Atos 7

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ɛ ɛkolɛ ke bocee ncese le bife ɛ̂ Tɛfan lɛ, “Mwɛɛm mvù bó jemyi mvun nu kecɛɛy e?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 Ɛ Tɛfan tfuse lɛ, “Bo'icɛm bô boom bo bwɛɛm e, ben eyekɛ eyuw. Nyo' bvukukɛ to nu ɛ buynɛn fô icee wesebeene wvù Abla'am e ɛ wvú bɛɛ cee Misobotɛmia, ɛ wvú sɛ ke nɛ gɛn no cee 'Alan,
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 gay ɛ̂ wvú lɛ,
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Nonɛn, ɛ wvú mum nɛ Kaldia jodvu, gɛn no cee 'Alan. Ɛ ice ke dioo kpwe, ɛ Nyo' ge ɛ wvú nɛ to jan jò beene cee keseen.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ɛ wvú no nu jan ɛ Nyo' faŋɛ yaa ecim enya wvú kɛ naa bô kpweŋ kɛ, geenɛn, kaw lɛ wen nu ke enya woŋ wvun ɛ́ enu we bô ɛŋgokɛ kew. Ɛ Nyo' to kaake nonɛn ɛ Abla'am baa cim kɛŋke wase wan kɛ.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ɛ Nyo' bvuu gay ɛ̂ wvú lɛ,
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ɛ me nu ŋke enlaŋ ŋgɛw yî woŋ wvudvu le,
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ɛ Nyo' bvuu die kelew bô Abla'am, ɛ nciise kelew kedvu nu lɛ Abla'am nu ke etfuuse boom bew yew. Ɛ Abla'am ke boo Aysik, ɛ ɛ̀ ke dioo nu ɛdiuw nyaŋ ɛ wvú tfuse wvú yew. Ɛ Aysik ke boo Yakow tfuse tɛn wvú yew. Ɛ Yakow ke tfuse tɛn boom bew bo yuufe ncow bofɛɛ yew bò ɛ̀ nu bo'icee cee bosɛɛbeene fô kfuu disɛɛbeene to sanɛɛ.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 Ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene bodvu ke nɛ no bene kendoŋ bô Yosɛw wvù waa bwee bó mum gese wvú, ɛ wvú gɛn no nu nfwa woŋ wvù Ijiw e. Geenɛn, ɛ Nyo' no taale kɛ fô wvú le,
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 fii wvú yî boŋgɛw bew e bocii. Ɛ Nyo' bvuu nya wvú bô bvufee, ɛ Fɛlo, Nfon wvu Ijiw no kooŋke wvú, mum gɛɛ wvú ɛ wvú no nu wee we kebay bvuu nu wee wvù taale fô kfuu diew e.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Ɛ jeŋ ke nɛ koo Ijiw jocii noo Kanaan, ɛ bonyii yɛn ŋgɛw baay. Ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene faŋɛ yaa kɛŋke fiɛɛ fidien kɛ.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Ɛ Yakow ke yuw lɛ mwɛɛm mvudien nu Ijiw, mum tum boom bew bò ɛ̀ nu bo'icee cee bosɛɛbeene ɛ bó gɛn jó yî kaŋ wvu fwe le.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ɛ bó ke dioo kase gɛn jó yî bokaŋ bo bofɛɛ le, ɛ Yosɛw mum ge ɛ boom bo bwee le kiɛɛ wvú. Ɛ wvú mum duŋcɛ tɛn bó ɛ̂ Fɛlo.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ɛ Yosɛw mum ciinse ntum fô Yakow wvù ice le, lɛ wvú bô kfuu dicii eto Ijiw. Kfuu di Yakow e to nu sekedvu wee mbaŋsooshwiy ncow botin (75).
