Atos 27
In yencuic iyectlajtoltzin Dios itech ica toTeco Jesucristo (NGUNT) vs NTLH
1 Ijcuac oquijtojquej tlen tonajli para techtitlanisquej ne Italia, Pablo niman ocsequimej yejhuan tzacutoquej oquintemactilijquej itech se capitán itoca Julio. Yejhua quisa intech on miyequej soldados yejhuan itoca Augusto.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Otitlecoquej ipan se barco yejhuan teyaxca ne ipan on hueyican itoca Adramitio yejhuan oncaj ne atlatenco. Yejhua ye hueli para quisas para yas ne ica ipan on huejhueyican atlatenco ne Asia. Quemaj otitatlalijquej, niman no ompa tohuan nemiya Aristarco, yejhuan hualehua ne ipan on hueyican itoca Tesalónica yejhuan ihueyican Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Niman huajmostla otajsiquej ne ipan on hueyican itoca Sidón yejhuan oncaj ne atlatenco. Niman Julio opeu cuajli quinotza Pablo. Yejhua quitaya quen on yejhuan xpreso yesquia. Ijcon, tej, ocahuilij para ma quinnotzati itetlajsojcahuan para yejhuamej huelisquej itlaj ica quipalehuisquej.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Quemaj otiquisquej ne Sidón ipan barco, niman pampa on ajacatl techixnamiquiya, otiajquej ipan topochma inacastlan on tlalhuactli itoca Chipre yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitia más on ajacatl.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Otictlajcoajsiquej on mar ixpan on atempan ne Cilicia niman Panfilia, niman otajsiquej ne Mira, yejhuan se hueyican ne Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Quemaj on capitán Julio oquinextij se barco yejhuan teyaxca Alejandría yejhuan yaya para Italia. Niman ipan yejhua on barco otechcalaquij.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Miyec tonajli sanoyej yolic yaya on barco niman sa axcan otajsiquej ixpan on hueyican Gnido. Niman ica oc techixnamiquiya on ajacatl, xoc tihueliyaj tinejnemiyaj. Yejhua ica otiajquej ocsecan inacastlan on tlalhuactli itoca Creta yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitiayaj más on ajacatl niman otipanoquej imelacan Salmón.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Sa axcan otipanoquej ihueyacan on mar san nisiu on tlalhuactli niman otajsiquej ne campa itoca Buenos Puertos. Sa nisiu ompaca oncatca on pueblo itoca Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Sanoyej yotihuejcajcaj tinejnemiyaj, niman ye temojtij catca para tiasquiaj ipan atl, pampa ye nisiu on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua niman ajaca. Yejhua ica Pablo ijquin quintlacanonotzaya, oquimijlij:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Tlacamej, niquita ica ipan in tojhui nochihuas on tlen temojtij. Sanquen in barco niman itlamamal ticpolosquej, niman hasta no huelis timiquisquej tejhuamej.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Pero incapitán on soldados más oquitlacamat iteco on barco niman on yejhuan quiyecana on barco xquen Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ompa, tej, xoncatca canon cuajli ticpanosquiaj on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua. Yejhua ica sa quen nochimej oquinemilijquej ica más cuajli quisasquej ompa, para quitasquej tla huelij ajsij ne ipan on hueyican itoca Fenice. Fenice oncaj ipan iatlatenco on tlalhuactli yejhuan oncaj atlajcotian on mar itoca Creta. Yejhua quipia canon cuajli nocahuasquiaj on invierno, pampa on tlachixticaj neca iquisayan tonajli.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Niman ijcuac opeu ajaca achijtzin ica on tonalajacatl yejhuan hualehuaya ne ica sur, yejhuamej cuitiayaj ye cuajli para ocsejpa yasquej. Yejhua ica oquintlejcoltijquej on huejhueyi tepostin intoca anclas, niman oyajquej san atlatentli imelacan ica Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero san xhuejcajticaj itech on barco sanoyej chicahuac otlahuitec on ajacatl itoca Nordeste.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Opeu techmapehua niman ica xoc ohuel otiajquej campa ticnequiyaj tiasquiaj pampa on ajacatl sanoyej cojtic, otictocahuilijquej ma techhuica san canica.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Niman ijcuac yotiajquej otipanoquej itech se tlalhuactzintli itoca Clauda yejhuan oncaj atlajcotian. Otipanoquej icuitlapan on tlalhuactzintli campaca xnojhuitia más on ajacatl. Niman ompa salijticatca se barquito itech on hueyi barco. Niman sa axcan otictilanquej on barquito.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Niman ijcuac yoquitlejcoltijquej ipan on hueyi barco, quemaj quichihuayaj canica para quitlajcosalosquej on hueyi barco. Quemaj pampa nomojtiayaj calaquisquej ipan on xajli itoca Sirte, oquintemoltijquej on tlaquentli intoca velas niman ijqui oquinhuicac on ajacatl san canica.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Niman ica oc sanoyej chicahuac ajacaya, niman on ajacatl sanoyej techcojcoxoniaya, huajmostla sequi itlamamal on barco opeu cominxiniaj ne ipan mar.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Niman ipan yeyi tonajli más, tejhuamej ican tomahuan oticominxinijquej ipan mar ocsequi tlajtlamach on tlen tequiti ne ipan on barco.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Miyec tonajli xotiquitaquej on tonaltzintli nion on sitlalimej, niman ica sanoyej temojtij techhuitequiya on ajacatl, yoticpolojca nochi on tlamachalistli tla huelisquia titomaquixtisquiaj.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Pampa ye ticpiayaj miyec tonajli ica xtitlacuayaj, Pablo ohuajnotelquetz ne totlajcotian niman oquijtoj:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero aman, xmoyolchicahuacan pampa xacaj quipolos inemilis nican nemotzajlan. San yejhua in barco polihuis.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Aman, tej, ipan in tlayohua onechnotitij se ilhuicactequitquetl yejhuan ocuajtitlan Dios, on yejhuan itech niteyaxca niman nictequipanohua.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Niman on ilhuicactequitquetl onechijlij: “Ma ca xmomojti, Pablo, pampa ica oncaj timoteititis ne itech César, on más hueyi tlayecanquetl romano, niman san mopampa Dios xcahuilis yacaj miquis on yejhuan mohuan nemij ipan in barco.”
