Mateus 20
Dhao Alkitab (NFA) vs VC
1 Èle èèna, ka Yesus ajꞌa peka na, “Paredha Ama Lamatua èci èèna ka dènge lii pakasame ne: abhu ca dhèu lamatua oka anggor, dhu kèdꞌi madꞌae aae dꞌara hake èna sa. Na laꞌe tenge dhèu sèna ka sabꞌa ètu dꞌara oka na.
1 Com efeito, o Reino dos céus é semelhante a um pai de família que saiu ao romper da manhã, a fim de contratar operários para sua vinha.
2 Na abhu dhèu sabꞌa, hèia rare lii èci, ho sabꞌe dꞌara ca lodꞌo, babꞌae na, ca doi iia. Dhèu se dꞌèi kahèi, ka lamatua oka ne pua lasi sabꞌa.
2 Ajustou com eles um denário por dia e enviou-os para sua vinha.
3 Pe dꞌara hake ceo sa, laꞌe asa dꞌara pasa. Ètu era nèi, nèngu paraga dènge dhèu pèri-pèri dhu madhèdi iia dꞌara.
3 Cerca da terceira hora, saiu ainda e viu alguns que estavam na praça sem fazer nada.
4 Hèia na lii dènge ra, ‘Miu se neo sabꞌa ètu dꞌara oka jaꞌa, do? Pe jaꞌa bꞌae miu madhutu kabꞌua dhu lèke.’ Ropa tadèngi rare, roꞌo kahèi, hèia lasi dènge ka sabꞌa.
4 Disse-lhes ele: - Ide também vós para minha vinha e vos darei o justo salário.
5 Dꞌai lodꞌo titu mera sa, dènge hake tèlu lodꞌo nihia, lamatua oka ne laꞌe tenge hari dhèu sabꞌa.
5 Eles foram. À sexta hora saiu de novo e igualmente pela nona hora, e fez o mesmo.
6 Dꞌara hake lèmi lodꞌo nihia sa, laꞌe hari. Na laladhe, na, abhu dhèu dhu titu iia dꞌara era. Ka na lii dènge ra, aku nèngu na, ‘Nga tao ka karèi nèti madꞌae toke sange neꞌe ne, miu se titu iia dꞌara, sabꞌa boe ngaa-ngaa?’
6 Finalmente, pela undécima hora, encontrou ainda outros na praça e perguntou-lhes: - Por que estais todo o dia sem fazer nada?
7 Ka dhèu se dhaa, peka na, ‘Ama, ee! Abhu boe ca dhèu sa dhu hia jiꞌi sasabꞌa.’
7 Eles responderam: - É porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele, então: - Ide vós também para minha vinha.
8 Toke dꞌai èle jam sabꞌa, hèia lamatua oka ne pua madho na, peka na, ‘Paroa dhèu sabꞌa se, sèna ka bꞌae rui sasabꞌa ra èci-èci. Mulai nèti dhèu sabꞌa limuri tèka, toke dhèu sabꞌa uuru.’
8 Ao cair da tarde, o senhor da vinha disse a seu feitor: - Chama os operários e paga-lhes, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Ka madho ne paroa uuru dhèu dhu sabꞌa hake lèmi nihia. Na bꞌae si ca dhèu, ca doi iia.
9 Vieram aqueles da undécima hora e receberam cada qual um denário.
10 Èle ka, na paroa dhèu sabꞌa dhu leo sèra, toke dhèu dhu sabꞌa mulai nèti hake èna madꞌae deo na. Dhèu se, pangee na, ele boe rèngu abhu risi nèti dhèu dhu sabꞌa hake lèmi nihia. Reꞌa boe na, rèngu abhu kahèi ca dhèu, ca doi iia.
10 Chegando por sua vez os primeiros, julgavam que haviam de receber mais. Mas só receberam cada qual um denário.
11 Ropa ra sèmi rare, hèia ra kaꞌugu dènge lamatua oka èèna, aku rèngu na,
11 Ao receberem, murmuravam contra o pai de família, dizendo:
12 ‘Ira, iii! Bisa boe sèmi neꞌe, ama! Rèngu dhu mai limuri tèka, dhoka sabꞌa ca jam di. Te ngaa jiꞌi dhu karèi madꞌae aae ka, sabꞌa toke èi kabhèsu hae! Te ngaa tasamia ka ama bꞌae jiꞌi èci èèna ka dènge rèngu se?’
