Mateus 26

Newar (NEW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 थथे स्‍यनेकने यानादी धुंकाः येशूं चेलातय्‌त धयादिल –
1 E aconteceu que, quando Jesus concluiu todos esses discursos, disse aos seus discípulos:
2 “निन्‍हु लिपा छुत्‍काराया नखः वइ धकाः ला छिमिसं सि हे स्‍यू। उबलय् मनूया काय्‌यात ज्‍वनाः क्रूसय् यख्‍खायाः स्‍यायेत लःल्‍हानाबी।”
2 Bem sabeis que, daqui a dois dias, é a Páscoa, e o Filho do Homem será entregue para ser crucificado.
3 उबलय् हे तःधंपिं पुजाहारीत व थकालिपिं कैयाफा धाःम्‍ह दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया छेँय् मुन।
3 Depois, os príncipes dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos do povo reuniram-se na sala do sumo sacerdote, o qual se chamava Caifás,
4 अले इमिसं वय्‌कःयात गथे यानाः ज्‍वनाः स्‍यायेगु धकाः ग्‍वसाः ग्‍वल।
4 e consultaram-se mutuamente para prenderem Jesus com dolo e o matarem.
5 “नखःबलय् ज्‍वने धाःसा तसकं हल्‍लाखल्‍ला जुइ” धकाः इमिसं धाल।
5 Mas diziam: Não durante a festa, para que não haja alvoroço entre o povo.
6 येशू बेथानियाय् सिमोन कोह्रियागु छेँय् दीबलय्
6 E, estando Jesus em Betânia, em casa de Simão, o leproso,
7 छम्‍ह मिसा दुरूल्‍वहं थलय् तसकं थिकेगु व नस्‍वाःगु चिकं ज्‍वनाः वल। अले नयेत्‍यंबलय् व मिसां वय्‌कःयागु छेनय् फुक्‍कं लुनाबिल।
7 aproximou-se dele uma mulher com um vaso de alabastro, com unguento de grande valor, e derramou-lho sobre a cabeça, quando ele estava assentado à mesa.
8 थ्‍व खनाः चेलातय्‌सं तं पिकयाः वयात धाल – “थुलिमछि चिकं छाय् सितिं छ्वयागु?
8 E os seus discípulos, vendo isso, indignaram-se, dizendo: Por que este desperdício?
9 थ्‍व चिकं म्‍यूगु जूसा उकिं वःगु धिबा नये मखंपिन्‍त इनाब्‍यूगु जूसा ज्‍यूगु नि।”
9 Pois este unguento podia vender-se por grande preço e dar-se o dinheiro aos pobres.
10 इमिसं थथे धाःगु न्‍यनाः वय्‌कलं धयादिल – “छिमिसं थ्‍व मिसायात छाय् दुःख बियाच्‍वनागु? वं जितः बांलाःगु हे यात।
10 Jesus, porém, conhecendo isso, disse-lhes: Por que afligis esta mulher? Pois praticou
11 नये मखंपिं ला छिपिंनाप न्‍ह्याबलें दयाच्‍वनी। जि न्‍ह्याबलें दइ मखु।
11 Porquanto sempre tendes convosco os pobres, mas a mim não me haveis de ter sempre.
12 थथे चिकनं लुनाः वं जिगु म्‍हयात थुनेत ठीक याःगु खः।
12 Ora, derramando ela este unguento sobre o meu corpo, fê-lo preparando-me para o meu sepultamento.
13 जिं छिमित खःगु खँ धाये – गन गन भिंगु खँ न्‍यंकी, अन अन थ्‍व मिसां याःगु थ्‍व खँ नं लुमंकेत न्‍यंकी।”
13 Em verdade vos digo que, onde quer que este evangelho for pregado, em todo o mundo, também será referido o que ela fez para memória sua.
14 झिंनिम्‍ह चेलात मध्‍ये यहूदा इस्‍करियोत धाःम्‍ह चेलां तःधंपिं पुजाहारीतय्‌थाय् वनाः
14 Então, um dos doze, chamado Judas Iscariotes, foi ter com os príncipes dos sacerdotes
15 थथे धाल – “येशूयात ज्‍वंका बिल धाःसा जितः छु बी?” अले इमिसं वयात स्‍विगः वहःयागु म्‍वहः बिल।
15 e disse: Que me quereis dar, e eu vo-lo entregarei? E eles lhe pesaram trinta moedas de prata.
