Atos 7
In Yancuic Tlahtolsintilil (NHINT) vs NTLH
1 In ueyiteopixcatlayacanqui octlahtlanih in Esteban:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Esteban oquihtoh:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Uan Dios oquiluih: “Ixconcaua in tlali campa tonpoui uan naquin oc quen itquimonita, uan xoyau itich in tlali campa neh inmitzonnextilis.”
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ihcuacon oquicau in tlali Caldea uan ochanchiuato Harán. Satepan omomiquilih nipapan, uan itich non tlali Dios ocquixtih uan ocualicac itich nin tlali campa axan namonchanchiuah.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Masqui ohcon, Dios amitlah ocaxcatih itich nin tlali, dion campa tolohtos, pero omoyectencau icmactis mai iaxca nin tlali uan imaxca nochtin aquihqueh oneuah itich yeh. Ohcon oquiluih masqui ayamo oquinpiaya iconeuan.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 In Dios noiuqui oquiluih: “Naquin oneuah motich, chanchiuasqueh itich se uehca tlali tlen teaxca, uan ompa quimanasqueh queh esclavos uan ohcon isqueh temac, uan mic tlamantli quintlahyouiltisqueh nauiciento xiuitl.”
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Pero Dios noiuqui oquiluih: “Neh inquintlatzacuiltis in tocniuan tlen chanchiuah itich in tlali campa quimanasqueh queh esclavos, uan satepan naquin oneuah motich quisasqueh itich non tlali uan nican nechtlacachiuasqueh.”
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Ihcuacon Dios omotlahtolsintilih iuan Abraham uan octiquitih macmochiuilican in judiohnescayotl uan yeh non macnexti nic omotlahtolsintilihqueh. Ica non ipan chicueyi tonal ihcuac ones Isaac, iconeu Abraham, yeh octlalilih in judiohnescayotl, uan ohcon oquichiu in Isaac iuan niconeu Jacob, uan Jacob ohcon oquinchiuilih nochtin nimahtlactlamome coneuan, naquin toueyitahuan judíos.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Ninqueh in toueyitahuan judíos ocnixicolitayah nimicniu José, uan ica non ocnamacaqueh macuicacan queh esclavo itich in tlalmeh Egipto. Masqui ohcon, Dios iuan ometzticatca in José.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Uan Dios ocpaleuih itich nochi in tlapanolis, uan ocmactih cuali tlayoluilis uan ocmochiuilihtzinoh que in Faraón, ueyitiquiuahqui ompa Egipto, macyequita. Uan Faraón octlalih in José matlayacanto ipan Egipto uan ipan nochi tlen in Faraón ocpiaya.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Ihcuacon otlamayantic itich nochi in tlali Egipto uan Canaán, uan simi otlapanouayah, uan in toyauehcautahuan amo ocahsiah tlenoh iccuasqueh.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Ihcuac in Jacob oquimat catqui trigo nepa Egipto, oquintitlan niconeuan uan ihcuacon oyahqueh yaquin ic sipa, yehuan yen toyauehcautahuan.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Uan ihcuac ya ic opa oyahqueh, in José omoteixmatiltih innauac nicniuan. Ihcuacon Faraón oquimixmat nichanehcauan in José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Satepan José otlatitlan macanatin Jacob, nipapan, iuan nochtin nichanehcauan. Ica nochi ocatcah yeyi poual uan caxtol (75) ichanehcauan.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Ohcon Jacob ochanchiuato Egipto uan ompa omomiquilih, uan in toueyitahuan noiuqui ompa omomiquilihqueh.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Satepan oquinuicaqueh itich in altipetl Siquem, uan oquintlalihqueh itich in ticochtli tlen Abraham oquincouilih niconeuan Hamor tlen pouih Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Ihcuac yoahsitoya in tonal ihcuac Dios quinmactis in toueyitahuan tlen omoyectencau inauac in Abraham, in tochancaicniuan simi omomiquiltihtoyah ompa Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ic ihcuacon opeu tlanauatia ocse ueyitiquiuahqui itich in tlali Egipto, naquin amo oquixmat in José.