João 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI
1 Wee mvu wvù diee to nu Laasalus to nu ɛ nɛ no cɛmte. Wvú to nu wee wvu ntɛw wvù Bɛtani le, cee jó bô jɛ́me ye yì ɛ̀ to nu Maalia bô Maata.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 Maalia wvun wvù waa bwee wvù Laasalus to cɛmte, nu wvù to yefɛɛ bikaa bi Tata le bô nfiey wvù shfuuŋkene, sho bô yvuw ye ɛkolɛ.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 No wvú to cɛmte nonɛn, ɛ jɛ́me ye yidvu mum ciinse ntum fô Jisos e lɛ, “Tata, wɛ wvù ɛ̀ nu fitele fiuw cɛmte lo.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Ɛ Jisos dioo yuw ntum wvudvu, gay lɛ, “Kɛ kencɛm kin nu ke kpwe le kɛ. Kí nu ke eduŋcɛ ɛ ɛ̀ nu bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le, wvu lɛ Waa Nyo' nulo ekɛŋkɛ diee dì kuuke nje kí.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Jisos to kooŋke Maata bô waa bwee wvù Maalia noo Laasalus baay.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Geenɛn, seke wvú to yuwɛɛ lɛ Laasalus cɛmte lo, ɛ wvú bvuu ce fò wvú to nu ɛdiuw ɛfaa.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Ɛjim jodvu, ɛ wvú gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene ekase etu jim Judea.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Labay, ɛ̀ nu kɛ foguu foguu nɛn wvù Bojuu se gomte keetumyɛ wo bô ɛta ɛ́ wo ekpwe, wo ɛ bvuu ɛ no tuu jó le?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ bontam bo kefew e nu kɛ yuufe ncow bofɛɛ yî diuu le le? Ɛ́ wee lɛne ɛmvunsheeŋ, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ebaytɛn yî fiɛɛ le kɛ, njefo n'yuu wvu yî woŋ wvun e yeese wvú.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Geenɛn, ɛ́ wee lɛne ɛntaŋ, tu ɛ̀ nɛlo ɛ́ wvú ebaytɛn, njefo kɛ wvú kɛŋke n'yuu kɛ.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 No wvú jeme nonɛn, mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Nsaa yesebeene wvù Laasalus nu ɛ lefe wase, geenɛn ɛ me nu eŋgɛn eŋkamse wvú yî nyii didvu le.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Ɛ boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛ́ ɛ̀ fɛn nu lɛ wvú nu ɛ lefe, tu wvú nu ke ebonɛn.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Jisos to jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ kpwe Laasalus, geenɛn ɛ bó no yuuke lɛ wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ nyii dì nyii.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Ɛ Jisos mum jeme lo ɛ̂ bó teytey lɛ, “Laasalus nu ɛ kpwe wase.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Geenɛn ɛ me n'yuuke njoŋ nje yene lɛ kɛ me nse nu fó kɛ, wvu lɛ ben elese fitele yî yɛm me. Beene egɛnè lɛ jó.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Ɛ Toma wvù bó to teŋe diee diew dimew lɛ Ɛmam, gay ɛ̂ bomew boom bo ŋgoo le lɛ, “Beene egɛn tɛn wvu lɛ beene nulo ekpwekɛn beene ɛ bó.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Ɛ Jisos ke fɛse fó, yuw lɛ Laasalus nu ɛ ce wase ɛ̂ jem ɛdiuw ɛna.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Bɛtani jan to nu mbew Jɛlusalɛm e kɛ diɛwɛ bomay bofɛɛ nɛn.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ɛ Bojuu nteen to to fô Maata bô Maalia le keecam shen bô bó yî kpwe waa bwee bó le.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Ɛ Maata ke dioo yuw lɛ Jisos too lo, ɛ wvú mum buy keegɛn ɛ́ bô wvú etasɛn, geenɛn ɛ Maalia mɛy yew.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ɛ Maata gɛn gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Geenɛn, ɛ me ŋkee lɛ keseen wvun nu ɛ naa la fì wo ɛ lɛkɛ ɛ̂ Nyo' nu ɛ wvú nulo enya ɛ̂ wo.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa bwoo nu ke ebuy yî kpwe le.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ɛ Maata gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me ŋkee naa lo lɛ wvú nu ke ekase ebuy diuu di fokemɛse dì bonyii nu ke ebuyte yî kpwe le.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù bvuuse bonyii yî kpwe le, ɛ ɛ̀ nu me nshii. Wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e nu ɛ wvú cim kpwe lo, ɛ́ wvú ke enu dvú,
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ɛ naa yɛɛ wvù nu dvú keseen ɛ wvú ɛ lese fitele yî yɛm e, yaa nu ke ekpwe kɛ. Wo nu ɛ bee nonɛn e?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Ɛ wvú bee lɛ, “'Ɛɛ Tata, me nu ɛ mbee lɛ wo nu Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ. Wo nu Waa Nyo' wvù to nu keeke eto yî woŋ wvun e.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 No Maata gayɛɛ nonɛn, mum gɛn tee Maalia wvù waa bwee, jeme ɛ̂ wvú fokuɛku lɛ, “Wee N'yɛɛyi nu wase fɛn, ɛ wvú teŋe wo.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 No wvú yuwɛɛ nonɛn, mum cufe lo ye we keegɛn eyɛn wvú le.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Ɛ̀ to nu ɛ Jisos baa ley wase ntɛw e kɛ. Wvú to bɛɛ kɛ fó fò Maata to gɛnɛɛ yɛn wvú le.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ɛ Bojuu bò to nu bô bo Maalia camte shen dioo yɛn no wvú cufe ye ɛ buy yew, ɛ bó mum no bii wvú le kpwaake lɛ wvú gɛne fô jem keegɛn ebeele fó.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Ɛ Maalia ke gɛn fɛse fò Jisos to nu, yɛn wvú le, mum gbwe bikaa biew e gay lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Ɛ Jisos ke dioo yɛn no wvú beele, ɛ Bojuu bò to biɛ wvú le beele tɛn, ɛ fiɛɛ fidvu shiw fitele fiew baay, ɛ ye befe wvú.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ɛ wvú nɛ bife lɛ, “Ben dwey wvú fɛɛ?” Ɛ bó gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, to eyɛn.”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Ɛ Jisos bee kpwe.
