Mateus 22

Newar (NEW) vs BKJ

Sair da comparação
1 येशूं हानं मनूतय्‌त उखान छुनाः थथे धयादिल।
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 “स्‍वर्गयागु राज्‍य थथे च्‍वं – छकः छम्‍ह जुजुं थः काय्‌यागु ब्‍याहाया भ्‍वय् सःतल।
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 जुजुं थः दासतय्‌त पाहां ब्‍वना तःपिं मनूतय्‌त सःतके छ्वल। इमिसं धाःसा वये मास्‍ति मवय्‌कू।
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “उकिं वं हानं मेपिं दासतय्‌त थथे धया छ्वल – ‘पाहांतय्‌त वनाः थथे धयाब्‍यु। नयेगु ई जुल। नसाज्‍वलं फुक्‍कं बुइ धुंकल। भ्‍वय् झाःसां जिल।’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 अय्‌नं पाहां ब्‍वना तःपिन्‍सं वास्‍ता हे मयासें थथःगु ज्‍याय् वन। गुम्‍हं थःगु बुँइ वन, गुम्‍हं थःगु पसलय् वन।
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 गुलिसिनं ला जुजुया दासतय्‌त ज्‍वनाः दायाः स्‍याना हे बिल।
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 “जुजुं तमं मि जुयाः सिपाइँतय्‌त छ्वयाः व ज्‍यानमारातय्‌त स्‍याकल। अले इमिगु शहर नं छ्वय्‌काबिल।
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 जुजुं थः दासतय्‌त सःताः थथे धाल – ‘भ्‍वय् ज्‍वलं ला ज्‍वरय् जुयाच्‍वंगु दु। जिं सःता तइपिं पाहांत धाःसा थ्‍व भ्‍वय् नयेत मल्‍वःपिं जुयाच्‍वन खनी।
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 उकिं छिमिसं आः मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍वसित भ्‍वय् ब्‍वना हजि।’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 अले इमिसं मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍व तःधंपिं, चिधंपिं, भिंपिं, मभिंपिं फुक्‍कसित ब्‍वना हल। थुकथं भ्‍वय् छेँ पाहांतय्‌सं जाल।”
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “अले जुजु भ्‍वय् वःपिन्‍त स्‍वः वल। जुजुं बांलाःगु वसतं पुना मतःम्‍ह छम्‍ह मनूयात खन।
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 जुजुं वयात न्‍यन – ‘छ थथे बांलाःगु वसतं मपुंकं थन गथे यानाः दुहां वया?’ व मनुखं छुं हे धाये मफुत।
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 अले जुजुं थः च्‍यःतय्‌त थथे धकाः धाल – ‘थ्‍व मनूयात ल्‍हाःतुति चिनाः पिने खिउँथाय् वान्‍छ्वया ब्‍यु। अन हे ख्‍व जक ख्‍वयाः वा न्‍ह्ययाच्‍वनी।’”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 अले येशूं धयादिल – “सःतातःपिं यक्‍व दइ, अय्‌नं ल्‍यइपिं कम हे जक दइ।”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 फरिसीतय्‌सं वनाः येशूयात वय्‌कःया खँय् हे ज्‍वनेगु ग्‍वसाः ग्‍वल।
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 इमिसं थः चेलातय्‌त हेरोदया मनूत नाप वय्‌कःयाथाय् छ्वल। इमिसं वनाः वय्‌कःयात थथे धाल – “गुरु, छि धात्‍थें भिंम्‍ह मनू खः। छिं मनूतय्‌त परमेश्‍वरयागु भिंगु लँपु जक क्‍यनादी। मनूतय्‌सं धाइ ल्‍हाइगु खँय् छिं च्‍यूताः तयामदी, छाय्‌धाःसा छिं ख्‍वाः स्‍वयाः खँ ल्‍हानामदी।
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 छता खँ धयादिसँ, कैसरयात झीसं कर पुले ज्‍यू ला कि मज्‍यू?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 वय्‌कलं इमिगु मभिंगु बिचाः थुइकाः धयादिल – “अय् निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं, छिमिसं जितः थुकथं छाय् ज्‍वंकेत स्‍वयागु?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 छिमिसं कर पुलेत तयातःगु धिबा जितः क्‍यँ सा।” इमिसं धिबा हयाः वय्‌कःयात क्‍यन।
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 वय्‌कलं इमिके न्‍यनादिल – “थुकी सुयागु ख्‍वाः व नां कियातःगु दु?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 इमिसं “कैसरयागु” धकाः लिसः बिल।
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 थ्‍व न्‍यनाः इपिं छक्‍क जुल। अले वय्‌कःयात त्‍वःताः थथःगु लँय् वन।
