Atos 14
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NVT
1 No Baul bô Banaban gɛnɛɛ Ikonium, bvuu ge kɛ lɛŋlɛŋ no bó to geɛ Antiok, keeley yew bunle Bojuu yi jó le, efewci saaka wvù jee dvú. Ɛ bó loocɛ fewcɛ, ɛ Bojuu noo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bee nteen.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Geenɛn, ɛ Bojuu bò to faŋɛɛ keebee nɛ bɛyse bonyii bomew bò to yaa nu kɛ Bojuu, befe bô mvuntelem mvubole lɛ bó eton'yì shém bô bonyii bo mbee le.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Ɛ Baul bô Banaban mɛy kɛ jó ɛ kefew defɛ, no fewci yaa fane kɛ ɛkumɛ Tata. Ɛ Tata nya bó bô mvuŋgay keegee mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e mvù duŋci lɛ fiɛɛ fì bó fewci ɛkumɛ Tata no wvú nu ɛ buw bonyii bô mboyma nu kecɛɛy.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Ɛ bonyii bo ɛ̂ kelaante kedvu le gawsɛn. Ɛ bomew tu ɛ̂ keba ke Bojuu bò to faŋɛɛ keebee ba le, ɛ bomew tu ɛ̂ keba ke boom bo ntum e bo Jisos e.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Ɛ Bojuu ba bô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu noo bikuu bi woŋ e tase, cu ntaŋ keenyɛwle bô boom bo ntum e bo Jisos e, etumyɛ bó bô ɛta ɛ́ bó ekpwekɛn.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 Ɛ bó kiɛɛ ntaŋ wvudvu, mum lewtɛ gɛn woŋ wvù Likonia le, no ghane ɛ̂ bilaante bì Lista bô Dɛlbi le noo ɛ̂ bontɛw bò mbew jó le,
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 fewci saaka wvù jee jó.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Wee mvu to nu Lista, ɛ wvú to ké no shee kɛ fokuse, ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ wvú elɛn kɛ, njefo bó to boke wvú ɛ ɛ̀ nu ŋkɛwlɛ. Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew,
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 ɛ wvú shii no yeke fiɛɛ fì Baul to yɛɛyi. Ɛ Baul luŋ ɛjisɛ yî ye le, yɛn ɛ wee wvudvu kɛŋke mbee lɛ Nyo' nulo efɛ wen,
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 mum gay ɛ̂ wvú foweɛwe lɛ, “Ja eleem we.” Ɛ wvú mum sele we, kɛw no lɛne.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Ɛ kebombom ke bonyii le yɛn fiɛɛ fì Baul ge, mum no sane ɛtalɛ, jemyi ɛ̂ díɛw yi Likonia le lɛ, “Bonyo' nu ɛ tu bonyii ɛ shii ɛ to ɛ̂ beene le.”
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 Ɛ bó mum no teŋe Banaban lɛ Siyus, mum teŋe Baul lɛ Ɛmis no ɛ̀ to ké no yamte kɛ wvú jemyi.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Ɛ̀ to nu ɛ yew ncese nyo' wvù bó teŋe lɛ Siyus wvun nu mbew kelaante kedvu le. Ɛ cee ncese wvu fó mum jo bona' bò bolemsɛ noo fow no too dvú diuw ketaaŋ e lɛ bô bonyii ege ncese dvú ɛ̂ Banaban bô Baul.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ban kiɛɛ fiɛɛ fì bô bonyii bodvu to gomte keege, saayɛ ndvú ye le, lewtɛ ley ɛ̂ bonyii bodvu ɛnte, no kayte lɛ,
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 “Bonyii ban, ben gee ɛ ɛ̀ nu la fin? Bese nu kɛ bonyii lɛŋlɛŋ diɛwɛ ben e, ɛ bese to fɛn keefewcɛ saaka wvù jee wvù nɛn'yi fô Nyo' le lɛ ben ecinɛ bonyo' bo ɛcici ban e, ebiì ɛ ɛ̀ nu Nyo' wvù Nyo' le. Nyo' wvun nu wvù to bomɛɛ ɛbulɛ bô nshɛ noo jóo yi baay baay bô mwɛɛm mvunciim mvù nu mondvuum man e.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Ɛ̀ to nu fwele, ɛ wvú cinɛ bonyii le bitum e bicii, ɛ bó no gee no bó kooŋke.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 Geenɛn, ɛ wvú no gee kɛ mwɛɛm mvù jee fô bonyii le keeduŋci lɛ wen nu dvú. Ɛ wvú no nyaa bó bô jaŋ, ɛ bó kɛŋke ŋgu ɛ̂ kefew ke lɛŋ e, diee yuuke njoŋ.”
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Naa no Banaban bô Baul jemyɛɛ mwɛɛm mvun ɛ̂ bó nɛn, ke ge lo lɛ ce', ɛ bó sɛ lu keege ncese ɛ̂ bó.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Ɛ Bojuu bomew ke nɛ to jó, ɛ bó nɛ Antiok bô Ikonium, bɛyse bonyii nteen ɛ bó tumyɛ Baul bô ɛta. No bó tumyɛɛ, mum gufe buy bô wvú ɛlaante kpwaake lɛ wvú nu ɛ kpwe wase.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Geenɛn, ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le ke to tase ɛ̂ wvú we, ɛ wvú kase nɛ we, tu ɛlaante jodvu. Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ bô Banaban mum nɛ jó, no gɛne ɛ̂ kelaante kè Dɛlbi le.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 No Baul bô Banaban ley Dɛlbi, fewcɛ saaka wvù jee ɛkumɛ Jisos, kɛŋkɛ bonyii bo mbee le jó nteen. Ɛ bó ke nɛ jó kase no tuu jim, fele ɛ̂ bilaante bì Lista bô Ikonium noo Antiok wvu Bisidia le.
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 Ɛ bó no fele nonɛn, yvuwse mvuntelem mvu bonyii bo mbee le, teete bó lɛ bó emɛy kɛ eleemè ntay yî mbee wvubole, keè lɛ bô bowen kɛŋke keeke eyɛn boŋgɛw nteen sɛ keeke eley bvunfon bvu Nyo' le.
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 Ɛ bó bvuu no baayi bocee bintaashɛ bi bonyii bo mbee le, gɛɛle ɛ̂ bintaashɛ bi bonyii bo mbee le bicii. Ɛ́ bó dioo gɛɛle no bamte mwɛɛm mvudien bunlee mum nya bó can Tata Jisos wvù bó beŋe wvú le.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 Ɛ Baul bô Banaban ke fey woŋ wvù Bisidia le, daŋsɛn gɛn wvù Bamfilia le,
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 fewcɛ diɛw Nyo' ɛ̂ kelaante kè Bɛlga le, mum bow gɛn ɛ̂ kelaante kè Atalia le.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 No bó bow jó, ley ɛ̂ ŋguw wvu ɛ̂ joo le, mum kase no tuu jim Antiok. Ɛ Antiok jan nu jò bó to nyaɛ bó can Nyo' le ɛ wvú buw bó bô nfi we ɛ bó sɛ mum no ghane gee lemme din dì bó to mɛsɛɛ.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 No bó fɛse jó, baancɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ bô bó, bô no wvú se yen'yɛɛ mvuntelem mvu bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ́ bó elese fitele yî Jisos e.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 Ɛ Baul bô Banaban ce bô ŋgoo bonyii bo mbee le bodvu ɛ kefew defɛ.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.