Mateus 13
Newar (NEW) vs NAA
1 उखुन्हु हे येशू छेँनं पिहां झायाः समुद्र सिथय् वनाः फ्यतुनादिल।
1 Naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e se assentou à beira-mar.
2 वय्कःया जवंखवं यक्व हे मनूत मुंवःगुलिं वय्कः नांचाय् च्वनादिल। मनूत जक समुद्रया सिथय् दनाच्वन।
2 E grandes multidões se reuniram em volta dele, de modo que entrou num barco e se assentou. E toda a multidão estava em pé na praia.
3 वय्कलं इमित उखान कनाः यक्व हे खँ स्यनादिल।
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas, dizendo:
4 वं पुसा ह्वःबलय् गुलिं गुलिं पुसा लँय् नं लात, अले झंगःतय्सं वयाः नयाबिल।
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 अले गुलिं पुसा ल्वहंलिं दुथाय् लात। भचा भचा जक चा दुगुलिं अन लाःगु पुसा याकनं बुयावल।
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 निभाः त्वःबलय् अन बुयावःगु मा सुकूचिना वन, अले बल्लाक हा काये मफुगुलिं गना वन।
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 अले हानं गुलिं पुसा कंमा दुथाय् लात। कंमा तःमा जुया वःबलय् अन लाःगु पुसा थाहां वये मफुत।
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 गुलिं पुसा भिंगु चा दुथाय् लात, अले यक्व अन्न सल। गनं सछि, गनं खुइदुगं, गनं स्विदुगं अन्न सल।
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 सुयाके न्हाय्पं दु वं न्यनाः का।”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 अले चेलातय्सं वयाः वय्कःयाके न्यन – “छिं इपिं लिसे छाय् उखान छुनाः खँ ल्हानादियागु?”
10 Então os discípulos se aproximaram de Jesus e lhe perguntaram: — Por que o senhor fala com eles por meio de parábolas?
11 वय्कलं धयादिल – “स्वर्गयागु राज्ययागु गुप्ति खँ छिमित जक सीके ब्यूगु दु। इमित सीके मब्यू।
11 Ao que Jesus respondeu:
12 दुम्हय्सित अज्जं तनाबी, अले वयाके झन यक्व दइ। मदुम्हय्सिके दुगु नं लाका काइ।
12 Pois ao que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 अय्जूगुलिं जिं इपिं लिसे उखान छुनाः खँ ल्हानागु खः –
13 Por isso, falo com eles por meio de parábolas: porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 “थुकथं यशैया अगमवक्तां धयावंगु खँ थुमिके पूवन –
14 Assim, neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 छाय्धाःसा छिमिगु नुगः क्वय् धुंकल,
15 Porque o coração deste povo
16 “छिपिं धाःसा धन्यपिं खः, छाय्धाःसा छिमिगु मिखां खं, न्हाय्पनं ता।
16 — Bem-aventurados, porém, são os olhos de vocês, porque veem; e bem-aventurados são os ouvidos de vocês, porque ouvem.
17 जिं छिमित धात्थें धाये – तःम्ह हे अगमवक्तातय्सं व धर्मी मनूतय्सं छिमिसं खंगु खँ तसकं स्वये मास्तिवय्कूगु खः, अय्नं इमिसं स्वये मखन। अथे हे छिमिसं न्यंगु खँ इमिसं तसकं न्यने मास्तिवय्कूगु खः, अय्नं इमिसं न्यने मखन।
17 Pois em verdade lhes digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
18 “पुसा ह्वलिम्हय्सिगु उखानयागु अर्थ न्यँ।
18 — Ouçam, portanto, o que significa a parábola do semeador.
19 गुलिखय् मनूतय्सं परमेश्वरयागु राज्ययागु खँ न्यनाः नं थुइके फइ मखु। थुपिं लँय् लाःगु पुसा थें खः। इमिगु नुगलय् ह्वलातःगु परमेश्वरयागु वचन शैतानं वयाः लिकया यंकी।
19 A todos os que ouvem a palavra do Reino e não a compreendem, vem o Maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 ल्वहंलिं दुथाय् लाःगु पुसा परमेश्वरयागु वचन न्यनेवं लय्लय्तायाः विश्वास याना काइपिं खः।
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e logo a recebe com alegria.
21 परमेश्वरयागु वचनं थुमिगु नुगलय् दुने थ्यंक हा काये फइ मखु। अले ताःई तक च्वने फइ मखु। दुःखकष्ट वयेवं थुमिसं विश्वास यायेगु त्वःताछ्वइ।
21 Mas ele não tem raiz em si mesmo, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 परमेश्वरयागु वचन न्यनाः नं धन सम्पत्तियागु माया कयाजुइपिं व संसारयागु खँय् च्यूताः तया जुइपिं मनूत कंमा दुथाय् लाःगु पुसा थें खः। थुमिसं परमेश्वरयागु वचनयात गुम्से यानाबी। अले थुकिं अन्न सय्की मखु।
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém as preocupações deste mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 परमेश्वरयागु वचन न्यनाः थुइका काइपिं मनूत भिंगु चाय् लाःगु पुसा थें खः। थुमिसं यक्व अन्न सय्की। गुलिसिनं सछि, गुलिसिनं खुइदुगं, गुलिसिनं स्विदुगं अन्न सय्की।”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 येशूं मेगु उखान छुनाः इमित धयादिल – “स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – छम्ह मनुखं थःगु बुँइ भिंगु पुसा ह्वल।
24 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
25 छन्हु चान्हय् फुक्कं द्यनाच्वंबलय् शत्रु वयाः छ्व ह्वलातःगु बुँइ नामायागु पुसा ह्वला थकल।
