Atos 27

In yencuic iyectlajtoltzin Dios itech ica toTeco Jesucristo (NGUNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ijcuac oquijtojquej tlen tonajli para techtitlanisquej ne Italia, Pablo niman ocsequimej yejhuan tzacutoquej oquintemactilijquej itech se capitán itoca Julio. Yejhua quisa intech on miyequej soldados yejhuan itoca Augusto.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Otitlecoquej ipan se barco yejhuan teyaxca ne ipan on hueyican itoca Adramitio yejhuan oncaj ne atlatenco. Yejhua ye hueli para quisas para yas ne ica ipan on huejhueyican atlatenco ne Asia. Quemaj otitatlalijquej, niman no ompa tohuan nemiya Aristarco, yejhuan hualehua ne ipan on hueyican itoca Tesalónica yejhuan ihueyican Macedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Niman huajmostla otajsiquej ne ipan on hueyican itoca Sidón yejhuan oncaj ne atlatenco. Niman Julio opeu cuajli quinotza Pablo. Yejhua quitaya quen on yejhuan xpreso yesquia. Ijcon, tej, ocahuilij para ma quinnotzati itetlajsojcahuan para yejhuamej huelisquej itlaj ica quipalehuisquej.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Quemaj otiquisquej ne Sidón ipan barco, niman pampa on ajacatl techixnamiquiya, otiajquej ipan topochma inacastlan on tlalhuactli itoca Chipre yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitia más on ajacatl.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Otictlajcoajsiquej on mar ixpan on atempan ne Cilicia niman Panfilia, niman otajsiquej ne Mira, yejhuan se hueyican ne Licia.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Quemaj on capitán Julio oquinextij se barco yejhuan teyaxca Alejandría yejhuan yaya para Italia. Niman ipan yejhua on barco otechcalaquij.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Miyec tonajli sanoyej yolic yaya on barco niman sa axcan otajsiquej ixpan on hueyican Gnido. Niman ica oc techixnamiquiya on ajacatl, xoc tihueliyaj tinejnemiyaj. Yejhua ica otiajquej ocsecan inacastlan on tlalhuactli itoca Creta yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitiayaj más on ajacatl niman otipanoquej imelacan Salmón.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Sa axcan otipanoquej ihueyacan on mar san nisiu on tlalhuactli niman otajsiquej ne campa itoca Buenos Puertos. Sa nisiu ompaca oncatca on pueblo itoca Lasea.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Sanoyej yotihuejcajcaj tinejnemiyaj, niman ye temojtij catca para tiasquiaj ipan atl, pampa ye nisiu on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua niman ajaca. Yejhua ica Pablo ijquin quintlacanonotzaya, oquimijlij:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 ―Tlacamej, niquita ica ipan in tojhui nochihuas on tlen temojtij. Sanquen in barco niman itlamamal ticpolosquej, niman hasta no huelis timiquisquej tejhuamej.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero incapitán on soldados más oquitlacamat iteco on barco niman on yejhuan quiyecana on barco xquen Pablo.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ompa, tej, xoncatca canon cuajli ticpanosquiaj on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua. Yejhua ica sa quen nochimej oquinemilijquej ica más cuajli quisasquej ompa, para quitasquej tla huelij ajsij ne ipan on hueyican itoca Fenice. Fenice oncaj ipan iatlatenco on tlalhuactli yejhuan oncaj atlajcotian on mar itoca Creta. Yejhua quipia canon cuajli nocahuasquiaj on invierno, pampa on tlachixticaj neca iquisayan tonajli.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Niman ijcuac opeu ajaca achijtzin ica on tonalajacatl yejhuan hualehuaya ne ica sur, yejhuamej cuitiayaj ye cuajli para ocsejpa yasquej. Yejhua ica oquintlejcoltijquej on huejhueyi tepostin intoca anclas, niman oyajquej san atlatentli imelacan ica Creta.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero san xhuejcajticaj itech on barco sanoyej chicahuac otlahuitec on ajacatl itoca Nordeste.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Opeu techmapehua niman ica xoc ohuel otiajquej campa ticnequiyaj tiasquiaj pampa on ajacatl sanoyej cojtic, otictocahuilijquej ma techhuica san canica.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Niman ijcuac yotiajquej otipanoquej itech se tlalhuactzintli itoca Clauda yejhuan oncaj atlajcotian. Otipanoquej icuitlapan on tlalhuactzintli campaca xnojhuitia más on ajacatl. Niman ompa salijticatca se barquito itech on hueyi barco. Niman sa axcan otictilanquej on barquito.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Niman ijcuac yoquitlejcoltijquej ipan on hueyi barco, quemaj quichihuayaj canica para quitlajcosalosquej on hueyi barco. Quemaj pampa nomojtiayaj calaquisquej ipan on xajli itoca Sirte, oquintemoltijquej on tlaquentli intoca velas niman ijqui oquinhuicac on ajacatl san canica.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Niman ica oc sanoyej chicahuac ajacaya, niman on ajacatl sanoyej techcojcoxoniaya, huajmostla sequi itlamamal on barco opeu cominxiniaj ne ipan mar.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Niman ipan yeyi tonajli más, tejhuamej ican tomahuan oticominxinijquej ipan mar ocsequi tlajtlamach on tlen tequiti ne ipan on barco.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Miyec tonajli xotiquitaquej on tonaltzintli nion on sitlalimej, niman ica sanoyej temojtij techhuitequiya on ajacatl, yoticpolojca nochi on tlamachalistli tla huelisquia titomaquixtisquiaj.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Pampa ye ticpiayaj miyec tonajli ica xtitlacuayaj, Pablo ohuajnotelquetz ne totlajcotian niman oquijtoj:
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero aman, xmoyolchicahuacan pampa xacaj quipolos inemilis nican nemotzajlan. San yejhua in barco polihuis.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Aman, tej, ipan in tlayohua onechnotitij se ilhuicactequitquetl yejhuan ocuajtitlan Dios, on yejhuan itech niteyaxca niman nictequipanohua.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Niman on ilhuicactequitquetl onechijlij: “Ma ca xmomojti, Pablo, pampa ica oncaj timoteititis ne itech César, on más hueyi tlayecanquetl romano, niman san mopampa Dios xcahuilis yacaj miquis on yejhuan mohuan nemij ipan in barco.”
