Lucas 20
Dhao Alkitab (NFA) vs NVT
1 Ca lodꞌo, Yesus laꞌe asa Èmu Kapua Manèngi-Mangajꞌi, ka Na ajꞌa-nori Lii Lolo Beꞌa Lamatua ètu èèna. Hèia kètu agama Yahudi, mese agama, dènge dhèu heka-dhèu heka adꞌa Yahudi sèra, mai karèi Ne.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Ra peka na, “Mu peka ku laa! Cee ka dhu hia Èu hak sèna ka adꞌu-ue maruru ètu neꞌe medꞌa na?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ka Yesus bꞌala si, “Jaꞌa neo karèi miu ca madha jꞌara kahèi, heka Jaꞌa dhaa lii karèi miu kèna.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Sèmi neꞌe: miu se tadhe Yohanis tuka sarani dhèu, do? Cee ka dhu hia ne koasa ho sarani dhèu? Ama Lamatua do, dhèu rai-haha?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Hèia ra papeka èci dènge èci, “Ira ee! Èdhi sèmi tare le pala ti ngaa. Ladhe èdhi peka na, ‘Ama Lamatua ka pua’, èèna Na bꞌala, aku Nèngu na, ‘Ladhe sèmi èèna, nga tao ka miu lèka boe Yohanis?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Te ngaa ladhe èdhi dhaa, peka na, ‘dhèu rai-haha ka pua’, na dhèu ae sèra pèci pamadhe èdhi. Te dhèu sèra parcaya, na, Yohanis ne dhèu nèti lii padhai Lamatua.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ka ra dhaa, peka na, “Jiꞌi ngeꞌa boe.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Hèia Yesus peka dènge ra, “Ladhe sèmi èèna, Jaꞌa koꞌo boe peka kahèi, cee ka dhu pua Jaꞌa.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Hèia Yesus lolo dènge dhèu ae sèra, pake lii pakasame, peka na, “Abhu dhèu èci dhu sèle anggor ètu dꞌara oka na. Na hia dhèu sebꞌa oka anggor ne, sèna ka rèngu pabagi isi rai nèti oka-tedhe ne. Ka na pidha laꞌe pea panèbhu asa rai kajꞌèu.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Dꞌai hèru puu-gꞌètu, hèia lamatua oka anggor ne pua ana paleha na ca dhèu, laꞌe nare pala nèngu. Te ngaa dhèu sabꞌa oka anggor se, game ana paleha ne, ka ra hia ne lèpa dènge ai hua.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Èle èèna ka, lamatua oka ne pua ana paleha na ca dhèu hari. Te ngaa dhèu sabꞌa oka se game, ka ra pamakae ne. Hèia ra babège ne lèpa dènge ai hua daꞌu-daꞌu.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Èle èèna ka, lamatua oka ne pua hari ana paleha na ka tèlu, te ngaa ra game ne, toke diu raa, ka ra core ne asa liꞌu oka.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Hèia lamatua oka ne pangee ka, ‘Jaꞌa tao hari ku tasamia? Beꞌa risi jaꞌa pua ana pasue jaꞌa ka laꞌe. Ele boe ra pakabꞌua ne, de ra sèmi ne dènge beꞌa.’ De na pua ana dꞌèlu na laꞌe.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Te ngaa ropa dhèu sabꞌa oka anggor se ladhe rèdhi ne, hèia ra papeka èci dènge èci, aku rèngu na, ‘Mi ladhe ku laa! Te lamatua oka ne hia ana dꞌèlu na nuka mai nèi. Nèngu ne ka dhu bèli-camèdꞌa unu pusaka ama na aaꞌi-aaꞌi ra. De ta pamadhe ne! Sèna ka èdhi ka dhu unu oka anggor ne.’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ropa ana ne dꞌai, hèia dhèu se nuni paꞌoro ne rèti asa liꞌu oka, ka ra pamadhe ne.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Madhutu aꞌabhu Jaꞌa, tatu na mai pamadhe aaꞌi si, ka na hia hari dhèu leo sebꞌa oka ne.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Hèia Yesus laladhe patae si, ka Na karèi, “Ladhe huku boe si sèmi èèna, nga tao ka dhèu nèti lii padhai Lamatua suri, na:
