Gênesis 48
Dhao Alkitab (NFA) vs ACF
1 Nèbhu boe ka, dhèu lasi peka dènge Yusuf na, ama na pèdꞌa aae. Hèia laꞌe nèti dènge ana na, Efraim dènge Manase, sèna ka lasi ladhe baki ra Yakob.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que alguém disse a José: Eis que teu pai está enfermo. Então tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ropa Yakob tadèngi Yusuf si mai le, ka na pakaseti madhèdi.
2 E alguém participou a Jacó, e disse: Eis que José teu filho vem a ti. E esforçou-se Israel, e assentou-se sobre a cama.
3 Hèia na padhai lii dènge Yusuf, aku nèngu na, “Ana Yusuf, ee! Ama Lamatua dhu dènge Koasa Kapai Risi na, uru èèna, Na padꞌelo le iisi Na dènge jaꞌa ètu rae Lus, ètu rai Kanaꞌan. Ètu nèi, Na moa tèke mi jaꞌa.
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou.
4 Na padhai lii, peka na, ‘Bèli-camèdꞌa Jaꞌa hia ana-èpu èu jꞌajꞌi ae, ho rèngu jꞌajꞌi suku dhu kapai. Rai neꞌe ne, jaꞌa hia jꞌajꞌi unu rèngu, ho jꞌajꞌi pusaka ra toke dꞌai rai-haha èle.’
4 E me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Aa ana èu Efraim dènge Manase èèna, hak rèngu sèmi neꞌe ka: lodꞌo dhu jaꞌa dꞌai Masir na, mere iisi le rèngu dua ra. Masi ka sèmi èèna, jaꞌa tao rèngu sèmi ana dꞌèlu jaꞌa, sama sèmi Ruben dènge Simeon.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Aa ladhe bèli-camèdꞌa èu abhu hari ana, na èèna di unu èu kèna. Jaꞌa tao boe rèngu sèmi ana dꞌèlu jaꞌa. Pe pusaka ra, rèngu abhu nèti aꞌa ra, Efraim dènge Manase.
6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Jaꞌa tao sèmi èèna, sèna ka èdhi sanèdꞌe ina mu Rahel. Lodꞌo jiꞌi mai nèti Mesopotamia asa Kanaꞌan, dꞌai talora jꞌara, ina mu madhe ropa nara iisi aaꞌi. Èèna na, jiꞌi dètu rae Efrata ètu rai Kanaꞌan. Lodꞌo èèna, jaꞌa susa dꞌai seli. Ka jaꞌa padhane ne ètu sebhe jꞌara laꞌe asa rae Efrata.” (Limuri ne, rae èèna ra gati ngara na Betlehem.)
7 Vindo, pois, eu de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, havendo ainda pequena distância para chegar a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Ropa Yakob padhai lii nare sèmi èèna hèia, na boti kètu na, ladhe nèdhi ana-ana Yusuf ètu èèna. Hèia na karèi Yusuf, aku nèngu na, “Seꞌe se, ana cee?”
8 E Israel viu os filhos de José, e disse: Quem são estes?
9 Ka Yusuf dhaa, “Seꞌe, ana dhu Ama Lamatua hia jaꞌa ètu Masir.”
9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.
10 Yakob heka le, aa musi madha na ahu le. Na ladhe nèdhi beꞌa heka. Hèia Yusuf nèti ana na sèra padètu asa madha Yakob, ka na liku nare si, aa na uu si dua ra.
10 Os olhos de Israel, porém, estavam carregados de velhice, já não podia ver; e fê-los chegar a ele, e beijou-os, e abraçou-os.
11 Ka na peka dènge Yusuf, aku nèngu na, “Nèbhu nare sange neꞌe, jaꞌa pangee na, jaꞌa bisa heka kèdhi rèhu èu. Te ngaa Ama Lamatua, tao risi eele nèti ngaa dhu jaꞌa ngee, toke jaꞌa bisa kèdhi ana-ana èu kahèi.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 Hèia Yusuf hari eele ana na dhèu dua sèra nèti madha Yakob, ka na patitu kètu urutuu na, aa na pacudꞌu rèhu na dꞌai rai, ètu madha ama na.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai, e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Èle èèna ka, Yusuf kèdꞌi. Na nare ana na dhèu dua sèra, ka na hia ra titu padètu-dètu dènge ama na. Na patitu ana uuru na Manase, re bèka gꞌana Yakob. Aa ana ka dua, Efraim, re bèka kariu Yakob.
13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.
14 Te ngaa ropa Yakob soro ai na neo manèngi mèngi-nale hia ana dua sèra, na soro ai gꞌana na mi kètu Efraim, aa ai kariu mi kètu Manase.
14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos propositadamente, não obstante Manassés ser o primogênito.
15 Ka na manèngi Ama Lamatua hia berkat mi Yusuf, peka na,
15 E abençoou a José, e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia;
16 Na pakajꞌèu jaꞌa nèti rupa-rupa sasusa.
16 O anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pais Abraão e Isaque, e multipliquem-se como peixes, em multidão, no meio da terra.
17 Te ngaa ropa Yusuf ladhe nèdhi ama na tao ai gꞌana na mi kètu Efraim, hèia kèpe nare ai ama na, ho tao sa kètu aꞌa na Manase.
17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.
18 Ka na peka dènge ama na, “Ama, ee! Baku tao sèmi èèna. Nèngu ne, ari Efraim. Nèngu ana limuri. De ai gꞌana ama hudꞌi tao sa kètu aꞌa na Manase. Lula èèna hak ana uuru.”
18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.
19 Te ngaa ama na Yakob dꞌèi boe. Ka na peka na, “Ana, ee! Jaꞌa keꞌa. Ladhe èèna na, Manase jꞌajꞌi èra, aa ana-èpu na tabha ae, ho jꞌajꞌi suku kapai. Te ngaa ari na Efraim èèna, bèli-camèdꞌa kapai risi hari nèti nèngu. Sèmi èèna kahèi ana-èpu na ae risi eele hari, ho ladhe èèna na, rèngu jꞌajꞌi suku-suku dhu kapai aae.”
19 Mas seu pai recusou, e disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; também ele será um povo, e também ele será grande; contudo o seu irmão menor será maior que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Ka na peka dènge ana se dua ra, “Ladhe dhèu Israꞌel manèngi Ama Lamatua ho hia mamèngi-nale mi dhèu, rèngu ale ngara miu dua mi hèi. Ladhe èèna na, ra peka sèmi neꞌe: ‘Jiꞌi sanao sèna ka Ama Lamatua hia mamèngi-nale mi èu, sama sèmi Na hia mi Efraim dènge Manase.’ ”
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti abençoará Israel, dizendo: Deus te faça como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Èle èèna, hèia Yakob padhai lii dènge Yusuf, peka na, “Ana, ee! Jaꞌa nèbhu heka madhe. Te ngaa Ama Lamatua dènge miu, ho èèna na nèti hari miu asa era pea-paluꞌu bèi-baki miu.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco, e vos fará tornar à terra de vossos pais.
22 Te ngaa neꞌe ne, jaꞌa hia èu risi eele nèti aꞌari èu. Aa jaꞌa hia tabha èu, ledhe ètu rai Kanaꞌan èèna, dhu uru na jaꞌa kore nèti dhèu Amori, lodꞌo jaꞌa segi rèngu ètu dꞌara pamusu.”
22 E eu tenho dado a ti um pedaço da terra a mais do que a teus irmãos, que tomei com a minha espada e com o meu arco, da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.