Atos 19
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NTLH
1 Ɛ̀ to nu seke Abolos to nu Kolɛn, ɛ Baul ke jo je yi ɛnte ɛnte ɛ̂ biba bì wvú to lɛne jó le, fɛse Ɛfɛsus. No wvú fɛse jó, yɛn ŋgoo bonyii bo mbee le bomew e,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 bife ɛ̂ bó lɛ, “Keyoy ke Yuule to nu ɛ to yî yene le seke ben to lesɛɛ fitele yî Jisos e?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Bese ke baa yuw wase lɛ fiɛɛ fimew nu Keyoy ke Yuule kɛ.”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Ɛ Baul bife lɛ, “Ɛ́ ɛ̀ fɛn nu nonɛn, tu bó to lese ben ɛ̂ joo nje la?” Ɛ bó tfuse lɛ, “Bó to lese bese ɛ̂ joo bii no Jon to fewci.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Ɛ Baul mum gay ɛ̂ bó lɛ, “Jon to leese bonyii ɛ̂ joo, keeduŋcɛ lɛ bó nu ɛ kumɛn mvuntelem mvubole, ɛ wvú to gayte lɛ bó ebee ɛ ɛ̀ nu wee wvù too ɛ̂ wen ɛjim e, ɛ wee wvù wvú to gayte nu Jisos.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ɛ bonyii bodvu yuw no Baul gay nonɛn, ɛ bó mum lese bó ɛ̂ joo ɛ ɛ̀ nu wase ɛ̂ diee di Tata Jisos e.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ɛ Baul gɛɛ can yî bó le, ɛ Keyoy ke Yuule mum to yî bó le. Ɛ bó mum nɛ no jemyi díɛw yì bó yaa kee kɛ, bvuu seŋe ɛ̂ bonyii mwɛɛm mvù bó yuuke ɛ Nyo' jemyi.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Bonyii bodvu to nu wee diɛwɛ yuufe ncow bofɛɛ le.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Ɛ Baul mum no nu kɛ Ɛfɛsus, gɛne yew bunle le yî kee le tɛ, jemyi ɛ̂ bonyii dvú yaa fane kɛ. Ɛ bô bó no beeke mbew, ɛ wvú momte keege lɛ bó ebee fiɛɛ fì wvú jemyi ɛkumɛ bvunfon bvu Nyo' le.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Ɛ bonyii bomew tɛme bikuu faŋ keebee, mum no jemyi díɛw yì befe ɛ̂ bonyii ɛjise ɛkumɛ Je Tata. Ɛ Baul mum cinɛ bó le, jo ŋgoo bonyii bo mbee le, ɛ bô bó gɛn wase ɛ ɛ̀ nu yew n'yɛɛyi yi Taylanus e, no jemyi ɛ̂ bó dvú ɛdiuw ɛcii.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Ɛ Baul ge nonɛn yî bilum e bifɛɛ. Nonɛn, ɛ Bojuu noo Boglek bocii bo woŋ wvù Ɛsia jodvu le yuw diɛw Tata.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Ɛ Baul no nu, ɛ Nyo' gee, ɛ wvú gee biŋghaw bi mwɛɛm e ɛ ɛ̀ nu lo bi diuw wvù yumɛɛn e.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Bó to ké joo kɛ naa fiɛɛ fiew fi ye le diɛwɛ fincake fi ndvu le, kɛnɛɛ ndvu ye lemme, egɛn ekum wee kencɛm e dvú, ɛ wvú mum bonɛn lo, ɛ́ ɛ̀ nu wvù kɛŋke keyoy kè befe yî ye le, ɛ kí buy.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ɛ Bojuu bomew bò to ké no ghane bvuuse biyoy bì befe yî bonyii le, ke mum nɛ no momte keeteŋe diee di Tata Jisos e sɛ bvuuse biyoy bidvu. Ɛ́ wee ké nɛ mum gay ɛ̂ keyoy kè befe lɛ, “Me mbvuuse wo ɛ̂ diee di Jisos wvù Baul fewci le.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Bonyii bò to momte fiɛɛ fidvu to nu bosooshwiy, ɛ ɛ̀ to nu boom bo Sikɛfa wvù ɛkolɛ ke bocee ncese Bojuu le.