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Dhèu dhu kadhunu lèke hadhu ne, nèngu tatu laho tebꞌo-tebꞌo, lula abhu huku. Aa ladhe hadhu ne bèbhe lèke dhèu cee, nèngu laho kao-kao, lula lèke huku.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ropa mese agama dènge kètu agama Yahudi se tadèngi lii lolo ne, rèngu reꞌa, na, Yesus padhai lii padhèto dènge rèngu pake lii pakasame. Rèngu se cakaraa dènge dhèu sebꞌa oka anggor deo sa. De ra nasa titu kèna. Ka ra tenge jꞌara ho neo kèpe Ne. Te ngaa rèngu madhaꞌu dènge dhèu ae sèra, dhu dꞌèi nanene lii ajꞌa Yesus. Ka lasi tèke eele Ne.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Èle ka, musu-musu Yesus maꞌu Ne. Rèngu tenge dhèu jꞌajꞌi mata-mata dhu bisa tao iisi ra sèmi dhèu mola, sèna ka ra kèpe Ne. Rèngu sanao sèna ka Yesus padhai lii dhu palabꞌa dènge dhèu paredha Roma, ho èèna na lasi peka dènge gubernur, sèna ka ra pua dhèu lasi kèpe Yesus.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Ka ra pua mata-mata, sèna ka pakarèi dènge Yesus, aku rèngu na, “Ama Mese! Jiꞌi ngeꞌa Ama ca dhèu dhu dꞌara mola. Ama meꞌa boe kapodꞌe-kabèli, aa hagꞌe boe dhèu. Ama ajꞌa-nori dhèu madhutu Lii Lolo Beꞌa Ama Lamatua dènge mola.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 De jiꞌi neo karèi ca jꞌara: madhutu atora agama èdhi dhèu Yahudi, hudꞌi jiꞌi bꞌae ku doi bea mi dhèu aae kapai paredha Roma, do aadꞌo?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Te ngaa Yesus neꞌa le ngangee kajꞌalu rèngu ho neo pamanahu Ne. Ka Na dhaa, aku Nèngu na,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Padꞌelo sèku Jaꞌa doi iia cue.” Hèia ra padꞌelo dènge Ne doi èci. Ka Yesus karèi si, “Neꞌe ne, rupa cee ka ne? Aa ngara cee, ne?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Hèia Yesus peka na, “Ladhe sèmi èèna, hia asa dhèu paredha, ngaa dhu unu rèngu. Aa hia mi Ama Lamatua ngaa dhu jꞌajꞌi hak Ama Lamatua.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Tadèngi sèmi èèna, dhèu se malaa, lula rèngu bisa boe sii pamanahu rare Ne ètu madha dhèu ae. Ka hèbꞌa ra kutu mèno.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Èle èèna ka, pèri-pèri dhèu nèti partei agama Saduki mai ho neo kèpe Yesus. Dhèu Saduki ajꞌa, na, dhèu madhe mamuri heka ètu lodꞌo èle rai-haha ne. Rèngu mai pakarèi dènge Yesus, na,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Ama Mese! Atora Musa dhu suri tèke hia èdhi, peka na: ladhe dhèu mone madhe, aa dhu dènge mèka kolo, na, ari nèti dhèu madhe ne madhèdi nare hari bhèni balu ne, sèna ka abhu kolo hia aꞌa dhu madhe ne.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Mema uru èèna baki Musa ajꞌa sèmi èèna ka. Te ngaa jiꞌi neo karèi sèmi neꞌe: ana mone dhèu pidhu dhu paꞌaꞌari. Dhu uru leo-èmu, te ngaa madhe dènge boe ana.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Hèia ari na todhe nare hari bhèni balu ne. Nèbhu boe ka, na madhe, dhu dènge mèka kolo kahèi.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Sèmi èèna kahèi dènge ana ka tèlu. Na leo dènge bhèni balu ne, te ngaa madhe kahèi dènge boe ana. Toke ari ra limuri tèka, madhe kahèi dènge boe kolo.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Hèia bhèni balu ne madhe.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 De jiꞌi neo karèi Ama sèmi neꞌe: bhèni ne leo nèdhi le dènge ana mone dhèu pidhu sèra. Ladhe dꞌai èle rai-haha ne, ho Lamatua pamamuri hari dhèu madhe sèra, bhèni ne jꞌajꞌi mi dhèu èmu cee?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ka Yesus bꞌala si, peka na, “Dhèu dhodhoka paleo èmu ètu rai-haha ne di.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 — ausente —
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 — ausente —
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Ètu dꞌara sasuri baki Musa, dhu lole ajꞌu iiki ca kapua dhu ai naꞌe, te ngaa kèpu boe. Nèti lii lolo ne, èdhi teꞌa, na, dhèu madhe bisa mamuri hari. Ètu èèna, Ama Lamatua peka dènge Musa, na, ‘Jaꞌa ne, Ama Lamatua nèti baki èu dhu uru-uru sèra. Nuka baki Abraham, Isak dènge Yakob. Rèngu se mangajꞌi taa-taa mi Jaꞌa toke dꞌai sange neꞌe ne.’
