Mateus 22

Newar (NEW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 येशूं हानं मनूतय्‌त उखान छुनाः थथे धयादिल।
1 De novo, entrou Jesus a falar por parábolas, dizendo-lhes:
2 “स्‍वर्गयागु राज्‍य थथे च्‍वं – छकः छम्‍ह जुजुं थः काय्‌यागु ब्‍याहाया भ्‍वय् सःतल।
2 O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.
3 जुजुं थः दासतय्‌त पाहां ब्‍वना तःपिं मनूतय्‌त सःतके छ्वल। इमिसं धाःसा वये मास्‍ति मवय्‌कू।
3 Então, enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas; mas estes não quiseram vir.
4 “उकिं वं हानं मेपिं दासतय्‌त थथे धया छ्वल – ‘पाहांतय्‌त वनाः थथे धयाब्‍यु। नयेगु ई जुल। नसाज्‍वलं फुक्‍कं बुइ धुंकल। भ्‍वय् झाःसां जिल।’
4 Enviou ainda outros servos, com esta ordem: Dizei aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e cevados já foram abatidos, e tudo está pronto; vinde para as bodas.
5 अय्‌नं पाहां ब्‍वना तःपिन्‍सं वास्‍ता हे मयासें थथःगु ज्‍याय् वन। गुम्‍हं थःगु बुँइ वन, गुम्‍हं थःगु पसलय् वन।
5 Eles, porém, não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 गुलिसिनं ला जुजुया दासतय्‌त ज्‍वनाः दायाः स्‍याना हे बिल।
6 e os outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 “जुजुं तमं मि जुयाः सिपाइँतय्‌त छ्वयाः व ज्‍यानमारातय्‌त स्‍याकल। अले इमिगु शहर नं छ्वय्‌काबिल।
7 O rei ficou irado e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e lhes incendiou a cidade.
8 जुजुं थः दासतय्‌त सःताः थथे धाल – ‘भ्‍वय् ज्‍वलं ला ज्‍वरय् जुयाच्‍वंगु दु। जिं सःता तइपिं पाहांत धाःसा थ्‍व भ्‍वय् नयेत मल्‍वःपिं जुयाच्‍वन खनी।
8 Então, disse aos seus servos: Está pronta a festa, mas os convidados não eram dignos.
9 उकिं छिमिसं आः मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍वसित भ्‍वय् ब्‍वना हजि।’
9 Ide, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidai para as bodas a quantos encontrardes.
10 अले इमिसं मूलँय् व पेकालँय् वनाः ध्‍वदुक्‍व तःधंपिं, चिधंपिं, भिंपिं, मभिंपिं फुक्‍कसित ब्‍वना हल। थुकथं भ्‍वय् छेँ पाहांतय्‌सं जाल।”
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou repleta de convidados.
11 “अले जुजु भ्‍वय् वःपिन्‍त स्‍वः वल। जुजुं बांलाःगु वसतं पुना मतःम्‍ह छम्‍ह मनूयात खन।
11 Entrando, porém, o rei para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 जुजुं वयात न्‍यन – ‘छ थथे बांलाःगु वसतं मपुंकं थन गथे यानाः दुहां वया?’ व मनुखं छुं हे धाये मफुत।
12 e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui sem veste nupcial? E ele emudeceu.
13 अले जुजुं थः च्‍यःतय्‌त थथे धकाः धाल – ‘थ्‍व मनूयात ल्‍हाःतुति चिनाः पिने खिउँथाय् वान्‍छ्वया ब्‍यु। अन हे ख्‍व जक ख्‍वयाः वा न्‍ह्ययाच्‍वनी।’”
13 Então, ordenou o rei aos serventes: Amarrai-o de pés e mãos e lançai-o para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.
14 अले येशूं धयादिल – “सःतातःपिं यक्‍व दइ, अय्‌नं ल्‍यइपिं कम हे जक दइ।”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos, escolhidos.
