Atos 9
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Ɛ̀ to nu kefew kekiɛ le, ɛ Saul bɛɛ kɛ ffuuke, bɛmsee bonyii bo ŋgoo le bo Tata le lɛ wen nu eyuwyɛ bó. Ɛ wvú mum gɛn fô ɛkolɛ ke bocee ncese le,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 lɛkɛ lɛ wvú enya boŋwa' ɛ́ wen egɛn dvú yéw bunle yi Damaskus e, bò duŋci lɛ ɛ́ wen yɛn ɛ bonyii nu jó bò bii Je Tata le kɛnɛɛ ɛ̀ nu bokɛnɛ, kɛnɛɛ bolemsɛ, ɛ́ wen ekooyɛ bó ekay, eto bô bó Jɛlusalɛm.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Ɛ wvú nya, ɛ Saul mum nɛ no gɛne Damaskus, ke dioo feŋene kelaante kedvu, ɛ n'yuu mvu nɛ sɛsɛ law fowe, shii to yî ye le.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Ɛ wvú gbwe fokuse, yuw ɛ diɛw jeme ɛ̂ wvú lɛ, “Saul, Saul, wo bone bikaa ɛ̂ me ɛjim nɛn nje la?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ɛ wvú bife lɛ, “Tata, ɛ̀ nu wo wvù yɛɛ?” Ɛ diɛw yidvu tfuse lɛ, “Ɛ̀ nu me wvù Jisos, ɛ ɛ̀ nu me wvù wo bone bikaa ɛjim jodvu.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Yî keseen e, ja we, eley egɛn ɛlaante, ɛ́ bó esee ɛ̂ wo fiɛɛ fì wo kɛŋke keege.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ɛ bonyii bò to lɛne bô bo Saul leem fó ŋgɛmtɛn, no bó to yuuke diɛw yidvu yaa yɛne wee le kɛ.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Ɛ Saul ke ja we fokuse, dioo yene ɛjisɛ, faŋɛ yaa ebvuu eyɛne mwɛɛm e kɛ. Ɛ bó mum jicɛ wvú yî kebo le, no cɛŋse gɛne bô wvú Damaskus.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ɛ wvú gɛn no nu yî ɛdiuw e ɛta yaa yɛne mwɛɛm e kɛ. Ɛ wvú nu nonɛn, yaa diee fiɛɛ kɛ, yaa wuu tɛn fiɛɛ kɛ.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Wee mbee mvu to nu Damaskus jodvu ɛ diee diew nu Ananias. Ɛ Tata Jisos nɛ tee wvú ɛ̂ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le lɛ, “Ananias.” Ɛ wvú bee lɛ, “Tata, me wvun fɛn.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ɛ Tata gay ɛ̂ wvú lɛ, “Nɛnɛ, egɛnè ɛ̂ je yì bó teŋe lɛ Teytey e, dioo buy fô yew e fo Judas, bife wee mvu wvu Taasus ɛ bó teŋe lɛ Saul. Yekɛ eyuw, wvú nu fó bunlee,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 ɛ wvú be ɛ yɛn wase wee le ɛ̂ fiɛɛ diɛwɛ ɛfilɛ le ɛ bó teŋe lɛ Ananias, ɛ wvú ɛ to ɛ gɛɛ can yî ye le, lɛ wvú ekase eyɛne mwɛɛm e.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Geenɛn, ɛ Ananias gay lɛ, “Tata, me nu ɛ n'yuw wase ɛ̂ bonyii nteen ɛkumɛ wee wvun no wvú gee mwɛɛm mvù befe fô bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le Jɛlusalɛm.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ɛ wvú too nɛn, ɛ wvú ɛ fi mvuŋgay ɛ̂ bocee ncese bo baay baay, lɛ wen eto ekooyɛ bonyii bocii jan bò bunle teŋe diee diuw.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ɛ Tata tfuse ɛ̂ wvú lɛ, “Gɛnɛ kɛ lo. Me nu ɛ ncaw wase wee wvudvu wee wɛm lemme le, lɛ wvú efewcì diee diem ɛ̂ bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bô bonfon bobole, noo ɛ̂ bonyii bo Islael.