Atos 27

In yencuic iyectlajtoltzin Dios itech ica toTeco Jesucristo (NGUNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ijcuac oquijtojquej tlen tonajli para techtitlanisquej ne Italia, Pablo niman ocsequimej yejhuan tzacutoquej oquintemactilijquej itech se capitán itoca Julio. Yejhua quisa intech on miyequej soldados yejhuan itoca Augusto.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Otitlecoquej ipan se barco yejhuan teyaxca ne ipan on hueyican itoca Adramitio yejhuan oncaj ne atlatenco. Yejhua ye hueli para quisas para yas ne ica ipan on huejhueyican atlatenco ne Asia. Quemaj otitatlalijquej, niman no ompa tohuan nemiya Aristarco, yejhuan hualehua ne ipan on hueyican itoca Tesalónica yejhuan ihueyican Macedonia.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Niman huajmostla otajsiquej ne ipan on hueyican itoca Sidón yejhuan oncaj ne atlatenco. Niman Julio opeu cuajli quinotza Pablo. Yejhua quitaya quen on yejhuan xpreso yesquia. Ijcon, tej, ocahuilij para ma quinnotzati itetlajsojcahuan para yejhuamej huelisquej itlaj ica quipalehuisquej.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Quemaj otiquisquej ne Sidón ipan barco, niman pampa on ajacatl techixnamiquiya, otiajquej ipan topochma inacastlan on tlalhuactli itoca Chipre yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitia más on ajacatl.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Otictlajcoajsiquej on mar ixpan on atempan ne Cilicia niman Panfilia, niman otajsiquej ne Mira, yejhuan se hueyican ne Licia.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Quemaj on capitán Julio oquinextij se barco yejhuan teyaxca Alejandría yejhuan yaya para Italia. Niman ipan yejhua on barco otechcalaquij.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Miyec tonajli sanoyej yolic yaya on barco niman sa axcan otajsiquej ixpan on hueyican Gnido. Niman ica oc techixnamiquiya on ajacatl, xoc tihueliyaj tinejnemiyaj. Yejhua ica otiajquej ocsecan inacastlan on tlalhuactli itoca Creta yejhuan oncaj atlajcotian campaca xnojhuitiayaj más on ajacatl niman otipanoquej imelacan Salmón.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Sa axcan otipanoquej ihueyacan on mar san nisiu on tlalhuactli niman otajsiquej ne campa itoca Buenos Puertos. Sa nisiu ompaca oncatca on pueblo itoca Lasea.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Sanoyej yotihuejcajcaj tinejnemiyaj, niman ye temojtij catca para tiasquiaj ipan atl, pampa ye nisiu on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua niman ajaca. Yejhua ica Pablo ijquin quintlacanonotzaya, oquimijlij:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 ―Tlacamej, niquita ica ipan in tojhui nochihuas on tlen temojtij. Sanquen in barco niman itlamamal ticpolosquej, niman hasta no huelis timiquisquej tejhuamej.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Pero incapitán on soldados más oquitlacamat iteco on barco niman on yejhuan quiyecana on barco xquen Pablo.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Ompa, tej, xoncatca canon cuajli ticpanosquiaj on tonaltin invierno ijcuac sanoyej sehua. Yejhua ica sa quen nochimej oquinemilijquej ica más cuajli quisasquej ompa, para quitasquej tla huelij ajsij ne ipan on hueyican itoca Fenice. Fenice oncaj ipan iatlatenco on tlalhuactli yejhuan oncaj atlajcotian on mar itoca Creta. Yejhua quipia canon cuajli nocahuasquiaj on invierno, pampa on tlachixticaj neca iquisayan tonajli.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Niman ijcuac opeu ajaca achijtzin ica on tonalajacatl yejhuan hualehuaya ne ica sur, yejhuamej cuitiayaj ye cuajli para ocsejpa yasquej. Yejhua ica oquintlejcoltijquej on huejhueyi tepostin intoca anclas, niman oyajquej san atlatentli imelacan ica Creta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Pero san xhuejcajticaj itech on barco sanoyej chicahuac otlahuitec on ajacatl itoca Nordeste.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Opeu techmapehua niman ica xoc ohuel otiajquej campa ticnequiyaj tiasquiaj pampa on ajacatl sanoyej cojtic, otictocahuilijquej ma techhuica san canica.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Niman ijcuac yotiajquej otipanoquej itech se tlalhuactzintli itoca Clauda yejhuan oncaj atlajcotian. Otipanoquej icuitlapan on tlalhuactzintli campaca xnojhuitia más on ajacatl. Niman ompa salijticatca se barquito itech on hueyi barco. Niman sa axcan otictilanquej on barquito.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Niman ijcuac yoquitlejcoltijquej ipan on hueyi barco, quemaj quichihuayaj canica para quitlajcosalosquej on hueyi barco. Quemaj pampa nomojtiayaj calaquisquej ipan on xajli itoca Sirte, oquintemoltijquej on tlaquentli intoca velas niman ijqui oquinhuicac on ajacatl san canica.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Niman ica oc sanoyej chicahuac ajacaya, niman on ajacatl sanoyej techcojcoxoniaya, huajmostla sequi itlamamal on barco opeu cominxiniaj ne ipan mar.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Niman ipan yeyi tonajli más, tejhuamej ican tomahuan oticominxinijquej ipan mar ocsequi tlajtlamach on tlen tequiti ne ipan on barco.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Miyec tonajli xotiquitaquej on tonaltzintli nion on sitlalimej, niman ica sanoyej temojtij techhuitequiya on ajacatl, yoticpolojca nochi on tlamachalistli tla huelisquia titomaquixtisquiaj.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Pampa ye ticpiayaj miyec tonajli ica xtitlacuayaj, Pablo ohuajnotelquetz ne totlajcotian niman oquijtoj:
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Pero aman, xmoyolchicahuacan pampa xacaj quipolos inemilis nican nemotzajlan. San yejhua in barco polihuis.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Aman, tej, ipan in tlayohua onechnotitij se ilhuicactequitquetl yejhuan ocuajtitlan Dios, on yejhuan itech niteyaxca niman nictequipanohua.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Niman on ilhuicactequitquetl onechijlij: “Ma ca xmomojti, Pablo, pampa ica oncaj timoteititis ne itech César, on más hueyi tlayecanquetl romano, niman san mopampa Dios xcahuilis yacaj miquis on yejhuan mohuan nemij ipan in barco.”