15 फरिसीतय्‌सं वनाः येशूयात वय्‌कःया खँय् हे ज्‍वनेगु ग्‍वसाः ग्‍वल।
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam em alguma palavra.
16 इमिसं थः चेलातय्‌त हेरोदया मनूत नाप वय्‌कःयाथाय् छ्वल। इमिसं वनाः वय्‌कःयात थथे धाल – “गुरु, छि धात्‍थें भिंम्‍ह मनू खः। छिं मनूतय्‌त परमेश्‍वरयागु भिंगु लँपु जक क्‍यनादी। मनूतय्‌सं धाइ ल्‍हाइगु खँय् छिं च्‍यूताः तयामदी, छाय्‌धाःसा छिं ख्‍वाः स्‍वयाः खँ ल्‍हानामदी।
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para dizer-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro e que ensinas o caminho de Deus, de acordo com a verdade, sem te importares com quem quer que seja, porque não olhas a aparência dos homens.
17 छता खँ धयादिसँ, कैसरयात झीसं कर पुले ज्‍यू ला कि मज्‍यू?”
17 Dize-nos, pois: que te parece? É lícito pagar tributo a César ou não?
18 वय्‌कलं इमिगु मभिंगु बिचाः थुइकाः धयादिल – “अय् निपाः ख्‍वाःपाः दुपिं, छिमिसं जितः थुकथं छाय् ज्‍वंकेत स्‍वयागु?
18 Jesus, porém, conhecendo-lhes a malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?
19 छिमिसं कर पुलेत तयातःगु धिबा जितः क्‍यँ सा।” इमिसं धिबा हयाः वय्‌कःयात क्‍यन।
19 Mostrai-me a moeda do tributo. Trouxeram-lhe um denário.
20 वय्‌कलं इमिके न्‍यनादिल – “थुकी सुयागु ख्‍वाः व नां कियातःगु दु?”
20 E ele lhes perguntou: De quem é esta efígie e inscrição?
21 इमिसं “कैसरयागु” धकाः लिसः बिल।
21 Responderam: De César. Então, lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
22 थ्‍व न्‍यनाः इपिं छक्‍क जुल। अले वय्‌कःयात त्‍वःताः थथःगु लँय् वन।
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram-se.
23 उखुन्‍हु हे सिनाः म्‍वाना वइगु खँय् विश्‍वास मयाइपिं सदुकीतय्‌सं वयाः येशूयाके थथे धकाः न्‍यन –
23 Naquele dia, aproximaram-se dele alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram:
24 “गुरुजु, सुं मनू मस्‍त मदय्‌कं सिनावन धाःसा वया हे किजां थः तताःजुयात कलाः तयाः दाजुम्‍हय्‌सिगु निंतिं मस्‍त दय्‌केमाः धकाः मोशां च्‍वया थकूगु दु।
24 Mestre, Moisés disse: Se alguém morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a viúva e suscitará descendência ao falecido.
25 धाय्, न्‍हय्‌म्‍ह दाजुकिजापिं दु। तःधिकःम्‍ह दाजुम्‍ह ब्‍याहा यानाः मस्‍त मदय्‌क सिनावन। अले दातिम्‍ह किजां तताःजुम्‍हय्‌सित कलाः तल।
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;
26 दातिम्‍ह नं मस्‍त मदय्‌क हे सिनावन। थुकथं हे वयां क्‍वय्‌यापिं नं न्‍हय्‌म्‍हं सिनावन।
26 o mesmo sucedeu com o segundo, com o terceiro, até ao sétimo;
27 लिपा व मिसा नं सित।
27 depois de todos eles, morreu também a mulher.
28 आः धयादिसँ, सीपिं म्‍वाना वइबलय् व मिसा सुया कलाः जुइ? छाय्‌धाःसा इपिं न्‍हय्‌म्‍हय्‌सिनं वयात कलाः तःगु दु।”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa? Porque todos a desposaram.
