Atos 21
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH
1 Ɛ bee bo Baul gay bó le, mum nɛ fó lente ɛ̂ ŋguw e teytey, fɛse Kos. Ɛ bvú buy yuu, ɛ bese gɛn Lodɛs, ke nɛ fó, gɛn Batala.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 No bese buy jó, yɛn wvumvu ŋguw wvu ɛ̂ joo wvù to gɛne Fonishia le, mum ley jó no gɛne.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Ɛ bese ke yɛn Sayblus e, cinɛ ɛbo ɛŋkoŋko, mum fey gɛn buy Taya, woŋ wvù Silia le fô ŋguw to nu keebvuse mwɛɛm.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ɛ bese gom bonyii bo mbee le, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ bó tefe Baul lɛ fo wvú emom egɛn Jɛlusalɛm kɛ.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Ɛ bee bó ke ce, ɛ diuu ke to kocɛn dì bese enɛ, ɛ bese mum jo je. Ɛ bó bocii bô bokɛ' bobole noo boom, ciinse bese buysɛn kelaante kedvu gɛn buy diuw joo yi baay e, ɛ bee bó tum ɛnvuw fokuse, bunle mum gaynɛn.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e, ɛ bó no tuu jim fô yew e.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Ɛ bese mum nɛ Taya, jo je, gɛn buy Tolɛmay. Ɛ bee bo boom bo bwee wese le bo mbee le gaynɛn, ce diuu dimwaaŋ.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Ɛ bvú buy yuu, ɛ bese nɛ, gɛn fɛse Kaysalia, gɛn yew dvu Filew wvù to ghane fewci diɛw Nyo', ɛ bee bó ce. Filew wvun to nu wee mwaaŋ ŋgoo bonyii bo bosooshwiy bò bó to baayɛɛ ba le.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Wvú to kɛŋke boom bokɛnɛ bonɛw, ɛ bó baa kee wase bolemsɛ kɛ, ɛ bó to ké no seŋe ɛ̂ bonyii mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ɛ bese no nu jó yî ɛdiuw e nteen, ɛ wee mvu wvù to ké no seŋe mwɛɛm mvù wvú yuuke ɛ Nyo' jemyi ke nɛ Judea bow to jó ɛ diee nu Agabus.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ɛ wvú ke to yɛn bese le, jo kecaw ke Baul e, kay bikaa biew bi wvú wvù Agabus e noo can ye dvú, mum tefe lɛ, “Keyoy ke Yuule gayte lɛ ɛ̀ nɛɛ no Bojuu bo Jɛlusalɛm nu ke ekay wee wvù kɛŋke kecaw kin nɛn, enya wvú can bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Ɛ bese yuw nonɛn, ɛ bee bo bonyii bocii bò to nu fó no lɛke Baul lɛ fo wvú egɛn Jɛlusalɛm kɛ.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ben gee ɛ ɛ̀ nu la fin nɛn? Ben kee kɛ lɛ ben beele nɛn shiike fitele fiem e? Me nu ɛ nseyse ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ keenley ncaw Jɛlusalɛm maaŋ kɛ. Me nu ɛ nseyse tɛn naa keeŋkpwe lo jó nje diee di Tata Jisos e.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 No je to baa nu dvú keege ɛ́ wvú ekumɛn ŋkpwawcɛ we, ɛ bese mum lu, gay kɛ wase lɛ, “Fí enù kɛ no Tata gomte.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Ɛ ɛdiuw fey, ɛ bese baancɛ mwɛɛm mvusɛse, mum no bene Jɛlusalɛm.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Ɛ bonyii bo mbee le bomew bo Kaysalia ben bee bó, ke jo bese ɛ bee bó gɛn yew dvu Mɛnason dvù bese to nu keeke ecee. Ɛ Mɛnason wvun to nu wee wvu Sayblus, ɛ ɛ̀ to nu wee mvu ɛnte jo bonyii bò to yawɛɛ lese fitele yî Jisos e.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 No bese to fɛsɛɛ Jɛlusalɛm, ɛ bonyii bo mbee le bo jó fiisɛn bese ntay.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ bee bo Baul laa ghane ɛ̂ Jɛm e, ɛ bocee kentaashɛ to nu tɛn fó bocii.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Ɛ Baul gay bó le, mum nyɛy fiɛɛ ficii ɛ̂ bó fì Nyo' to geɛ fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le fele yî lemme dì wvú to lemte le.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Ɛ bó yuw nonɛn, mum kɛw no tumte moŋkum mo Nyo' le. Geenɛn, ke nɛ gay ɛ̂ Baul lɛ, “Waa bwee wese, taa eyɛn no Bojuu nu ɛ bó ɛ lese wase fitele yî Jisos e bontfuke le bontfuke le. Geenɛn, bó nu nonɛn bɛɛ kɛ leeme yî bonci bo Muses e tɛmyi,
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 ɛ bó ɛ see wase ɛ̂ bó ɛkumɛ wo lɛ wo ghane yɛɛyi Bojuu bò cee bitum bimew e lɛ bó ecinɛ bonci bo Muses e, jemyi lɛ fo bó etfuusè boom yew kɛ, bô lɛ fo bó ebiì nce woŋ e kɛ.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 No fí nu ɛ bó nu ke ekiɛɛ kɛ lɛ wo nu ɛ to, ɛ̀ nulo ɛ́ beene ege nɛɛ keseen?
