João 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB
1 Wee mvu wvù diee to nu Laasalus to nu ɛ nɛ no cɛmte. Wvú to nu wee wvu ntɛw wvù Bɛtani le, cee jó bô jɛ́me ye yì ɛ̀ to nu Maalia bô Maata.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maalia wvun wvù waa bwee wvù Laasalus to cɛmte, nu wvù to yefɛɛ bikaa bi Tata le bô nfiey wvù shfuuŋkene, sho bô yvuw ye ɛkolɛ.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 No wvú to cɛmte nonɛn, ɛ jɛ́me ye yidvu mum ciinse ntum fô Jisos e lɛ, “Tata, wɛ wvù ɛ̀ nu fitele fiuw cɛmte lo.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ɛ Jisos dioo yuw ntum wvudvu, gay lɛ, “Kɛ kencɛm kin nu ke kpwe le kɛ. Kí nu ke eduŋcɛ ɛ ɛ̀ nu bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le, wvu lɛ Waa Nyo' nulo ekɛŋkɛ diee dì kuuke nje kí.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisos to kooŋke Maata bô waa bwee wvù Maalia noo Laasalus baay.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Geenɛn, seke wvú to yuwɛɛ lɛ Laasalus cɛmte lo, ɛ wvú bvuu ce fò wvú to nu ɛdiuw ɛfaa.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ɛjim jodvu, ɛ wvú gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene ekase etu jim Judea.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Labay, ɛ̀ nu kɛ foguu foguu nɛn wvù Bojuu se gomte keetumyɛ wo bô ɛta ɛ́ wo ekpwe, wo ɛ bvuu ɛ no tuu jó le?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ bontam bo kefew e nu kɛ yuufe ncow bofɛɛ yî diuu le le? Ɛ́ wee lɛne ɛmvunsheeŋ, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ebaytɛn yî fiɛɛ le kɛ, njefo n'yuu wvu yî woŋ wvun e yeese wvú.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Geenɛn, ɛ́ wee lɛne ɛntaŋ, tu ɛ̀ nɛlo ɛ́ wvú ebaytɛn, njefo kɛ wvú kɛŋke n'yuu kɛ.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 No wvú jeme nonɛn, mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Nsaa yesebeene wvù Laasalus nu ɛ lefe wase, geenɛn ɛ me nu eŋgɛn eŋkamse wvú yî nyii didvu le.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ɛ boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛ́ ɛ̀ fɛn nu lɛ wvú nu ɛ lefe, tu wvú nu ke ebonɛn.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Jisos to jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ kpwe Laasalus, geenɛn ɛ bó no yuuke lɛ wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ nyii dì nyii.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ɛ Jisos mum jeme lo ɛ̂ bó teytey lɛ, “Laasalus nu ɛ kpwe wase.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Geenɛn ɛ me n'yuuke njoŋ nje yene lɛ kɛ me nse nu fó kɛ, wvu lɛ ben elese fitele yî yɛm me. Beene egɛnè lɛ jó.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ɛ Toma wvù bó to teŋe diee diew dimew lɛ Ɛmam, gay ɛ̂ bomew boom bo ŋgoo le lɛ, “Beene egɛn tɛn wvu lɛ beene nulo ekpwekɛn beene ɛ bó.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ɛ Jisos ke fɛse fó, yuw lɛ Laasalus nu ɛ ce wase ɛ̂ jem ɛdiuw ɛna.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Bɛtani jan to nu mbew Jɛlusalɛm e kɛ diɛwɛ bomay bofɛɛ nɛn.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ɛ Bojuu nteen to to fô Maata bô Maalia le keecam shen bô bó yî kpwe waa bwee bó le.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ɛ Maata ke dioo yuw lɛ Jisos too lo, ɛ wvú mum buy keegɛn ɛ́ bô wvú etasɛn, geenɛn ɛ Maalia mɛy yew.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ɛ Maata gɛn gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Geenɛn, ɛ me ŋkee lɛ keseen wvun nu ɛ naa la fì wo ɛ lɛkɛ ɛ̂ Nyo' nu ɛ wvú nulo enya ɛ̂ wo.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa bwoo nu ke ebuy yî kpwe le.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ɛ Maata gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me ŋkee naa lo lɛ wvú nu ke ekase ebuy diuu di fokemɛse dì bonyii nu ke ebuyte yî kpwe le.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù bvuuse bonyii yî kpwe le, ɛ ɛ̀ nu me nshii. Wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e nu ɛ wvú cim kpwe lo, ɛ́ wvú ke enu dvú,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ɛ naa yɛɛ wvù nu dvú keseen ɛ wvú ɛ lese fitele yî yɛm e, yaa nu ke ekpwe kɛ. Wo nu ɛ bee nonɛn e?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Ɛ wvú bee lɛ, “'Ɛɛ Tata, me nu ɛ mbee lɛ wo nu Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ. Wo nu Waa Nyo' wvù to nu keeke eto yî woŋ wvun e.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 No Maata gayɛɛ nonɛn, mum gɛn tee Maalia wvù waa bwee, jeme ɛ̂ wvú fokuɛku lɛ, “Wee N'yɛɛyi nu wase fɛn, ɛ wvú teŋe wo.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 No wvú yuwɛɛ nonɛn, mum cufe lo ye we keegɛn eyɛn wvú le.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Ɛ̀ to nu ɛ Jisos baa ley wase ntɛw e kɛ. Wvú to bɛɛ kɛ fó fò Maata to gɛnɛɛ yɛn wvú le.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ɛ Bojuu bò to nu bô bo Maalia camte shen dioo yɛn no wvú cufe ye ɛ buy yew, ɛ bó mum no bii wvú le kpwaake lɛ wvú gɛne fô jem keegɛn ebeele fó.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ɛ Maalia ke gɛn fɛse fò Jisos to nu, yɛn wvú le, mum gbwe bikaa biew e gay lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ɛ Jisos ke dioo yɛn no wvú beele, ɛ Bojuu bò to biɛ wvú le beele tɛn, ɛ fiɛɛ fidvu shiw fitele fiew baay, ɛ ye befe wvú.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Ɛ wvú nɛ bife lɛ, “Ben dwey wvú fɛɛ?” Ɛ bó gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, to eyɛn.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ɛ Jisos bee kpwe.