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yejhua ica, tej, xmoyolchicahuacan, señores, pampa nicyolmelajcamati ica nochi nochihuas ijcon quen onechijlij on iilhuicactequitcau Dios.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Pero ica oncaj tonxinisquej ipan se tlalhuactzintli yejhuan oncaj atlajcotian.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Ipan ome semana on ajacatl oc techhuijhuicaya ne ipan on atl itoca Mar Adria. Niman on sa ica nochi yejhuajli canaj tlajcoihuan on tlacamej yejhuan quitequitiltia on barco oquimatquej ica on barco ye ajsiticatca itech tlajli.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Quemaj oquitemachijquej on atl para quimatisquej quech ica huejcatlan, niman oquipojquej quipia sempoajli huan majtlactli huan chicuasen metros. Niman ijcuac otinejnenquej achijtzin, ocsejpa oquitemachijquej on atl, niman oquipojquej quipia san sempoajli huan chicomej metros.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Yejhuamej quimacasiyaj, cuitiayaj tla onotechacuanitoj ica on temej ne ijtic atl. Yejhua ica ne icuitlapan on barco oquimpilohuilijquej on nahui huejhueyi tepostin intoca anclas ne ijtic atl, niman sanoyej quinequiyaj ma tlanestetzi.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Quemaj on tlacamej yejhuan quiyecanaj on barco quichihuayaj canica para quisasquej ne ipan on barco. Yejhuamej oquijtojquej ica quimpilohuilisquiaj anclas ipan mar ne iyecapan on barco masqui tla xnejli. Yej yoquitemoltijcaj on barquito ne ipan mar.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Pero Pablo oquimachiltij on capitán niman isoldados:
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Quemaj on soldados oquintejtequej imecayohuan on barquito niman ocahuilijquej ma huiya.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Quemaj ijcuac ye huajtlanestiu, Pablo oquintlacanonotz nochimej para ma tlacuacan, oquimijlij:
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nemechtlajtlanilia para xtlacuacan para nencojtiquej yesquej, pampa xacaj quipolos nion se itzon.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ijcuac ijcon oquijtoj, Pablo oconcuic pan niman imixpan nochimej oquimacac tlaxtlahuijli Dios. Quemaj ocuajtlapan niman opeu tlacua.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Quemaj nochimej oyolchicajquej niman no otlacuajquej.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Niman on quech tinemiyaj ompa ipan barco titlapohualtin 276.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Quemaj ijcuac cuajli yotlacuajquej, oconxinijquej on trigo ipan on mar para ma ca sa yetixtias on barco.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Niman ijcuac yotlanes, xtlaixtlaliayaj ipan on tlalhuactli, pero contayaj on campa nesiya quen oncalactoc on atl campa quipia on xalatentli itoca bahía. Ompaca, tej, quinequiyaj concalaquisquej on barco tla huelisquiaj.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Yejhua ica oquintejtequej imecayohuan on yejhuan ica notilanayaj on anclas niman oquincajquej ipan on mar. Quemaj nimantzin oquexanijquej on mecamej yejhuan ica sasalijticaj on cojtli yejhuan quiyecanayaj on barco. Niman ijcuac oquitlejcoltijquej ipan ajacatl on tlaquentli itoca vela yejhuan tlayecapan yau, on barco opeu quinisihuiya on atlatenco.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Pero ocalaquito ne campa nomalacachohua on mar tlaijtic quen itlan ome atentli yesquia, niman ompa otlalac on barco ipan on xajli. Niman on yejhuan tlayecapan yau ompa otilinito ijtic on xajli niman xoc ohuel onolinij. Niman on yejhuan tlacuitlapan yau otlapou ica on atl, pampa sanoyej cojtic nahuiltiaya on mar yejhuan noquetztehuaya.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Quemaj ijcuacon on soldados oquinemilijquej para nochimej on tzacutoquej quinmictisquej para ma ca chojcholosquej ijcuac tlanelojtiasquej.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Pero ica incapitán on soldados quinequiya quimanahuis Pablo, xoquincahuilij para ijcon quichihuasquej. Yej otlanahuatij yejhuan huelij tlanelohuaj ma natlajcalican achtopa niman ma quisatij ne ipan tlajli.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Niman quemaj otlanahuatij para on ocsequimej ma huiyan ipan tablas noso ipan itlajcotzitzihuan on barco. Niman ijcon onochiu ica tinochimej otajsiquej ne ipan on tlajli niman otimaquisquej.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.