25 Mas, enquanto todos estavam dormindo, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e foi embora.
26 अले मा थाहां वयाः अन्न सःबलय् नामा नं खनेदयावल।
26 E, quando as plantas cresceram e produziram fruto, apareceu também o joio.
27 “अले च्यःतय्सं वयाः बुँ थुवाःयात धाल – ‘मालिक, छिं बुँइ भिंगु पुसा जक ह्वला दियागु मखु ला? नामा गनं बुयावल?’
27 Então os servos do dono da casa chegaram e disseram: “Patrão, o senhor não semeou boa semente no seu campo? De onde, então, vem o joio?”
28 “बुँ थुवालं धाल – ‘सुं शत्रुं थथे यानाथकल जुइ।’ इमिसं हानं धाल – ‘जिमिसं वनाः नामा पुया छ्वये ला?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: “Um inimigo fez isso.” Mas os servos lhe perguntaram: “O senhor quer que a gente vá e arranque o joio?”
29 “अले वं धाल – ‘आः थथें पुइ म्वाःनि। मखुसा छिमिसं नामा नाप छ्व नं पुया छ्वइ।
29 O dono da casa respondeu: “Não! Porque, ao separar o joio, vocês poderão arrancar também com ele o trigo.
30 छ्व लये मत्यःतले निमां थकाय् नि ब्यु। लय्बलय् जिं ज्यामितय्त न्हापां नामा निं पुयाः छ्वय्केत मुंकि, अले छ्व जक जिगु धुकुतिइ मुंके हजि धकाः धाये।’”
30 Deixem que cresçam juntos até a colheita. E, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ‘Ajuntem primeiro o joio e amarrem-no em feixes para ser queimado; mas recolham o trigo no meu celeiro.’”
31 अले हानं येशूं मेगु उखान छुनादिल। “स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – छम्ह मनुखं तुग्वःया पुसा थःगु बुँइ ह्वल।
31 Jesus lhes propôs outra parábola, dizendo:
32 दक्वसिबय् चिग्वःगु पुसा जूसां थाहां वये धुंकाः थ्व अन दुगु मेमेगु स्वयाः तःमा जुयाः सिमा जुल। अले झंगःतय्सं वयाः थुकियागु कचामचाय् थःगु स्वँ दय्की।”
32 Esse grão é, na verdade, a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, é maior do que as hortaliças, e chega a ser uma árvore, de modo que as aves do céu vêm se aninhar nos seus ramos.
33 वय्कलं इमित हानं मेगु उखान छुनादिल – “स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – छम्ह मिसां सोडा कयाः स्वफा छ्वचुंलय् ल्वाकछ्यानाः फुक्क थासय् मन्यंतले न्हायाच्वन। अले छ्वचुं फुक्कं फ्वंगाना वल।”
33 Jesus lhes contou ainda outra parábola:
34 वय्कलं मनूतय्त न्ह्यागु खं थथे उखान छुनाः कनादिल। उखान मछुइकं वय्कलं छुं नं स्यनामदी।
34 Jesus disse todas estas coisas às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia.
35 थुकथं अगमवक्तां थथे धकाः धयाथकूगु खँ पूवन –
35 Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito por meio do profeta: “Abrirei a minha boca em parábolas; publicarei coisas ocultas desde a criação do mundo.”
36 अले येशू मनूतय्त त्वःताः छेँय् दुहां झाल। चेलातय्सं वयाः वय्कःयात थथे धाल – “बुँइ ह्वःगु नामायागु उखानयागु अर्थ कनादिसँ।”
36 Então, despedindo as multidões, Jesus foi para casa. E, aproximando-se dele os seus discípulos, disseram: — Explique-nos a parábola do joio do campo.
37 वय्कलं इमित धयादिल – “भिंगु पुसा ह्वःम्ह मनूया काय् खः।
37 E Jesus respondeu:
38 बुँ थ्व संसार खः। भिंगु पुसा परमेश्वरया राज्ययापिं मनूत खः। अले नामायागु पुसा शैतानया मनूत खः।
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino; o joio são os filhos do Maligno.
