Atos 7
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bife ɛ̂ Tɛfan lɛ, “Mwɛɛm mvù bó jemyi mvun nu kecɛɛy e?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Ɛ Tɛfan tfuse lɛ, “Bo'icɛm bô boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw. Nyo' bvukukɛ to nu ɛ buynɛn fô icee wesebeene wvù Abla'am e ɛ wvú bɛɛ cee Misobotɛmia, ɛ wvú sɛ ke nɛ gɛn no cee 'Alan,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 gay ɛ̂ wvú lɛ,
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Nonɛn, ɛ wvú mum nɛ Kaldia jodvu, gɛn no cee 'Alan. Ɛ ice ke dioo kpwe, ɛ Nyo' ge ɛ wvú nɛ to jan jò beene cee keseen.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ɛ wvú no nu jan ɛ Nyo' faŋɛ yaa ecim enya wvú kɛ naa bô kpweŋ kɛ, geenɛn, kaw lɛ wen nu ke enya woŋ wvun ɛ́ enu we bô ɛŋgokɛ kew. Ɛ Nyo' to kaake nonɛn ɛ Abla'am baa cim kɛŋke wase wan kɛ.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Ɛ Nyo' bvuu gay ɛ̂ wvú lɛ,
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ɛ me nu ŋke enlaŋ ŋgɛw yî woŋ wvudvu le,
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ɛ Nyo' bvuu die kelew bô Abla'am, ɛ nciise kelew kedvu nu lɛ Abla'am nu ke etfuuse boom bew yew. Ɛ Abla'am ke boo Aysik, ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛdiuw nyaŋ ɛ wvú tfuse wvú yew. Ɛ Aysik ke boo Yakow tfuse tɛn wvú yew. Ɛ Yakow ke tfuse tɛn boom bew bo yuufe ncow bofɛɛ yew bò ɛ̀ nu bo'icee cee bosɛɛbeene fô kfuu disɛɛbeene to sanɛɛ.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene bodvu ke nɛ no bene kendoŋ bô Yosɛw wvù waa bwee bó mum gese wvú, ɛ wvú gɛn no nu nfwa woŋ wvù Ijiw e. Geenɛn, ɛ Nyo' no taale kɛ fô wvú le,
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 fii wvú yî boŋgɛw bew e bocii. Ɛ Nyo' bvuu nya wvú bô bvufee, ɛ Fɛlo, Nfon wvu Ijiw no kooŋke wvú, mum gɛɛ wvú ɛ wvú no nu wee we kebay bvuu nu wee wvù taale fô kfuu diew e.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Ɛ jeŋ ke nɛ koo Ijiw jocii noo Kanaan, ɛ bonyii yɛn ŋgɛw baay. Ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene faŋɛ yaa kɛŋke fiɛɛ fidien kɛ.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Ɛ Yakow ke yuw lɛ mwɛɛm mvudien nu Ijiw, mum tum boom bew bò ɛ̀ nu bo'icee cee bosɛɛbeene ɛ bó gɛn jó yî kaŋ wvu fwe le.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ɛ bó ke dioo kase gɛn jó yî bokaŋ bo bofɛɛ le, ɛ Yosɛw mum ge ɛ boom bo bwee le kiɛɛ wvú. Ɛ wvú mum duŋcɛ tɛn bó ɛ̂ Fɛlo.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ɛ Yosɛw mum ciinse ntum fô Yakow wvù ice le, lɛ wvú bô kfuu dicii eto Ijiw. Kfuu di Yakow e to nu sekedvu wee mbaŋsooshwiy ncow botin (75).