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Nin ueyitiquiuahqui oquimat quenih quincahcayauas in tochancaicniuan, uan oquintlahyouiltih in toyauehcautahuan, uan oquinchiualtih maquintlatiuican ninconeuan tlen yaquin nesih uan ohcon mayacatlamican.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Itich nonqueh tonalmeh ones Moisés, uan Dios ocyoluilitaya non conetl. Uan nitahuan oquiscaltihqueh yeyi tlapoual.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Uan ihcuac nitahuan occauqueh isel itenco in miquilis, nichpocau in Faraón ocan uan oquiscaltih quemeh iconeu.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ohcon Moisés oquixpitlanihqueh ica nochi in tlaixmatilistli tlen ocmomachtayah Egipto, uan omochiu tlacatl naquin ocmatia cuali tlahtos uan ocmatia tlenoh icchiuas.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Ihcuac Moisés ocpiaya ome poual xiuitl, ocyoltilan quintlahpalotiu nichancaicniuan israelitas.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Uan oquitac ompa se egipcio occohcocohtoya se israelita. Moisés ocpaleuih uan ocmacuip, uan ocmictih in egipcio.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés ocyoluaya nichancaicniuan israelitas ocahsicamatisquiah nic ica yeh Dios ocniquia quinquixtis itich non tlali Egipto. Pero yehuan amo ocahsicamatqueh.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Oualimostic Moisés oquimahsic ome israelitas tlen omotiuihtoyah. Yeh ocniquia icsehseuis in ixnamictli. Oquimiluih: “Namehuantzitzin namonicnimeh; ¿tleca nanconniquih nanmocohcocosqueh?”
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Ihcuacon naquin occohcocohtoya nocse oquixnamic in Moisés uan oquiluih: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿Itconniqui itnechonmictis quemeh yalua otconmictih in egipcio?”
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ihcuac Moisés oquicac non, ocholoh uan ochanchiuato itich in tlalmeh Madián queh motepaluani, uan ompa onesqueh ome iconeuan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Ome poual xiuitl satepan, campa tlauaquilistlah icah in tipetl Sinaí, se iluicactlatitlantli omonextih inauac, omonextih quemeh tlitl oxotlatoya itich se tlayaual uitztli.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moisés ocmotetzauih ihcuac oquitac non, uan ihcuac omotoquih inauac oquicac nitlahtoltzin in toTecotzin, oquihtoh:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 “Neh niDios namoyauehcautahuan, niDios in Abraham, in Isaac uan in Jacob.” Moisés opeu uiuiyoca ica mohcayotl uan amo omixeuaya quitas.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 In toTecotzin oquiluih: “Ixquinquixti moticacuan, pues in tlali campa tihcatoc tlamouisticapantzinco.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Cuali yonquitac quen tlahyouiah noaxcauan in israelitas nepa Egipto, uan yonquincac quen tlaocoltzahtzih. Ica non onualtimoc onquinquixtico acmo maican ompa. Axan ixualmotoqui nonauac, neh inmitztitlanis Egipto.”
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Yehua nin Moisés naquin in israelitas amo ocuilitaqueh uan oquixiluihqueh: “¿Aquih omitzontlalih quemeh toteyacancau uan toteyectlalihcau?”, yehua naquin Dios octitlan quemeh tlayacanqui uan intemaquixtihcau in israelitas, ica nichicaualis in iluicactlatitlantli tlen ocmonextilih itich in tlayaual uitztli.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Uan nin Moisés oquinquixtih acmo maican Egipto intochancaicniuan israelitas, uan oquinchiu tetzauimeh uan nescayomeh Egipto uan itich in mar non itoocaa Chichiltic uan ome poual xiuitl campa tlauaquilistlah.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Nin yeh in Moisés naquin oquimiluih in tocniuan tlen pouih Israel: “De namochancaicniuan namoTecotzin Dios namechoualtitlanilis se teotlanauatani quemeh neh. [Ixconchiuacan tlen Yeh namechoniluis.]”