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yejhua ica, tej, xmoyolchicahuacan, señores, pampa nicyolmelajcamati ica nochi nochihuas ijcon quen onechijlij on iilhuicactequitcau Dios.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Pero ica oncaj tonxinisquej ipan se tlalhuactzintli yejhuan oncaj atlajcotian.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ipan ome semana on ajacatl oc techhuijhuicaya ne ipan on atl itoca Mar Adria. Niman on sa ica nochi yejhuajli canaj tlajcoihuan on tlacamej yejhuan quitequitiltia on barco oquimatquej ica on barco ye ajsiticatca itech tlajli.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Quemaj oquitemachijquej on atl para quimatisquej quech ica huejcatlan, niman oquipojquej quipia sempoajli huan majtlactli huan chicuasen metros. Niman ijcuac otinejnenquej achijtzin, ocsejpa oquitemachijquej on atl, niman oquipojquej quipia san sempoajli huan chicomej metros.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Yejhuamej quimacasiyaj, cuitiayaj tla onotechacuanitoj ica on temej ne ijtic atl. Yejhua ica ne icuitlapan on barco oquimpilohuilijquej on nahui huejhueyi tepostin intoca anclas ne ijtic atl, niman sanoyej quinequiyaj ma tlanestetzi.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Quemaj on tlacamej yejhuan quiyecanaj on barco quichihuayaj canica para quisasquej ne ipan on barco. Yejhuamej oquijtojquej ica quimpilohuilisquiaj anclas ipan mar ne iyecapan on barco masqui tla xnejli. Yej yoquitemoltijcaj on barquito ne ipan mar.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Pero Pablo oquimachiltij on capitán niman isoldados:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Quemaj on soldados oquintejtequej imecayohuan on barquito niman ocahuilijquej ma huiya.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Quemaj ijcuac ye huajtlanestiu, Pablo oquintlacanonotz nochimej para ma tlacuacan, oquimijlij:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Nemechtlajtlanilia para xtlacuacan para nencojtiquej yesquej, pampa xacaj quipolos nion se itzon.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ijcuac ijcon oquijtoj, Pablo oconcuic pan niman imixpan nochimej oquimacac tlaxtlahuijli Dios. Quemaj ocuajtlapan niman opeu tlacua.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Quemaj nochimej oyolchicajquej niman no otlacuajquej.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Niman on quech tinemiyaj ompa ipan barco titlapohualtin 276.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Quemaj ijcuac cuajli yotlacuajquej, oconxinijquej on trigo ipan on mar para ma ca sa yetixtias on barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Niman ijcuac yotlanes, xtlaixtlaliayaj ipan on tlalhuactli, pero contayaj on campa nesiya quen oncalactoc on atl campa quipia on xalatentli itoca bahía. Ompaca, tej, quinequiyaj concalaquisquej on barco tla huelisquiaj.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Yejhua ica oquintejtequej imecayohuan on yejhuan ica notilanayaj on anclas niman oquincajquej ipan on mar. Quemaj nimantzin oquexanijquej on mecamej yejhuan ica sasalijticaj on cojtli yejhuan quiyecanayaj on barco. Niman ijcuac oquitlejcoltijquej ipan ajacatl on tlaquentli itoca vela yejhuan tlayecapan yau, on barco opeu quinisihuiya on atlatenco.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Pero ocalaquito ne campa nomalacachohua on mar tlaijtic quen itlan ome atentli yesquia, niman ompa otlalac on barco ipan on xajli. Niman on yejhuan tlayecapan yau ompa otilinito ijtic on xajli niman xoc ohuel onolinij. Niman on yejhuan tlacuitlapan yau otlapou ica on atl, pampa sanoyej cojtic nahuiltiaya on mar yejhuan noquetztehuaya.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Quemaj ijcuacon on soldados oquinemilijquej para nochimej on tzacutoquej quinmictisquej para ma ca chojcholosquej ijcuac tlanelojtiasquej.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero ica incapitán on soldados quinequiya quimanahuis Pablo, xoquincahuilij para ijcon quichihuasquej. Yej otlanahuatij yejhuan huelij tlanelohuaj ma natlajcalican achtopa niman ma quisatij ne ipan tlajli.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Niman quemaj otlanahuatij para on ocsequimej ma huiyan ipan tablas noso ipan itlajcotzitzihuan on barco. Niman ijcon onochiu ica tinochimej otajsiquej ne ipan on tlajli niman otimaquisquej.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.