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ɛ Yakow yuw nonɛn, mum jo kfuu diew dicii bow dvú Ijiw. Ɛ wvú bô bo'icee cee bosɛɛbeene ke kpwekɛn jó bocii.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 Ɛ bó ke tuu ɛgvun ɛbo kase to dvú jan, to dwey Shɛkɛm ɛ̂ jem yì Abla'am to guyɛɛ ɛ̂ boom bo Amol e.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 Ɛ kefew ke dioo kocine kè Nyo' to nu keeke ege fiɛɛ fì wvú to kawɛɛ Abla'am dvú, ɛ bonyii bosɛɛbeene duule wase Ijiw baay.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ɛ bonyii bo jó ke ghaa nfon mvu ɛ wvú yaa kee Yosɛw kɛ.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ɛ Nfon wvudvu mum no wɛɛntene, sɛne bonyii bosɛɛbeene, kane lɛ bo'icee cee bosɛɛbeene elaaŋke mvunlɛy mvu boom e ɛkfuŋ ɛ bó kpwekene.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Ɛ̀ nu kefew kekin e kè bó to bokɛɛ Muses, ɛ ɛ̀ to nu wan ɛ wvú jee baay fô Nyo' le. Ɛ bó kɛŋkɛ wvú yew kee tɛ,
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 mum jo gɛn gɛɛ ɛkfuŋ. Ɛ waa Nfon Fɛlo wvù kpwoon ke gɛn boŋyɛ wvú, lɛy diɛwɛ waa we le.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 Ɛ bó mum yɛɛyi Muses bô bvufee bvu bonyii bo Ijiw e bvucii, ɛ wvú no nu wee wvù kee njeme bô keege fiɛɛ ntay.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 Ɛ wvú ke dioo nu kɛ diɛwɛ bilum mbaanyɛ le, ke nɛ kpwawcɛ lɛ wen nu egɛn eyɛn no boom bo bwee wen e bò ɛ̀ nu bonyii bo Islael nu.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ɛ wvú dioo gɛne, yɛn ɛ wee wvu Ijiw nvuwse wee wvu Islael mvu. Ɛ wvú ley fó lɛ wen etfuse ɛnvukɛ, mum yu lo wee wvu Ijiw wvudvu.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Wvú to kpwaake lɛ boom bo bwee wen e nu ekiɛɛ lɛ ɛ̀ tum Nyo' wen lɛ wen eto ebvuse bó yî ŋgɛw e. Geenɛn, ɛ bó faŋɛ yaa kiɛɛ kɛ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ Muses bvuu no gɛne, buynɛn yî bonyii bo Islael e bofɛɛ ɛ bó nɛ ɛ no diuu. Ɛ wvú ley fó keegawsɛn bvudiuw bvudvu, bife ɛ̂ bó lɛ, ‘Boom bo bwɛɛm e, ben nu wee bô waa bwee, ɛ̀ ge la ben ɛ sɛ no diuu ɛbenɛben?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 Ɛ wee wvù to nvuwse waa bwee kaa domse lo Muses, bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ̀ gɛke yɛɛ wo lɛ wo esaakè bese, sumtene bonsaw bosɛse?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Wo fɛn bvuu gomte keeyu me no wo se yuɛ wee wvu Ijiw wɛ foguu le?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ɛ Muses yuw nonɛn, mum fan nɛ woŋ wvù Ijiw e, fɛɛ gɛn no nu woŋ wvù Midian e, ke boo boom bolemsɛ bofɛɛ jó.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛjim jo bilum mbaanyɛ, ɛ nceendaa Nyo' buynɛn fô Muses e ɛ̂ ŋguy e, ɛ wvú bɛɛnci yî kete le ŋkpwaante mbew kum wvù Sinay e.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 Ɛ Muses yɛn ɛ fí ghaw wvú, ɛ wvú bencɛ nceencee keetaa ntay. No wvú benci, yuw ɛ Tata Nyo' jeme ɛ̂ wvú lɛ,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Ɛ̀ nu me wvù Nyo' bo'icee cee wene,
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Ɛ Tata Nyo' bvuu jeme ɛ̂ wvú lɛ,
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Me nu ɛ nloocɛ wase ɛ n'yɛn no bó nvuwse bonyii bem Ijiw,
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 Muses wvun nu wvù bó to yawɛɛ wase tun, bife ɛ̂ wvú lɛ, ‘Ɛ̀ gɛke yɛɛ wo lɛ wo esaakè bese, sumtene bonsaw bosɛse?’ Ɛ̀ nu wvú wvù Nyo' to tumɛɛ lɛ wvú egɛn enu wee sa' wvubo, ebvuse bó yî ŋgɛw e. Ɛ Nyo' to tum ɛ ɛ̀ nu nceendaa we ɛ wvú to yî kete kè to bɛɛnci kiɛ le tefe ntum wvudvu ɛ̂ wvú.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Ɛ Muses mum gɛn Ijiw, ge mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e bô biŋghaw bi mwɛɛm e, bvuse bó jó. Ɛ wvú ge mvumew fô Joo yi Baay yì Yɛɛle le, bvuu ge mvumew ŋkpwaante jò bó to lɛnɛɛ yî bilum e mbaanyɛ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 Ɛ ɛ̀ nu Muses wvudvu wvù to gayɛɛ ɛ̂ bonyii bo Islael lɛ,
