Atos 7

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 In ueyiteopixcatlayacanqui octlahtlanih in Esteban:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Esteban oquihtoh:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Uan Dios oquiluih: “Ixconcaua in tlali campa tonpoui uan naquin oc quen itquimonita, uan xoyau itich in tlali campa neh inmitzonnextilis.”
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Ihcuacon oquicau in tlali Caldea uan ochanchiuato Harán. Satepan omomiquilih nipapan, uan itich non tlali Dios ocquixtih uan ocualicac itich nin tlali campa axan namonchanchiuah.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Masqui ohcon, Dios amitlah ocaxcatih itich nin tlali, dion campa tolohtos, pero omoyectencau icmactis mai iaxca nin tlali uan imaxca nochtin aquihqueh oneuah itich yeh. Ohcon oquiluih masqui ayamo oquinpiaya iconeuan.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 In Dios noiuqui oquiluih: “Naquin oneuah motich, chanchiuasqueh itich se uehca tlali tlen teaxca, uan ompa quimanasqueh queh esclavos uan ohcon isqueh temac, uan mic tlamantli quintlahyouiltisqueh nauiciento xiuitl.”
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Pero Dios noiuqui oquiluih: “Neh inquintlatzacuiltis in tocniuan tlen chanchiuah itich in tlali campa quimanasqueh queh esclavos, uan satepan naquin oneuah motich quisasqueh itich non tlali uan nican nechtlacachiuasqueh.”
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Ihcuacon Dios omotlahtolsintilih iuan Abraham uan octiquitih macmochiuilican in judiohnescayotl uan yeh non macnexti nic omotlahtolsintilihqueh. Ica non ipan chicueyi tonal ihcuac ones Isaac, iconeu Abraham, yeh octlalilih in judiohnescayotl, uan ohcon oquichiu in Isaac iuan niconeu Jacob, uan Jacob ohcon oquinchiuilih nochtin nimahtlactlamome coneuan, naquin toueyitahuan judíos.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Ninqueh in toueyitahuan judíos ocnixicolitayah nimicniu José, uan ica non ocnamacaqueh macuicacan queh esclavo itich in tlalmeh Egipto. Masqui ohcon, Dios iuan ometzticatca in José.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Uan Dios ocpaleuih itich nochi in tlapanolis, uan ocmactih cuali tlayoluilis uan ocmochiuilihtzinoh que in Faraón, ueyitiquiuahqui ompa Egipto, macyequita. Uan Faraón octlalih in José matlayacanto ipan Egipto uan ipan nochi tlen in Faraón ocpiaya.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Ihcuacon otlamayantic itich nochi in tlali Egipto uan Canaán, uan simi otlapanouayah, uan in toyauehcautahuan amo ocahsiah tlenoh iccuasqueh.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Ihcuac in Jacob oquimat catqui trigo nepa Egipto, oquintitlan niconeuan uan ihcuacon oyahqueh yaquin ic sipa, yehuan yen toyauehcautahuan.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Uan ihcuac ya ic opa oyahqueh, in José omoteixmatiltih innauac nicniuan. Ihcuacon Faraón oquimixmat nichanehcauan in José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Satepan José otlatitlan macanatin Jacob, nipapan, iuan nochtin nichanehcauan. Ica nochi ocatcah yeyi poual uan caxtol (75) ichanehcauan.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Ohcon Jacob ochanchiuato Egipto uan ompa omomiquilih, uan in toueyitahuan noiuqui ompa omomiquilihqueh.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Satepan oquinuicaqueh itich in altipetl Siquem, uan oquintlalihqueh itich in ticochtli tlen Abraham oquincouilih niconeuan Hamor tlen pouih Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Ihcuac yoahsitoya in tonal ihcuac Dios quinmactis in toueyitahuan tlen omoyectencau inauac in Abraham, in tochancaicniuan simi omomiquiltihtoyah ompa Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ic ihcuacon opeu tlanauatia ocse ueyitiquiuahqui itich in tlali Egipto, naquin amo oquixmat in José.