35 Jesus chorou.
36 Ɛ Bojuu yɛn nonɛn gay lɛ, “Ben etaa eyɛn no wvú se kooŋke wvú.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Geenɛn ɛ bomew kaa gay lɛ, “Kɛ ɛ̀ se nulo ɛ́ wvú wvù to yen'yɛɛ ɛjisɛ kenfefe, etaŋ wee wvun fo wvú ekpwe le?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ɛ fitele fiew bvuu shiw baay. Ɛ wvú nɛ gɛn fɛse fô jem. Jem yin to nu tfum ɛ bó ɛ baŋ diuw wvudvu bô kebwee ke tɛ le.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben ecake tɛ diɛ.” Ɛ Maata wvù jɛme wee kpwe gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, keseen nu ɛ wvú samte wase. Ɛ̀ nu wase ɛdiuw ɛna no wvú se kpweɛ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Me mbe ɛ ŋgay kɛ ɛ̂ wo lɛ ɛ́ wo nu ɛ lese fitele yî yɛm e, ɛ́ wo ke eyɛn bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Nonɛn, ɛ bó mum cake tɛ didvu. Ɛ Jisos cake ɛjisɛ we gay lɛ, “Icɛm, me nyaa keyoone ɛ̂ wo no wo nu ɛ yuw bunle yɛm.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Me ŋkee naa lɛ wo ké no yuuke kɛ bunle yɛm sekecii. Geenɛn, me njemyi fin ɛ ɛ̀ nu nje bonyii ban bò leemene fɛn, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ebee lɛ ɛ̀ tum wo me.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 No wvú jeme nonɛn, fuŋ bô diɛw yì tɛmyi lɛ, “Laasalus, buyɛ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ɛ wee wvù to kpweɛ wase wɛ mum buy, ɛ can ye bô bikaa nu ɛ bó ɛ njim bô njaw ndvú, ɛ njim tɛn bvushiw bwew bô njaw ndvú. Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben efay wvú, ecinɛ ɛ́ wvú egɛne.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ɛ Bojuu nteen bò to toɛ ɛ̂ Maalia le dioo yɛn fiɛɛ fì Jisos ge, mum lese fitele yî ye le.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Geenɛn, ɛ bomew kaa gɛn fibole yɛn ɛ ɛ̀ nu Bofalasii le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì Jisos ge.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô Bofalasii mum kum bikuu bi woŋ e jeme lɛ, “Beene nu ege nɛɛ? Wee wvun gee mwɛɛm nteen mvù duŋci bvukukɛ bvu Nyo' le.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Ɛ́ beene cine lo wvú ɛ no gɛne dvú fwe, tu bonyii bocii nu ke eghan elese fitele yî ye le, ɛ́ bonyii bo Lum ke enɛ eto ebvuw bvudvuu bvù yuule bvusɛɛbeene bô ketum kesɛɛbeene.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Geenɛn, ɛ wee mvu bó le wvù diee to nu Kayfas, wvù to nu ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le nɛ gay fiew ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ben kee naa lo fiɛɛ kɛ.
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Kɛ ben kee lɛ fí jee fô ben e lɛ wee mwaaŋ ekpwe fô bonyii le bocii ɛfey fo ketum kecii ela lo le?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Kɛ Kayfas to jemyi fiɛɛ fin bô bvufee bvù ɛ̀ nu bwew kɛ. Wvú diɛwɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le to jemyi nɛn teete ɛ ɛ̀ nu ntum Nyo' lɛ Jisos to kɛŋke keekpwe fô ketum ke Bojuu le.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ɛ ɛ̀ yaa mɛy kɛ fô ketum kedvu le mɛy kɛ, wvú to kɛŋke keekpwe keebaancɛ boom bò ɛ̀ nu bo Nyo' le bocii bò nu bitum bimew e, ɛ́ bó enù yî fiɛɛ le fimwaaŋ.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ɛ kɛw ɛbvubwɛ le, ɛ bikuu bi woŋ e mum kɛw no joo nsey no bó nu ke eghan sɛ yu Jisos.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Nonɛn, ɛ Jisos faŋɛ yaa ebvuu eghane ya le ɛntelɛŋ jo Bojuu kɛ. Ɛ wvú nɛ fiew jó gɛn ketum kemew kè nu mbew woŋ monshɛɛm e ɛ bô boom bew bo ŋgoo le no cee jó kelaante kemew e ɛ bó teŋe lɛ Ɛfelɛm.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ɛ Ŋkaw Bojuu wvu Daŋɛfey ke no too wase nceencee, ɛ bonyii no nɛn'yi biba le bene Jɛlusalɛm ɛ diuu din sɛ keetoo keekfum bikuu bibole.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ɛ bó gɛn kɛw no gomte Jisos biwci ɛbonɛbon no bó to leemene fô yew ncese le gayte lɛ, “Ben kpwaake lɛ la? Kɛ wvú nu eto fô ŋkaw wvun e le?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ɛ̀ to nu ɛ bocee ncese bo baay baay noo Bofalasii ɛ nya wase nci lɛ ɛ́ wee nu dvú wvù kee fô Jisos nu, ɛ́ wvú ge ɛ bó kiɛɛ, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekoo wvú.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.