16 उबलय् निसें वं येशूयात ज्‍वंका छ्वयेत सनाच्‍वन।
16 E, desde então, buscava oportunidade para o entregar.
17 सोडा मतःगु मरि नयेगु नखःयागु न्‍हापां खुन्‍हु चेलातय्‌सं वयाः वय्‌कःयाके – “गन वनाः छुत्‍काराया नखःयात ज्‍वरय् याः वने?” धकाः न्‍यन।
17 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, chegaram os discípulos junto de Jesus, dizendo: Onde queres que preparemos a comida da Páscoa?
18 वय्‌कलं धयादिल – “शहरय् सुं छम्‍ह मनूयागु छेँय् वनाः थथे धा – ‘जिमि गुरुं वय्‌कःयागु ई त्‍यल हं। चेलातनापं वय्‌कलं छिगु छेँय् वयाः छुत्‍काराया नखः हनेगु हं।’”
18 E ele disse: Ide à cidade a
19 चेलातय्‌सं वनाः वय्‌कलं धयादी थें यात। अले अन हे छुत्‍काराया नखःया भ्‍वय् ज्‍वरय् यात।
19 E os discípulos fizeram como Jesus lhes ordenara e prepararam a Páscoa.
20 बहनी वय्‌कः झिंनिम्‍ह चेलात नाप नयेत फ्‍यतुनादिल।
20 E, chegada a tarde, assentou-se à mesa com os doze.
21 नयाच्‍वंबलय् वय्‌कलं धयादिल – “जिं छिमित खःगु खँ धाये – छिपिं मध्‍ये हे छम्‍हय्‌सिनं जितः धोखा बी।”
21 E, enquanto eles comiam, disse: Em verdade vos digo que um de vós me há de trair.
22 थ्‍व न्‍यनाः इमिसं तसकं नुगः मछिंकल। अले छम्‍ह छम्‍हय्‌सिनं थथे धाल – “छिं जितः हे धयादियागु ला मखु ला प्रभु?”
22 E eles, entristecendo-se muito, começaram um por um a dizer-lhe: Porventura, sou eu, Senhor?
23 वय्‌कलं धयादिल – “जि नाप ख्‍वलाय् मरि थुनीम्‍हय्‌सिनं जितः धोखा बी।
23 E ele, respondendo, disse: O que mete comigo a mão no prato, esse me há de trair.
24 धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया तः थें मनूया काय् ला सिनावने हे माः। अय्‌नं वयात ज्‍वंका छ्वइम्‍ह मनूयात तसकं तसकं हे धिक्‍कार दु। व बु हे मबूगु जूसा तसकं बांलाइगु खः।”
24 Em verdade o Filho do Homem vai, como acerca dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do Homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
25 वय्‌कःयात ज्‍वंकीम्‍ह यहूदां नं न्‍यन – “छिं जितः हे धयादियागु ला मखु ला प्रभु?”
25 E, respondendo Judas, o que o traía, disse: Porventura, sou eu, Rabi? Ele disse: Tu o disseste.
26 नयाच्‍वंबलय् येशूं मरि कयाः परमेश्‍वरयात सुभाय् बियाः कुचा कुचा थलादिल। अले चेलातय्‌त इनाः थथे धयादिल – “थ्‍व मरि कयाः न। थ्‍व जिगु म्‍ह खः।”
26 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, e, abençoando- o, o partiu, e o deu aos discípulos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
27 अथे हे ख्‍वला नं कयाः परमेश्‍वरयात सुभाय् बियाः वय्‌कलं थथे धयाः ख्‍वला बियादिल –
27 E, tomando o cálice e dando graças, deu-lho, dizendo: Bebei dele todos.
28 “थ्‍व न्‍हूगु बाचायागु जिगु हि खः। थ्‍व हे हिं यक्‍वसिगु पाप क्षमा जुइ।
28 Porque isto é o meu sangue, o Novo Testamento, que é derramado por muitos, para remissão dos pecados.
29 जिं छिमित धाये – जिमि बाःयागु राज्‍यय् न्‍हूपिं जूपिं छिपिंनाप दाखमद्य मत्‍वंतले जिं आवंनिसें थ्‍व दाखमद्य त्‍वने मखुत।”
29 E digo-vos que, desde agora, não beberei deste fruto da vide até àquele Dia em que o beba de novo convosco no Reino de meu Pai.
