Atos 9
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVI
1 Ɛ̀ to nu kefew kekiɛ le, ɛ Saul bɛɛ kɛ ffuuke, bɛmsee bonyii bo ŋgoo le bo Tata le lɛ wen nu eyuwyɛ bó. Ɛ wvú mum gɛn fô ɛkolɛ ke bocee ncese le,
1 Enquanto isso, Saulo ainda respirava ameaças de morte contra os discípulos do Senhor. Dirigindo-se ao sumo sacerdote,
2 lɛkɛ lɛ wvú enya boŋwa' ɛ́ wen egɛn dvú yéw bunle yi Damaskus e, bò duŋci lɛ ɛ́ wen yɛn ɛ bonyii nu jó bò bii Je Tata le kɛnɛɛ ɛ̀ nu bokɛnɛ, kɛnɛɛ bolemsɛ, ɛ́ wen ekooyɛ bó ekay, eto bô bó Jɛlusalɛm.
2 pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, de maneira que, caso encontrasse ali homens ou mulheres que pertencessem ao Caminho, pudesse levá-los presos para Jerusalém.
3 Ɛ wvú nya, ɛ Saul mum nɛ no gɛne Damaskus, ke dioo feŋene kelaante kedvu, ɛ n'yuu mvu nɛ sɛsɛ law fowe, shii to yî ye le.
3 Em sua viagem, quando se aproximava de Damasco, de repente brilhou ao seu redor uma luz vinda do céu.
4 Ɛ wvú gbwe fokuse, yuw ɛ diɛw jeme ɛ̂ wvú lɛ, “Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la?”
4 Ele caiu por terra e ouviu uma voz que lhe dizia: "Saulo, Saulo, por que você me persegue? "
5 Ɛ wvú bife lɛ, “Tata, ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ?” Ɛ diɛw yidvu tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù Jisos, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.
5 Saulo perguntou: "Quem és tu, Senhor? " Ele respondeu: "Eu sou Jesus, a quem você persegue.
6 Yî keseen e, ja we, eley egɛn ɛlaante, ɛ́ bó esee ɛ̂ wo fiɛɛ fì wo kɛŋke keege.”
6 Levante-se, entre na cidade; alguém lhe dirá o que você deve fazer".
7 Ɛ bonyii bò to lɛne bô bo Saul leem fó ŋgɛmtɛn, no bó to yuuke diɛw yidvu yaa yɛne wee le kɛ.
7 Os homens que viajavam com Saulo pararam emudecidos; ouviam a voz mas não viam ninguém.
8 Ɛ Saul ke ja we fokuse, dioo yene ɛjisɛ, faŋɛ yaa ebvuu eyɛne mwɛɛm e kɛ. Ɛ bó mum jicɛ wvú yî kebo le, no cɛŋse gɛne bô wvú Damaskus.
8 Saulo levantou-se do chão e, abrindo os olhos, não conseguia ver nada. E eles o levaram pela mão até Damasco.
9 Ɛ wvú gɛn no nu yî ɛdiuw e ɛta yaa yɛne mwɛɛm e kɛ. Ɛ wvú nu nonɛn, yaa diee fiɛɛ kɛ, yaa wuu tɛn fiɛɛ kɛ.
9 Por três dias ele esteve cego, não comeu nem bebeu.
10 Wee mbee mvu to nu Damaskus jodvu ɛ diee diew nu Ananias. Ɛ Tata Jisos nɛ tee wvú ɛ̂ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le lɛ, “Ananias.” Ɛ wvú bee lɛ, “Tata, me wvun fɛn.”
10 Em Damasco havia um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: "Ananias! " "Eis-me aqui, Senhor", respondeu ele.