35 Jesus chorou.
36 Ɛ Bojuu yɛn nonɛn gay lɛ, “Ben etaa eyɛn no wvú se kooŋke wvú.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Geenɛn ɛ bomew kaa gay lɛ, “Kɛ ɛ̀ se nulo ɛ́ wvú wvù to yen'yɛɛ ɛjisɛ kenfefe, etaŋ wee wvun fo wvú ekpwe le?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ɛ fitele fiew bvuu shiw baay. Ɛ wvú nɛ gɛn fɛse fô jem. Jem yin to nu tfum ɛ bó ɛ baŋ diuw wvudvu bô kebwee ke tɛ le.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben ecake tɛ diɛ.” Ɛ Maata wvù jɛme wee kpwe gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, keseen nu ɛ wvú samte wase. Ɛ̀ nu wase ɛdiuw ɛna no wvú se kpweɛ.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Me mbe ɛ ŋgay kɛ ɛ̂ wo lɛ ɛ́ wo nu ɛ lese fitele yî yɛm e, ɛ́ wo ke eyɛn bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Nonɛn, ɛ bó mum cake tɛ didvu. Ɛ Jisos cake ɛjisɛ we gay lɛ, “Icɛm, me nyaa keyoone ɛ̂ wo no wo nu ɛ yuw bunle yɛm.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Me ŋkee naa lɛ wo ké no yuuke kɛ bunle yɛm sekecii. Geenɛn, me njemyi fin ɛ ɛ̀ nu nje bonyii ban bò leemene fɛn, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ebee lɛ ɛ̀ tum wo me.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 No wvú jeme nonɛn, fuŋ bô diɛw yì tɛmyi lɛ, “Laasalus, buyɛ!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ɛ wee wvù to kpweɛ wase wɛ mum buy, ɛ can ye bô bikaa nu ɛ bó ɛ njim bô njaw ndvú, ɛ njim tɛn bvushiw bwew bô njaw ndvú. Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben efay wvú, ecinɛ ɛ́ wvú egɛne.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Ɛ Bojuu nteen bò to toɛ ɛ̂ Maalia le dioo yɛn fiɛɛ fì Jisos ge, mum lese fitele yî ye le.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Geenɛn, ɛ bomew kaa gɛn fibole yɛn ɛ ɛ̀ nu Bofalasii le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì Jisos ge.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô Bofalasii mum kum bikuu bi woŋ e jeme lɛ, “Beene nu ege nɛɛ? Wee wvun gee mwɛɛm nteen mvù duŋci bvukukɛ bvu Nyo' le.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ɛ́ beene cine lo wvú ɛ no gɛne dvú fwe, tu bonyii bocii nu ke eghan elese fitele yî ye le, ɛ́ bonyii bo Lum ke enɛ eto ebvuw bvudvuu bvù yuule bvusɛɛbeene bô ketum kesɛɛbeene.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Geenɛn, ɛ wee mvu bó le wvù diee to nu Kayfas, wvù to nu ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le nɛ gay fiew ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ben kee naa lo fiɛɛ kɛ.
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Kɛ ben kee lɛ fí jee fô ben e lɛ wee mwaaŋ ekpwe fô bonyii le bocii ɛfey fo ketum kecii ela lo le?”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kɛ Kayfas to jemyi fiɛɛ fin bô bvufee bvù ɛ̀ nu bwew kɛ. Wvú diɛwɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le to jemyi nɛn teete ɛ ɛ̀ nu ntum Nyo' lɛ Jisos to kɛŋke keekpwe fô ketum ke Bojuu le.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Ɛ ɛ̀ yaa mɛy kɛ fô ketum kedvu le mɛy kɛ, wvú to kɛŋke keekpwe keebaancɛ boom bò ɛ̀ nu bo Nyo' le bocii bò nu bitum bimew e, ɛ́ bó enù yî fiɛɛ le fimwaaŋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ɛ kɛw ɛbvubwɛ le, ɛ bikuu bi woŋ e mum kɛw no joo nsey no bó nu ke eghan sɛ yu Jisos.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Nonɛn, ɛ Jisos faŋɛ yaa ebvuu eghane ya le ɛntelɛŋ jo Bojuu kɛ. Ɛ wvú nɛ fiew jó gɛn ketum kemew kè nu mbew woŋ monshɛɛm e ɛ bô boom bew bo ŋgoo le no cee jó kelaante kemew e ɛ bó teŋe lɛ Ɛfelɛm.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Ɛ Ŋkaw Bojuu wvu Daŋɛfey ke no too wase nceencee, ɛ bonyii no nɛn'yi biba le bene Jɛlusalɛm ɛ diuu din sɛ keetoo keekfum bikuu bibole.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Ɛ bó gɛn kɛw no gomte Jisos biwci ɛbonɛbon no bó to leemene fô yew ncese le gayte lɛ, “Ben kpwaake lɛ la? Kɛ wvú nu eto fô ŋkaw wvun e le?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Ɛ̀ to nu ɛ bocee ncese bo baay baay noo Bofalasii ɛ nya wase nci lɛ ɛ́ wee nu dvú wvù kee fô Jisos nu, ɛ́ wvú ge ɛ bó kiɛɛ, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekoo wvú.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.