Gênesis 32
Dhao Alkitab (NFA) vs NVI
1 Èle èèna ka, Yakob si kako taruu. Hèia ana pajuu Lamatua nèti sorga sèra mai paraga dènge ne.
1 Jacó também seguiu o seu caminho, e anjos de Deus vieram ao encontro dele.
2 Ropa ladhe nèdhi si, na lii, aku nèngu na, “Era neꞌe ne, sèmi era ae sordadꞌu Lamatua!” Nèti èèna ka, era èèna na pangare na, Mahanaim (dhu sasoa na ‘dua era ae iisi’).
2 Quando Jacó os avistou, disse: "Este é o exército de Deus! " Por isso deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Ka Yakob pua dhèu na pèri-pèri lasi uuru asa rai Edom (nuka Seir), sèna ka lasi peka dènge aꞌa na Esau, ho neꞌa mamai na.
3 Jacó mandou mensageiros adiante dele a seu irmão Esaú, na região de Seir, território de Edom.
4 Hèia Yakob peka dènge si, aku nèngu na, “Lami peka dènge aꞌa ku Esau, sèmi neꞌe: ‘Lamatua Esau! Ènu mu Yakob, hia jiꞌi ngèti lii karejꞌe-karae mi aꞌa na. Peka na, “Karèi nèti jaꞌa pakèdꞌi, toke sange neꞌe ne, jaꞌa pea ètu dꞌara èmu toꞌo Laban.
4 E lhes ordenou: "Vocês dirão o seguinte ao meu senhor Esaú: assim diz teu servo Jacó: Morei na casa de Labão e com ele permaneci até agora.
5 Limuri ne, ènu lamatua na dènge le unu sapi, keledꞌei, rupa-rupa kahibꞌi, dènge ènu bhèni-mone. Jaꞌa hia uru dhèu seꞌe dhiu, ho peka dènge aꞌa ku, mamai jaꞌa ne. Jaꞌa sanao sèna ka aꞌa ku sèmi jaꞌa dènge dꞌara kateme.”’ ” Èle ka dhèu se lasi.
5 Tenho bois e jumentos, ovelhas e cabras, servos e servas. Envio agora esta mensagem ao meu senhor, para que me recebas bem".
6 Ropa dhèu se lèpa hari mai, ra lolo dènge Yakob, aku rèngu na, “Jiꞌi paraga le dènge aꞌa mu Esau. Nuka na mai re limuri nèi, dènge dhèu na èpa ngasu dhèu mone, neo mai paraga dènge èu.”
6 Quando os mensageiros voltaram a Jacó, disseram-lhe: "Fomos até seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro, com quatrocentos homens".
7 Ropa na tadèngi nare, sangasa Yakob rèbha-rèbha, aa na madhaꞌu ae. Ka na hagꞌe eele dhèu na dènge badha-manu jꞌajꞌi mi dua kaboko.
7 Jacó encheu-se de medo e foi tomado de angústia. Então dividiu em dois grupos todos os que estavam com ele, bem como as ovelhas, as cabras, os bois, e os camelos,
8 Na pangee, “Ladhe Esau mai, ho na age kaboko dhu uru, na kaboko dhu limuri bisa rai, tenge sodꞌa.”
8 pois assim pensou: "Se Esaú vier e atacar um dos grupos, o outro poderá escapar".
9 Hèia Yakob manèngi-mangajꞌi, aku nèngu na, “Ama Lamatua! Èu jꞌajꞌi Lamatua nèti baki jaꞌa Abraham, aa nèti ama ku Isak. Nanene ku lii manèngi jaꞌa la! Uru èèna, Lamatua ka dhu hia jaꞌa lèpa asa aꞌari jaꞌa, ètu kabarai neꞌe. Lamatua ka dhu moa tèke, peka na pe Lamatua uri pamola jꞌara.
