cɛyte yew ncese ɛ fwɛɛ ŋguy ɛ no leemene fó yosene. Ɛ Bita mum fey, gɛn no leeme bô bó yosene tɛn.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le mum no biwci mwɛɛm ɛ̂ Jisos ɛkumɛ boom bew bo ŋgoo le noo ɛkumɛ n'yɛɛyi we.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Me ŋké no njemyi ɛ̂ woŋ tfuu ɛndan. Me ŋké no n'yɛɛyi bonyii yéw bunle le noo yew ncese le fô Bojuu bocii nu ɛ tase. Kɛ me ŋke mbaa enjemyi wase fiɛɛ ɛ̂ nnyilɛ le kɛ.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Wo biwci mwɛɛm mvun ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ me nje la? Ɛ̀ biwcì ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ bonyii bò ké no yuuke no me n'yɛɛyi. Bó kee naa fiɛɛ fì me ŋké no njemyi.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 No Jisos jeme nonɛn, ɛ wee mvu ŋgoo bonyii bò to cɛyte yew ncese wvù to leeme fó nceencee tum ɛbo ɛ̂ wvú ɛntuŋtuŋ, bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ yin nu je yì wo tfuuse fiɛɛ jó ɛ̂ ɛkolɛ ke bocee ncese le?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ́ me fɛn nu ɛ njeme ɛ njay, ɛ́ wo duŋcɛ jay wvudvu. Ɛ́ me fɛn njemyi ɛ ɛ̀ nu kecɛɛy, wo ɛ kaa ɛ suŋ lo me nje la?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ɛ Annas mum nɛ ciinse Jisos fô Kayfas wvù ɛkolɛ ke bocee ncese le. Ɛ Jisos to bɛɛ kɛ ɛ bó ɛ kay bô bokfuu.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 No Semon Bita to bɛɛ leeme yosene ŋguy, ɛ bonyii bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ wo nu mvu ŋgoo bonyii bew e?” Geenɛn ɛ Bita tun gay lɛ, “Kɛ me nu mvu kɛ.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Ɛ waa lemme ɛkolɛ ke bocee ncese le mvu bvuu bife ɛ̂ Bita lɛ, “Me mbe mbaa n'yɛn wo le ben ɛ wvú ɛ̂ wɛɛ ketaaŋ wɛ le?” Waa lemme wvudvu to nu wee kfuu di wee wɛ wvù Bita to sumɛɛ kentuŋtuŋ kew e.
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Ɛ Bita bvuu tun. Kɛ sekedvu, ɛ nyimshie mum toŋ.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ɛ bonyii mum jo Jisos fô yew e fo Kayfas no gɛne dvú ɛ̂ ntow wee wvu Lum wvù to saake jó le. Ɛ̀ to nu ɛ ɛ̀ bɛɛ lo ɛntaŋɛntaŋ. Ɛ bó dioo gɛn faŋɛ yaa ley fibole gɛn ɛ̂ ntow wee wvudvu le kɛ, njefo ɛ́ bó to ley lo, emum etuu ŋkfum, saa ebvuu edie Ŋkaw Daŋɛfey kɛ.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Nonɛn ɛ Baylɛt mum buy to yɛn bó le bife ɛ̂ bó lɛ, “Fiɛɛ fì ben yɛn ɛ wee wvun ɛ jay nu la?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ɛ bó tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ́ wee wvun be baa buw fiɛɛ, tu bese baa too bô wvú keenya ɛ̂ wo kɛ.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Ɛ Baylɛt tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Ben ejo wvú esaw bii no wene nci gomte.” Ɛ Bojuu gay ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ bese kɛŋke mvuŋgay keeyu wee kɛ.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Ɛ njeme wvun mum to kocɛn ɛ̂ diɛw yì Jisos to jemyɛɛ wase duŋci kfuu kpwe yì wvú to nu keeke ekpwe le.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Ɛ Baylɛt kase ley gɛn ɛ̂ ntow we le, tee ɛ bó to bô Jisos, ɛ wvú bife ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu wo wvù Nfon Bojuu le?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Wo jemyi fin ɛ ɛ̀ nu ŋkpwawcɛ wvuwo, nuu ɛ̀ jeme wee ɛ̂ wo ɛkumɛ me lɛ?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Ɛ Baylɛt bife ɛ̂ wvú lɛ, “Me nu wee Juu lɛ? Ɛ̀ nu bonyii buw bo woŋ e bô bocee ncese bo baay baay bò to bô wo ɛ nya ɛ̂ me. Wo jay ɛ ɛ̀ nu la?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ bvunfon bwem nu diɛwɛ bvu yî woŋ wvun e kɛ. Ɛ́ bvunfon bwem be nu diɛwɛ bvu yî woŋ wvun e, tu bonyii bem bo lemme le be ɛ diu wvu lɛ fo bó enya me can Bojuu le kɛ. Geenɛn kɛ bvunfon bwem nu bvù nɛ yî woŋ wvun e kɛ.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Ɛ Baylɛt mum bife ɛ̂ wvú lɛ, “Kɛ tu wo nu Nfon?” Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu no wo gay lɛ me nu Nfon. Bó to boke me, ɛ me nto yî woŋ wvun e nje fin fì lɛ me ento enjeme ɛkumɛ kecɛɛy. Wee tfuu wvù bii kecɛɛy e ké no yuuke diɛw yɛm e.”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Ɛ Baylɛt ghay lɛ, “Kecɛɛy nu la?” No wvú ghay nonɛn mum kase buy gɛn yɛn Bojuu ba le gay ɛ̂ bó lɛ, “Me mbaa n'yɛn fiɛɛ fì wvú jay e kɛ.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Geenɛn ben kɛŋke nce wene mvu lɛ ɛ̀ ké dioo nu kefew ke Ŋkaw Daŋɛfey e, ɛ me mbvuse wee ncaw mwaaŋ yew. Ben gomte lɛ me embvuse ɛ ɛ̀ nu Nfon wene Bojuu le?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ɛ Bojuu bodvu wam lo foweɛwe lɛ, “'Aay, kɛ bese gomte wee wvun kɛ, bvuse ɛ ɛ̀ nu Balabas!” Balabas wvun to nu ɛkufɛ ke cooŋ e.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.