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Bese nu esee fiɛɛ fì wo nu ege. Bese kɛŋke bonyii fɛn bonɛw ɛ bó ɛ ge ŋkawma fô Nyo' le.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Joo bó, ɛ́ ben ɛ bó egɛn ekfum bikuu binɛn, ɛ́ wo elaw fiɛɛ ficii fì bó kɛŋke keelaw wvu lɛ bó egɛn emvu bikuu bibole. Ɛ́ wo ge nonɛn, ɛ́ bonyii bocii emum ekiɛɛ lɛ wo gɛɛle tɛn bonci bo Muses e, ɛ mwɛɛm mvunciim mvù bó jemyi ɛkumɛ wo yaa nu kecɛɛy kɛ.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Fi ɛkumɛ bonyii bo mbee le bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ bese to jo ntaŋ saŋ ŋwa' ciinse fô bó le lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Nonɛn, ɛ Baul mum jo bonyii bodvu, ɛ ɛkfuŋ ke buy yuu ɛ bô bó gɛn kfum bikuu bibole. Ɛ Baul mum gɛn yew ncese le, see diuu dì ɛdiuw ɛ ŋkfum nu ke edioo ɛ ka, ɛ́ bó emum ege ncese fô bó le wee mwaaŋ mwaaŋ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Ɛ ɛdiuw yodvu ke dioo ekaa, ɛ yó to nu ɛsooshwiy, ɛ Bojuu bomew bò to nɛn'yɛɛ Ɛsia yɛn Baul e fô yew ncese le, mum bɛyse kebombom ke bonyii le, koo wvú,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 no sane ɛtalɛ gayte lɛ, “Bonyii bo Islael, ben efi bese. Ɛ̀ nu wee wvun wvù ghane yɛɛyi mwɛɛm mvù befe ɛ̂ bonyii mondvuum monciim ɛkumɛ woŋ wesebeene bô bonci bo Muses e noo ɛkumɛ yew ncese yin. Wvú nu ɛ mɛse ɛ jo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ɛ to bô bó yew ncese le fɛn, ɛ befe bô bvudvuu bvù yuule bvun.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Bó to jemyi nonɛn, njefo bó to nu ɛ yɛn ɛ Baul ghane ɛlaante bô Toofimus wvù wee wvu Ɛfɛsus. Ɛ bó mum no kpwaake lɛ Baul nu ɛ ley bô wvú fô yew ncese le.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ɛ ɛtalɛ kedvu ge ɛ̂ kelaante kecii shiw, ɛ bonyii no lewte too fó. Ɛ bó gheŋ Baul, gufe buy bô wvú yew ncese le, kaŋ mwaaŋ, ɛ bó mum faayɛ dew fwese.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ɛ bó mum no gomte keeyu Baul, ɛ saaka ley bitem bi cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le bo Lum e lɛ Jɛlusalɛm jocii bvuuŋke lo.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Ɛ wvú mum nɛ lo kaŋ mwaaŋ, jo bonyii bo nci le bô bikuu bimew bi ŋgóo bonyii bo nci le, ɛ bô bó lewtɛ bow fó. Ɛ bonyii dioo yɛn nci le, ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi nci le nu fó, ɛ bó mum lu keesuuŋke Baul.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ɛ cee ɛkolɛ nci wvudvu mum to koo Baul, gay ɛ bó kay wvú bô boncaw bofɛɛ. Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Wvun nu yɛɛ? Wvú jay ɛ ɛ̀ nu la?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ɛ fó nɛ no yole lo, ɛ ban wamte fin, ɛ boba wamte fifi. Ɛ wvú faŋɛ yaa eloocɛ eyuw laa ɛ̀ sɛ be kooy la lɛ. Ɛ wvú mum nɛ gay lɛ bó ejo Baul eben bô wvú fô la di bonyii bo nci le.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Ɛ bonyii bo nci le mum jo wvú, ke dioo bene fô je nu ɛ bó ɛ sɛwyɛ lo, mum nɛ wa tuu lo Baul no kebombom to ffuuke kɛ ɛ̂ wvú ɛjim.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ɛ kí to bii nonɛn wamte, gayte lɛ, “Bó elɛse lo wvú.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Ɛ bó ke dioo leyte wase bô Baul fô la di bonyii bo nci le, ɛ wvú lɛkɛ ɛ̂ cee ɛkolɛ bikuu bi nci le lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ me enjeme fiɛɛ ɛ̂ wo?” Ɛ wvú yuw nonɛn, bife ɛ̂ Baul lɛ, “Fí nu lɛ wo kee díɛw Glek e?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Ɛ̀ baa nu wo wee wvu Ijiw wɛ wvù to kɛwɛɛ mvunlaa bô bikuu bi woŋ e kefew kemew e, gufe ŋgoo bonyii bontfuke bonɛw (4,000) bò to yuwyi bonyii, ɛ bô bó gɛn no nu ŋkpwaante le?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Ɛ Baul tfuse lɛ, “Me nu wee Juu, ɛ bó to boke me Taasus woŋ wvù Silishia le, ɛ kɛ Taasus nu kelaante ke ncɛw kɛ. Kee wo, nya kɛ me bô je ɛ́ me enjeme ɛ̂ bonyii ban.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le wvudvu mum nya je lɛ wvú ejeme. Ɛ Baul mum leem fô bó to sɛwyɛɛ fɛ, ci bonyii bô kebo. Ɛ bó lu bô diuw, ɛ wvú gay ɛ̂ bó ɛ díɛw Ibulu le lɛ,
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.