2 Coríntios 3
Ŋwa' Nyo' Moŋkan mo Monfɛm (NHUNT) vs ARA
1 Me nfɛn ŋgayte nɛn ɛ fí nu lɛ bese bvuu kaase duŋci lo bikuu bisɛse ɛ̂ ben e? Nuu lɛ bese shieele boŋwa' diɛwɛ no bonyii bomew shieele boban boŋwa' bò nɛ fô bese le kɛnɛɛ fô ben e bò duŋci bonyii bò ɛ̀ nu bese lɛ?
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Ben kebɛɛ nu wase ŋwa' wese wvù bó nu ɛ saŋ ɛ̂ mvuntelem mvusɛse le lɛ wee tfuu nulo ekiɛɛ ebvuu etaaŋke.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Ben yen'yi lɛ ben nu ŋwa' Klistu ɛ bese ɛ seyse. Ŋwa' wvun nu ɛ kɛ bó saŋ ɛ ɛ̀ nu bô kete ke ŋwa' le kɛ. Bó saŋ ɛ ɛ̀ nu bô Keyoy ke Nyo' wvù kɛŋke nshii le. Ɛ kɛ bó saŋ ɛ ɛ̀ nu yî biwaŋ bi ɛta yo ɛta le kɛ. Bó saŋ ɛ ɛ̀ nu yî biwaŋ bì ɛ̀ nu mvuntelem mvu bonyii le.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Fifin nu fiɛɛ ɛ bese jemyi ɛ̂ Nyo' ɛjise sɛ kemaŋɛn nje Klistu.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Kɛ ɛ̀ nu lɛ bese nu ɛ kocɛn bô bikuu bisɛse keege fiɛɛ fimew wvù bese ke nɛ eduu lɛ fiɛɛ fimew nɛ fô bese le kɛ. Ɛ̀ ge Nyo' bese ɛ sɛ kocɛn.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 Wvú nu ɛ ge bese ɛ kocɛn keelemte yî saaka moŋkan mo monfɛm e. Kɛ moŋkan man yaa nu mò bii ɛ ɛ̀ nu bonci bò bó saŋɛɛ lo bô can kɛ. Ɛ̀ nu mo Keyoy ke Yuule le. Bonci to too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe. Geenɛn ɛ Keyoy nyaa ɛ ɛ̀ nu nshii ɛ̂ bonyii.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Je yi yvum yì bó to gee mwɛɛm jó nu ɛ bó to cow bonci bodvu yî biwaŋ bi ɛta le. Seke Muses to too bô bonci bodvu nu ɛ kɛ bonyii bo Islael to kee keebvuu etaa bvushiw bwew kɛ, nje n'yuu Nyo' wvù to baa yî bvushiw bwew e. Ɛ́ yiyɛ je yi yvum yì to too ɛ ɛ̀ nu bô kpwe to too kɛŋke n'yuu Nyo', ɛ n'yuu wvun nu wvù to baa nonɛn jimte wase kaa gɛne lo,
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 ɛ́ n'yuu je yì bó gee mwɛɛm jó yì ɛ̀ nu yi Keyoy ke Yuule saa efey naa lo wvuwɛ n'yuu le?
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Ɛ́ je yì bó to gee mwɛɛm jó yì to too bô fiɛɛ fì leese lo bonyii ŋgɛw e, to too bô n'yuu Nyo', kɛ tu je yì bó gee mwɛɛm jó yì ɛ̀ nu yì Nyo' joo bonyii lɛ bó nu teytey ɛ̂ wvú ɛjise nulo ekɛŋke n'yuu ɛ wvú fele lo wvuwɛ!
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Kecɛɛy kedvu nu lɛ fiɛɛ fì to too kɛŋke n'yuu Nyo' fidvu nu ɛ lase wase n'yuu we njefo n'yuu wvù kuuke fele wvuwɛ nu ɛ to wase.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Ɛ́ fiɛɛ fì to kaa wase gɛne lo to too bô n'yuu Nyo', kɛ tu n'yuu fiɛɛ fì too keenu wase kemakaa nu ekuuke fele naa lo wvuwɛ!
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 No bese kee nonɛn sɛ kemaŋɛn, bese ɛ mum ɛ no fewci yaa fane kɛ.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Kɛ bese nu diɛwɛ Muses wvù to ké baŋ bvushiw bwew bô ndvu keege lɛ fo bonyii bo Islael etaale no n'yuu wvù to baa yî bvushiw bwew e jimte kaa gɛne kɛ.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 Geenɛn bonyii bodvu nu ɛ bvufee bvubole to jiime. Ɛ naa ɛ to ɛ buy ɛbɛn wvun e, nu ɛ bó dioo taaŋke fiɛɛ ɛ̂ ŋwa' moŋkan mo moyvuum e, ɛ́ bó eyuw, ɛ fiɛɛ no nu ɛ fí ɛ baŋ kɛ bvufee bvubole. Ɛ̀ nu kɛ yî Klistu le wvù ɛ̀ nulo ɛ́ bó ecake fiɛɛ fì baaŋke fidvu.
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 Yî kecɛɛy e, ɛ to ɛ buy naa ɛbɛn wvun e, nu ɛ bó taaŋke fiɛɛ ɛ̂ Ŋwa' Muses e, ɛ fiɛɛ no nu kɛ ɛ fí ɛ baŋ bvufee bvubole.
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Geenɛn ɛ́ wee ke etu wase bô Tata, ɛ́ bó mum cake fiɛɛ fì baaŋke fidvu.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Tata wvun nu Keyoy, ɛ naa fɛɛ fô Keyoy kin nu, nu ɛ bonyii ke buy kɛ yî bvunfaw e.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Fí nu lɛ beene bocii bò nu sɛ fiɛɛ bɛɛ baaŋke monshim mosɛɛbeene nu ɛ n'yuu Tata baa yî yese beene le, gee ɛ beene baa mum kumene gɛne fwe fwe fieesene wase ɛ ɛ̀ nu wvú. Ŋkumɛn wvun nu ɛ ɛ̀ gee Tata wvù ɛ̀ nu Keyoy ke Yuule.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.