2 Coríntios 3
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs VC
1 Me nfɛn ŋgayte nɛn ɛ fí nu lɛ bese bvuu kaase duŋci lo bikuu bisɛse ɛ̂ ben e? Nuu lɛ bese shieele boŋwa' diɛwɛ no bonyii bomew shieele boban boŋwa' bò nɛ fô bese le kɛnɛɛ fô ben e bò duŋci bonyii bò ɛ̀ nu bese lɛ?
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Ben kebɛɛ nu wase ŋwa' wese wvù bó nu ɛ saŋ ɛ̂ mvuntelem mvusɛse le lɛ wee tfuu nulo ekiɛɛ ebvuu etaaŋke.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Ben yen'yi lɛ ben nu ŋwa' Klistu ɛ bese ɛ seyse. Ŋwa' wvun nu ɛ kɛ bó saŋ ɛ ɛ̀ nu bô kete ke ŋwa' le kɛ. Bó saŋ ɛ ɛ̀ nu bô Keyoy ke Nyo' wvù kɛŋke nshii le. Ɛ kɛ bó saŋ ɛ ɛ̀ nu yî biwaŋ bi ɛta yo ɛta le kɛ. Bó saŋ ɛ ɛ̀ nu yî biwaŋ bì ɛ̀ nu mvuntelem mvu bonyii le.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Fifin nu fiɛɛ ɛ bese jemyi ɛ̂ Nyo' ɛjise sɛ kemaŋɛn nje Klistu.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Kɛ ɛ̀ nu lɛ bese nu ɛ kocɛn bô bikuu bisɛse keege fiɛɛ fimew wvù bese ke nɛ eduu lɛ fiɛɛ fimew nɛ fô bese le kɛ. Ɛ̀ ge Nyo' bese ɛ sɛ kocɛn.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 Wvú nu ɛ ge bese ɛ kocɛn keelemte yî saaka moŋkan mo monfɛm e. Kɛ moŋkan man yaa nu mò bii ɛ ɛ̀ nu bonci bò bó saŋɛɛ lo bô can kɛ. Ɛ̀ nu mo Keyoy ke Yuule le. Bonci to too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe. Geenɛn ɛ Keyoy nyaa ɛ ɛ̀ nu nshii ɛ̂ bonyii.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Je yi yvum yì bó to gee mwɛɛm jó nu ɛ bó to cow bonci bodvu yî biwaŋ bi ɛta le. Seke Muses to too bô bonci bodvu nu ɛ kɛ bonyii bo Islael to kee keebvuu etaa bvushiw bwew kɛ, nje n'yuu Nyo' wvù to baa yî bvushiw bwew e. Ɛ́ yiyɛ je yi yvum yì to too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe to too kɛŋke n'yuu Nyo', ɛ n'yuu wvun nu wvù to baa nonɛn jimte wase kaa gɛne lo,
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 ɛ́ n'yuu je yì bó gee mwɛɛm jó yì ɛ̀ nu yi Keyoy ke Yuule saa efey naa lo wvuwɛ n'yuu le?
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Ɛ́ je yì bó to gee mwɛɛm jó yì to too bô fiɛɛ fì leese lo bonyii ŋgɛw e, to too bô n'yuu Nyo', kɛ tu je yì bó gee mwɛɛm jó yì ɛ̀ nu yì Nyo' joo bonyii lɛ bó nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise nulo ekɛŋke n'yuu ɛ wvú fele lo wvuwɛ!
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Kecɛɛy kedvu nu lɛ fiɛɛ fì to too kɛŋke n'yuu Nyo' fidvu nu ɛ lase wase n'yuu we njefo n'yuu wvù kuuke fele wvuwɛ nu ɛ to wase.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Ɛ́ fiɛɛ fì to kaa wase gɛne lo to too bô n'yuu Nyo', kɛ tu n'yuu fiɛɛ fì too keenu wase kemakaa nu ekuuke fele naa lo wvuwɛ!
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 No bese kee nonɛn sɛ kemaŋɛn, bese ɛ mum ɛ no fewci yaa fane kɛ.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Kɛ bese nu diɛwɛ Muses wvù to ké baŋ bvushiw bwew bô ndvu keege lɛ fo bonyii bo Islael etaale no n'yuu wvù to baa yî bvushiw bwew e jimte kaa gɛne kɛ.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 Geenɛn bonyii bodvu nu ɛ bvufee bvubole to jiime. Ɛ naa ɛ to ɛ buy ɛbɛn wvun e, nu ɛ bó dioo taaŋke fiɛɛ ɛ̂ ŋwa' moŋkan mo moyvuum e, ɛ́ bó eyuw, ɛ fiɛɛ no nu ɛ fí ɛ baŋ kɛ bvufee bvubole. Ɛ̀ nu kɛ yî Klistu le wvù ɛ̀ nulo ɛ́ bó ecake fiɛɛ fì baaŋke fidvu.
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 Yî kecɛɛy e, ɛ to ɛ buy naa ɛbɛn wvun e, nu ɛ bó taaŋke fiɛɛ ɛ̂ Ŋwa' Muses e, ɛ fiɛɛ no nu kɛ ɛ fí ɛ baŋ bvufee bvubole.
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Geenɛn ɛ́ wee ke etu wase bô Tata, ɛ́ bó mum cake fiɛɛ fì baaŋke fidvu.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Tata wvun nu Keyoy, ɛ naa fɛɛ fô Keyoy kin nu, nu ɛ bonyii ke buy kɛ yî bvunfaw e.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Fí nu lɛ beene bocii bò nu sɛ fiɛɛ bɛɛ baaŋke monshim mosɛɛbeene nu ɛ n'yuu Tata baa yî yese beene le, gee ɛ beene baa mum kumene gɛne fwe fwe fieesene wase ɛ ɛ̀ nu wvú. Ŋkumɛn wvun nu ɛ ɛ̀ gee Tata wvù ɛ̀ nu Keyoy ke Yuule.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.