Atos 21
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 Ɛ bee bo Baul gay bó le, mum nɛ fó lente ɛ̂ ŋguw e teytey, fɛse Kos. Ɛ bvú buy yuu, ɛ bese gɛn Lodɛs, ke nɛ fó, gɛn Batala.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 No bese buy jó, yɛn wvumvu ŋguw wvu ɛ̂ joo wvù to gɛne Fonishia le, mum ley jó no gɛne.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Ɛ bese ke yɛn Sayblus e, cinɛ ɛbo ɛŋkoŋko, mum fey gɛn buy Taya, woŋ wvù Silia le fô ŋguw to nu keebvuse mwɛɛm.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ɛ bese gom bonyii bo mbee le, ɛ bee bó ce ɛdiuw ɛsooshwiy. Ɛ Keyoy ke Yuule ge ɛ bó tefe Baul lɛ fo wvú emom egɛn Jɛlusalɛm kɛ.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Ɛ bee bó ke ce, ɛ diuu ke to kocɛn dì bese enɛ, ɛ bese mum jo je. Ɛ bó bocii bô bokɛ' bobole noo boom, ciinse bese buysɛn kelaante kedvu gɛn buy diuw joo yi baay e, ɛ bee bó tum ɛnvuw fokuse, bunle mum gaynɛn.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Ɛ bese ley ɛ̂ ŋguw e, ɛ bó no tuu jim fô yew e.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Ɛ bese mum nɛ Taya, jo je, gɛn buy Tolɛmay. Ɛ bee bo boom bo bwee wese le bo mbee le gaynɛn, ce diuu dimwaaŋ.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Ɛ bvú buy yuu, ɛ bese nɛ, gɛn fɛse Kaysalia, gɛn yew dvu Filew wvù to ghane fewci diɛw Nyo', ɛ bee bó ce. Filew wvun to nu wee mwaaŋ ŋgoo bonyii bo bosooshwiy bò bó to baayɛɛ ba le.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Wvú to kɛŋke boom bokɛnɛ bonɛw, ɛ bó baa kee wase bolemsɛ kɛ, ɛ bó to ké no seŋe ɛ̂ bonyii mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Ɛ bese no nu jó yî ɛdiuw e nteen, ɛ wee mvu wvù to ké no seŋe mwɛɛm mvù wvú yuuke ɛ Nyo' jemyi ke nɛ Judea bow to jó ɛ diee nu Agabus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ɛ wvú ke to yɛn bese le, jo kecaw ke Baul e, kay bikaa biew bi wvú wvù Agabus e noo can ye dvú, mum tefe lɛ, “Keyoy ke Yuule gayte lɛ ɛ̀ nɛɛ no Bojuu bo Jɛlusalɛm nu ke ekay wee wvù kɛŋke kecaw kin nɛn, enya wvú can bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Ɛ bese yuw nonɛn, ɛ bee bo bonyii bocii bò to nu fó no lɛke Baul lɛ fo wvú egɛn Jɛlusalɛm kɛ.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ɛ wvú tfuse lɛ, “Ben gee ɛ ɛ̀ nu la fin nɛn? Ben kee kɛ lɛ ben beele nɛn shiike fitele fiem e? Me nu ɛ nseyse ɛ ɛ̀ yaa nu kɛ keenley ncaw Jɛlusalɛm maaŋ kɛ. Me nu ɛ nseyse tɛn naa keeŋkpwe lo jó nje diee di Tata Jisos e.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 No je to baa nu dvú keege ɛ́ wvú ekumɛn ŋkpwawcɛ we, ɛ bese mum lu, gay kɛ wase lɛ, “Fí enù kɛ no Tata gomte.