Atos 14
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs NAA
1 No Baul bô Banaban gɛnɛɛ Ikonium, bvuu ge kɛ lɛŋlɛŋ no bó to geɛ Antiok, keeley yew bunle Bojuu yi jó le, efewci saaka wvù jee dvú. Ɛ bó loocɛ fewcɛ, ɛ Bojuu noo bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu bee nteen.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Geenɛn, ɛ Bojuu bò to faŋɛɛ keebee nɛ bɛyse bonyii bomew bò to yaa nu kɛ Bojuu, befe bô mvuntelem mvubole lɛ bó eton'yì shém bô bonyii bo mbee le.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Ɛ Baul bô Banaban mɛy kɛ jó ɛ kefew defɛ, no fewci yaa fane kɛ ɛkumɛ Tata. Ɛ Tata nya bó bô mvuŋgay keegee mwɛɛm mvù duŋci mvuŋgay mvu Nyo' le bô mwɛɛm mvu diuw wvù yumɛɛn e mvù duŋci lɛ fiɛɛ fì bó fewci ɛkumɛ Tata no wvú nu ɛ buw bonyii bô mboyma nu kecɛɛy.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Ɛ bonyii bo ɛ̂ kelaante kedvu le gawsɛn. Ɛ bomew tu ɛ̂ keba ke Bojuu bò to faŋɛɛ keebee ba le, ɛ bomew tu ɛ̂ keba ke boom bo ntum e bo Jisos e.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Ɛ Bojuu ba bô bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu noo bikuu bi woŋ e tase, cu ntaŋ keenyɛwle bô boom bo ntum e bo Jisos e, etumyɛ bó bô ɛta ɛ́ bó ekpwekɛn.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Ɛ bó kiɛɛ ntaŋ wvudvu, mum lewtɛ gɛn woŋ wvù Likonia le, no ghane ɛ̂ bilaante bì Lista bô Dɛlbi le noo ɛ̂ bontɛw bò mbew jó le,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 fewci saaka wvù jee jó.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Wee mvu to nu Lista, ɛ wvú to ké no shee kɛ fokuse, ɛ ɛ̀ yaa nulo ɛ́ wvú elɛn kɛ, njefo bó to boke wvú ɛ ɛ̀ nu ŋkɛwlɛ. Ɛ ɛ̀ ke no nu diuu dimew,
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 ɛ wvú shii no yeke fiɛɛ fì Baul to yɛɛyi. Ɛ Baul luŋ ɛjisɛ yî ye le, yɛn ɛ wee wvudvu kɛŋke mbee lɛ Nyo' nulo efɛ wen,
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 mum gay ɛ̂ wvú foweɛwe lɛ, “Ja eleem we.” Ɛ wvú mum sele we, kɛw no lɛne.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Ɛ kebombom ke bonyii le yɛn fiɛɛ fì Baul ge, mum no sane ɛtalɛ, jemyi ɛ̂ díɛw yi Likonia le lɛ, “Bonyo' nu ɛ tu bonyii ɛ shii ɛ to ɛ̂ beene le.”
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Ɛ bó mum no teŋe Banaban lɛ Siyus, mum teŋe Baul lɛ Ɛmis no ɛ̀ to ké no yamte kɛ wvú jemyi.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 Ɛ̀ to nu ɛ yew ncese nyo' wvù bó teŋe lɛ Siyus wvun nu mbew kelaante kedvu le. Ɛ cee ncese wvu fó mum jo bona' bò bolemsɛ noo fow no too dvú diuw ketaaŋ e lɛ bô bonyii ege ncese dvú ɛ̂ Banaban bô Baul.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Ɛ boom bo ntum e bo Jisos e ban kiɛɛ fiɛɛ fì bô bonyii bodvu to gomte keege, saayɛ ndvú ye le, lewtɛ ley ɛ̂ bonyii bodvu ɛnte, no kayte lɛ,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Bonyii ban, ben gee ɛ ɛ̀ nu la fin? Bese nu kɛ bonyii lɛŋlɛŋ diɛwɛ ben e, ɛ bese to fɛn keefewcɛ saaka wvù jee wvù nɛn'yi fô Nyo' le lɛ ben ecinɛ bonyo' bo ɛcici ban e, ebiì ɛ ɛ̀ nu Nyo' wvù Nyo' le. Nyo' wvun nu wvù to bomɛɛ ɛbulɛ bô nshɛ noo jóo yi baay baay bô mwɛɛm mvunciim mvù nu mondvuum man e.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Ɛ̀ to nu fwele, ɛ wvú cinɛ bonyii le bitum e bicii, ɛ bó no gee no bó kooŋke.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Geenɛn, ɛ wvú no gee kɛ mwɛɛm mvù jee fô bonyii le keeduŋci lɛ wen nu dvú. Ɛ wvú no nyaa bó bô jaŋ, ɛ bó kɛŋke ŋgu ɛ̂ kefew ke lɛŋ e, diee yuuke njoŋ.”