30 अले छपु भजन हाले धुंकाः वय्‌कःपिं जैतून डाँडाय् झाल।
30 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
31 अले येशूं इमित धयादिल – “थौं चान्‍हय् छिपिं फुक्‍कं जितः त्‍वःताः बिस्‍युं वनी। धर्मशास्‍त्रय् नं थथे च्‍वयातःगु दु –
31 Então, Jesus lhes disse: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim, porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas do rebanho se dispersarão.
32 “अय्‌नं जि हानं म्‍वाना वयाः छिपिं स्‍वयाः न्‍हापा हे गालीलय् थ्‍यंकः वने।”
32 Mas, depois de eu ressuscitar, irei adiante de vós para a Galileia.
33 पत्रुसं वय्‌कःयात धाल – “फुक्‍कसिनं त्‍वःता वंसां जिं ला छितः गुब्‍सं हे त्‍वःते मखु।”
33 Mas Pedro, respondendo, disse-lhe: Ainda que todos se escandalizem em ti, eu nunca me escandalizarei.
34 वय्‌कलं धयादिल – “जिं छन्‍त खःगु खँ धाये – थौं चान्‍हय् खा हाले न्‍ह्यः छं जितः स्‍वकः तक म्‍हमस्‍यू धकाः धाइ।”
34 Disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que, nesta mesma noite, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
35 अय्‌नं “छिनाप सी हे माःसां जिं छितः म्‍हमस्‍यू धकाः धाये मखु” धकाः पत्रुसं धाल। फुक्‍क चेलातय्‌सं नं अथे हे धाल।
35 Disse-lhe Pedro: Ainda que me seja necessário morrer contigo, não te negarei. E todos os discípulos disseram o mesmo.
36 वय्‌कः चेलात नाप गेतसमनी धाःथाय् झाल। वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिपिं थन हे च्‍वनाच्‍वँ। जि उखे वनाः प्रार्थना याये।”
36 Então, chegou Jesus com eles a um lugar chamado Getsêmani e disse a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto vou além orar.
37 वय्‌कलं पत्रुस व जब्‍दिया निम्‍ह काय्‌पिन्‍त धाःसानापं ब्‍वना यंकादिल। उबलय् वय्‌कलं तसकं हे नुगः मछिंकाः दिक्‍क जुयादिल।
37 E, levando consigo Pedro e os dois filhos de Zebedeu, começou a entristecer-se e a angustiar-se muito.
38 वय्‌कलं इमित धयादिल – “नुगः मछिनाः जिगु छाति हे तज्‍याइ थें च्‍वनाच्‍वन। छिपिं मद्यंसे थन हे च्‍वनाच्‍वँ।”
38 Então, lhes disse: A minha alma está cheia de tristeza até à morte; ficai aqui e vigiai comigo.
39 अले भचा उखे झायाः बँय् क्‍वपुसां पुयाः थथे धकाः प्रार्थना यानादिल – “बाः, ज्‍यूसा थ्‍व दुःखयागु ख्‍वला जिथासं चीकादिसँ। अय्‌नं जितः यःथें यानादी मते, छितः यःथें हे यानादिसँ।”
39 E, indo um pouco adiante, prostrou-se sobre o seu rosto, orando e dizendo: Meu Pai, se é possível, passa de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu
40 अले वय्‌कः स्‍वम्‍ह चेलात च्‍वनाच्‍वंथाय् झाल। इपिं न्‍ह्यलं ब्‍वानाच्‍वंगु खनाः वय्‌कलं पत्रुसयात धयादिल – “छिपिं जि नाप घौछि हे नं मद्यंसे च्‍वने मफु ला?
40 E, voltando para os seus discípulos, achou-os adormecidos; e disse a Pedro: Então, nem uma hora pudeste vigiar comigo?