11 Ɛ Tata gay ɛ̂ wvú lɛ, “Nɛnɛ, egɛnè ɛ̂ je yì bó teŋe lɛ Teytey e, dioo buy fô yew e fo Judas, bife wee mvu wvu Taasus ɛ bó teŋe lɛ Saul. Yekɛ eyuw, wvú nu fó bunlee,
11 O Senhor lhe disse: "Vá à casa de Judas, na rua chamada Direita, e pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando;
12 ɛ wvú be ɛ yɛn wase wee le ɛ̂ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le ɛ bó teŋe lɛ Ananias, ɛ wvú ɛ to ɛ gɛɛ can yî ye le, lɛ wvú ekase eyɛne mwɛɛm e.”
12 numa visão viu um homem chamado Ananias chegar e impor-lhe as mãos para que voltasse a ver".
13 Geenɛn, ɛ Ananias gay lɛ, “Tata, me nu ɛ n'yuw wase ɛ̂ bonyii nteen ɛkumɛ wee wvun no wvú gee mwɛɛm mvù befe fô bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le Jɛlusalɛm.
13 Respondeu Ananias: "Senhor, tenho ouvido muita coisa a respeito desse homem e de todo o mal que ele tem feito aos teus santos em Jerusalém.
14 Ɛ wvú too nɛn, ɛ wvú ɛ fi mvuŋgay ɛ̂ bocee ncese bo baay baay, lɛ wen eto ekooyɛ bonyii bocii jan bò bunle teŋe diee diuw.”
14 Ele chegou aqui com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que invocam o teu nome".
15 Ɛ Tata tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Gɛnɛ kɛ lo. Me nu ɛ ncaw wase wee wvudvu wee wɛm lemme le, lɛ wvú efewcì diee diem ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bô bonfon bobole, noo ɛ̂ bonyii bo Islael.
15 Mas o Senhor disse a Ananias: "Vá! Este homem é meu instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e seus reis, e perante o povo de Israel.
16 Me kebɛɛ nu ŋke enduŋcɛ ɛ̂ wvú no wvú kɛŋke keeke eyɛn ŋgɛw nje diee diem.”
16 Mostrarei a ele o quanto deve sofrer pelo meu nome".
17 Nonɛn, ɛ Ananias mum gɛn, ley yew dvudvu, gɛɛ can ye yî Saul e, tee lɛ, “Saul waa bwɛɛm, ɛ̀ tum Tata Jisos me. Ɛ̀ nu wvú wvù Jisos wvù wo se yɛnɛɛ ɛ̂ je seke wo se too jan. Wvú tum me nɛn, lɛ me ento eŋge ɛ́ wo ekase eyɛnè mwɛɛm e, ɛ́ Keyoy ke Yuule eto eyiŋsɛn yî yo le.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa, impôs as mãos sobre Saulo e disse: "Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho por onde você vinha, enviou-me para que você volte a ver e seja cheio do Espírito Santo".
18 Kɛ no wvú jeme nonɛn, ɛ fiɛɛ fimew diɛwɛ ŋgáw e nɛ yî ɛjisɛ Saul e gbwe fokuse, ɛ wvú mum kase no yɛne mwɛɛm e. Ɛ wvú ja we, ɛ bó mum lese wvú ɛ̂ joo.
18 Imediatamente, algo como escamas caiu dos olhos de Saulo e ele passou a ver novamente. Levantando-se, foi batizado
19 Ɛ wvú ke diekɛn, ɛ mvuŋgay kase tu yî ye le.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo passou vários dias com os discípulos em Damasco.
20 mum kɛw lo kaŋ mwaaŋ no ghane yéw bunle le, fewci lɛ, “Jisos nu Waa Nyo'.”
20 Logo começou a pregar nas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ɛ bonyii bocii bò to yuuke no ghayte lɛ, “Wvun nu kɛ wee wvù se ghane gɛne lo bô bonyii bò bunlee teŋe diee din Jɛlusalɛm e? Ɛ kɛ wvú to jan nɛn ɛ ɛ̀ nu keekooyɛ bò nu jan ekase egɛn dvú, enya can bocee ncese bo baay baay e le?”