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Masi ka baki mu se madhe karèi jahi ali. Te ngaa, lula Ama Lamatua ka dhu peka na, Nèngu jꞌajꞌi mi Lamatua rèngu era, de èdhi teꞌa le, na, rèngu se mamuri era. De masi ka dhèu madhe le, te ngaa ra mamuri hari. Te dhoka dhèu dhu mamuri di, dhu pahaha iisi mi Ama Lamatua; dhèu madhe, aadꞌo si!”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Tadèngi Yesus dhaa sèmi èèna, ka mese agama padhai lii, peka na, “Lii dhaa Ama Mese èèna, lèke kèna.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Nèti lodꞌo èèna, abhu heka ca dhèu sa dhu bani karèi Yesus, lula abhu boe jꞌara dhu bisa pamanahu rare Ne.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yesus ajꞌa-nori dhèu ètu Èmu Kapua Manèngi-Mangajꞌi era. Ka Na karèi dhèu sèra, peka na, “Madhutu aꞌabhu miu, tasamia? Mese agama sèra, ajꞌa peka na, Kristus èèna, nuka Dhèu dhu Ama Lamatua pajꞌujꞌu karèi nèti uru-uru ka. Madhutu aꞌajꞌa rèngu, Nèngu ne dhodhoka ana-èpu dhèu aae Daud di. Te ngaa èèna dhae dꞌai mèka.
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Lula uru èèna, dhèu aae Daud mesa na dhu suri le, ètu dꞌara Lii Sodꞌa Koa-kio, na,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Te bèli-camèdꞌa Jaꞌa tao musu-musu èu,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 De nèti sasuri ne, èdhi teꞌa, na, dhèu aae Daud mesa na paroa Kristus ne, ‘Lamatua’. Sasoa na, ladhe dhèu peka na Kristus ne dhoka ana-èpu nèti dhèu aae Daud di, èèna dhae dꞌai mèka! Lula Nèngu ne jꞌajꞌi Lamatua nèti dhèu aae Daud kahèi!”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ropa dhèu aaꞌi-aaꞌi taru kira mi lii padhai Yesus, hèia Na peka dènge ana-ana madhutu Na, aku Nèngu na,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Baku pamudꞌe dènge mese agama sèra. Te rèngu dꞌèi kako pake kodho robho rai, lasi paraga dènge dhèu ae, ho dhèu koa si, peka na, ‘Rèngu se dhèu kapai!’ Rèngu dꞌèi tenge era re madha ètu dꞌara èmu sabajꞌa, ètu dꞌara pesta, aa ètu era-era dhèu ae pakaboko.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 De miu baku pamudꞌe, lula rèngu dꞌèi kapodꞌe-kabèli bhèni balu ho parame rare èmu ra. Te ngaa ètu madha dhèu ae, rèngu pahuni bhabhelu ra dènge titu ho sabajꞌa panèbhu-nèbhu. Rèngu dꞌèi dhèu koa ra, peka na, rèngu dhèu mola. Te ngaa Lamatua neꞌa sasala ra, de èèna na Nèngu huku si bia risi.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.