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Naa no Banaban bô Baul jemyɛɛ mwɛɛm mvun ɛ̂ bó nɛn, ke ge lo lɛ ce', ɛ bó sɛ lu keege ncese ɛ̂ bó.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Ɛ Bojuu bomew ke nɛ to jó, ɛ bó nɛ Antiok bô Ikonium, bɛyse bonyii nteen ɛ bó tumyɛ Baul bô ɛta. No bó tumyɛɛ, mum gufe buy bô wvú ɛlaante kpwaake lɛ wvú nu ɛ kpwe wase.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Geenɛn, ɛ ŋgoo bonyii bo mbee le ke to tase ɛ̂ wvú we, ɛ wvú kase nɛ we, tu ɛlaante jodvu. Ɛ bvú ke buy yuu, ɛ bô Banaban mum nɛ jó, no gɛne ɛ̂ kelaante kè Dɛlbi le.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 No Baul bô Banaban ley Dɛlbi, fewcɛ saaka wvù jee ɛkumɛ Jisos, kɛŋkɛ bonyii bo mbee le jó nteen. Ɛ bó ke nɛ jó kase no tuu jim, fele ɛ̂ bilaante bì Lista bô Ikonium noo Antiok wvu Bisidia le.
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Ɛ bó no fele nonɛn, yvuwse mvuntelem mvu bonyii bo mbee le, teete bó lɛ bó emɛy kɛ eleemè ntay yî mbee wvubole, keè lɛ bô bowen kɛŋke keeke eyɛn boŋgɛw nteen sɛ keeke eley bvunfon bvu Nyo' le.
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Ɛ bó bvuu no baayi bocee bintaashɛ bi bonyii bo mbee le, gɛɛle ɛ̂ bintaashɛ bi bonyii bo mbee le bicii. Ɛ́ bó dioo gɛɛle no bamte mwɛɛm mvudien bunlee mum nya bó can Tata Jisos wvù bó beŋe wvú le.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Ɛ Baul bô Banaban ke fey woŋ wvù Bisidia le, daŋsɛn gɛn wvù Bamfilia le,
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 fewcɛ diɛw Nyo' ɛ̂ kelaante kè Bɛlga le, mum bow gɛn ɛ̂ kelaante kè Atalia le.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 No bó bow jó, ley ɛ̂ ŋguw wvu ɛ̂ joo le, mum kase no tuu jim Antiok. Ɛ Antiok jan nu jò bó to nyaɛ bó can Nyo' le ɛ wvú buw bó bô nfi we ɛ bó sɛ mum no ghane gee lemme din dì bó to mɛsɛɛ.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 No bó fɛse jó, baancɛ kentaashɛ ke bonyii bo mbee le, see fiɛɛ ficii ɛ̂ bó no Nyo' se lemɛɛ bô bó, bô no wvú se yen'yɛɛ mvuntelem mvu bonyii bò yaa nu kɛ Bojuu le, ɛ́ bó elese fitele yî Jisos e.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Ɛ Baul bô Banaban ce bô ŋgoo bonyii bo mbee le bodvu ɛ kefew defɛ.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.