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Ɛ ɛdiuw fey, ɛ bese baancɛ mwɛɛm mvusɛse, mum no bene Jɛlusalɛm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Ɛ bonyii bo mbee le bomew bo Kaysalia ben bee bó, ke jo bese ɛ bee bó gɛn yew dvu Mɛnason dvù bese to nu keeke ecee. Ɛ Mɛnason wvun to nu wee wvu Sayblus, ɛ ɛ̀ to nu wee mvu ɛnte jo bonyii bò to yawɛɛ lese fitele yî Jisos e.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 No bese to fɛsɛɛ Jɛlusalɛm, ɛ bonyii bo mbee le bo jó fiisɛn bese ntay.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ɛ ɛkfuŋ buy yuu, ɛ bee bo Baul laa ghane ɛ̂ Jɛm e, ɛ bocee kentaashɛ to nu tɛn fó bocii.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Ɛ Baul gay bó le, mum nyɛy fiɛɛ ficii ɛ̂ bó fì Nyo' to geɛ fô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le fele yî lemme dì wvú to lemte le.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Ɛ bó yuw nonɛn, mum kɛw no tumte moŋkum mo Nyo' le. Geenɛn, ke nɛ gay ɛ̂ Baul lɛ, “Waa bwee wese, taa eyɛn no Bojuu nu ɛ bó ɛ lese wase fitele yî Jisos e bontfuke le bontfuke le. Geenɛn, bó nu nonɛn bɛɛ kɛ leeme yî bonci bo Muses e tɛmyi,
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 ɛ bó ɛ see wase ɛ̂ bó ɛkumɛ wo lɛ wo ghane yɛɛyi Bojuu bò cee bitum bimew e lɛ bó ecinɛ bonci bo Muses e, jemyi lɛ fo bó etfuusè boom yew kɛ, bô lɛ fo bó ebiì nce woŋ e kɛ.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 No fí nu ɛ bó nu ke ekiɛɛ kɛ lɛ wo nu ɛ to, ɛ̀ nulo ɛ́ beene ege nɛɛ keseen?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Bese nu esee fiɛɛ fì wo nu ege. Bese kɛŋke bonyii fɛn bonɛw ɛ bó ɛ ge ŋkawma fô Nyo' le.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Joo bó, ɛ́ ben ɛ bó egɛn ekfum bikuu binɛn, ɛ́ wo elaw fiɛɛ ficii fì bó kɛŋke keelaw wvu lɛ bó egɛn emvu bikuu bibole. Ɛ́ wo ge nonɛn, ɛ́ bonyii bocii emum ekiɛɛ lɛ wo gɛɛle tɛn bonci bo Muses e, ɛ mwɛɛm mvunciim mvù bó jemyi ɛkumɛ wo yaa nu kecɛɛy kɛ.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Fi ɛkumɛ bonyii bo mbee le bò yaa nu kɛ Bojuu nu ɛ bese to jo ntaŋ saŋ ŋwa' ciinse fô bó le lɛ fo bó edieè mwɛɛm mvudien mvù bó nu ɛ ge bintaŋe dvú fô bonyo' le kɛ. Fo bó edieè ɛlɛmɛ ke nyam e kɛ. Fo bó edieè nyam yì nu sɛ bó sɛle lo ɛlɛmɛ ɛ buy kɛ. Fo bó ekɛŋkè fiɛɛ keege bô kenjaŋ kɛ.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Nonɛn, ɛ Baul mum jo bonyii bodvu, ɛ ɛkfuŋ ke buy yuu ɛ bô bó gɛn kfum bikuu bibole. Ɛ Baul mum gɛn yew ncese le, see diuu dì ɛdiuw ɛ ŋkfum nu ke edioo ɛ ka, ɛ́ bó emum ege ncese fô bó le wee mwaaŋ mwaaŋ.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Ɛ ɛdiuw yodvu ke dioo ekaa, ɛ yó to nu ɛsooshwiy, ɛ Bojuu bomew bò to nɛn'yɛɛ Ɛsia yɛn Baul e fô yew ncese le, mum bɛyse kebombom ke bonyii le, koo wvú,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 no sane ɛtalɛ gayte lɛ, “Bonyii bo Islael, ben efi bese. Ɛ̀ nu wee wvun wvù ghane yɛɛyi mwɛɛm mvù befe ɛ̂ bonyii mondvuum monciim ɛkumɛ woŋ wesebeene bô bonci bo Muses e noo ɛkumɛ yew ncese yin. Wvú nu ɛ mɛse ɛ jo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu, ɛ to bô bó yew ncese le fɛn, ɛ befe bô bvudvuu bvù yuule bvun.