39 नामायागु पुसा ह्वः वःम्ह शत्रु शैतान खः। छ्व लयेगु ई परमेश्वरं न्याय याइगु ई खः। छ्व लइपिं ज्यामित स्वर्गदूतत खः।
39 O inimigo que o semeou é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os ceifeiros são os anjos.
40 “गथे नामायात मुंकाः छ्वय्की न्याय याइबलय् नं अथे हे याइ।
40 Pois, assim como o joio é colhido e jogado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 अबलय् मनूया काय्नं थः दूततय्त छ्वयाहइ। अले इमिसं वय्कःयागु राज्यय् च्वंपिं पाप याःपिं व याकूपिं फुक्कसितं मुंकी।
41 O Filho do Homem mandará os seus anjos, que ajuntarão do seu Reino todos os que servem de pedra de tropeço e os que praticam o mal
42 अले इमित मि गालय् कुर्की। अन इपिं ख्व जक ख्वयाः वा न्ह्ययाच्वनी।
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 परमेश्वरं यःथें यानाजुइपिं जक थः परमेश्वर बाःया राज्यय् सूर्य थें थिनाच्वनी। सुयाके न्हाय्पं दु वं न्यनाः का।”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no Reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – छम्ह मनुखं बुँइ थुनातःगु धन लुइकल। वं उकियात हाकनं त्वपुल। अले व तसकं लय्तायाः वनाः थःगु फुक्क सर्बय मियाः व बुँ न्यात।”
44 — O Reino dos Céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu. Então, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “हाकनं स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – न्ह्याबलें भिंगु मोती जक माला जुइम्ह छम्ह बन्जाः दु।
45 — O Reino dos Céus é também semelhante a um homem que negocia e procura boas pérolas.
46 वं तसकं मू वंगु मोती लुइवं थःके दुगु फुक्क सर्बय मियाः व मोती न्यात।”
46 Quando encontrou uma pérola de grande valor, ele foi, vendeu tudo o que tinha e comprou a pérola.
47 “स्वर्गयागु राज्य थथे च्वं – न्या लाइपिं मनूतय्सं समुद्रय् न्या लायेत जाः ह्वात। अले थुकी थीथी कथंयापिं न्या लात।
47 — O Reino dos Céus é ainda semelhante a uma rede que foi lançada ao mar e apanhou peixes de toda espécie.
48 जाः जायेवं इमिसं जाःयात समुद्र सिथय् साला काल। अले फ्यतुनाः इमिसं भिंपिं न्या जुक्व थःपिनिगु थलय् तल। अले मभिंपिं न्या जुक्व वांछ्वल।
48 E, quando já estava cheia, os pescadores a arrastaram para a praia e, assentados, escolheram os bons para os cestos e jogaram fora os ruins.
49 परमेश्वरं न्याय यानादीबलय् नं थथे हे जुइ। स्वर्गदूततय्सं वयाः मभिंपिं मनूतय्त भिंपिं मनूतपाखें छुतय् याइ।
49 Assim será no fim dos tempos: os anjos sairão, separarão os maus dentre os justos
50 अले मभिंपिं मनूतय्त मि गालय् कुर्की। इपिं अन ख्व जक ख्वयाः वा न्ह्ययाच्वनी।”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 वय्कलं न्यनादिल – “थ्व खँ छिमिसं थुल ला?”
51 Então Jesus perguntou: Eles responderam: — Sim!
52 वय्कलं हानं धयादिल – “व्यवस्था स्यनीपिं व थुइकीपिं शास्त्रीत स्वर्गयागु राज्यय् चेला जूवल धाःसा इपिं छेँ थुवाः थें जुइ। छेँ थुवालं थःगु धुकुतिं न्हूगु व पुलांगु न्ह्यागुं लिकाये फइ।”
52 Então Jesus lhes disse:
53 थथे उखान कनादी धुंकाः येशू अनं झाल।
53 Quando Jesus acabou de contar essas parábolas, retirou-se dali.
54 वय्कः थःगु हे शहरय् झाल। अन च्वंगु धर्मशास्त्र स्यनीगु छेँय् झायाः वय्कलं मनूतय्त स्यनेकने यानादिल। वय्कःयागु खँ न्यनाः मनूतय्सं छक्क जुयाः थथे धाल – “थ्वयाके थज्याःगु बुद्धि व अजू चायापुगु ज्या यायेगु शक्ति गनं वल?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de modo que se maravilhavam e diziam: — De onde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 थ्व सिँकःमिया काय् मखु ला? मरियम थ्वया मां मखु ला? याकूब, योसेफ, सिमोन व यहूदापिं थ्वया किजापिं मखु ला?
55 Não é este o filho do carpinteiro? A sua mãe não se chama Maria, e seus irmãos não são Tiago, José, Simão e Judas?
56 थ्वया केहेँपिं ला थन हे दु नि? थ्वं थ्व फुक्कं गनं सय्काः वल?”
56 Todas as suas irmãs não vivem entre nós? Então, de onde lhe vem tudo isto?
57 थुकथं इमिसं वय्कःयात विश्वास मयात।
57 E escandalizavam-se por causa dele. Jesus, porém, lhes disse:
58 इमिसं विश्वास मयाःगुलिं वय्कलं अन यक्व अजू चायापुगु चिं क्यना मदी।
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.