Atos 7

In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 In ueyiteopixcatlayacanqui octlahtlanih in Esteban:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Esteban oquihtoh:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Uan Dios oquiluih: “Ixconcaua in tlali campa tonpoui uan naquin oc quen itquimonita, uan xoyau itich in tlali campa neh inmitzonnextilis.”
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ihcuacon oquicau in tlali Caldea uan ochanchiuato Harán. Satepan omomiquilih nipapan, uan itich non tlali Dios ocquixtih uan ocualicac itich nin tlali campa axan namonchanchiuah.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Masqui ohcon, Dios amitlah ocaxcatih itich nin tlali, dion campa tolohtos, pero omoyectencau icmactis mai iaxca nin tlali uan imaxca nochtin aquihqueh oneuah itich yeh. Ohcon oquiluih masqui ayamo oquinpiaya iconeuan.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 In Dios noiuqui oquiluih: “Naquin oneuah motich, chanchiuasqueh itich se uehca tlali tlen teaxca, uan ompa quimanasqueh queh esclavos uan ohcon isqueh temac, uan mic tlamantli quintlahyouiltisqueh nauiciento xiuitl.”
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Pero Dios noiuqui oquiluih: “Neh inquintlatzacuiltis in tocniuan tlen chanchiuah itich in tlali campa quimanasqueh queh esclavos, uan satepan naquin oneuah motich quisasqueh itich non tlali uan nican nechtlacachiuasqueh.”
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ihcuacon Dios omotlahtolsintilih iuan Abraham uan octiquitih macmochiuilican in judiohnescayotl uan yeh non macnexti nic omotlahtolsintilihqueh. Ica non ipan chicueyi tonal ihcuac ones Isaac, iconeu Abraham, yeh octlalilih in judiohnescayotl, uan ohcon oquichiu in Isaac iuan niconeu Jacob, uan Jacob ohcon oquinchiuilih nochtin nimahtlactlamome coneuan, naquin toueyitahuan judíos.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Ninqueh in toueyitahuan judíos ocnixicolitayah nimicniu José, uan ica non ocnamacaqueh macuicacan queh esclavo itich in tlalmeh Egipto. Masqui ohcon, Dios iuan ometzticatca in José.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Uan Dios ocpaleuih itich nochi in tlapanolis, uan ocmactih cuali tlayoluilis uan ocmochiuilihtzinoh que in Faraón, ueyitiquiuahqui ompa Egipto, macyequita. Uan Faraón octlalih in José matlayacanto ipan Egipto uan ipan nochi tlen in Faraón ocpiaya.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Ihcuacon otlamayantic itich nochi in tlali Egipto uan Canaán, uan simi otlapanouayah, uan in toyauehcautahuan amo ocahsiah tlenoh iccuasqueh.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ihcuac in Jacob oquimat catqui trigo nepa Egipto, oquintitlan niconeuan uan ihcuacon oyahqueh yaquin ic sipa, yehuan yen toyauehcautahuan.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Uan ihcuac ya ic opa oyahqueh, in José omoteixmatiltih innauac nicniuan. Ihcuacon Faraón oquimixmat nichanehcauan in José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Satepan José otlatitlan macanatin Jacob, nipapan, iuan nochtin nichanehcauan. Ica nochi ocatcah yeyi poual uan caxtol (75) ichanehcauan.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ohcon Jacob ochanchiuato Egipto uan ompa omomiquilih, uan in toueyitahuan noiuqui ompa omomiquilihqueh.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Satepan oquinuicaqueh itich in altipetl Siquem, uan oquintlalihqueh itich in ticochtli tlen Abraham oquincouilih niconeuan Hamor tlen pouih Siquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Ihcuac yoahsitoya in tonal ihcuac Dios quinmactis in toueyitahuan tlen omoyectencau inauac in Abraham, in tochancaicniuan simi omomiquiltihtoyah ompa Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ic ihcuacon opeu tlanauatia ocse ueyitiquiuahqui itich in tlali Egipto, naquin amo oquixmat in José.