Apocalipse 6

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ɛ me no ntaale no Waa Njee wɛ to bayte kelay ke fwe ɛnte jo bilay bi bisooshwiy biɛ, nɛ n'yuw ɛ fiɛɛ fimew ŋgoo mwɛɛm mvu mvuyuum mwɛ le jeme bô diɛw kɛ diɛwɛ ɛ bay jaŋ, gay lɛ, “To!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Lɛ me ntaa, nɛ n'yɛn nyambala mi yì baa le ɛ wee ɛ ben yî dvú le, kɛŋke kenɛw. Ɛ bó mum bon kefo ke bvunfon e ɛ̂ wvú ɛfa, ɛ wvú buy, gɛn no diuu soo.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Ɛ Waa Njee ke bay kelay ke bokaŋ bofɛɛ, ɛ me n'yuw ɛ fiɛɛ fi bokaŋ bofɛɛ ŋgoo mwɛɛm mvu mvuyuum mwɛ le gay lɛ, “To!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Ɛ nyambala mi buy ɛ yí yɛɛle nɛn ghaŋŋ, ɛ bó mum nya nyo jem mi yi baay ɛ̂ wee wvù to benɛɛ yî dvú le, nya wvú bô mvuŋgay keecake nyɛkeey yî ɛkolɛ ke nshɛ le kecii wvu lɛ bonyii eyuwyi bomew.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Ɛ Waa Njee ke bay kelay ke bokaŋ botɛte, ɛ me n'yuw ɛ fiɛɛ fi bokaŋ botɛte ŋgoo mwɛɛm mvu mvuyuum mwɛ le gay lɛ, “To!” Lɛ me ntaa, nɛ n'yɛn nyambala mi yì yiile le, ɛ wee ɛ ben yî dvú le kɛŋke nfew wvù bó feeke mwɛɛm yî dvú le ɛ̂ wvú ɛbo.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Ɛ me nɛ n'yuw kɛ diɛwɛ diɛw mi jemyi ɛntelɛŋ jo mwɛɛm mvu mvuyuum mvu mvunɛm mwɛ gayte lɛ, “Wee nu ke ejo nlawma wvu yî diuu le dicile sɛ guy fiŋkone fi ɛgiŋ e dvú, kɛnɛɛ ejo nlawma wvu yî diuu le dicile sɛ guy mvuŋkone mvu ɛsɛ le dvú mvuntɛntem. Geenɛn fo wo eshiw mɛɛm bô mbvuum kɛ!”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Ɛ Waa Njee ke bay kelay ke bokaŋ bonɛw, ɛ me n'yuw diɛw fiɛɛ fi bokaŋ bonɛw ŋgoo mwɛɛm mvu mvuyuum mwɛ le ɛ yí gay lɛ, “To!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Lɛ me ntaa, nɛ n'yɛn nyambala mi le ɛ yí yayse lo, ɛ diee di wee wvù ben yî dvú le nu lɛ Kpwe. Ɛ wvumvu wee bii ɛjim ɛ diee nu Woŋboŋkfu. Ɛ bó nya bó bô mvuŋgay lɛ bó ejo bonyii bo yî keba ke nshɛ le kemwaaŋ ɛnte jo binɛw, elɛse bonyii bodvu bô nyó jem noo jeŋ noo kenfim noo nyám yi ŋkpwaante.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Ɛ Waa Njee ke bay kelay ke bokaŋ botin, ɛ me n'yɛn biyoy bi bonyii le ɛkuse jo ketaŋ ke ncese le. Ɛ biyoy bin nu bi bonyii bò bó to yuwyɛɛ bó nje diɛw Nyo' bô fiɛɛ fì bó to jemyi leeme yî dvú le.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Ɛ bí wamte foweɛwe lɛ, “O Tata Nyo' wvù nu Ɛwe jo Mwɛɛm Mvunciim, wo wvù yuule, nu kecɛɛy. Wo nu ke ecɛy egɛn ebuy nɛɛ sɛ sumtɛn nsaw wese etfuse ɛnvukɛ yî bonyii bò to yuwyɛɛ bese le bò nu yî ɛkolɛ ke nshɛ le?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Ɛ bó mum nya ndvú yì baa ɛ̂ wee mwaaŋ mwaaŋ bó le, gay lɛ bó ebvuu emoocɛ caan, egɛn ebuy no bó nu ke emɛse eyuwyɛ boom bo bwee bó le bò nu tɛn bonyii bo lemme le bo Nyo' le bò bó to nu keeke eyuwyɛ kɛ no bó to yuwyɛɛ bó.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Ɛ Waa Njee ke bay kelay ke bokaŋ bosoocaan, ɛ me ntaa nɛ n'yɛn ɛ nshɛ shiw bô mvuŋgay, ɛ diuu baŋke no yiile nɛn tibtibtib diɛwɛ ndvu kembamkpwe le, ɛ kpwee wvù tfule baŋke no yɛɛle nɛn buŋŋ diɛwɛ ɛlɛmɛ le.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ɛ jón nɛn'yi fowe gbwekene fokuse diɛwɛ mvuntam mvù bɛɛ ndɛcindɛci ɛ nffum fele kale le.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Ɛ ɛbulɛ nɛ kɛwe diɛwɛ kemba ke ŋwa' le mum la lo. Ɛ dikum dicii bô bindvuy bicii ja fô mvú to nu.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Ɛ bonfon bo yî nshɛ le noo bonyii bo baay baay bocii noo bikuu bi bonyii bo nci le bi baay baay noo bonyii bo kpwaw e noo bontɛmemvuŋgay naa noo bonyii bocii kɛnɛɛ bonfaw kɛnɛɛ bò yaa nu kɛ bonfaw, mum no nyiimene ɛ̂ ditfum e noo ɛ̂ bimbaan e kuse yî dikum e.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Ɛ bó nyiimene nonɛn, fuuŋke ɛ̂ dikum bô bimbaan gayte lɛ, “Ben egbwekɛn yî yese le, ebaŋyɛ bese fo wee wɛ wvù nu ɛ shii yî kawla le eyɛne bese le bô fo Waa Njee eduŋcɛ shém ye yì ffuuke yî yese le.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Diuu dì bó nu eduŋcɛ shém yibo yì ffuuke nu ɛ to wase ɛ kocɛn, ɛ kɛ wee yaa nu dvú wvù nulo eleem ɛ̂ bó fwe kɛ.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.