João 11
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs BKJ
1 Wee mvu wvù diee to nu Laasalus to nu ɛ nɛ no cɛmte. Wvú to nu wee wvu ntɛw wvù Bɛtani le, cee jó bô jɛ́me ye yì ɛ̀ to nu Maalia bô Maata.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Maalia wvun wvù waa bwee wvù Laasalus to cɛmte, nu wvù to yefɛɛ bikaa bi Tata le bô nfiey wvù shfuuŋkene, sho bô yvuw ye ɛkolɛ.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 No wvú to cɛmte nonɛn, ɛ jɛ́me ye yidvu mum ciinse ntum fô Jisos e lɛ, “Tata, wɛ wvù ɛ̀ nu fitele fiuw cɛmte lo.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ɛ Jisos dioo yuw ntum wvudvu, gay lɛ, “Kɛ kencɛm kin nu ke kpwe le kɛ. Kí nu ke eduŋcɛ ɛ ɛ̀ nu bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le, wvu lɛ Waa Nyo' nulo ekɛŋkɛ diee dì kuuke nje kí.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Jisos to kooŋke Maata bô waa bwee wvù Maalia noo Laasalus baay.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Geenɛn, seke wvú to yuwɛɛ lɛ Laasalus cɛmte lo, ɛ wvú bvuu ce fò wvú to nu ɛdiuw ɛfaa.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ɛjim jodvu, ɛ wvú gay ɛ̂ boom bew bo ŋgoo le lɛ, “Beene ekase etu jim Judea.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ɛ bó bife ɛ̂ wvú lɛ, “Labay, ɛ̀ nu kɛ foguu foguu nɛn wvù Bojuu se gomte keetumyɛ wo bô ɛta ɛ́ wo ekpwe, wo ɛ bvuu ɛ no tuu jó le?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ɛ Jisos tfuse ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ bontam bo kefew e nu kɛ yuufe ncow bofɛɛ yî diuu le le? Ɛ́ wee lɛne ɛmvunsheeŋ, tu kɛ ɛ̀ nulo ɛ́ wvú ebaytɛn yî fiɛɛ le kɛ, njefo n'yuu wvu yî woŋ wvun e yeese wvú.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Geenɛn, ɛ́ wee lɛne ɛntaŋ, tu ɛ̀ nɛlo ɛ́ wvú ebaytɛn, njefo kɛ wvú kɛŋke n'yuu kɛ.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 No wvú jeme nonɛn, mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Nsaa yesebeene wvù Laasalus nu ɛ lefe wase, geenɛn ɛ me nu eŋgɛn eŋkamse wvú yî nyii didvu le.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ɛ boom bew bo ŋgoo le gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, ɛ́ ɛ̀ fɛn nu lɛ wvú nu ɛ lefe, tu wvú nu ke ebonɛn.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Jisos to jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ kpwe Laasalus, geenɛn ɛ bó no yuuke lɛ wvú jemyi ɛ ɛ̀ nu ɛkumɛ nyii dì nyii.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ɛ Jisos mum jeme lo ɛ̂ bó teytey lɛ, “Laasalus nu ɛ kpwe wase.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Geenɛn ɛ me n'yuuke njoŋ nje yene lɛ kɛ me nse nu fó kɛ, wvu lɛ ben elese fitele yî yɛm me. Beene egɛnè lɛ jó.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ɛ Toma wvù bó to teŋe diee diew dimew lɛ Ɛmam, gay ɛ̂ bomew boom bo ŋgoo le lɛ, “Beene egɛn tɛn wvu lɛ beene nulo ekpwekɛn beene ɛ bó.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ɛ Jisos ke fɛse fó, yuw lɛ Laasalus nu ɛ ce wase ɛ̂ jem ɛdiuw ɛna.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Bɛtani jan to nu mbew Jɛlusalɛm e kɛ diɛwɛ bomay bofɛɛ nɛn.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ɛ Bojuu nteen to to fô Maata bô Maalia le keecam shen bô bó yî kpwe waa bwee bó le.