9 Então Jacó orou: "Ó Deus de meu pai Abraão, Deus de meu pai Isaque, ó Senhor que me disseste: ‘Volte para a sua terra e para os seus parentes e eu o farei prosperar’;
10 Jaꞌa ne madhutu mola-mola na, bisa boe abhu sasue dènge mamako Lamatua. Uru èèna, lodꞌo jaꞌa pège loko Yarden, jaꞌa kèti dhoka tatea di. Te ngaa limuri ne, jaꞌa lèpa kèti dènge dhèu dua nau, aa dènge badha-manu ae.
10 não sou digno de toda a bondade e lealdade com que trataste o teu servo. Quando atravessei o Jordão eu tinha apenas o meu cajado, mas agora possuo duas caravanas.
11 Jaꞌa mangingi, mage dhoka aꞌa jaꞌa Esau, mai pare pamadhe jiꞌi aaꞌi-aaꞌi mi. De jaꞌa manèngi sèna ka Ama Lamatua hia mamuri mi jaꞌa, dènge ana-dhèu èmu-kamali aaꞌi-aaꞌi mi.
11 Livra-me, rogo-te, das mãos de meu irmão Esaú, porque tenho medo que ele venha nos atacar, tanto a mim como às mães e às crianças.
12 Lamatua dhu jaji tèke, èèna na pala-bagi mi dedha jaꞌa mamèngi ae-ae, aa hia ana-èpu jaꞌa bèba-kacanga, sama sèmi salae ètu nebhe dhasi, dhu dhèu ige rare boe.”
12 Pois tu prometeste: ‘Esteja certo de que eu o farei prosperar e farei os seus descendentes tão numerosos como a areia do mar, que não se pode contar’ ".
13 Èle ka, Yakob si jꞌunu ètu era èèna. Asa bèli èèna, na hagꞌe badha pèri-pèri ngiꞌu ho rèti hia aꞌa na.
13 Depois de passar ali a noite, escolheu entre os seus rebanhos um presente para o seu irmão Esaú:
14 Na pili nare kahibꞌi rena dua ngasu ngiꞌu, kahibꞌi mone dua nguru ngiꞌu, kahibꞌi-kalèbho rena dua ngasu ngiꞌu, kahibꞌi-kalèbho mone dua nguru ngiꞌu,
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 onta rena tèlu nguru ngiꞌu dènge ana susu, sapi rena èpa nguru ngiꞌu, canguru ngiꞌu sapi mone, keledꞌei rena dua nguru ngiꞌu, dènge canguru ngiꞌu keledꞌei mone.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Ka na hagꞌe ka badha se, èci-èci ka dènge anga na. Hèia na papala ka, èci-èci dènge ana madhenge na. Ka na peka dènge dhèu seꞌe, aku nèngu na, “Miu kako uuru. Pe jaꞌa dhiu. Te ngaa mi palaladha ho kaboko èci pakajꞌèu nèti kaboko dhu leo sèra.”
16 Colocou cada rebanho sob o cuidado de um servo, e disse-lhes: "Vão à minha frente e mantenham certa distância entre um rebanho e outro".
17 Ka na peka dènge kaboko dhu uuru tèka, aku nèngu na, “Ladhe aꞌa ku Esau paraga dènge èu, aa na karèi, peka na, ‘Èu lamu mia? Èu ne, ènu nèti cee? Badha-manu se, unu cee?’
17 Ao que ia à frente deu a seguinte instrução: "Quando meu irmão Esaú encontrar-se com você e lhe perguntar: ‘A quem você pertence, para onde vai e de quem é todo este rebanho à sua frente? ’,
18 Na mi dhaa, peka na, ‘Badha-manu se, unu ènu mu, Yakob. Na paꞌadhu hia aꞌa na, Esau. Te ngaa nèngu nuka nèti limuri nèi.’ ”
18 você responderá: É do teu servo Jacó. É um presente para o meu senhor Esaú; e ele mesmo está vindo atrás de nós".
19 — ausente —
19 Também instruiu o segundo, o terceiro e todos os outros que acompanhavam os rebanhos: "Digam também a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem.