21 Todos os que o ouviam ficavam perplexos e perguntavam: "Não é ele o homem que procurava destruir em Jerusalém aqueles que invocam este nome? E não veio para cá justamente para levá-los presos aos chefes dos sacerdotes? "
22 Ɛ Saul no fewci kɛ fiew ɛkumɛ Jisos tɛmyi lo, duŋci lɛ Jisos nu Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ. Ɛ Bojuu bò to nu Damaskus ma lo fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó etfuse ɛ̂ wvú.
22 Todavia, Saulo se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que viviam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ɛ ɛdiuw ke dioo fey nteen, ɛ Bojuu bodvu shii, cu ntaŋ keeyu Saul.
23 Decorridos muitos dias, os judeus decidiram de comum acordo matá-lo,
24 Ɛ bó mum no shee, cɛyte wvú diuw ketaaŋ ke Damaskus e, lɛ wvú ke dioo fele, kɛnɛɛ ɛ̀ nu ɛntaŋ kɛnɛɛ ɛmvunsheeŋ, ɛ́ bó eyu wvú. Geenɛn, ɛ Saul kiɛɛ ntaŋ wvubo.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Dia e noite eles vigiavam as portas da cidade a fim de matá-lo.
25 Ɛ bonyii bew bo ŋgoo le ke jo wvú ɛntaŋ, lese ɛ̂ ŋkaa le, bvuse fô ntoo ketaaŋ e, shike wvú fokuse wase ɛkfuŋ.
25 Mas os seus discípulos o levaram de noite e o fizeram descer num cesto, através de uma abertura na muralha.
26 Ɛ Saul tu jim Jɛlusalɛm, dioo gomte keetaashɛ bô ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bó no fane lo wvú, njefo kɛ bó to beŋe lɛ wvú looci nu wee wvubo ŋgoo kɛ.
26 Quando chegou a Jerusalém, tentou reunir-se aos discípulos, mas todos estavam com medo dele, não acreditando que fosse realmente um discípulo.
27 Geenɛn, ɛ Banaban jo wvú, ɛ bô wvú gɛn fô boom bo ntum e bo Jisos e. Ɛ wvú see ɛ̂ bó no Saul to yɛnɛɛ Tata le ɛ̂ je ɛ bô wvú jeme, bvuu see ɛ̂ bó no wvú to fewci ɛkumɛ Jisos Damaskus yaa fane kɛ.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como, no caminho, Saulo vira o Senhor, que lhe falara, e como em Damasco ele havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Nonɛn, ɛ Saul mum no nu bô bó ghane mondvuum monciim Jɛlusalɛm, fewci ɛkumɛ Jisos, yaa fane kɛ.
28 Assim, Saulo ficou com eles, e andava com liberdade em Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ɛ wvú ke no jemyi tɛn ɛ̂ Bojuu bò to jemyi díɛw Glek, beeke mbew bô bó, ɛ bó mum nɛ no gomte keeyu wvú.
29 Falava e discutia com os judeus de fala grega, mas estes tentavam matá-lo.
30 Ɛ bonyii bo mbee le kiɛɛ lɛ bó gomte keeyu wvú, mum jo wvú bow dvú ɛ̂ kelaante kè Kaysalia le, ciinse wvú ɛ wvú gɛn Taasus.
30 Sabendo disso, os irmãos o levaram para Cesaréia e o enviaram para Tarso.
31 Yî kefew kekin e, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le lɛɛtɛn yî ŋgɛw e ɛ̂ biba bi woŋ e bì Judea bô Galilee noo Samalia le. Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ kentaashɛ kedvu ciim, bvuu no tomte ŋgoo ɛ yí kuu. Ɛ bó no cee, wvumte kɛ ɛ ɛ̀ nu Tata.
31 A igreja passava por um período de paz em toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Ela se edificava e, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número, vivendo no temor do Senhor.
32 Ɛ Bita no ghane, gɛne fô bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le mondvuum e monciim, ke ghan gɛn buy fô bó Lida le.
32 Viajando por toda parte, Pedro foi visitar os santos que viviam em Lida.
33 No wvú to nu jó, yɛn wee mvu le ɛ wvú ɛ kpwe keba kemwaaŋ, ɛ diee nu Ɛnias ɛ wvú ɛ ŋgɛy wase ɛntaw bilum nyaŋ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Enéias, que estava acamado fazia oito anos.