41 मद्यंसे प्रार्थना याना च्‍वँ, मखुसा छिपिं जाँचय् लाइ। आत्‍मा ला न्‍ह्यचिलाच्‍वंगु दु, म्‍ह जक बमलाः।”
41 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; na verdade, o espírito
42 अनं वनाः वय्‌कलं हानं प्रार्थना यानादिल – “बाः, जिं थ्‍व दुःखयागु ख्‍वलां मत्‍वंसे मगाः धयागु जूसा, छितः यःथें हे जुइमा।”
42 E, indo segunda vez, orou, dizendo: Meu Pai, se este cálice não pode passar de mim sem eu o beber, faça-se a tua vontade.
43 वय्‌कः झाःबलय् इपिं हानं न्‍ह्यलं तुं ब्‍वानाच्‍वन। इमिसं न्‍ह्यः पी हे मफया च्‍वन।
43 E, voltando, achou-os outra vez adormecidos, porque os seus olhos estavam carregados.
44 वय्‌कः हानं इमित त्‍वःताः झाल। अले अथे हे धयाः प्रार्थना यानादिल। थ्‍वनापं वय्‌कलं स्‍वकः प्रार्थना यानादी धुंकल।
44 E, deixando-os de novo, foi orar pela terceira vez, dizendo as mesmas palavras.
45 अले वय्‌कलं इमिथाय् झायाः धयादिल – “छिपिं आः तक द्यना च्‍वनातिनि ला? मनूया काय्‌यात पापीतय्‌सं ज्‍वनीगु ई वये धुंकल।
45 Então, chegou junto dos seus discípulos e disse-lhes: Dormi, agora, e repousai; eis que é chegada a hora, e o Filho do Homem será entregue nas mãos dos pecadores.
46 दँ, वनेनु। स्‍व, जितः ज्‍वंकीम्‍ह मनू नं न्‍ह्यःने थ्‍यने धुंकल।”
46 Levantai-vos, partamos; eis que é chegado o que me trai.
47 वय्‌कलं थथे धयाच्‍वनादीबलय् हे झिंनिम्‍ह मध्‍ये छम्‍ह चेला यहूदा अन थ्‍यंकः वल। व नाप तःधंपिं पुजाहारीत व थकालिपिन्‍सं छ्वयाहःपिं नं वःगु दु। इमिसं तरवार व कथि ज्‍वनातःगु दु।
47 E, estando ele ainda a falar, eis que chegou Judas, um dos doze, e com ele, grande multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos do povo.
48 “जिं वनाः चुप्‍पा नइम्‍ह मनू व हे खः, छिमिसं वयात ज्‍वँ” धकाः धोखा बीम्‍हय्‌सिनं इमित खँ स्‍यना हःगु दु।
48 E o traidor tinha-lhes dado um sinal, dizendo: O que eu beijar é esse; prendei-o.
49 उकिं वं वयेवं हे येशूयाथाय् वनाः “गुरु, ज्‍वजलपा” धयाः वय्‌कःयात चुप्‍पा नल।
49 E logo, aproximando-se de Jesus, disse: Eu te saúdo, Rabi. E beijou-o.
50 वय्‌कलं वयात धयादिल – “पासा, छु यायेत वयागु खः याकनं याना छ्व।”
50 Jesus, porém, lhe disse: Amigo, a que vieste? Então, aproximando-se eles, lançaram mão de Jesus e o prenderam.
51 अबलय् हे वय्‌कःया छम्‍ह चेलां थःगु तरवार पिकयाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया छम्‍ह दासयागु न्‍हाय्‌पं हे ध्‍यनाबिल।
51 E eis que um dos que estavam com Jesus, estendendo a mão, puxou da espada e, ferindo o servo do sumo sacerdote, cortou-lhe uma orelha.
52 वय्‌कलं वयात धयादिल – “तरवार दापय् स्‍वथँ। तरवार ज्‍वनाजुइम्‍ह तरवारं हे सी।
52 Então, Jesus disse-lhe: Mete no seu lugar a tua espada, porque todos os que lançarem mão da espada à espada morrerão.
53 जिं ग्‍वाहालि फ्‍वन धाःसा जिमि बाःनं झिंनिगू पल्‍टन स्‍वयाः अप्‍वः स्‍वर्गदूतत छ्वयाहया मदी ला? छिमिसं छु ताय्‌का?