20 — ausente —
20 E acrescentem: Teu servo Jacó está vindo atrás de nós". Porque pensava: "Eu o apaziguarei com esses presentes que estou enviando antes de mim; mais tarde, quando eu o vir, talvez me receba".
21 Nèti èèna ka, na hia uuru rèti badha se. Te ngaa mèda èèna, nèngu pea ètu èèna era.
21 Assim os presentes de Jacó seguiram à sua frente; ele, porém, passou a noite no acampamento.
22 Mèda na, Yakob kèdꞌi, ka na pua dhèu èmu na dhèu dua, dènge dhèu èmu piara dhèu dua, dènge ana na dhèu canguru èci sèra, lasi uuru pège asa cabèka loko Yabok.
22 Naquela noite Jacó levantou-se, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos para atravessar o lugar de passagem do Jaboque.
23 Ropa ra dꞌai ca bèka loko, ka na hia aaꞌi mèdha-panyau na asa nèi.
23 Depois de havê-los feito atravessar o ribeiro, fez passar também tudo o que possuía.
24 Te ngaa Yakob pea ka mesa-mesa ètu èèna. Hèia dhèu mone èci mai, ka dua ra palèka dꞌai oe mèu.
24 E Jacó ficou sozinho. Então veio um homem que se pôs a lutar com ele até o amanhecer.
25 Ropa mone ne neꞌa na nèngu segi boe Yakob, ka na kalabhe mi kolo keja Yakob, ka gage na tabodꞌa eele nèti era na.
25 Quando o homem viu que não poderia dominá-lo, tocou na articulação da coxa de Jacó, de forma que lhe deslocou a coxa, enquanto lutavam.
26 Hèia mone ne lii, aku nèngu na, “Patabuli jaꞌa, te ciki hari, lodꞌo rea kèna.”
26 Então o homem disse: "Deixe-me ir, pois o dia já desponta". Mas Jacó lhe respondeu: "Não te deixarei ir, a não ser que me abençoes".
27 Ka mone ne karèi ne, “Ngara èu ne, cee?”
27 O homem lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Jacó", respondeu ele.
28 Hèia mone ne lii hari, aku nèngu na, “Èu ngara heka Yakob. Te ngaa mulai nèti deo neꞌe ne, dhèu paroa èu, Israꞌel, lula èu labꞌa le dhèu rai-haha dènge Ama Lamatua, ka èu segi.” (Ngara Israꞌel sasoa na ‘dhu palèka dènge Ama Lamatua’.)
28 Então disse o homem: "Seu nome não será mais Jacó, mas sim Israel, porque você lutou com Deus e com homens e venceu".
29 Ka Yakob karèi ne, “Èu peka ku ngara èu la.”
29 Prosseguiu Jacó: "Peço-te que digas o teu nome". Mas ele respondeu: "Por que pergunta o meu nome? " E o abençoou ali.
30 Ka Yakob padhai lii, aku nèngu na, “Jaꞌa kèdhi le Ama Lamatua madha dènge madha, te ngaa jaꞌa mamuri era.” Nèti èèna ka, Yakob pangare era èèna, Peniel, dhu sasoa na, ‘Rèhu Lamatua’.
30 Jacó chamou àquele lugar Peniel, pois disse: "Vi a Deus face a face e, todavia, minha vida foi poupada".
31 Ropa Yakob tèke eele era èèna, lodꞌo dhu rea le. Te ngaa na kako gedꞌa, lula gage na tabodꞌa.
31 Ao nascer do sol atravessou Peniel, mancando por causa da coxa.
32 Nèti èèna ka, toke dꞌai sange neꞌe, dhèu Israꞌel raꞌa boe sisi isi lasona, lula Lamatua kalabhe patabodꞌa eele gage bèi-baki ra Yakob.
32 Por isso, até o dia de hoje, os israelitas não comem o músculo ligado à articulação do quadril, porque nesse músculo Jacó foi ferido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.