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Ɛ keyoy kè befe ke bife ɛ̂ bó lɛ, “Me ŋkee Jisos, ŋkee tɛn Baul, ben nu finɛn baa?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Ɛ wee wvù keyoy kè befe kedvu to nu yî ye le mum fɛnte lo yî bonyii bodvu le, gowsɛ bó kuse, ɛ bó fɛɛ lo buy yew dvu wee wvudvu nu wase binyi bincimte bô bilɛmte ye le.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Ɛ Bojuu bô Boglek bocii bò to cee Ɛfɛsus yuw ɛkumɛ fiɛɛ fidvu, no fane. Ɛ bonyii mum no wvumte diee di Tata Jisos e fesene lo.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Ɛ bonyii nteen bò to nu wase bonyii bo mbee le no too seŋe bvuu bwaashi mwɛɛm mvu ɛjiwɛ le mvù bó to gee.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Ɛ bomew nteen bò to gee nfim, baancɛ boŋwa' bobole bo nfim e, to dvú, ton ɛ̂ bonyii ɛjise. Ɛ bó taŋ kpwaw boŋwa' bodvu bocii, ɛ wvú buy ɛjisɛ bigew bontfuke mbaanshen (50,000).
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Nonɛn, ɛ mwɛɛm mvun ge ɛ diɛw Tata no leyte ɛ̂ mvuntelem mvu bonyii le bô mvungay, saaŋkene gɛne lo fwe fwe.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Ɛ ɛ̀ ke no nu ɛjim jodvu, ɛ Baul yɛn lɛ wen nu egɛn Jɛlusalɛm, ɛ wen nu dioo gɛne, efey je biba bì Masedonia bô Akɛya le. Ɛ wvú bvuu no gayte lɛ, “Me nu ŋke endioo ɛ ŋgɛn ɛ mbuy Jɛlusalɛm, eŋkɛŋke keeŋgɛn tɛn embuy Lum.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Ɛ wvú mum yaw tum bonyii bofɛɛ, Timatio bô Ɛlastus bò to fici wvú, ɛ bó gɛn fwe Masedonia. Ɛ wvú shɛɛ bvuu ce Ɛsia caan.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Ɛ ɛ̀ no nu kɛ kefew kedvu le, ɛ mvunlaa nɛ kɛw Ɛfɛsus ɛkumɛ Je Tata ɛ ɛ̀ yaa nu mvu wɛɛ kɛ.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Cee ɛlamɛ mvu to nu jó, ɛ diee nu Dɛmitiyus, ɛ wvú to ké no tfuyte mwɛɛm mvù fieesene yew ncese nyo' wvù bó teŋe lɛ Atɛmis. Lemme didvu din to ké no too bô bigew fô bonyii bò tone ɛlamɛ le ɛ ɛ̀ yaa nu bi wɛɛ kɛ.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Ɛ Dɛmitiyus mum kum bonyii bò to tone ɛlamɛ bocii noo bonyii bò to lemte kfuu didiɛ lemme, ɛ bó tase. Ɛ wvú gay ɛ̂ bó lɛ, “Boom bo bwɛɛm e, ben kee lo lɛ lemme din nu ɛ beene ŋole bigew yî dvú le.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Ben ɛ no yɛne bvuu yuuke fiɛɛ fì fimbwɛ fì Baul fin gee. Wvú ghane gayte lɛ kɛ bonyo' bò bó kene lo bô can yaa nu bonyo' kɛ. Wvú nu ɛ ge wase nonɛn, ɛ baŋke bvufee bvu bonyii le nteen Ɛfɛsus jan, ɛ no baŋse wase tɛn bvu bonyii bo Ɛsia le bocii ɛ bó beŋe wvú le.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Me n'yɛne lɛ lemme disɛɛbeene din nu ekɛŋkɛ diee dì befe. Ɛ kɛ ɛ̀ mɛy nonɛn kɛ, yew ncese nyo' wvu baay wvù kpwoon wvù Atɛmis nu ke etu fiɛɛ fi ɛcici. Ɛ́ fí kooy lo nonɛn, tu bó ɛ shoose wase nyo' wvu baay wvun wvù nu ɛ bó wvumte Ɛsia jocii, ɛ ɛkolɛ ke nshɛ le kecii wvumte tɛn.