53 Ou pensas tu que eu não poderia, agora, orar a meu Pai e que ele não me daria mais de doze legiões de anjos?
54 थथे यात धाःसा धर्मशास्‍त्रय् च्‍वयातःगु खँ गथे जुयाः पूवनी?”
54 Como,
55 अले वय्‌कलं ज्‍वंवःपिं मनूतय्‌त धयादिल – “जि छम्‍हय्‌सित ज्‍वनेत थथे तरवार व कथि ज्‍वनावये माःगु छाय्? छु जि दाखुँ खः ला? जिं देगलय् च्‍वनाः न्‍हियान्‍हिथं स्‍यनेकने याना जुयाबलय् छिमिसं जितः छाय् मज्‍वनागु?
55 Então, disse Jesus à multidão: Saístes, como para um salteador, com espadas e porretes, para me prender? Todos os dias me assentava junto de vós, ensinando no templo, e não me prendestes.
56 अगमवक्तातय्‌सं धर्मशास्‍त्रय् च्‍वया थकूगु पूवनेमा धकाः हे थथे जूगु खः।” अले चेलात फुक्‍कं वय्‌कःयात त्‍वःताः उखेलाः थुखेलाः मदय्‌क बिस्‍युं वन।
56 Mas tudo isso aconteceu para que se cumpram as Escrituras dos profetas. Então, todos os discípulos, deixando-o, fugiram.
57 इमिसं येशूयात दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीत कैयाफायाथाय् यंकल। शास्‍त्रीत व थकालिपिं नं अन मुनाच्‍वंगु दु।
57 E os que prenderam Jesus o conduziram à casa do sumo sacerdote Caifás, onde os escribas e os anciãos estavam reunidos.
58 पत्रुस नं तातापाकं हे ल्‍यूल्‍यू वनाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीया चुकय् थ्‍यंक हे वन। अले वय्‌कःयात छु छु याइ धकाः स्‍वयेत व पालेत नाप च्‍वंवन।
58 E Pedro o seguiu de longe até ao pátio do sumo sacerdote e, entrando, assentou-se entre os criados, para ver o fim.
59 तःधंपिं पुजाहारीतय्‌सं व अन वयाच्‍वंपिं फुक्‍कसिनं जानाः वय्‌कःयात स्‍यायेत मखुगु मखुगु द्वपं बीत स्‍वल।
59 Ora, os príncipes dos sacerdotes, e os anciãos, e todo o conselho buscavam falso testemunho contra Jesus, para poderem dar-lhe a morte,
60 तःम्‍हय्‌सिनं हे वयाः वय्‌कःयात मखुगु मखुगु द्वपं बिल। अय्‌नं इमिसं छुं हे दसि क्‍यने मफुत। दकलय् लिपा निम्‍ह मनुखं वयाः
60 e não o achavam, apesar de se apresentarem muitas testemunhas falsas, mas, por fim, chegaram duas
61 धाल – “थ्‍व मनुखं ‘परमेश्‍वरयागु देगः थुनाः स्‍वन्‍हुं हे दने फु’ धकाः धाल।”
61 e disseram: Este disse: Eu posso derribar o templo de Deus e reedificá-lo em três dias.
62 अले दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं दनाः धाल – “थुमिसं धाःगु खँय् छं छुं धायेमाःगु दु ला?”
62 E, levantando-se o sumo sacerdote, disse-lhe: Não respondes coisa alguma ao que estes depõem contra ti?
63 वय्‌कलं छुं हे धयामदी। अले दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं हानं धाल – “म्‍वाःम्‍ह परमेश्‍वरयागु नामं जिं छन्‍त धयाच्‍वना – छ परमेश्‍वरया काय्, मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट खः ला?”
63 E Jesus, porém, guardava silêncio. E, insistindo o sumo sacerdote, disse-lhe: Conjuro-te pelo Deus vivo que nos digas se tu és o Cristo, o Filho de Deus.