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ɛ Yakow yuw nonɛn, mum jo kfuu diew dicii bow dvú Ijiw. Ɛ wvú bô bo'icee cee bosɛɛbeene ke kpwekɛn jó bocii.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Ɛ bó ke tuu ɛgvun ɛbo kase to dvú jan, to dwey Shɛkɛm ɛ̂ jem yì Abla'am to guyɛɛ ɛ̂ boom bo Amol e.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Ɛ kefew ke dioo kocine kè Nyo' to nu keeke ege fiɛɛ fì wvú to kawɛɛ Abla'am dvú, ɛ bonyii bosɛɛbeene duule wase Ijiw baay.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ɛ bonyii bo jó ke ghaa nfon mvu ɛ wvú yaa kee Yosɛw kɛ.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ɛ Nfon wvudvu mum no wɛɛntene, sɛne bonyii bosɛɛbeene, kane lɛ bo'icee cee bosɛɛbeene elaaŋke mvunlɛy mvu boom e ɛkfuŋ ɛ bó kpwekene.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ɛ̀ nu kefew kekin e kè bó to bokɛɛ Muses, ɛ ɛ̀ to nu wan ɛ wvú jee baay fô Nyo' le. Ɛ bó kɛŋkɛ wvú yew kee tɛ,
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 mum jo gɛn gɛɛ ɛkfuŋ. Ɛ waa Nfon Fɛlo wvù kpwoon ke gɛn boŋyɛ wvú, lɛy diɛwɛ waa we le.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Ɛ bó mum yɛɛyi Muses bô bvufee bvu bonyii bo Ijiw e bvucii, ɛ wvú no nu wee wvù kee njeme bô keege fiɛɛ ntay.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Ɛ wvú ke dioo nu kɛ diɛwɛ bilum mbaanyɛ le, ke nɛ kpwawcɛ lɛ wen nu egɛn eyɛn no boom bo bwee wen e bò ɛ̀ nu bonyii bo Islael nu.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ɛ wvú dioo gɛne, yɛn ɛ wee wvu Ijiw nvuwse wee wvu Islael mvu. Ɛ wvú ley fó lɛ wen etfuse ɛnvukɛ, mum yu lo wee wvu Ijiw wvudvu.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Wvú to kpwaake lɛ boom bo bwee wen e nu ekiɛɛ lɛ ɛ̀ tum Nyo' wen lɛ wen eto ebvuse bó yî ŋgɛw e. Geenɛn, ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ kɛ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ Muses bvuu no gɛne, buynɛn yî bonyii bo Islael e bofɛɛ ɛ bó nɛ ɛ no diuu. Ɛ wvú ley fó keegawsɛn bvudiuw bvudvu, bife ɛ̂ bó lɛ, ‘Boom bo bwɛɛm e, ben nu wee bô waa bwee, ɛ̀ ge la ben ɛ sɛ no diuu ɛbenɛben?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ɛ wee wvù to nvuwse waa bwee kaa domse lo Muses, bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ̀ gɛke yɛɛ wo lɛ wo esaakè bese, sumtene bonsaw bosɛse?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Wo fɛn bvuu gomte keeyu me no wo se yuɛ wee wvu Ijiw wɛ foguu le?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ɛ Muses yuw nonɛn, mum fan nɛ woŋ wvù Ijiw e, fɛɛ gɛn no nu woŋ wvù Midian e, ke boo boom bolemsɛ bofɛɛ jó.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛjim jo bilum mbaanyɛ, ɛ nceendaa Nyo' buynɛn fô Muses e ɛ̂ ŋguy e, ɛ wvú bɛɛnci yî kete le ŋkpwaante mbew kum wvù Sinay e.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Ɛ Muses yɛn ɛ fí ghaw wvú, ɛ wvú bencɛ nceencee keetaa ntay. No wvú benci, yuw ɛ Tata Nyo' jeme ɛ̂ wvú lɛ,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ɛ̀ nu me wvù Nyo' bo'icee cee wene,
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ɛ Tata Nyo' bvuu jeme ɛ̂ wvú lɛ,
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Me nu ɛ nloocɛ wase ɛ n'yɛn no bó nvuwse bonyii bem Ijiw,
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Muses wvun nu wvù bó to yawɛɛ wase tun, bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ̀ gɛke yɛɛ wo lɛ wo esaakè bese, sumtene bonsaw bosɛse?’ Ɛ̀ nu wvú wvù Nyo' to tumɛɛ lɛ wvú egɛn enu wee sa' wvubo, ebvuse bó yî ŋgɛw e. Ɛ Nyo' to tum ɛ ɛ̀ nu nceendaa we ɛ wvú to yî kete kè to bɛɛnci kiɛ le tefe ntum wvudvu ɛ̂ wvú.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ɛ Muses mum gɛn Ijiw, ge mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e bô biŋghaw bi mwɛɛm e, bvuse bó jó. Ɛ wvú ge mvumew fô Joo yi Baay yì Yɛɛle le, bvuu ge mvumew ŋkpwaante jò bó to lɛnɛɛ yî bilum e mbaanyɛ.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Ɛ ɛ̀ nu Muses wvudvu wvù to gayɛɛ ɛ̂ bonyii bo Islael lɛ,