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Yejhua ica, tej, xmoyolchicahuacan, señores, pampa nicyolmelajcamati ica nochi nochihuas ijcon quen onechijlij on iilhuicactequitcau Dios.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero ica oncaj tonxinisquej ipan se tlalhuactzintli yejhuan oncaj atlajcotian.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Ipan ome semana on ajacatl oc techhuijhuicaya ne ipan on atl itoca Mar Adria. Niman on sa ica nochi yejhuajli canaj tlajcoihuan on tlacamej yejhuan quitequitiltia on barco oquimatquej ica on barco ye ajsiticatca itech tlajli.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Quemaj oquitemachijquej on atl para quimatisquej quech ica huejcatlan, niman oquipojquej quipia sempoajli huan majtlactli huan chicuasen metros. Niman ijcuac otinejnenquej achijtzin, ocsejpa oquitemachijquej on atl, niman oquipojquej quipia san sempoajli huan chicomej metros.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Yejhuamej quimacasiyaj, cuitiayaj tla onotechacuanitoj ica on temej ne ijtic atl. Yejhua ica ne icuitlapan on barco oquimpilohuilijquej on nahui huejhueyi tepostin intoca anclas ne ijtic atl, niman sanoyej quinequiyaj ma tlanestetzi.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Quemaj on tlacamej yejhuan quiyecanaj on barco quichihuayaj canica para quisasquej ne ipan on barco. Yejhuamej oquijtojquej ica quimpilohuilisquiaj anclas ipan mar ne iyecapan on barco masqui tla xnejli. Yej yoquitemoltijcaj on barquito ne ipan mar.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pero Pablo oquimachiltij on capitán niman isoldados:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Quemaj on soldados oquintejtequej imecayohuan on barquito niman ocahuilijquej ma huiya.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Quemaj ijcuac ye huajtlanestiu, Pablo oquintlacanonotz nochimej para ma tlacuacan, oquimijlij:
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Nemechtlajtlanilia para xtlacuacan para nencojtiquej yesquej, pampa xacaj quipolos nion se itzon.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Ijcuac ijcon oquijtoj, Pablo oconcuic pan niman imixpan nochimej oquimacac tlaxtlahuijli Dios. Quemaj ocuajtlapan niman opeu tlacua.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Quemaj nochimej oyolchicajquej niman no otlacuajquej.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Niman on quech tinemiyaj ompa ipan barco titlapohualtin 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Quemaj ijcuac cuajli yotlacuajquej, oconxinijquej on trigo ipan on mar para ma ca sa yetixtias on barco.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Niman ijcuac yotlanes, xtlaixtlaliayaj ipan on tlalhuactli, pero contayaj on campa nesiya quen oncalactoc on atl campa quipia on xalatentli itoca bahía. Ompaca, tej, quinequiyaj concalaquisquej on barco tla huelisquiaj.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Yejhua ica oquintejtequej imecayohuan on yejhuan ica notilanayaj on anclas niman oquincajquej ipan on mar. Quemaj nimantzin oquexanijquej on mecamej yejhuan ica sasalijticaj on cojtli yejhuan quiyecanayaj on barco. Niman ijcuac oquitlejcoltijquej ipan ajacatl on tlaquentli itoca vela yejhuan tlayecapan yau, on barco opeu quinisihuiya on atlatenco.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero ocalaquito ne campa nomalacachohua on mar tlaijtic quen itlan ome atentli yesquia, niman ompa otlalac on barco ipan on xajli. Niman on yejhuan tlayecapan yau ompa otilinito ijtic on xajli niman xoc ohuel onolinij. Niman on yejhuan tlacuitlapan yau otlapou ica on atl, pampa sanoyej cojtic nahuiltiaya on mar yejhuan noquetztehuaya.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Quemaj ijcuacon on soldados oquinemilijquej para nochimej on tzacutoquej quinmictisquej para ma ca chojcholosquej ijcuac tlanelojtiasquej.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero ica incapitán on soldados quinequiya quimanahuis Pablo, xoquincahuilij para ijcon quichihuasquej. Yej otlanahuatij yejhuan huelij tlanelohuaj ma natlajcalican achtopa niman ma quisatij ne ipan tlajli.
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Niman quemaj otlanahuatij para on ocsequimej ma huiyan ipan tablas noso ipan itlajcotzitzihuan on barco. Niman ijcon onochiu ica tinochimej otajsiquej ne ipan on tlajli niman otimaquisquej.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.