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ wvú wvù Muses wvù nceendaa Nyo' to jemyɛɛ ɛ̂ wvú yî kum wvù Sinay e, kefew kè kentaashɛ ke bonyii bo Islael e to nu ŋkpwaante bô bo'icee cee bosɛɛbeene, ɛ Nyo' nya díɛw yì nyaa nshii lɛ wvú efese ɛ̂ beene.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 Geenɛn, ɛ bo'icee cee bosɛɛbeene kaa faŋ keeyuw Muses e, baŋke jim ɛ̂ wvú le, mum no kooŋke lɛ bowen bee ekase etu jim Ijiw.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Ɛ bó mum gay ɛ̂ Ɛlon lɛ, ‘Bomɛ bonyo' ɛ̂ bese bò nu esaa fwe dvusɛɛbeene, njefo bese baa bvuu kiɛɛ fiɛɛ fì kooyi bô Muses wɛ wvù bvusɛɛ beene woŋ wvù Ijiw e kɛ.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Ɛ bó mum kene fimooso ɛ fí fieesene waa na', sɛɛyɛ nyám ge ncese dvú ɛ̂ fí, mum no laŋlaŋe yî fiɛɛ le ɛ ɛ̀ kene bó bô can yibo.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 No bó ge nonɛn, ɛ Nyo' mum baŋke jim ɛ̂ bó le, ɛ bó mum no bunlee wase ɛ ɛ̀ nu diuu bô kpwee noo jón. Ɛ ɛ̀ nu no bó to saŋɛɛ ɛ̂ Ŋwa' bonyii bo ntum Nyo' le ɛ Nyo' jemyi lɛ,
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Ben to ghane tuule cun ɛ ɛ̀ nu yì nyo' wvù bó teŋe lɛ Molok,
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 Bo'icee cee bosɛɛbeene to lɛne ŋkpwaante kɛŋke cun yì duŋci lɛ Nyo' nu bô bó, ɛ ɛ̀ to fɛ Muses cun yidvu, bii kɛ lɛŋlɛŋ no yì Nyo' to duŋcɛɛ ɛ̂ wvú to nu.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Ɛ boom bo bo'icee cee bosɛɛbeene le ke fi, ke tuu to dvú jan kefew kè bô bo Yoshua to lole nshɛ ɛ̂ bitum bì to nu jan e, ɛ ɛ̀ to gɛne Nyo' fwe kuuŋke bitum bidvu. Ɛ cun yidvu no nu jan to buy kefew kè Nfon Dawe to saake woŋ wvun e.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Ɛ Nyo' no kooŋke wvú ntay, ɛ wvú mum lɛkɛ lɛ Nyo' ebee ɛ́ wen ebom yew enya ɛ́ wvú wvù Nyo' Yakow eceè dvú.
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ɛ ɛ̀ ke kaa ghan Saamun bom yew Nyo' yidvu.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 Geenɛn, ɛ Tata Nyo' wvù nu Ɛkolɛ ke Mwɛɛm Mvunciim e yaa ké no cee yéw yì ɛ̀ bom bonyii le kɛ. Ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no wee ntum Nyo' mvu to saŋɛɛ wase ɛ Nyo' gayte lɛ,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Fowe nu kawla wɛm,
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kɛ ɛ̀ fɛ me mwɛɛm mvun mvunciim e?’”
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Ɛ Tɛfan mum nɛ gay lɛ, “Ben tɛmyi bikuu baay, ɛ mvuntelem mvunɛn bô bitem nu naa lo ntffuse. Ben ɛ bo'icee cee bonɛn nu kɛ lɛŋlɛŋ. Ben tune sekecii keeyuuke Keyoy ke Yuule le.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 Wee ntum Nyo' mvu nu dvú wvù bo'icee cee bonɛn to baa ebone bikaa ɛ̂ wvú ɛjim e? Bó to nu ɛ yuwyɛ bonyii bo ntum Nyo' le bò to jemyɛɛ wase lɛ Wee Lemme Nyo' wvu Teytey nu ke eto. Ɛ wvú ke to, ɛ ben gese wvú bvuu yu wvú.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ɛ ɛ̀ bvuu nu kɛ ben bò Nyo' to tumɛɛ bonceendaa bew ɛ bó nya bonci bew ɛ̂ ben, ɛ ben tun keebii bó le.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 No bonyii bò to saake woŋ yuw fiɛɛ fì Tɛfan jeme, ɛ mvuntelem bɛnte lo bó, ɛ bó no ŋgeci bigew.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Ɛ Keyoy ke Yuule yiŋsɛn yî Tɛfan e, ɛ wvú no taale fiew ɛ ɛ̀ nu we, nɛ yɛn n'yuu wvù ɛ̀ nu wvu Nyo' le, bvuu yɛn Jisos e ɛ wvú leeme ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke Nyo' le.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Ɛ Tɛfan nɛ gay lɛ, “Ben etaa eyɛn, me nu ɛ n'yɛn ɛ fowe ɛ yene, ɛ wee wvù diee nu Waawee leeme ɛ̂ ɛbo ke ɛcɛɛy ke Nyo' le.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Ɛ bó yuw fifiɛ, mum jinɛ bintuŋtuŋ bô can, no wamte foweɛwe, mum sɛn bocii ley yî Tɛfan e,
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 gufe wvú buy dvú ɛlaante, gɛn no tumte bô ɛta. Ɛ bonyii bò benɛɛ jim nsaw baayɛ bikum bibole, nya ɛ̂ cuwee mvu ɛ bó teŋe lɛ Saul, sɛ no tumte.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 No bó to tumte Tɛfan bô ɛta nonɛn, ɛ wvú bunle lɛ, “Tata Jisos, fiisɛn keyoy kem.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ɛ wvú mum nɛ tum ɛnvuw fokuse, fuŋ foweɛwe lɛ, “Tata, fo wo etaa ɛ̂ fiɛɛ fì befe fin fì bonyii ban gee le kɛ.” No wvú gay nonɛn, mum kpwe.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.