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ɛ Maata ke dioo yuw lɛ Jisos too lo, ɛ wvú mum buy keegɛn ɛ́ bô wvú etasɛn, geenɛn ɛ Maalia mɛy yew.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ɛ Maata gɛn gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Geenɛn, ɛ me ŋkee lɛ keseen wvun nu ɛ naa la fì wo ɛ lɛkɛ ɛ̂ Nyo' nu ɛ wvú nulo enya ɛ̂ wo.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Waa bwoo nu ke ebuy yî kpwe le.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Ɛ Maata gay ɛ̂ wvú lɛ, “Me ŋkee naa lo lɛ wvú nu ke ekase ebuy diuu di fokemɛse dì bonyii nu ke ebuyte yî kpwe le.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ɛ Jisos gay ɛ̂ wvú lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù bvuuse bonyii yî kpwe le, ɛ ɛ̀ nu me nshii. Wee wvù nu ɛ lese fitele yî yɛm e nu ɛ wvú cim kpwe lo, ɛ́ wvú ke enu dvú,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 ɛ naa yɛɛ wvù nu dvú keseen ɛ wvú ɛ lese fitele yî yɛm e, yaa nu ke ekpwe kɛ. Wo nu ɛ bee nonɛn e?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ɛ wvú bee lɛ, “'Ɛɛ Tata, me nu ɛ mbee lɛ wo nu Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ. Wo nu Waa Nyo' wvù to nu keeke eto yî woŋ wvun e.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 No Maata gayɛɛ nonɛn, mum gɛn tee Maalia wvù waa bwee, jeme ɛ̂ wvú fokuɛku lɛ, “Wee N'yɛɛyi nu wase fɛn, ɛ wvú teŋe wo.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 No wvú yuwɛɛ nonɛn, mum cufe lo ye we keegɛn eyɛn wvú le.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Ɛ̀ to nu ɛ Jisos baa ley wase ntɛw e kɛ. Wvú to bɛɛ kɛ fó fò Maata to gɛnɛɛ yɛn wvú le.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ɛ Bojuu bò to nu bô bo Maalia camte shen dioo yɛn no wvú cufe ye ɛ buy yew, ɛ bó mum no bii wvú le kpwaake lɛ wvú gɛne fô jem keegɛn ebeele fó.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ɛ Maalia ke gɛn fɛse fò Jisos to nu, yɛn wvú le, mum gbwe bikaa biew e gay lɛ, “Tata, ɛ́ wo se bee enu fɛn, tu kɛ waa bwɛɛm se nu ɛ kpwe kɛ.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ɛ Jisos ke dioo yɛn no wvú beele, ɛ Bojuu bò to biɛ wvú le beele tɛn, ɛ fiɛɛ fidvu shiw fitele fiew baay, ɛ ye befe wvú.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ɛ wvú nɛ bife lɛ, “Ben dwey wvú fɛɛ?” Ɛ bó gay ɛ̂ wvú lɛ, “Tata, to eyɛn.”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ɛ Jisos bee kpwe.
35 Jesus chorou.
36 Ɛ Bojuu yɛn nonɛn gay lɛ, “Ben etaa eyɛn no wvú se kooŋke wvú.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Geenɛn ɛ bomew kaa gay lɛ, “Kɛ ɛ̀ se nulo ɛ́ wvú wvù to yen'yɛɛ ɛjisɛ kenfefe, etaŋ wee wvun fo wvú ekpwe le?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ɛ fitele fiew bvuu shiw baay. Ɛ wvú nɛ gɛn fɛse fô jem. Jem yin to nu tfum ɛ bó ɛ baŋ diuw wvudvu bô kebwee ke tɛ le.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ɛ Jisos gay lɛ, “Ben ecake tɛ diɛ.” Ɛ Maata wvù jɛme wee kpwe gay ɛ̂ Jisos lɛ, “Tata, keseen nu ɛ wvú samte wase. Ɛ̀ nu wase ɛdiuw ɛna no wvú se kpweɛ.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ɛ Jisos bife ɛ̂ wvú lɛ, “Me mbe ɛ ŋgay kɛ ɛ̂ wo lɛ ɛ́ wo nu ɛ lese fitele yî yɛm e, ɛ́ wo ke eyɛn bvukukɛ bvù ɛ̀ nu bvu Nyo' le?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Nonɛn, ɛ bó mum cake tɛ didvu. Ɛ Jisos cake ɛjisɛ we gay lɛ, “Icɛm, me nyaa keyoone ɛ̂ wo no wo nu ɛ yuw bunle yɛm.