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 उखुन्‍हु हे सिनाः म्‍वाना वइगु खँय् विश्‍वास मयाइपिं सदुकीतय्‌सं वयाः येशूयाके थथे धकाः न्‍यन –
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 “गुरुजु, सुं मनू मस्‍त मदय्‌कं सिनावन धाःसा वया हे किजां थः तताःजुयात कलाः तयाः दाजुम्‍हय्‌सिगु निंतिं मस्‍त दय्‌केमाः धकाः मोशां च्‍वया थकूगु दु।
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 धाय्, न्‍हय्‌म्‍ह दाजुकिजापिं दु। तःधिकःम्‍ह दाजुम्‍ह ब्‍याहा यानाः मस्‍त मदय्‌क सिनावन। अले दातिम्‍ह किजां तताःजुम्‍हय्‌सित कलाः तल।
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 दातिम्‍ह नं मस्‍त मदय्‌क हे सिनावन। थुकथं हे वयां क्‍वय्‌यापिं नं न्‍हय्‌म्‍हं सिनावन।
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 लिपा व मिसा नं सित।
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 आः धयादिसँ, सीपिं म्‍वाना वइबलय् व मिसा सुया कलाः जुइ? छाय्‌धाःसा इपिं न्‍हय्‌म्‍हय्‌सिनं वयात कलाः तःगु दु।”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिकपिन्‍सं द्वंकाच्‍वन, छाय्‌धाःसा छिकपिन्‍सं धर्मशास्‍त्रयागु खँ व परमेश्‍वरयागु शक्ति हे थुइकामदीनि।
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 सीपिं मनूत म्‍वाना वइबलय् इपिं स्‍वर्गदूतत थें जुइ। सुयागुं ब्‍याहा नं जुइ मखु, सुयातं बिया नं छ्वइ मखु।
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 “सीपिं म्‍वाना वइगु खँय् परमेश्‍वरं धयादीगु खँ छिकपिन्‍सं ब्‍वनादियागु मदु ला?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘जि अब्राहामया, इसहाकया व याकूबया परमेश्‍वर खः।’ थुकियागु अर्थ वय्‌कः सीपिनि परमेश्‍वर मखु, बरु म्‍वाःपिनि परमेश्‍वर खः।”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 वय्‌कःयागु खँ न्‍यनाः फुक्‍कं छक्‍क जुल।
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 येशूं सदुकीतय्‌त नवाये मफय्‌क लिसः बियादीगु खँ न्‍यनाः फरिसीत वय्‌कःयाथाय् वल।
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 इमिगु पुचलय् च्‍वंम्‍ह छम्‍ह शास्‍त्रीं वय्‌कःयात ज्‍वनेत थथे धकाः न्‍यन –
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 “गुरुजु, व्‍यवस्‍थाय् दकलय् तःधंगु आज्ञा छु खः?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 वय्‌कलं लिसः बियादिल – “परमप्रभु झी परमेश्‍वरयात दुनुगलंनिसें माया या, थःगु प्राण बियाः तकं माया या, अले थःगु मनंनिसें माया या।
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 दकलय् तःधंगु व न्‍हापांगु आज्ञा थ्‍व हे खः।
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 निगूगु तःधंगु आज्ञा थ्‍व खः – थः जःलाखःलायात थःत थें माया या।
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌सं स्‍यना थकूगु फुक्‍क खँ थ्‍व हे निगू आज्ञाया दुने लाः।”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 फरिसीत छथाय् मुनाच्‍वंबलय् येशूं इमित थथे धकाः न्‍यनादिल –
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “छिकपिन्‍सं स्‍वयेबलय् – मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट सु खः धयाच्‍वनादिया? व सुया काय् खः?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा परमेश्‍वरयागु आत्‍मां दाऊदयात वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः छाय् धाय्‌कूगु लय्? दाऊदं थथे धाःगु दु –
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 “‘परमप्रभुं जिमि प्रभुयात धयादिल,
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 “दाऊदं हे अथे वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः धाल धाःसा वय्‌कः गथे यानाः दाऊदया काय् जुइ फइ?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 थ्‍व खँयागु लिसः सुनानं बी मफुत। उखुन्‍हुंनिसें वय्‌कःयाके सुनानं हे छुं हे न्‍यनेगु आँट याये मछाल।
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.