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Nin ueyitiquiuahqui oquimat quenih quincahcayauas in tochancaicniuan, uan oquintlahyouiltih in toyauehcautahuan, uan oquinchiualtih maquintlatiuican ninconeuan tlen yaquin nesih uan ohcon mayacatlamican.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Itich nonqueh tonalmeh ones Moisés, uan Dios ocyoluilitaya non conetl. Uan nitahuan oquiscaltihqueh yeyi tlapoual.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Uan ihcuac nitahuan occauqueh isel itenco in miquilis, nichpocau in Faraón ocan uan oquiscaltih quemeh iconeu.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ohcon Moisés oquixpitlanihqueh ica nochi in tlaixmatilistli tlen ocmomachtayah Egipto, uan omochiu tlacatl naquin ocmatia cuali tlahtos uan ocmatia tlenoh icchiuas.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Ihcuac Moisés ocpiaya ome poual xiuitl, ocyoltilan quintlahpalotiu nichancaicniuan israelitas.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Uan oquitac ompa se egipcio occohcocohtoya se israelita. Moisés ocpaleuih uan ocmacuip, uan ocmictih in egipcio.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisés ocyoluaya nichancaicniuan israelitas ocahsicamatisquiah nic ica yeh Dios ocniquia quinquixtis itich non tlali Egipto. Pero yehuan amo ocahsicamatqueh.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Oualimostic Moisés oquimahsic ome israelitas tlen omotiuihtoyah. Yeh ocniquia icsehseuis in ixnamictli. Oquimiluih: “Namehuantzitzin namonicnimeh; ¿tleca nanconniquih nanmocohcocosqueh?”
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Ihcuacon naquin occohcocohtoya nocse oquixnamic in Moisés uan oquiluih: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿Itconniqui itnechonmictis quemeh yalua otconmictih in egipcio?”
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ihcuac Moisés oquicac non, ocholoh uan ochanchiuato itich in tlalmeh Madián queh motepaluani, uan ompa onesqueh ome iconeuan.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Ome poual xiuitl satepan, campa tlauaquilistlah icah in tipetl Sinaí, se iluicactlatitlantli omonextih inauac, omonextih quemeh tlitl oxotlatoya itich se tlayaual uitztli.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moisés ocmotetzauih ihcuac oquitac non, uan ihcuac omotoquih inauac oquicac nitlahtoltzin in toTecotzin, oquihtoh:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 “Neh niDios namoyauehcautahuan, niDios in Abraham, in Isaac uan in Jacob.” Moisés opeu uiuiyoca ica mohcayotl uan amo omixeuaya quitas.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 In toTecotzin oquiluih: “Ixquinquixti moticacuan, pues in tlali campa tihcatoc tlamouisticapantzinco.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Cuali yonquitac quen tlahyouiah noaxcauan in israelitas nepa Egipto, uan yonquincac quen tlaocoltzahtzih. Ica non onualtimoc onquinquixtico acmo maican ompa. Axan ixualmotoqui nonauac, neh inmitztitlanis Egipto.”
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Yehua nin Moisés naquin in israelitas amo ocuilitaqueh uan oquixiluihqueh: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?”, yehua naquin Dios octitlan quemeh tlayacanqui uan intemaquixtihcau in israelitas, ica nichicaualis in iluicactlatitlantli tlen ocmonextilih itich in tlayaual uitztli.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Uan nin Moisés oquinquixtih acmo maican Egipto intochancaicniuan israelitas, uan oquinchiu tetzauimeh uan nescayomeh Egipto uan itich in mar non itoocaa Chichiltic uan ome poual xiuitl campa tlauaquilistlah.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nin yeh in Moisés naquin oquimiluih in tocniuan tlen pouih Israel: “De namochancaicniuan namoTecotzin Dios namechoualtitlanilis se teotlanauatani quemeh neh. [Ixconchiuacan tlen Yeh namechoniluis.]”