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ wvú wvù Muses wvù nceendaa Nyo' to jemyɛɛ ɛ̂ wvú yî kum wvù Sinay e, kefew kè kentaashɛ ke bonyii bo Islael e to nu ŋkpwaante bô bo'icee cee bosɛɛbeene, ɛ Nyo' nya díɛw yì nyaa nshii lɛ wvú efese ɛ̂ beene.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Geenɛn, ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene kaa faŋ keeyuw Muses e, baŋke jim ɛ̂ wvú le, mum no kooŋke lɛ bowen bee ekase etu jim Ijiw.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ɛ bó mum gay ɛ̂ Ɛlon lɛ, ‘Bomɛ bonyo' ɛ̂ bese bò nu esaa fwe dvusɛɛbeene, njefo bese baa bvuu kiɛɛ fiɛɛ fì kooyi bô Muses wɛ wvù bvusɛɛ beene woŋ wvù Ijiw e kɛ.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Ɛ bó mum kene fimooso ɛ fí fieesene waa na', sɛɛyɛ nyám ge ncese dvú ɛ̂ fí, mum no laŋlaŋe yî fiɛɛ le ɛ ɛ̀ kene bó bô can yibo.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 No bó ge nonɛn, ɛ Nyo' mum baŋke jim ɛ̂ bó le, ɛ bó mum no bunlee wase ɛ ɛ̀ nu diuu bô kpwee noo jón. Ɛ ɛ̀ nu no bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' bonyii bo ntum Nyo' le ɛ Nyo' jemyi lɛ,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Ben to ghane tuule cun ɛ ɛ̀ nu yì nyo' wvù bó teŋe lɛ Molok,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Bo'icee cee bosɛɛbeene to lɛne ŋkpwaante kɛŋke cun yì duŋci lɛ Nyo' nu bô bó, ɛ ɛ̀ to fɛ Muses cun yidvu, bii kɛ lɛŋlɛŋ no yì Nyo' to duŋcɛɛ ɛ̂ wvú to nu.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Ɛ boom bo bo'icee cee bosɛɛbeene le ke fi, ke tuu to dvú jan kefew kè bô bo Yoshua to lole nshɛ ɛ̂ bitum bì to nu jan e, ɛ ɛ̀ to gɛne Nyo' fwe kuuŋke bitum bidvu. Ɛ cun yidvu no nu jan to buy kefew kè Nfon Dawe to saake woŋ wvun e.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Ɛ Nyo' no kooŋke wvú ntay, ɛ wvú mum lɛkɛ lɛ Nyo' ebee ɛ́ wen ebom yew enya ɛ́ wvú wvù Nyo' Yakow eceè dvú.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ɛ ɛ̀ ke kaa ghan Saamun bom yew Nyo' yidvu.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Geenɛn, ɛ Tata Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e yaa ké no cee yéw yì ɛ̀ bom bonyii le kɛ. Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee ntum Nyo' mvu to saŋɛɛ wase ɛ Nyo' gayte lɛ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Fowe nu kawla wɛm,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Kɛ ɛ̀ fɛ me mwɛɛm mvun mvunciim e?’”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Ɛ Tɛfan mum nɛ gay lɛ, “Ben tɛmyi bikuu baay, ɛ mvuntelem mvunɛn bô bitem nu naa lo ntffuse. Ben ɛ bo'icee cee bonɛn nu kɛ lɛŋlɛŋ. Ben tune sekecii keeyuuke Keyoy ke Yuule le.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Wee ntum Nyo' mvu nu dvú wvù bo'icee cee bonɛn to baa ebone bikaa ɛ̂ wvú ɛjim e? Bó to nu ɛ yuwyɛ bonyii bo ntum Nyo' le bò to jemyɛɛ wase lɛ Wee Lemme Nyo' wvu Teytey nu ke eto. Ɛ wvú ke to, ɛ ben gese wvú bvuu yu wvú.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ ben bò Nyo' to tumɛɛ bonceendaa bew ɛ bó nya bonci bew ɛ̂ ben, ɛ ben tun keebii bó le.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 No bonyii bò to saake woŋ yuw fiɛɛ fì Tɛfan jeme, ɛ mvuntelem bɛnte lo bó, ɛ bó no ŋgeci bigew.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî Tɛfan e, ɛ wvú no taale fiew ɛ ɛ̀ nu we, nɛ yɛn n'yuu wvù ɛ̀ nu wvu Nyo' le, bvuu yɛn Jisos e ɛ wvú leeme ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke Nyo' le.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ɛ Tɛfan nɛ gay lɛ, “Ben etaa eyɛn, me nu ɛ n'yɛn ɛ fowe ɛ yene, ɛ wee wvù diee nu Waawee leeme ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke Nyo' le.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ɛ bó yuw fifiɛ, mum jinɛ bintuŋtuŋ bô can, no wamte foweɛwe, mum sɛn bocii ley yî Tɛfan e,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 gufe wvú buy dvú ɛlaante, gɛn no tumte bô ɛta. Ɛ bonyii bò benɛɛ jim nsaw baayɛ bikum bibole, nya ɛ̂ cuwee mvu ɛ bó teŋe lɛ Saul, sɛ no tumte.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 No bó to tumte Tɛfan bô ɛta nonɛn, ɛ wvú bunle lɛ, “Tata Jisos, fiisɛn keyoy kem.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ɛ wvú mum nɛ tum ɛnvuw fokuse, fuŋ foweɛwe lɛ, “Tata, fo wo etaa ɛ̂ fiɛɛ fì befe fin fì bonyii ban gee le kɛ.” No wvú gay nonɛn, mum kpwe.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.