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Me kebɛɛ nu ŋke enduŋcɛ ɛ̂ wvú no wvú kɛŋke keeke eyɛn ŋgɛw nje diee diem.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Nonɛn, ɛ Ananias mum gɛn, ley yew dvudvu, gɛɛ can ye yî Saul e, tee lɛ, “Saul waa bwɛɛm, ɛ̀ tum Tata Jisos me. Ɛ̀ nu wvú wvù Jisos wvù wo se yɛnɛɛ ɛ̂ je seke wo se too jan. Wvú tum me nɛn, lɛ me ento eŋge ɛ́ wo ekase eyɛnè mwɛɛm e, ɛ́ Keyoy ke Yuule eto eyiŋsɛn yî yo le.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Kɛ no wvú jeme nonɛn, ɛ fiɛɛ fimew diɛwɛ ŋgáw e nɛ yî ɛjisɛ Saul e gbwe fokuse, ɛ wvú mum kase no yɛne mwɛɛm e. Ɛ wvú ja we, ɛ bó mum lese wvú ɛ̂ joo.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Ɛ wvú ke diekɛn, ɛ mvuŋgay kase tu yî ye le.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 mum kɛw lo kaŋ mwaaŋ no ghane yéw bunle le, fewci lɛ, “Jisos nu Waa Nyo'.”
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Ɛ bonyii bocii bò to yuuke no ghayte lɛ, “Wvun nu kɛ wee wvù se ghane gɛne lo bô bonyii bò bunlee teŋe diee din Jɛlusalɛm e? Ɛ kɛ wvú to jan nɛn ɛ ɛ̀ nu keekooyɛ bò nu jan ekase egɛn dvú, enya can bocee ncese bo baay baay e le?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ɛ Saul no fewci kɛ fiew ɛkumɛ Jisos tɛmyi lo, duŋci lɛ Jisos nu Mboyse wvù Nyo' to kawɛɛ. Ɛ Bojuu bò to nu Damaskus ma lo fiɛɛ fì ɛ̀ nulo ɛ́ bó etfuse ɛ̂ wvú.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Ɛ ɛdiuw ke dioo fey nteen, ɛ Bojuu bodvu shii, cu ntaŋ keeyu Saul.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ɛ bó mum no shee, cɛyte wvú diuw ketaaŋ ke Damaskus e, lɛ wvú ke dioo fele, kɛnɛɛ ɛ̀ nu ɛntaŋ kɛnɛɛ ɛmvunsheeŋ, ɛ́ bó eyu wvú. Geenɛn, ɛ Saul kiɛɛ ntaŋ wvubo.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ɛ bonyii bew bo ŋgoo le ke jo wvú ɛntaŋ, lese ɛ̂ ŋkaa le, bvuse fô ntoo ketaaŋ e, shike wvú fokuse wase ɛkfuŋ.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ɛ Saul tu jim Jɛlusalɛm, dioo gomte keetaashɛ bô ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bó no fane lo wvú, njefo kɛ bó to beŋe lɛ wvú looci nu wee wvubo ŋgoo kɛ.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Geenɛn, ɛ Banaban jo wvú, ɛ bô wvú gɛn fô boom bo ntum e bo Jisos e. Ɛ wvú see ɛ̂ bó no Saul to yɛnɛɛ Tata le ɛ̂ je ɛ bô wvú jeme, bvuu see ɛ̂ bó no wvú to fewci ɛkumɛ Jisos Damaskus yaa fane kɛ.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Nonɛn, ɛ Saul mum no nu bô bó ghane mondvuum monciim Jɛlusalɛm, fewci ɛkumɛ Jisos, yaa fane kɛ.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Ɛ wvú ke no jemyi tɛn ɛ̂ Bojuu bò to jemyi díɛw Glek, beeke mbew bô bó, ɛ bó mum nɛ no gomte keeyu wvú.