12 - Os últimos só trabalharam uma hora... e deste-lhes tanto como a nós, que suportamos o peso do dia e do calor.
13 Hèia lamatua oka ne dhaa, na, ‘Angalai! Jaꞌa tipu boe èu. Lula èu mesa mu moꞌo kahèi sabꞌa ètu dꞌara ca lodꞌo dhu babꞌae na ca doi iia. Tareꞌa si? De jaꞌa bꞌae madhutu sèmi lii pamaꞌète èdhi dua ti, si?
13 O senhor, porém, observou a um deles: - Meu amigo, não te faço injustiça. Não contrataste comigo um denário?
14 De beꞌa risi more doi jꞌajꞌèra èu ho lèpa ka. Ladhe jaꞌa neo bꞌae mi dhèu dhu sabꞌa limuri tèka nèti èu, èci èèna ka dènge jaꞌa neo bꞌae èu, èèna na madhutu dadꞌèi jaꞌa.
14 Toma o que é teu e vai-te. Eu quero dar a este último tanto quanto a ti.
15 Lula doi-dhari jaꞌa, jaꞌa bisa pake madhutu dadꞌèi dꞌara jaꞌa. Tasamia ka, angalai nasa lula babeꞌa dꞌara jaꞌa?’
15 Ou não me é permitido fazer dos meus bens o que me apraz? Porventura vês com maus olhos que eu seja bom?
16 Sèmi èèna kahèi, lodꞌo Ama Lamatua jꞌajꞌi Dhèu Aae mi dhèu aaꞌi-aaꞌi. Na pala-bagi hia dhèu-dhèu unu Na, madhutu dadꞌèi dꞌara Na. De dhèu dhu mai limuri tèka, èèna na abhu pala sama sèmi dhèu dhu mai uuru. Aa dhèu dhu mai uuru, pe na abhu pala nuka sèmi dhèu dhu mai limuri tèka.”
16 Assim, pois, os últimos serão os primeiros e os primeiros serão os últimos. { Muitos serão os chamados, mas poucos os escolhidos.}
17 Èle ka, Yesus si mulai lasi asa Yerusalem. Ètu talora jꞌara Na paroa ana madhutu Na, sèna ka rèngu mesa ra di. Ka Na lii hari, peka na,
17 Subindo para Jerusalém, durante o caminho, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes:
18 “Mi nanene paie! Neꞌe ne, èdhi lati asa Yerusalem. Te ngaa ètu nèi dhèu pahie Jaꞌa, Dhèu Rai-haha Tareꞌa-reꞌa ne, asa kètu agama Yahudi dènge mese agama sèra. Èle èèna, ra huku pamadhe Jaꞌa.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes e aos escribas. Eles o condenarão à morte.
19 Hèia ra soro Jaꞌa asa dhèu leo rai kara dhu tadhe boe Ama Lamatua. Ka ra padhai lii pamakae Jaꞌa, aa ra hake paru isi Jaꞌa. Èle èèna, heka ra paku pamadhe Jaꞌa ètu ajꞌu palolo-palèbha. Jaꞌa tareꞌa-reꞌa madhe, te ngaa asa camèdꞌa èèna, Jaꞌa mamuri hari.”
19 E o entregarão aos pagãos para ser exposto às suas zombarias, açoitado e crucificado; mas ao terceiro dia ressuscitará.
20 Hèia dhèu èmu Sabadeus palere-lere dènge ana na, Yohanis dènge Yakobis, lasi paraga dènge Yesus. Ka na patitu kètu urutuu ho neo pamako Yesus.
20 Nisso aproximou-se a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e prostrou-se diante de Jesus para lhe fazer uma súplica.
21 Ka Yesus karèi ne, “Mama neo ngaa?”
21 Perguntou-lhe ele: Que queres? Ela respondeu: Ordena que estes meus dois filhos se sentem no teu Reino, um à tua direita e outro à tua esquerda.
22 Ropa tadèngi lii manèngi ne, hèia Yesus peka Yakobis dènge Yohanis, na, “Miu se, meꞌa boe ngaa dhu miu manèngi. Te bèli-camèdꞌa Jaꞌa abhu jꞌajꞌèra ae-ae. De tasamia? Miu pangee na, miu bisa pasae kahèi jꞌajꞌèra se, sama-sama dènge Jaꞌa, do?”