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Nin ueyitiquiuahqui oquimat quenih quincahcayauas in tochancaicniuan, uan oquintlahyouiltih in toyauehcautahuan, uan oquinchiualtih maquintlatiuican ninconeuan tlen yaquin nesih uan ohcon mayacatlamican.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Itich nonqueh tonalmeh ones Moisés, uan Dios ocyoluilitaya non conetl. Uan nitahuan oquiscaltihqueh yeyi tlapoual.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Uan ihcuac nitahuan occauqueh isel itenco in miquilis, nichpocau in Faraón ocan uan oquiscaltih quemeh iconeu.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ohcon Moisés oquixpitlanihqueh ica nochi in tlaixmatilistli tlen ocmomachtayah Egipto, uan omochiu tlacatl naquin ocmatia cuali tlahtos uan ocmatia tlenoh icchiuas.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Ihcuac Moisés ocpiaya ome poual xiuitl, ocyoltilan quintlahpalotiu nichancaicniuan israelitas.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Uan oquitac ompa se egipcio occohcocohtoya se israelita. Moisés ocpaleuih uan ocmacuip, uan ocmictih in egipcio.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés ocyoluaya nichancaicniuan israelitas ocahsicamatisquiah nic ica yeh Dios ocniquia quinquixtis itich non tlali Egipto. Pero yehuan amo ocahsicamatqueh.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Oualimostic Moisés oquimahsic ome israelitas tlen omotiuihtoyah. Yeh ocniquia icsehseuis in ixnamictli. Oquimiluih: “Namehuantzitzin namonicnimeh; ¿tleca nanconniquih nanmocohcocosqueh?”
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ihcuacon naquin occohcocohtoya nocse oquixnamic in Moisés uan oquiluih: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Itconniqui itnechonmictis quemeh yalua otconmictih in egipcio?”
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ihcuac Moisés oquicac non, ocholoh uan ochanchiuato itich in tlalmeh Madián queh motepaluani, uan ompa onesqueh ome iconeuan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Ome poual xiuitl satepan, campa tlauaquilistlah icah in tipetl Sinaí, se iluicactlatitlantli omonextih inauac, omonextih quemeh tlitl oxotlatoya itich se tlayaual uitztli.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Moisés ocmotetzauih ihcuac oquitac non, uan ihcuac omotoquih inauac oquicac nitlahtoltzin in toTecotzin, oquihtoh:
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Neh niDios namoyauehcautahuan, niDios in Abraham, in Isaac uan in Jacob.” Moisés opeu uiuiyoca ica mohcayotl uan amo omixeuaya quitas.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 In toTecotzin oquiluih: “Ixquinquixti moticacuan, pues in tlali campa tihcatoc tlamouisticapantzinco.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Cuali yonquitac quen tlahyouiah noaxcauan in israelitas nepa Egipto, uan yonquincac quen tlaocoltzahtzih. Ica non onualtimoc onquinquixtico acmo maican ompa. Axan ixualmotoqui nonauac, neh inmitztitlanis Egipto.”
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Yehua nin Moisés naquin in israelitas amo ocuilitaqueh uan oquixiluihqueh: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?”, yehua naquin Dios octitlan quemeh tlayacanqui uan intemaquixtihcau in israelitas, ica nichicaualis in iluicactlatitlantli tlen ocmonextilih itich in tlayaual uitztli.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Uan nin Moisés oquinquixtih acmo maican Egipto intochancaicniuan israelitas, uan oquinchiu tetzauimeh uan nescayomeh Egipto uan itich in mar non itoocaa Chichiltic uan ome poual xiuitl campa tlauaquilistlah.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Nin yeh in Moisés naquin oquimiluih in tocniuan tlen pouih Israel: “De namochancaicniuan namoTecotzin Dios namechoualtitlanilis se teotlanauatani quemeh neh. [Ixconchiuacan tlen Yeh namechoniluis.]”