64 वय्‌कलं लिसः बियादिल – “छिं थःम्‍हं हे धयादिल। अय्‌नं जिं छिकपिन्‍त धाये – आवंनिसें छिकपिन्‍सं मनूया काय्‌यात परमेश्‍वरया जव ल्‍हाःपाखे च्‍वनाच्‍वंगु व सुपाँचय् वयाच्‍वंगु खनी।”
64 Disse-lhes Jesus: Tu em breve o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo sobre as nuvens do céu.
65 थ्‍व न्‍यनाः दकलय् तःधंम्‍ह पुजाहारीं थःम्‍हं फिनातःगु लं खुनाः थथे धाल – “थ्‍वं परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकाः खँ ल्‍हात। थ्‍वयां अप्‍वः मेगु दसि हे छु माल? थ्‍वं परमेश्‍वरयात क्‍वह्यंकूगु छिमिसं ता हे ताल।
65 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes, dizendo: Blasfemou; para que precisamos ainda de testemunhas? Eis que bem ouvistes, agora, a sua blasfêmia.
66 छिमिगु छु बिचाः दु?” इमिसं धाल –
66 Que vos parece? E eles, respondendo, disseram: É réu de morte.
67 इमिसं वय्‌कःयागु ख्‍वालय् थुकलं बिल, दाल। अले गुलिसिनं ला न्‍यतालय् दायाः
67 Então, cuspiram-lhe no rosto e lhe davam murros, e outros o esbofeteavam,
68 थथे धाल – “हे मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट, छ अगमवक्ता खःसा छन्‍त सुनां दाल, धा।”
68 dizendo: Profetiza-nos, Cristo, quem é o que te bateu?
69 अबलय् तकं पत्रुस चुकय् हे च्‍वनाच्‍वन। छम्‍ह भ्‍वातिं नं वयाः वयात धाल – “छ नं गालीलय् च्‍वंम्‍ह येशूनापं जुयाच्‍वंम्‍ह मखु ला?”
69 Ora, Pedro estava assentado fora, no pátio; e, aproximando-se dele uma criada, disse: Tu também estavas com Jesus, o galileu.
70 वं सकसिगुं न्‍ह्यःने “मखु” धकाः थथे धाल – “छं धाःगु खँ जिं मस्‍यू।”
70 Mas ele negou diante de todos, dizendo: Não sei o que dizes.
71 व अनं लुखापाखे वंबलय् वयात मेम्‍ह भ्‍वातिं नं खनाः थथे धाल – “थ्‍व मनू ला नासरतय् च्‍वंम्‍ह येशू नाप जुयाच्‍वंम्‍ह खः नि।”
71 E, saindo para o vestíbulo, outra criada o viu e disse aos que ali estavam: Este também estava com Jesus, o Nazareno.
72 वं हानं पाफयाः “मखु” धकाः थथे धाल – “जिं वयात म्‍ह हे मस्‍यू।”
72 E ele negou outra vez, com juramento: Não conheço tal homem.
73 भचा जाय्‌काः अन च्‍वंपिन्‍सं वयाः वयात थथे धाल – “छ नं व नाप जुयाच्‍वंम्‍ह खः नि। छंगु नवाइगु पहलं हे सी दु।”
73 E, logo depois, aproximando-se os que ali estavam, disseram a Pedro: Verdadeiramente, também tu és deles, pois a tua fala te denuncia.
74 अले वं पाफयाः धाल – “जिं मखुगु खँ ल्‍हानागु खःसा परमेश्‍वरं जितः सजाँय बियादीमा। जिं वयात म्‍ह हे मस्‍यू।” अबलय् हे ग्‍वंगः हाला हल।
74 Então, começou ele a praguejar e a jurar, dizendo: Não conheço esse homem. E imediatamente o galo cantou.
75 अले वं येशूं धयादीगु खँ लुमंकल – “खा हाले न्‍ह्यः छं जितः स्‍वकः तक म्‍हमस्‍यू धकाः धाइ।” अले व पिने वनाः ह्वाँय्‌ह्वाँय् ख्‍वल।
75 E lembrou-se Pedro das palavras de Jesus, que lhe dissera: Antes que o galo cante, três vezes me negarás. E, saindo dali, chorou amargamente.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.