Rute 3
Newar (NEW) vs BKJ
1 छन्हु रुथया माजु नाओमीं वयात धाल, “हे जिमि म्ह्याय्, छु छंगु भिं जुइगु थाय् ममालेगु ला?
1 Então, Noemi, sua sogra, lhe disse: Minha filha, não buscarei eu descanso para ti, para que fiques bem?
2 बोअज ला झी थःलाःम्ह मनू खः। छं वया भ्वातिंतलिसें ज्या याना वयाच्वंगु दु। आः जिगु खँ बांलाक न्यँ, थौं बहनी व थःगु खलय् तछ्व हायाच्वंगु जुइ।
2 E, agora, não é Boaz, com cujas criadas tu estavas, nosso parente? Eis que esta noite ele joeirará a cevada na eira.
3 उकिं म्वःल्हुयाः चिकं बु, अले छंगु दकले बांलाःगु वसः फिनाः खलय् हुँ। अय्नं वं नये सी मधूंकुतले छ वने मते।
3 Lava-te, portanto, e unge-te, e coloca sobre ti as tuas vestes, e desce até a eira; mas não te faças conhecida ao homem, até que tenha terminado de comer e beber.
4 व द्यँ वनीबलय् छं व द्यनिगु थाय् सीकाति। अनं लिपा वनाः वयागु तुतिपाखेया फांगा चीकाः अन हे द्यँ। अले छं छु यायेमाः वं हे धाइ।”
4 E será que, quando ele se deitar, tu marcarás o lugar onde ele se deitar, e entrarás, e descobrirás os seus pés, e te deitarás; e ele dirá o que deves fazer.
5 रुथं लिसः बिल, “छिं धयादीगु फुक्क जिं याये।”
5 E ela lhe disse: Tudo o que me disseres, farei.
6 अले व क्वय् खलय् वनाः वं थः माजुं धाःथें हे यात।
6 E ela desceu até a eira, e fez de acordo com tudo o que a sua sogra lhe havia ordenado.
7 नयेत्वने धुंकाः बोअज लय्ताल। अले अन्न द्वँ मुनातःगु थाय्या लिक्क द्येनेत वन। अले रूथ तीजक वनाः बोअजया तुतियागु फांगा छखे चीकाः व अन हे ग्वारातुल।
7 E quando Boaz já havia comido e bebido, e o seu coração estava alegre, ele foi se deitar no fim da pilha de grãos; e ela chegou delicadamente, e descobriu os seus pés, e se deitou.
8 बाचा इलय् बोअजया आकाझाकां न्ह्यलं चाल। वं छम्ह मिसायात थःगु तुतिइ ग्वारा तुलाच्वंगु खंकल।
8 E, sucedeu que, à meia-noite, o homem ficou temeroso e se virou; e eis que uma mulher estava deitada aos seus pés.
9 वं न्यन, “छ सु खः?”
9 E ele disse: Quem és tu? E ela respondeu: Eu sou Rute, tua criada; estende pois a tua aba sobre a tua criada; porque tu me és um parente próximo.
10 वं धाल, “हे जिमि मइं, परमप्रभुं छन्त सुवाः बियादीमा, छाय्धाःसा छ तःमिम्ह वा गरीबम्ह सुं ल्याय्म्हया ल्यू मवंसें थःगु लिपांगु मायायात न्हापांगु स्वयाः तःधंकूगु दु।
10 E ele disse: Bendita sejas tu do SENHOR, minha filha; pois demonstraste mais benevolência no final do que no começo, porquanto não seguiste os moços, quer pobres ou ricos.
11 उकिं, हे मइं, छ ग्याये मते। छं छु धाल व जिं याये, छाय्धाःसा शहरयापिं जिमि फुक्क मनूतय्सं छ भिंम्ह मिसा खः धकाः स्यू।
11 E, agora, minha filha, não temas; farei contigo tudo o que requeres; pois toda a cidade do meu povo sabe que tu és uma mulher virtuosa.
12 जि छिमि सतीम्ह थः खःसां जि स्वयाः सतीम्ह मेम्ह छम्ह थः दु।
12 E eis que é verdade que sou de ti um parente próximo; embora haja um parente ainda mais próximo do que eu.
13 थौं चच्छि थन हे च्वँ, कन्हय् सुथय् वं छिमि सतीम्ह थःथितिं यायेमाःगु ज्या याःसा जि हे जिल, तर व मानय् मजूसा जिं याये। म्वाःम्ह परमप्रभुया नामय् पाफयाः जिं थ्व धाये, सुथय् तक थन ग्वारातुला च्वँ।”
13 Espera esta noite, e será que, pela manhã, se ele cumprir diante de ti a parte de um parente, bem; que faça a parte do parente; mas se não fizer a parte de um parente para contigo, então eu farei a parte de um parente para contigo, como vive o SENHOR; deita-te até o amanhecer.
14 अले रूथ वयागु तुतिया लिक्क ग्वारातुलाच्वन। मनू म्हसीके मफइगु इलय् हे व दन अले बोअजं धाल, “छम्ह मिसाम्ह थन खलय् वःगु दु धकाः सुनानं मसीमाः।”
14 E ela se deitou aos seus pés até a manhã; e ela se levantou antes que um pudesse conhecer o outro. E ele disse: Que não se saiba que uma mulher entrou na eira.
15 अले बोअजं धाल, “छं न्ययातःगु गा फ।” रुथं अथे हे यात, बोअजं खुफा ति तछ्व उकी तयाबिल। अले व कु ल्ह्वनाः वयागु ब्वहलय् तयाबिल। व ज्वनाः रूथ शहरय् लिहां वल।
15 Disse também ele: Traz o véu que tens sobre ti, e segura-o. E, quando ela o segurou, ele mediu seis medidas de cevada, e lhas pôs em cima; e ela foi para a cidade.
16 छेँय् थ्यंबलय् वया माजुं न्यन, “हे म्ह्याय् छु जुल?” अले व मनुखं थःत याःगु फुक्क रुथं कनाबिल।
16 E quando ela veio para sua sogra, ela disse, Quem és tu, minha filha? E ela lhe contou tudo o que o homem havia feito por ela.
17 वं धाल, “वय्कलं जितः थः माजुयाथाय् खालि ल्हातिं वने मते धकाः धयाः थ्व खुफा तछ्व बियाहल।”
17 E ela disse: Estas seis medidas de cevada ele me deu; pois me disse: Não vás vazia até a tua sogra.
18 अले वं धाल, “हे जिमि म्ह्याय्, अज्ज मेगु छु जुइ व छं मस्युतले पियाच्वँ। छाय्धाःसा थ्व ज्या सिमधःलते बोअजयात न्ह्यः वइ मखु।”
18 Então ela disse: Assenta-te e aquieta-te, minha filha, até que saibas como a questão recairá; pois o homem não terá repouso até que tenha terminado com isto hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.