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Yehua nin Moisés naquin ihcuac ocatca inuan in toyauehcautahuan campa tlauaquilistlah, in iluicactlatitlantli ocnohnotz itich in tipetl Sinaí, uan yehua naquin ocsilih uan otechmatiltih in tlahtolten tlen ictemacah yolilistli.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 ’Pero in toyauehcautahuan amo ocniqueh ictlacamatisqueh in Moisés; yehyeh ocsicantlalihqueh, uan oquinyoltilanaya mocuipasqueh Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Uan oquiluihqueh in Aarón: “Ixtechimonchihchiuili siqui todioses tlen matechyacanacan, pues nin Moisés naquin otechquixtih nepa Egipto amo itmatih tlenoh ipan omochiu.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Ihcuacon ocmachiuqueh se piseloh tlen octeneuqueh dios, uan ocmactihqueh tlahpialtlatemactil, uan ohcon oquiluichiuilihqueh tlen yehuan ocmachiuqueh.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Ica non Dios omihcuanih de innauac, uan oquincau maquintlacachiuacan in tlauilten tlen cateh iixco in iluicac, ohcon quen ihcuiliutoc itich nintlahcuilol in teotlanauatanih:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Amo, tlamo yeh onanconuicatinimiah nical yen Moloc,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’In toyauehcautahuan ocpiayah campa tlauaquilistlah in teopantli de mantiado tlen ilnamicocatl den tlahtolsintilil. Non teopantli occhihchiuqueh quen Dios otlanauatihca, ihcuac octiquitih in Moisés macchiua quemeh yeh yoquitaca.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Non teopantli de mantiado in toyauehcautahuan oquimaxcatihqueh ninconeuan, uan yehuan ocualicaqueh nican ihcuac oualahqueh iuan Josué ocmoaxcaticoh ninqueh tlalmeh tlen ocatcah inyohca naquin amo israelitas, naquin Dios oquinquihquixtih imixpan. Uan non teopantli nican ocatca hasta ihcuac in David oyah ueyitiquiuahqui.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 David ocpiaya niteyequitalitzin Dios, uan octlatlautih Dios maccauili icchiuas se ueyi teopantli campa chanchiuas Yehuatzin niDios in Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Pero yen Salomón naquin occhiuilih in teopantli.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Masqui tlamilauca in Dios Ueyihcatzintli amo mochanchiuilia itich in teopanten tlen quinchiuah in tlacameh. Ohcon quemeh quihtoua in teotlanauatani:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 In iluicac poui notiquiuahcaicpal,
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 ¿Xamo yen neh naquin oquichiu nochi tlen catqui?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Simi namoncuachicauaqueh. Itich namoyolo amo namonnescayotitoqueh iaxcatzitzin Dios uan amo nanconniquih namontlacaquisqueh. Namehuantzitzin nochipa nanconixnamiquih in Espíritu Santo, ohcon quemeh namoyauehcautahuan sannoiuqui ohcon namehuantzitzin.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 ¿Ixnechoniluican, aquih teotlanauatani amo tlensa occhiuilihqueh namoyauehcautahuan? Namotahuan oquinmictihqueh aquihqueh ocualtematiltihtayah nic ualmouicas naquin yolchipaucatzintli, uan ihcuac oualmouicatzinoh namehuantzitzin onancontemactihqueh uan onanconmictihqueh.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Namehuantzitzin onanconsilihqueh in tlanauatil inmac iluicactlatitlanten, uan yeh amo nancontlacamatih.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ihcuac ohcon occaqueh ictoua in Esteban, tlailiuis otlauelcalaqueh, uan hasta omotlantisiah ica tlauel.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero in Esteban yolpiautoc ica in Espíritu Santo, oahcotlachix iluicac, uan oquitac nimouisticchipaucatlanetzin Dios uan iyecmapantzinco ometzticatca Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Uan oquihtoh:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Yehuan omonacastzahtzacuqueh uan chicauac otzahtziqueh, uan sansipa ipan otzicuinqueh.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ocquixtihqueh den altipetl uan ompa opeuqueh icmacah ica titl. Uan naquin octeiluihqueh in Esteban, nintlaquen ocpaluihqueh se tlacatelpochtli itoocaa Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ihcuac ocmacatoyah ica titl, in Esteban ocmonochilaya Dios uan oquiluaya:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Ouitz tlancuaihcatoc uan chicauac oquihtoh:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.