29 वय्‌कलं इमित धयादिल – “छिकपिन्‍सं द्वंकाच्‍वन, छाय्‌धाःसा छिकपिन्‍सं धर्मशास्‍त्रयागु खँ व परमेश्‍वरयागु शक्ति हे थुइकामदीनि।
29 Respondeu-lhes Jesus: Errais, não conhecendo as Escrituras nem o poder de Deus.
30 सीपिं मनूत म्‍वाना वइबलय् इपिं स्‍वर्गदूतत थें जुइ। सुयागुं ब्‍याहा नं जुइ मखु, सुयातं बिया नं छ्वइ मखु।
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento; são, porém, como os anjos no céu.
31 “सीपिं म्‍वाना वइगु खँय् परमेश्‍वरं धयादीगु खँ छिकपिन्‍सं ब्‍वनादियागु मदु ला?
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou:
32 ‘जि अब्राहामया, इसहाकया व याकूबया परमेश्‍वर खः।’ थुकियागु अर्थ वय्‌कः सीपिनि परमेश्‍वर मखु, बरु म्‍वाःपिनि परमेश्‍वर खः।”
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
33 वय्‌कःयागु खँ न्‍यनाः फुक्‍कं छक्‍क जुल।
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 येशूं सदुकीतय्‌त नवाये मफय्‌क लिसः बियादीगु खँ न्‍यनाः फरिसीत वय्‌कःयाथाय् वल।
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que ele fizera calar os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 इमिगु पुचलय् च्‍वंम्‍ह छम्‍ह शास्‍त्रीं वय्‌कःयात ज्‍वनेत थथे धकाः न्‍यन –
35 E um deles, intérprete da Lei, experimentando-o, lhe perguntou:
36 “गुरुजु, व्‍यवस्‍थाय् दकलय् तःधंगु आज्ञा छु खः?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 वय्‌कलं लिसः बियादिल – “परमप्रभु झी परमेश्‍वरयात दुनुगलंनिसें माया या, थःगु प्राण बियाः तकं माया या, अले थःगु मनंनिसें माया या।
37 Respondeu-lhe Jesus:
38 दकलय् तःधंगु व न्‍हापांगु आज्ञा थ्‍व हे खः।
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 निगूगु तःधंगु आज्ञा थ्‍व खः – थः जःलाखःलायात थःत थें माया या।
39 O segundo, semelhante a este, é:
40 व्‍यवस्‍था व अगमवक्तातय्‌सं स्‍यना थकूगु फुक्‍क खँ थ्‍व हे निगू आज्ञाया दुने लाः।”
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 फरिसीत छथाय् मुनाच्‍वंबलय् येशूं इमित थथे धकाः न्‍यनादिल –
41 Reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus:
42 “छिकपिन्‍सं स्‍वयेबलय् – मुक्ति बीम्‍ह ख्रीष्‍ट सु खः धयाच्‍वनादिया? व सुया काय् खः?”
42 Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe eles: De Davi.
43 वय्‌कलं धयादिल – “अय्‌सा परमेश्‍वरयागु आत्‍मां दाऊदयात वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः छाय् धाय्‌कूगु लय्? दाऊदं थथे धाःगु दु –
43 Replicou-lhes Jesus: Como, pois, Davi, pelo Espírito, chama-lhe Senhor, dizendo:
44 “‘परमप्रभुं जिमि प्रभुयात धयादिल,
44 Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés?
45 “दाऊदं हे अथे वय्‌कःयात ‘प्रभु’ धकाः धाल धाःसा वय्‌कः गथे यानाः दाऊदया काय् जुइ फइ?”
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 थ्‍व खँयागु लिसः सुनानं बी मफुत। उखुन्‍हुंनिसें वय्‌कःयाके सुनानं हे छुं हे न्‍यनेगु आँट याये मछाल।
46 E ninguém lhe podia responder palavra, nem ousou alguém, a partir daquele dia, fazer-lhe perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.