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Yehua nin Moisés naquin ihcuac ocatca inuan in toyauehcautahuan campa tlauaquilistlah, in iluicactlatitlantli ocnohnotz itich in tipetl Sinaí, uan yehua naquin ocsilih uan otechmatiltih in tlahtolten tlen ictemacah yolilistli.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 ’Pero in toyauehcautahuan amo ocniqueh ictlacamatisqueh in Moisés; yehyeh ocsicantlalihqueh, uan oquinyoltilanaya mocuipasqueh Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Uan oquiluihqueh in Aarón: “Ixtechimonchihchiuili siqui todioses tlen matechyacanacan, pues nin Moisés naquin otechquixtih nepa Egipto amo itmatih tlenoh ipan omochiu.”
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Ihcuacon ocmachiuqueh se piseloh tlen octeneuqueh dios, uan ocmactihqueh tlahpialtlatemactil, uan ohcon oquiluichiuilihqueh tlen yehuan ocmachiuqueh.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Ica non Dios omihcuanih de innauac, uan oquincau maquintlacachiuacan in tlauilten tlen cateh iixco in iluicac, ohcon quen ihcuiliutoc itich nintlahcuilol in teotlanauatanih:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Amo, tlamo yeh onanconuicatinimiah nical yen Moloc,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’In toyauehcautahuan ocpiayah campa tlauaquilistlah in teopantli de mantiado tlen ilnamicocatl den tlahtolsintilil. Non teopantli occhihchiuqueh quen Dios otlanauatihca, ihcuac octiquitih in Moisés macchiua quemeh yeh yoquitaca.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Non teopantli de mantiado in toyauehcautahuan oquimaxcatihqueh ninconeuan, uan yehuan ocualicaqueh nican ihcuac oualahqueh iuan Josué ocmoaxcaticoh ninqueh tlalmeh tlen ocatcah inyohca naquin amo israelitas, naquin Dios oquinquihquixtih imixpan. Uan non teopantli nican ocatca hasta ihcuac in David oyah ueyitiquiuahqui.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 David ocpiaya niteyequitalitzin Dios, uan octlatlautih Dios maccauili icchiuas se ueyi teopantli campa chanchiuas Yehuatzin niDios in Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Pero yen Salomón naquin occhiuilih in teopantli.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Masqui tlamilauca in Dios Ueyihcatzintli amo mochanchiuilia itich in teopanten tlen quinchiuah in tlacameh. Ohcon quemeh quihtoua in teotlanauatani:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 In iluicac poui notiquiuahcaicpal,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Xamo yen neh naquin oquichiu nochi tlen catqui?
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Simi namoncuachicauaqueh. Itich namoyolo amo namonnescayotitoqueh iaxcatzitzin Dios uan amo nanconniquih namontlacaquisqueh. Namehuantzitzin nochipa nanconixnamiquih in Espíritu Santo, ohcon quemeh namoyauehcautahuan sannoiuqui ohcon namehuantzitzin.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Ixnechoniluican, aquih teotlanauatani amo tlensa occhiuilihqueh namoyauehcautahuan? Namotahuan oquinmictihqueh aquihqueh ocualtematiltihtayah nic ualmouicas naquin yolchipaucatzintli, uan ihcuac oualmouicatzinoh namehuantzitzin onancontemactihqueh uan onanconmictihqueh.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Namehuantzitzin onanconsilihqueh in tlanauatil inmac iluicactlatitlanten, uan yeh amo nancontlacamatih.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ihcuac ohcon occaqueh ictoua in Esteban, tlailiuis otlauelcalaqueh, uan hasta omotlantisiah ica tlauel.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Pero in Esteban yolpiautoc ica in Espíritu Santo, oahcotlachix iluicac, uan oquitac nimouisticchipaucatlanetzin Dios uan iyecmapantzinco ometzticatca Jesús.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Uan oquihtoh:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Yehuan omonacastzahtzacuqueh uan chicauac otzahtziqueh, uan sansipa ipan otzicuinqueh.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ocquixtihqueh den altipetl uan ompa opeuqueh icmacah ica titl. Uan naquin octeiluihqueh in Esteban, nintlaquen ocpaluihqueh se tlacatelpochtli itoocaa Saulo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Ihcuac ocmacatoyah ica titl, in Esteban ocmonochilaya Dios uan oquiluaya:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ouitz tlancuaihcatoc uan chicauac oquihtoh:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.