22 Jesus disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu devo beber? Sim, disseram-lhe.
23 Ka Yesus lii dènge ra, “Mema, èèna na miu pasae jꞌajꞌèra kahèi sèmi Jaꞌa. Te ngaa bèli-camèdꞌa cee ka dhu madhèdi ètu baboa gꞌana do kariu Jaꞌa, Jaꞌa dènge boe hak ho pamaꞌète. Èèna hak Ama Lamatua. Na pamaꞌète nare le, cee-cee ka dhu madhèdi ètu era sèra.”
23 De fato, bebereis meu cálice. Quanto, porém, ao sentar-vos à minha direita ou à minha esquerda, isto não depende de mim vo-lo conceder. Esses lugares cabem àqueles aos quais meu Pai os reservou.
24 Ropa ana madhutu dhèu canguru sèra tadèngi lii manèngi dua ra, hèia ra nasa.
24 Os dez outros, que haviam ouvido tudo, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Te ngaa Yesus paroa nare si aaꞌi-aaꞌi ra, hèia Na peka, “Sèmi neꞌe! Miu dhu meꞌa le, si? Dhèu aae-dhèu kapai dhu rèdꞌu paredha, ènyi kabarai ra toke ra bisa boe kalau sa kahèi. Aa dhèu kapai kabarai ètu rai-haha ne, dhu tadhe boe Ama Lamatua, hia paredha risi eele, toke kabarai ra abhu boe dꞌoa kètu ciki sa.
25 Jesus, porém, os chamou e lhes disse: Sabeis que os chefes das nações as subjugam, e que os grandes as governam com autoridade.
26 Te ngaa baku miu tao sèmi èèna! De nèti miu se cee ka dhu neo jꞌajꞌi dhèu aae-dhèu kapai, nèngu hudꞌi jꞌajꞌi ku nuka sèmi ènu, sèna ka lalau dhèu leo.
26 Não seja assim entre vós. Todo aquele que quiser tornar-se grande entre vós, se faça vosso servo.
27 Aa cee dhu neo jꞌajꞌi kètu, nèngu hudꞌi tao iisi na nuka sèmi ènu.
27 E o que quiser tornar-se entre vós o primeiro, se faça vosso escravo.
28 Nanene! Jaꞌa sèmi èèna kahèi. Jaꞌa, Dhèu Rai-haha Tareꞌa-reꞌa ne, mai sèna ka ladhe-leru dhèu. Jaꞌa mai boe, sèna ka dhèu lalau-laloꞌo Jaꞌa. Te mamai Jaꞌa ne, sèna ka soro ngiꞌu Jaꞌa kateme iisi, ho sui dhèu ae nèti sasala-sasigo ra.”
28 Assim como o Filho do Homem veio, não para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por uma multidão.
29 Ka Yesus si kako taruu. Ropa rèngu kalua nèti kota Jeriko, dhèu ae dhu madhutu rèngu.
29 Ao sair de Jericó, uma grande multidão o seguiu.
30 Ètu èèna, abhu dhèu bèdhu dhèu dua dhu madhèdi ètu sebhe jꞌara. Ropa dua ra tadèngi na, Dhèu dhu kako re èèna, nuka Yesus nèti Nasaret, hèia ra parodha, peka na, “Ama! Ana-èpu Daud! Jiꞌi se dhu tatae Ama, karèi nèbhu ka! Sue ku jiꞌi la!”
30 Dois cegos, sentados à beira do caminho, ouvindo dizer que Jesus passava, começaram a gritar: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
31 Ropa dhèu tadèngi ra parodha sèmi èèna, ka ra kai si, aku rèngu na, “Hee! Miu dua mi baku maruru!”
31 A multidão, porém, os repreendia para que se calassem. Mas eles gritavam ainda mais forte: Senhor, filho de Davi, tem piedade de nós!
32 Ropa Yesus tadèngi lii paroa ne, hèia Na titu, ka karèi si, peka na, “Miu se neo sèna ka Jaꞌa tao ngaa hia miu?”
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou-lhes: Que quereis que eu vos faça?
33 Ka dua ra dhaa, na, “Ama! Hia la jiꞌi se bisa ngèdhi!”
33 Senhor, que nossos olhos se abram!
34 Tadèngi lii dhaa dua ra, hèia Yesus rasa kasia. Ka Na gꞌagꞌe musi madha ra, hèia dua ra rèdhi dènge ka. Èle ka, dua ra lasi dènge madhutu Yesus.
34 Jesus, cheio de compaixão, tocou-lhes os olhos. Instantaneamente recobraram a vista e puseram-se a segui-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.