34 No Bita yɛn wvú le, tee lɛ, “Ɛnias, Jisos Klistu fɛle wase wo. Ja we eseyse kentaw kuw.” Kaŋ mwaaŋ ɛ Ɛnias mum ja we.
34 Disse-lhe Pedro: "Enéias, Jesus Cristo vai curá-lo! Levante-se e arrume a sua cama". Ele se levantou imediatamente.
35 Ɛ bonyii bo Lida noo bo yî bale di Shalon e bocii yɛn no wee wvudvu nu ɛ bonɛn wase, ɛ bó lese fitele yî Tata Jisos e.
35 Todos os que viviam em Lida e Sarona o viram e se converteram ao Senhor.
36 Ɛ̀ to nu ɛ kpwoon mvu nu ɛ̂ kelaante kè Jofa le, ɛ ɛ̀ nu wee mbee, ɛ diee nu Tabita, dì nu ɛ̂ díɛw Glek e lɛ Dokas. Wvú to ké no gee mwɛɛm mvù jee sekecii, fii bonyii bò fuute.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita, que em grego é Dorcas, que se dedicava a praticar boas obras e dar esmolas.
37 Ɛ ɛ̀ no nu ɛdiuw yoya le, ɛ kpwoon wvudvu gbwe kencɛm, mum kpwe. Ɛ bó cukɛ gvune diew, ben gɛɛ ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le.
37 Naqueles dias ela ficou doente e morreu, e seu corpo foi lavado e colocado num quarto do andar superior.
38 No Jofa to nu mbew Lida le, ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le ke yuw lɛ Bita nu Lida, mum tum bolemsɛ bofɛɛ fô wvú le. Ɛ bó gɛn lɛkɛ wvú, lɛ kee wvú, lɛ wvú eto kɛ ncin e.
38 Lida ficava perto de Jope, e quando os discípulos ouviram falar que Pedro estava em Lida, mandaram-lhe dois homens dizer-lhe: "Não se demore em vir até nós".
39 Ɛ Bita mum nɛ kɛ nonɛn ɛ bô bó no gɛne. Ɛ wvú gɛn buy fó, ɛ bó jo wvú ben bô wvú ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe kiɛ le. Ɛ bokɛ' bo boŋkfu le bo jó bocii gem wvú tase no beele, duŋci ndvú yì Dokas to gee seke wvú to bɛɛ dvú.
39 Pedro foi com eles e, quando chegou, foi levado para o quarto do andar superior. Todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando-lhe os vestidos e outras roupas que Dorcas tinha feito quando ainda estava com elas.
40 Ɛ Bita bvuse bó ɛkfuŋ bocii, tum ɛnvuw fokuse bunle, nɛ baŋke ye gay ɛ̂ gvune didvu lɛ, “Tabita ja we.” Ɛ wvú mum yene ɛjisɛ, taa Bita, mum ja shii we.
40 Pedro mandou que todos saíssem do quarto; depois, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para a mulher morta, disse: "Tabita, levante-se". Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ɛ Bita jicɛ wvú le yî kebo le, ɛ wvú leem we. Ɛ wvú kase tee bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le bô bokɛ' bo boŋkfu le ba, duŋcɛ wvú ɛ̂ bó, ɛ wvú ɛ kase wase ɛ tu dvú.
41 Tomando-a pela mão, ajudou-a a pôr-se de pé. Então, chamando os santos e as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɛ saaka wvudvu saaŋkɛn gɛn Jofa jocii. Ɛ bonyii nteen lese fitele yî Tata le.
42 Este fato se tornou conhecido em toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ɛ Bita no nu Jofa yî ɛdiuw e nteen, cee bô wee mvu wvù to seysee jéw ɛ diee nu Semon.
43 Pedro ficou em Jope durante algum tempo, com um curtidor de couro chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.