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Bó to jemyi nonɛn, njefo bó to nu ɛ yɛn ɛ Baul ghane ɛlaante bô Toofimus wvù wee wvu Ɛfɛsus. Ɛ bó mum no kpwaake lɛ Baul nu ɛ ley bô wvú fô yew ncese le.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ɛ ɛtalɛ kedvu ge ɛ̂ kelaante kecii shiw, ɛ bonyii no lewte too fó. Ɛ bó gheŋ Baul, gufe buy bô wvú yew ncese le, kaŋ mwaaŋ, ɛ bó mum faayɛ dew fwese.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ɛ bó mum no gomte keeyu Baul, ɛ saaka ley bitem bi cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le bo Lum e lɛ Jɛlusalɛm jocii bvuuŋke lo.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Ɛ wvú mum nɛ lo kaŋ mwaaŋ, jo bonyii bo nci le bô bikuu bimew bi ŋgóo bonyii bo nci le, ɛ bô bó lewtɛ bow fó. Ɛ bonyii dioo yɛn nci le, ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi nci le nu fó, ɛ bó mum lu keesuuŋke Baul.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ɛ cee ɛkolɛ nci wvudvu mum to koo Baul, gay ɛ bó kay wvú bô boncaw bofɛɛ. Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Wvun nu yɛɛ? Wvú jay ɛ ɛ̀ nu la?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ɛ fó nɛ no yole lo, ɛ ban wamte fin, ɛ boba wamte fifi. Ɛ wvú faŋɛ yaa eloocɛ eyuw laa ɛ̀ sɛ be kooy la lɛ. Ɛ wvú mum nɛ gay lɛ bó ejo Baul eben bô wvú fô la di bonyii bo nci le.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Ɛ bonyii bo nci le mum jo wvú, ke dioo bene fô je nu ɛ bó ɛ sɛwyɛ lo, mum nɛ wa tuu lo Baul no kebombom to ffuuke kɛ ɛ̂ wvú ɛjim.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ɛ kí to bii nonɛn wamte, gayte lɛ, “Bó elɛse lo wvú.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Ɛ bó ke dioo leyte wase bô Baul fô la di bonyii bo nci le, ɛ wvú lɛkɛ ɛ̂ cee ɛkolɛ bikuu bi nci le lɛ, “Ɛ̀ nulo ɛ́ me enjeme fiɛɛ ɛ̂ wo?” Ɛ wvú yuw nonɛn, bife ɛ̂ Baul lɛ, “Fí nu lɛ wo kee díɛw Glek e?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Ɛ̀ baa nu wo wee wvu Ijiw wɛ wvù to kɛwɛɛ mvunlaa bô bikuu bi woŋ e kefew kemew e, gufe ŋgoo bonyii bontfuke bonɛw (4,000) bò to yuwyi bonyii, ɛ bô bó gɛn no nu ŋkpwaante le?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Ɛ Baul tfuse lɛ, “Me nu wee Juu, ɛ bó to boke me Taasus woŋ wvù Silishia le, ɛ kɛ Taasus nu kelaante ke ncɛw kɛ. Kee wo, nya kɛ me bô je ɛ́ me enjeme ɛ̂ bonyii ban.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Ɛ cee ɛkolɛ bikuu bi bonyii bo nci le wvudvu mum nya je lɛ wvú ejeme. Ɛ Baul mum leem fô bó to sɛwyɛɛ fɛ, ci bonyii bô kebo. Ɛ bó lu bô diuw, ɛ wvú gay ɛ̂ bó ɛ díɛw Ibulu le lɛ,
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.