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Ɛ bonyii bo mbee le kiɛɛ lɛ bó gomte keeyu wvú, mum jo wvú bow dvú ɛ̂ kelaante kè Kaysalia le, ciinse wvú ɛ wvú gɛn Taasus.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Yî kefew kekin e, ɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le lɛɛtɛn yî ŋgɛw e ɛ̂ biba bi woŋ e bì Judea bô Galilee noo Samalia le. Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ kentaashɛ kedvu ciim, bvuu no tomte ŋgoo ɛ yí kuu. Ɛ bó no cee, wvumte kɛ ɛ ɛ̀ nu Tata.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Ɛ Bita no ghane, gɛne fô bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le mondvuum e monciim, ke ghan gɛn buy fô bó Lida le.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 No wvú to nu jó, yɛn wee mvu le ɛ wvú ɛ kpwe keba kemwaaŋ, ɛ diee nu Ɛnias ɛ wvú ɛ ŋgɛy wase ɛntaw bilum nyaŋ.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 No Bita yɛn wvú le, tee lɛ, “Ɛnias, Jisos Klistu fɛle wase wo. Ja we eseyse kentaw kuw.” Kaŋ mwaaŋ ɛ Ɛnias mum ja we.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Ɛ bonyii bo Lida noo bo yî bale di Shalon e bocii yɛn no wee wvudvu nu ɛ bonɛn wase, ɛ bó lese fitele yî Tata Jisos e.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ɛ̀ to nu ɛ kpwoon mvu nu ɛ̂ kelaante kè Jofa le, ɛ ɛ̀ nu wee mbee, ɛ diee nu Tabita, dì nu ɛ̂ díɛw Glek e lɛ Dokas. Wvú to ké no gee mwɛɛm mvù jee sekecii, fii bonyii bò fuute.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Ɛ ɛ̀ no nu ɛdiuw yoya le, ɛ kpwoon wvudvu gbwe kencɛm, mum kpwe. Ɛ bó cukɛ gvune diew, ben gɛɛ ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe le.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 No Jofa to nu mbew Lida le, ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le ke yuw lɛ Bita nu Lida, mum tum bolemsɛ bofɛɛ fô wvú le. Ɛ bó gɛn lɛkɛ wvú, lɛ kee wvú, lɛ wvú eto kɛ ncin e.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Ɛ Bita mum nɛ kɛ nonɛn ɛ bô bó no gɛne. Ɛ wvú gɛn buy fó, ɛ bó jo wvú ben bô wvú ɛ̂ kebuw ke yew e ke ɛwe kiɛ le. Ɛ bokɛ' bo boŋkfu le bo jó bocii gem wvú tase no beele, duŋci ndvú yì Dokas to gee seke wvú to bɛɛ dvú.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ɛ Bita bvuse bó ɛkfuŋ bocii, tum ɛnvuw fokuse bunle, nɛ baŋke ye gay ɛ̂ gvune didvu lɛ, “Tabita ja we.” Ɛ wvú mum yene ɛjisɛ, taa Bita, mum ja shii we.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Ɛ Bita jicɛ wvú le yî kebo le, ɛ wvú leem we. Ɛ wvú kase tee bonyii bò ɛ̀ nu bo Nyo' le bô bokɛ' bo boŋkfu le ba, duŋcɛ wvú ɛ̂ bó, ɛ wvú ɛ kase wase ɛ tu dvú.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Ɛ saaka wvudvu saaŋkɛn gɛn Jofa jocii. Ɛ bonyii nteen lese fitele yî Tata le.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ɛ Bita no nu Jofa yî ɛdiuw e nteen, cee bô wee mvu wvù to seysee jéw ɛ diee nu Semon.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.