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Yehua nin Moisés naquin ihcuac ocatca inuan in toyauehcautahuan campa tlauaquilistlah, in iluicactlatitlantli ocnohnotz itich in tipetl Sinaí, uan yehua naquin ocsilih uan otechmatiltih in tlahtolten tlen ictemacah yolilistli.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 ’Pero in toyauehcautahuan amo ocniqueh ictlacamatisqueh in Moisés; yehyeh ocsicantlalihqueh, uan oquinyoltilanaya mocuipasqueh Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Uan oquiluihqueh in Aarón: “Ixtechimonchihchiuili siqui todioses tlen matechyacanacan, pues nin Moisés naquin otechquixtih nepa Egipto amo itmatih tlenoh ipan omochiu.”
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ihcuacon ocmachiuqueh se piseloh tlen octeneuqueh dios, uan ocmactihqueh tlahpialtlatemactil, uan ohcon oquiluichiuilihqueh tlen yehuan ocmachiuqueh.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ica non Dios omihcuanih de innauac, uan oquincau maquintlacachiuacan in tlauilten tlen cateh iixco in iluicac, ohcon quen ihcuiliutoc itich nintlahcuilol in teotlanauatanih:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Amo, tlamo yeh onanconuicatinimiah nical yen Moloc,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’In toyauehcautahuan ocpiayah campa tlauaquilistlah in teopantli de mantiado tlen ilnamicocatl den tlahtolsintilil. Non teopantli occhihchiuqueh quen Dios otlanauatihca, ihcuac octiquitih in Moisés macchiua quemeh yeh yoquitaca.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Non teopantli de mantiado in toyauehcautahuan oquimaxcatihqueh ninconeuan, uan yehuan ocualicaqueh nican ihcuac oualahqueh iuan Josué ocmoaxcaticoh ninqueh tlalmeh tlen ocatcah inyohca naquin amo israelitas, naquin Dios oquinquihquixtih imixpan. Uan non teopantli nican ocatca hasta ihcuac in David oyah ueyitiquiuahqui.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 David ocpiaya niteyequitalitzin Dios, uan octlatlautih Dios maccauili icchiuas se ueyi teopantli campa chanchiuas Yehuatzin niDios in Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero yen Salomón naquin occhiuilih in teopantli.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Masqui tlamilauca in Dios Ueyihcatzintli amo mochanchiuilia itich in teopanten tlen quinchiuah in tlacameh. Ohcon quemeh quihtoua in teotlanauatani:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 In iluicac poui notiquiuahcaicpal,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Xamo yen neh naquin oquichiu nochi tlen catqui?
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Simi namoncuachicauaqueh. Itich namoyolo amo namonnescayotitoqueh iaxcatzitzin Dios uan amo nanconniquih namontlacaquisqueh. Namehuantzitzin nochipa nanconixnamiquih in Espíritu Santo, ohcon quemeh namoyauehcautahuan sannoiuqui ohcon namehuantzitzin.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ¿Ixnechoniluican, aquih teotlanauatani amo tlensa occhiuilihqueh namoyauehcautahuan? Namotahuan oquinmictihqueh aquihqueh ocualtematiltihtayah nic ualmouicas naquin yolchipaucatzintli, uan ihcuac oualmouicatzinoh namehuantzitzin onancontemactihqueh uan onanconmictihqueh.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Namehuantzitzin onanconsilihqueh in tlanauatil inmac iluicactlatitlanten, uan yeh amo nancontlacamatih.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ihcuac ohcon occaqueh ictoua in Esteban, tlailiuis otlauelcalaqueh, uan hasta omotlantisiah ica tlauel.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero in Esteban yolpiautoc ica in Espíritu Santo, oahcotlachix iluicac, uan oquitac nimouisticchipaucatlanetzin Dios uan iyecmapantzinco ometzticatca Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Uan oquihtoh:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Yehuan omonacastzahtzacuqueh uan chicauac otzahtziqueh, uan sansipa ipan otzicuinqueh.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ocquixtihqueh den altipetl uan ompa opeuqueh icmacah ica titl. Uan naquin octeiluihqueh in Esteban, nintlaquen ocpaluihqueh se tlacatelpochtli itoocaa Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ihcuac ocmacatoyah ica titl, in Esteban ocmonochilaya Dios uan oquiluaya:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ouitz tlancuaihcatoc uan chicauac oquihtoh:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.