2 Coríntios 7

Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nsáa yɛm shém, no Nyo' nu ɛ nya boŋkawma ban ɛ̂ beene nɛn, beene emum ecukɛ fiɛɛ ficii fì beete bô ye yesebeene noo keyoy kesɛɛbeene. Beene eyuulè gɛne mɛɛse no beene cee yî nfan wvù wvu Nyo' le.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Ben egɛɛ bvudvuu ɛ̂ mvuntelem mvunɛn e fô bese le. Kɛ bese nu ɛ jay fiɛɛ fô wee le kɛ. Kɛ bese nu ɛ lɛɛ wee kɛ, ɛ kɛ bese nu ɛ fiw wee mvu kɛ.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Kɛ me njemyi nɛn lɛ me nsaake lo ben kɛ. Me nu ɛ ŋgay wase ɛ̂ ben lɛ ben nu naa lo fitele fisɛse, ɛ́ ɛ̀ cim nu keekpwe kɛnɛɛ keenu dvú, tu beene nu enu kɛ yî kentaashɛ le.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Me nu ɛ ŋgɛɛ fitele fiem yî yene le baay. Me ŋkɛŋke kembense ye ke baay ɛkumɛ ben. Fitele fiem lɛɛtene baay ɛkumɛ ben. Ɛnte jo boŋgɛw bocii bò bese yɛne nu ɛ me n'yuuke kɛ ɛ ɛ̀ nu njoŋ.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 Naa no bese to leyɛɛ woŋ wvù Masedonia le, bese to baa kɛŋke nlɛɛtɛn kɛ. Bese to kɛŋke boŋgɛw biba bicii. Bonyii to gomte diuw bee bó, ɛ bese bvuu kɛŋke nfan ɛ̂ mvuntelem mvusɛse le.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Geenɛn, ɛ Nyo' wvù lɛɛsee mvuntelem mvu bonyii bò nu yî yii le ke lɛɛse mvuntelem mvusɛse bô nto wvù Taytus to toɛ.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 Ɛ kɛ ɛ̀ to mɛy kɛ nto we maaŋ wvù to lɛɛsɛɛ mvuntelem mvusɛse kɛ. Ɛ̀ to nu tɛn je yì ben to lɛɛsɛɛ fiew fitele jó. Wvú to nu ɛ see ɛ̂ bese lɛ ben shieele baay keeyɛn me le, bô no ben kɛŋke yii fô bikuu binɛn e, noo no ben kɛŋke shiee fô me le. No me n'yuwɛɛ nonɛn, mbvuu n'yuw naa lo njoŋ baay.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 Ɛ́ ɛ̀ cim nu naa lɛ ŋwa' wvù me nto nsaŋɛɛ fô ben e wɛ to nu ɛ ge ɛ ben no nu yii yii, tu kɛ me ncim ŋkumyi ye kɛ. Geenɛn, ɛ me nto ŋkume kɛ ye, njefo me n'yɛne lɛ ŋwa' wɛm wvudvu to nu ɛ ge ɛ ben no nu yii yii. Geenɛn, ben to nu yii yii kɛ yî kefew e nɛn caan.
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 Me ɛ no n'yuuke njoŋ keseen, ɛ ɛ̀ yaa nu njefo ben to nu ɛ no nu yii yii kɛ. Ɛ̀ nu njefo yii yin to nu ɛ ge ɛ ben kumɛn mvuntelem mvunɛn. Ben to kɛŋke yii ɛ ɛ̀ nu ɛ̂ je yì Nyo' gomte le. Nonɛn bese to baa ge fiɛɛ fimew fì befe fô ben e kɛ.
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 Ɛ́ wee kɛŋke yii ɛ̂ je yì Nyo' gomte le, tu fí nu ege ɛ́ wvú ekumɛn fitele fiew. Ɛ́ fifin eto ɛ ɛ̀ nu bô mboyma fô wvú le, saa eto ɛ ɛ̀ nu bô fiɛɛ fì wvú ekumyi ye yî dvú le kɛ. Geenɛn, ɛ́ wee kɛŋke yii ɛ̂ je bonyii bo yî woŋ wvun e, tu yí nu ke eto ɛ ɛ̀ nu bô kpwe.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Ben eyɛn lɛ fiɛɛ fì yii yì ɛ̀ nu yì Nyo' gomte nu ɛ to dvú fô ben e. Ben eyɛn no ben nu ɛ jo mwɛɛm naa shiee le. Ben eyɛn tɛn no ben nu ɛ ge fiɛɛ ficii keeduŋcɛ lɛ kɛ ben kɛŋke ɛbo fô fiɛɛ fì befe fidvu le kɛ. Ben eyɛn no fiɛɛ fidvu nu ɛ ton'yɛ ben. Ben eyɛn nfan wvù ben nu ɛ kɛŋkɛ. Ben eyɛn shiee wvu baay wvù ben kɛŋke keeyɛn me le. Ben eyɛn shiee wvù ben kɛŋke keege fiɛɛ fi lɛŋ. Ben eyɛn tɛn kfuu ŋgɛw wvù ben nu ɛ nya ɛ̂ wee wvudvu wvù geɛ jay. Yî fiɛɛ le ficii nu ɛ ben ɛ duŋcɛ lo lɛ kɛ ben kɛŋke naa lo ɛbo fô fiɛɛ fidvu le kɛ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 Nonɛn, naa no me nto ncim nsaŋɛɛ ŋwa' wɛ fô ben e nu ɛ kɛ me nto nsaŋ nje wee wvù to geɛ jay, kɛnɛɛ wee wvù bó to geɛ jay fô wvú le kɛ. Me nto nsaŋ wvu lɛ ɛ̀ nulo ɛ́ ben eduŋcɛ fô bikuu binɛn e ɛ̂ Nyo' ɛjise lɛ ben kɛŋke shiee fô bese le.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 Nonɛn fifin nu ɛ ge shém ɛ no lɛɛtene bese.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 Naa me nto ŋké no nsaale wase ye bô ben ɛ̂ Taytus, ben to baa shoose me kɛ. Kensaa ye kè bese to ké no saale bô ben ɛ̂ Taytus nu ɛ duŋcɛ lɛ ɛ̀ nu ke kecɛɛy. Ɛ ɛ̀ nu kɛ lɛŋlɛŋ no fiɛɛ ficii fì bese to ké no jemyi ɛ̂ ben nu tɛn kecɛɛy.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 Wvú wvù Taytus ké kumyi no ben bocii to yuwɛɛ wvú le, bô no ben to fiisɛnɛɛ wvú fane, ciiŋke, ɛ wvú bvuu koŋ ben naa fesɛn lo.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 Me tɛn n'yuuke njoŋ njefo me nu ɛ ŋgɛɛ bvufee bwem yî yene le ɛ ŋgɛn ɛ mɛse.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.