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Me ŋkee naa lɛ wo ké no yuuke kɛ bunle yɛm sekecii. Geenɛn, me njemyi fin ɛ ɛ̀ nu nje bonyii ban bò leemene fɛn, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ebee lɛ ɛ̀ tum wo me.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 No wvú jeme nonɛn, fuŋ bô diɛw yì tɛmyi lɛ, “Laasalus, buyɛ!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ɛ wee wvù to kpweɛ wase wɛ mum buy, ɛ can ye bô bikaa nu ɛ bó ɛ njim bô njaw ndvú, ɛ njim tɛn bvushiw bwew bô njaw ndvú. Ɛ Jisos gay ɛ̂ bó lɛ, “Ben efay wvú, ecinɛ ɛ́ wvú egɛne.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Ɛ Bojuu nteen bò to toɛ ɛ̂ Maalia le dioo yɛn fiɛɛ fì Jisos ge, mum lese fitele yî ye le.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Geenɛn, ɛ bomew kaa gɛn fibole yɛn ɛ ɛ̀ nu Bofalasii le, see ɛ̂ bó fiɛɛ fì Jisos ge.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ɛ bocee ncese bo baay baay bô Bofalasii mum kum bikuu bi woŋ e jeme lɛ, “Beene nu ege nɛɛ? Wee wvun gee mwɛɛm nteen mvù duŋci bvukukɛ bvu Nyo' le.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ɛ́ beene cine lo wvú ɛ no gɛne dvú fwe, tu bonyii bocii nu ke eghan elese fitele yî ye le, ɛ́ bonyii bo Lum ke enɛ eto ebvuw bvudvuu bvù yuule bvusɛɛbeene bô ketum kesɛɛbeene.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Geenɛn, ɛ wee mvu bó le wvù diee to nu Kayfas, wvù to nu ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le nɛ gay fiew ɛ̂ bó lɛ, “Kɛ ben kee naa lo fiɛɛ kɛ.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Kɛ ben kee lɛ fí jee fô ben e lɛ wee mwaaŋ ekpwe fô bonyii le bocii ɛfey fo ketum kecii ela lo le?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kɛ Kayfas to jemyi fiɛɛ fin bô bvufee bvù ɛ̀ nu bwew kɛ. Wvú diɛwɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le kelum kekiɛ le to jemyi nɛn teete ɛ ɛ̀ nu ntum Nyo' lɛ Jisos to kɛŋke keekpwe fô ketum ke Bojuu le.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ɛ ɛ̀ yaa mɛy kɛ fô ketum kedvu le mɛy kɛ, wvú to kɛŋke keekpwe keebaancɛ boom bò ɛ̀ nu bo Nyo' le bocii bò nu bitum bimew e, ɛ́ bó enù yî fiɛɛ le fimwaaŋ.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ɛ kɛw ɛbvubwɛ le, ɛ bikuu bi woŋ e mum kɛw no joo nsey no bó nu ke eghan sɛ yu Jisos.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Nonɛn, ɛ Jisos faŋɛ yaa ebvuu eghane ya le ɛntelɛŋ jo Bojuu kɛ. Ɛ wvú nɛ fiew jó gɛn ketum kemew kè nu mbew woŋ monshɛɛm e ɛ bô boom bew bo ŋgoo le no cee jó kelaante kemew e ɛ bó teŋe lɛ Ɛfelɛm.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ɛ Ŋkaw Bojuu wvu Daŋɛfey ke no too wase nceencee, ɛ bonyii no nɛn'yi biba le bene Jɛlusalɛm ɛ diuu din sɛ keetoo keekfum bikuu bibole.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ɛ bó gɛn kɛw no gomte Jisos biwci ɛbonɛbon no bó to leemene fô yew ncese le gayte lɛ, “Ben kpwaake lɛ la? Kɛ wvú nu eto fô ŋkaw wvun e le?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ɛ̀ to nu ɛ bocee ncese bo baay baay noo Bofalasii ɛ nya wase nci lɛ ɛ́ wee nu dvú wvù kee fô Jisos nu, ɛ́ wvú ge ɛ bó kiɛɛ, wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ bó ekoo wvú.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.