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 No bonyii bodvu yuw nonɛn, ɛ mvuntelem bɛnte lo bó. Ɛ bó mum kɛw no wamte, gayte lɛ, “Atɛmis wvu Ɛfɛsus nu nyo' wvu baay.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Ɛ kelaante kedvu kecii mum bvuŋ. Ɛ kebombom ke bonyii le kè to tasɛɛ mum ley yî Gayus bô Alistakus e, ɛ ɛ̀ to nu bonyii bo Masedonia bò to lɛne bô bo Baul, gufe gɛn bô bó yew nshii noo bondvum e.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Ɛ Baul no gomte keeley gɛn fwe dvu kebombom kedvu, ɛ bonyii bo mbee le tun.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Ɛ bonyii bomew bo baay baay bo jó bò kɛŋke woŋ bò to nu nsáa ye, bvuu ciinse ntum fô wvú le lɛkɛ lɛ fo wvú emom lo etome ɛkalɛ dvú kɛ.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Ɛ kebombom kè to tasɛɛ kedvu mum nɛ bvuŋ no wamte kɛ lo ncɛw ncɛw. Ɛ bomew wamte fin fiɛɛ, ɛ bomew wamte fifi. Kɛ bonyii nteen to cim kee fiɛɛ fì bó to tasɛɛ fó nje fí kɛ.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ɛ Bojuu mum jo Ɛlɛksanda fese fwe dvu kebombom ke bonyii le, ɛ bonyii bomew yɛn mum no kpwaake lɛ wvú kee fiɛɛ fó. Ɛ wvú mum no cici bonyii bô kebo keetaŋe diuw we.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Ɛ bonyii bodvu ke dioo kiɛɛ lɛ Ɛlɛksanda nu wee Juu, ɛ bó bvuu mɛse no wamte lo gɛne fwe yî wee le mwaaŋ, gayte lɛ, “Atɛmis wvu Ɛfɛsus nu nyo' wvu baay.” Ɛ bó ke wam nonɛn, gɛn buy bontam bo kefew e bofɛɛ.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Ɛ wee nsaŋ wvu ɛlaante jodvu ke nɛ ci bó, ɛ bó lu bô diuw. Ɛ wvú bife ɛ̂ bó lɛ, “Bonyii bo Ɛfɛsus, wee nu dvú wvù maa lɛ kɛ ɛ̀ kɛŋke beene bo Ɛfɛsus jan yew ncese nyo' wvù Atɛmis noo tɛ di nyo' le dì to gbweɛ fowe le?
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 No wee nu sɛ wvú nu dvú wvù nulo ekicɛn fifin, tu ben bee keelaame, saa eyuŋsene nɛn kɛ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Ben ɛ to bô bonyii ban fɛn sɛ bó nu ɛ coŋ fiɛɛ yéw bonyo' le, kɛnɛɛ ɛ jeme díɛw yì befe ɛkumɛ nyo' wesebeene wvù kpwoon wvun ŋkuuŋ.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Ɛ́ Dɛmitiyus bô bonyii bew fɛn kɛŋke nsaw bô wee, tu ɛdiuw ɛ nsaw nu dvú yò ɛ̀ nulo ɛ́ bó egɛn eyɛn bonyii bò saake bonsaw e, ɛ́ bô bó esaw.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Ɛ́ fiɛɛ fimew fɛn bvuu nu dvú fele fin fì ben gomte, tu bó nu ke etaa ɛnte jodvu fô nshii bocee ntɛw e.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Me njemyi nɛn, njefo me n'yɛne lɛ fiɛɛ fi ɛbɛn fin nu elese beene diuw e lɛ beene nu ɛ kɛw mvunlaa. Ɛ fí kooy nonɛn, beene saa ekɛŋke fiɛɛ fi lɛŋ fì bó etfuse kɛ.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 No wvú jeme nonɛn, mum gay ɛ kebombom kedvu tawse.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.